Szmuc

„- Za dużo oglądam – mówi, ale psychoterapeutka nie reaguje – na komputerze – dodaje i oblewa się rumieńcem. Pali ją czoło, uszy też. – Zaczekaj, masz na myśli pornografię? Rajzla lekko kiwa głową, cień potwierdzenia. Tak, ogląda pornografię. Szmuc.”

„Szmuc” to książka, w której poznajemy świat żydowskich ograniczeń z którymi przyszło żyć 18-letniej Rajzli.

F. Berliner kreuje tutaj postać młodej kobiety, która wkracza w dorosłość i zaczyna odkrywać siebie oraz swoją seksualność, cielesność. Niby normalne, ale Rajzla żyje w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej pełnej zakazów i nakazów, gdzie religijność pełni bardzo ważną rolę, a to co powiedzą inni liczy się bardziej niż własne szczęście, czy wewnętrzny głos. To dopiero Internetowa rzeczywistość pokazuje dziewczynie, jak mogłoby wyglądać jej życie, gdyby wychowywała się w innej rodzinie i wierze. Ciekawość, która przeradza się w uzależnienie od pornografii sprawia, że młoda kobieta zaczyna zastanawiać się kim tak naprawdę jest. To na jej przykładzie autorka pokazuje nam dram ludzkiej jednostki i destrukcyjną siłę jaką może mieć nałóg.

Czytamy o zniewoleniu, ubezwłasnowolnieniu kobiet, które sprowadzono do roli matki i żony, a także gosposi i służącej swemu panu. W wielu momentach pojawiała się u mnie irytacja na to, że jeszcze w niektórych miejscach i kulturach kobiety muszą znosić takie traktowanie, a każda odmienność z ich strony uznawana jest za coś karygodnego.

„Szmuc” ukazuje nam zupełnie inny świat niż ten, który większość z nas zna na codzień. Autorka niejednokrotnie zmusza nas do zadania sobie wielu pytań na które nie zawsze znajdujemy odpowiedź, albo nie jesteśmy w stanie nawet wyobrazić sobie „co by było gdyby”. Pomimo tego, że dla niektórych osób książka ta może być kontrowersyjna to uważam, że naprawdę warto ją przeczytać. Pod powłoką pornografii kryje się coś znacznie głębszego.

„Brudna książka o czystym sercu” czyli prowokacyjna powieść o młodej kobiecie uzależnionej od pornografii.

Rajzla, bo tak ma na imię główna bohaterka, żyje w swoim społeczeństwie wśród sztywno ustalonych zasad, które skłaniają ją do ukrywania swoich prawdziwych pragnień. W pewnym momencie poznaje świat pornografii, który pochłania ją niczym gąbka wodę.

Czy dziewczyna sprosta wymaganiom rodziny kiedy tak bardzo zainteresowała się swoją seksualnością?

„Szmuc „ to kobieca literatura o kulturze żydowskiej. W tym przypadku skupia się głównie na młodej kobiecie, która uzależnia się od filmów pornograficznych tracąc kontakt z rzeczywistością. Aby w końcu doprowadzić się do porządku, rozpoczyna terapię psychoterapeutyczną, aby móc sprostać oczekiwaniom wymagającej rodziny i w móc obrać swój życiowy cel. Szkoła, ślub bądź praca zawodowa kontra świat seksualności.

Jak zatem pokonać uzależnienie i dokonać życiowego wyboru?

Książka ciekawa, zawierająca żydowskie tradycje, stroje oraz rytuały, co jest ciekawe. Czy do końca przemawia do mnie ta literatura? Nie koniecznie. Czy kiedyś bym do niej wróciła? Raczej nie.

Rajzla jest chasydzką dziewczyną, którą obowiązują sztywne normy i zwyczaje. Marzy o innym życiu. Zaczyna studia, dostaje komputer i pracę. Jednak wraz z dobrodziejstwem internetu pojawia się i jego czarna strona. Młoda kobieta uzależnia się od zakazanych treści.

Jak wpłynie to na jej obecne życie i rodzinne poszukiwanie męża?

Powieść ta jest bez wątpienia prowokacyjna. Momentami bardzo ciekawa i niepokojąca a momentami.... już nie. Mam z nią problem. Z jednej strony ukazuje elementy chasydzkiej kultury i zagubienie młodej kobiety pomiędzy tradycją a współczesnym światem; odkrywanie siebie i poszukiwanie drogi. A z drugiej mamy po**o w jidisz. Ta druga strona nużyła i zabijała przyjemność czytania.

Językowo także jest specyficznie. W książce występuje całą masa wtrąceń w jidisz. Na szczęście na końcu mamy słowniczek. To bez wątpienia inna lektura, która nie trafi do wszystkich. Kulturowo warta uwagi, poruszająca ważne tematy, wzbudzająca dyskusję na temat wychowania i zakazów.

Czytaliście?

Współpraca reklamowa

Felicia Berliner zadebiutowała w wielkim stylu. Szokując! Prowokując! Angażując czytelnika w odkrywaniu historii młodej kobiety uzależnionej od pornografii. Rajzla dorasta w społeczeństwie chasydów wyznającym ortodoksyjne zasady, co jest przeciwieństwem do zainteresowań nastolatki. Autorka tą historią dotyka tematu tabu, przekracza granicę, po której przeprawieniu się będziemy prowadzić wewnętrzną dyskusję, na temat tego, jak cienka jest linia dzieląca fantazje seksualne z moralnością czy też czystością ciała i ducha?

Pytanie, czy warto stawiać te granice? Czemu miałyby one służyć? Czy są słuszne, czy też nie? Te i wiele innych pytań powstanie w Waszej głowie podczas lektury książki „Szmuc”. Felicia Berliner daje wiele do myślenia. Dlatego też ta książka jest nie tylko otwarciem się na fantazje sfery cielesnej, lecz ambitnym spojrzeniem na przełamywanie barier związanych z zasadami w świecie, w którym obowiązują pewne normy.

Nie ukrywam, że historię osiemnastoletniej studentki Rajzly „córki Izraela” poznawałem z zaciekawieniem i wypiekami na twarzy. Erotyczne wątki opisane były ze smakiem, wyczuciem oraz dobrym gustem. Nie były nachalnym wrzuceniem pornografii do naszej wyobraźni. Były subtelnym ukazaniem uzależnienia młodej dziewczyny od pornografii, która po jednej stronie miała chęć poznawania, odkrywania swojej seksualności, po drugiej zaś ortodoksyjne zasady narzucane przez rodzinę, świat, w którym żyła i wychowywała się.

„Szmuc” to książka prowokująca, mogąca wywoływać kontrowersje. I bardzo dobrze, ponieważ dzięki temu otwiera nasze oczy na temat, który w różnych częściach naszego globu jest zakazany. Ta książka nie tylko traktuje o pornografii samej w sobie, lecz o normach społecznych, które nieraz kneblują nasze własne myśli i pragnienia. Normy, które mają się nijak do naszej swobody obywatelskiej czy wolności słowa, myśli, czynów… pragnień. Ta historia wyzwala, wyswobodza.

„Szmuc” to również ukazanie roli kobiet w społeczeństwie chasydów. Roli sprowadzającej się do usługiwania mężowi i dbaniu o rodzinę. A wszelkie formy wyzwolenia swoich potrzeb spotykają się z potępieniem. Niech ta książka będzie dla nas przyczynkiem do dyskusji, nie tylko o pornografii, lecz przede wszystkim na temat równouprawnienia. Myślę, że wątek pornograficzny jest tutaj kamykiem rozpalającym prawdziwą dyskusję na temat wolności słowa, przekonań i naszych pragnień.

„Szmuc” to bez wątpienia powieść, którą polecam z czystym sumieniem. Koniecznie poznajcie tę historię. Felicia Berliner zasługuje na uznanie, za odwagę w podjęciu tak ważnego tematu, który niestety do dziś zamiatany jest pod dywan. Niech ta książka będzie takim odchyleniem owego dywanu i spojrzeniem na temat ukazany w debiutanckiej powieści autorki.

Książka „Szmuc” ukazała się nakładem Wydawnictwa Echa (imprint Wydawnictwa Czarna Owca)