Szkoda, że cię tu nie ma

Jedną z moich ulubionych autorek wieku nastoletniego jest Jodi Picoult. Pewnie wyda się to zabawne, ale w gimnazjum i szkole średniej chętnie sięgałam po jej długie, poważne i życiowe książki. Choć nie mam na swoim koncie jeszcze wszystkich przeczytanych, to nie mogłam oprzeć się nowości, która była dostępna w bibliotece.

Główną bohaterką SZKODA, ŻE CIĘ TU NIE MA jest Diana O’Toole. Młoda kobieta zajmuje się sztuką. Działa według ścisłego schematu, który wydaje jej się poprawny. Zamierza wziąć ślub z ukochanym, zanim skończy 30 lat, a w ciągu kolejnych 5 lat chce urodzić dzieci, a to wszystko przy jednoczesnym wspinaniu się na kolejne szczeble kariery. W tym całym planie zabrakło jednej zmiennej, czyli pandemii koronawirusa, która ni stąd, ni zowąd pojawiła się na świecie. Diana wraz ze swoim chłopakiem chirurgiem mają wykupione wakacje na Galapagos, jednak z racji pandemii każda para rąk w szpitalu jest na wagę złota. By pieniądze nie przepadły, Diana wyrusza w podróż sama. I nie da się ukryć, że ta podróż zmienia jej życie.

Najnowsze książki autorki znacznie różnią się objętością od tych starszych. Mniej w nich przepraw sądowych, ale nie oznacza, że nie brakuje w nich życia, ciekawych motywów, fabularnych zagwozdek. Nie chcę Wam więcej zdradzać w kwestii fabuły, bo zepsułoby to całe czytanie, ale musicie uwierzyć mi na słowo, że po połowie książki czytelnik otrzymuje plot twist niczym cios obuchem w głowę. To niesamowite, jak to, w co wierzyliśmy, nagle zmienia się w ruinę. Z jednej strony jest to druzgocące, z drugiej możne zmienić życie. SZKODA, ŻE CIĘ TU NIE MA to niebanalna historia, która pokazuje rzeczywistość w dobie pandemii, a przy okazji skłania do refleksji, czy obecne życie jest na pewno tym, które sobie wymarzyliśmy. Polecam!

Ach, jaka szkoda, że to nie mnie "sami wiecie kto" nie uwięził na odciętej od świata wyspie, niczym bohaterkę najnowszej magicznej powieści Jodi Picoult "Szkoda, że cię tu nie ma".

Podczas gdy reszta świata rwie włosy w bezradnej rozpaczy, Diana "przeżywa" wakacje życia, co prawda bez ukochanego u boku, który jako medyk dzielnie walczy z niewidocznym gołym okiem przeciwnikiem, i nie tak, jak skrupulatnie je zaplanowała, ale za to w jakże niesamowitych okolicznościach przyrody - na Galapagos, bo tam rozgrywa się przeważająca część fabuły z rzadka przeplatanej migawkami z codziennego życia w wielkim mieście, jakim jest Nowy Jork.

"Chciałam napisać o tym, jakie to uczucie tkwić w raju, gdy gdzie indziej rozpętuje się piekło."

Tak, wiem i ja mam dość tematu pandemii i choroby, która wywróciła nasz świat do góry nogami. Jednak nie neguję stanu faktycznego i nie udaję, że taka sytuacja nie miała miejsca. Było, minęło i oby nie wróciło, chcę zapomnieć i iść naprzód. Ale powieść ta jest niejako świadectwem naszych czasów, o których czytać będą nasze wnuki, tak jak i my czytamy dziś "Dżumę" Aleksandra Camusa.

"Zamiast skupić się na tym, co mam, gonię za czymś, czego mi brak".

Autorka skupia się na skutkach tej niezwykłej sytuacji, która sprawiła, że pędzący szaleńczo świat nagle się zatrzymał. W brutalny sposób przypomniano nam o tym, co w życiu powinno być najważniejsze: zdrowie i czas dany nam na tym smutnym łez padole. Wykorzystajmy więc go mądrze, bo bywa krótszy, niż możemy się spodziewać.

"Nie ma sensu dociekać, co mnie spotkało. Najważniejsze, co zrobię z tym, czego nauczyłem się przy okazji".

To było moje pierwsze czytelnicze spotkanie z autorką Jodi Picoult i już wiem, że nie ostatnie. "Szkoda, że cię tu nie ma" to idealna obyczajówka. Nie mogłam oderwać się od czytania. Ta historia mnie wciągnęła w swój wir. Mocno zżyłam się z główną bohaterką. Razem z nią przeżywałam jej przygody, aż tu nagle nastąpił taki zwrot akcji, że padłam z wrażenia. Tego to ja się nie spodziewałam. Autorka totalnie rozłożyła mnie na łopatki. Do tej pory nie mogę się pozbierać. Szok i niedowierzanie, to mnie tutaj spotkało. Dziękuję Jodi Pocoult, że poruszyła bardzo ważny temat związany z pandemią Covid-19. Mogłam przyjrzeć się z bliska, jak bohaterowie tej książki poradzili sobie z tą epidemią. Naszą główną bohaterką jest Diana O'Toole. Ma w głowie poukładany plan na swoje życie i go realizuje. Wszystko musi się zgadzać. Wie kiedy weźmie ślub oraz w jakim czasie urodzi dzieci. Oczywiście w jej planach nie brakuje zrobienie oszałamiającej kariery. Tylko czy w życiu zawsze wychodzi, tak jak sobie to wymarzyliśmy? Powiem jedno, tutaj Covid-19 ostro namiesza. Diana ma chłopaka o imieniu Finn, który jest przyszłym chirurgiem. Zaplanował dla nich wymarzone wakacje na Galapagos. Mieli wspólnie spędzić czas. Niestety, ich plany pokrzyżowała pandemia koronowirusa. Finn niestety nie może polecieć razem ze swoją ukochaną. Radzi swojej dziewczynie, żeby wybrała się sama, ponieważ tam będzie bezpieczniejsza. Czy miał rację? To będą wakacje jej życia. Przeżyje mnóstwo niezapomnianych przygód. Czy tam również zawita ta paskudną pandemią? Jeżeli szukacie powieści, która wciśnie was w fotel, to dobrze trafiliście. Od razu dodam, że warto zaopatrzyć się w chusteczki, ponieważ historia ukryta na kartkach książki Jodi Picoult "Szkoda, że cię tu nie ma" wyciśnie z was mnóstwo łez. Bardzo realna opowieść. Zobaczcie, jak lockdown wpłynął na naszych zakochanych. Czy ich miłość przetrwała próbę czasu? Ciekawa i oryginalna fabuła, bardzo dobra wartka akcja i cudowna główna bohaterka. Takie powieści warto czytać. Chyba pierwszy raz w książce, spotkałam się z tak dobrze opisanym problemem związanym z pandemią koronawirusa.

Prawie trzydziestoletnia Diana wie, że jej życie będzie takie jak sobie wymarzyła. Ułożone, usystematyzowane i idealne. Jednego jednak Diana w swoich planach nie przewidziała – pandemii koronawirusa, która zmieni wszystko.

Razem z Finnem tworzą kochająca się parę. Wkrótce mają wyjechać na Galapagos. Nie będą to zwykłe wakacje - Diana domyśla się, że to tam właśnie ukochany się jej oświadczy. Znalazła nawet na to dowód! Wszystko jednak się zmieni kiedy koronawirus urośnie w siłę i Finn będzie musiał zostać w szpitalu. Dziewczyna zdecyduje się ruszyć sama w podróż. Wszystko na miejscu zdaje się walić, nic nie idzie po jej myśli. Nieczynny hotel, brak bagażu zmusza ją do znalezienia noclegu. Pomaga jej starsza pani i jej syn z wnuczką. Pozostają razem na czas lockdownu. Czas w zamknięciu pozwala jej na wiele przemyśleń. Wciągająca opowieść o tym, że nie wszystko co zaplanowane jest lepsze, o tym, że warto żyć chwilą i w zgodzie ze sobą. Diana w końcu musi wrócić do Nowego Jorku tylko czy wróci taka sama? Jak zmieni ją ta podróż? Zwrot akcji w pewnym momencie bardzo zaskakuje. Jodi Picoult nie zawiodła - ponownie bardzo mnie wciągnęła jej historia. Tak wiele myśli kłębiło mi się w głowie po jej przeczytaniu - naprawdę warto.