Szara dama

Pewnego dnia grupa przyjaciół trafia do karczmy przy młynie, gdzie na jednej ze ścian wisi intrygujący portret tajemniczej kobiety. Obraz fascynuje jedną z bohaterek opowiadania, która prosi właściciela oberży o więcej informacji na temat portretu. Okazuje się, że mężczyzna dysponuje autentycznym pamiętnikiem tytułowej szarej damy uwiecznionej na obrazie i chętnie podzieli się tajemniczymi zapiskami. Czytelnik opowiadania poznaje zawartość diariusza razem z ciekawską bohaterką.

"Szara dama" Elizabeth Gaskell to nowela z 1861 roku z iście gotyckim zacięciem. Znaleźć tu można wszystko to, co najbardziej pożądane w tego typu tekstach: potężny zamek, nieprzyjazne oczy służby, podejrzliwość wobec najbliższej osoby, zamknięte drzwi i mroczne tajemnice, a wszystko ukryte w cieniu lub spowite gęstą mgłą. Tej opowieści absolutnie nie można odmówić uroku!

Pomijając niesamowity klimat towarzyszący "Szarej damie", utwór jest uniwersalną opowieścią o potrzebie miłości, lojalności i szczęścia. Niestety, główna bohaterka noweli Gaskell nie ma okazji doświadczyć tych wszystkich pozytywnych uczuć. Przeciwnie, Anna staje się ofiarą własnej niewiedzy, konwenansu oraz sprytu pewnego zakochanego w niej bogacza - tak przynajmniej wyglądają pozory, natomiast rzeczywistość jest dużo gorsza. Jaki sekret skrywa młody, przystojny i zamożny pan de Tourelle? Koniecznie sprawdźcie sami!

"Szara dama" to, niestety, króciutki tekst. A chciałoby się nieco dłużej towarzyszyć zmaganiom Anny, poznać więcej szczegółów z jej życia, przyjrzeć się też innym bohaterom... Lecz autorka postanowiła inaczej, a nam pozostaje uszanować jej decyzję i delektować się tym, co mamy. Gorąco zachęcam do zapoznania się z tym leciwym, choć uniwersalnym tekstem, który z całą pewnością pochłonie Was bez reszty!

Mam wrażenie, że jestem chyba ostatnią osobą, która poznała twórczość autorki, ale nie ma tego złego, bo teraz mam trochę do nadrobienia. Jeżeli jest tutaj ktoś, kto lubi książki Jane Austen to ta pozycja przypadnie wam do gustu. „Szara dama” to książka, która może nie jest przepastnie gruba, ale w tych kilku rozdziałach chwyta za serce. Zamki, lochy, etykieta, mroczne klimaty i nie tylko to tylko część tego, co poznacie w tej pozycji. To jedna z tych książek, w których czujesz każdą emocje bohaterów, czujesz przeszywające zimno lub ciepło tamtejszego klimatu, i to jest według mnie wspaniałe. Standardowo zachęcam do poznania opisu, chyba że tak jak ja idziecie na całość i poznajecie treść w trakcie czytania.

„Szara dama” to książka, która ma w sobie odrobinę dreszczyka, dziwnych zbiegów okoliczności, ale i tajemnicę która przysporzyła naszej bohaterce problemów, z którymi musi się zmagać. Lubicie pamiętniki? Anna Scherer (główna bohaterka) spodobała się pewnemu Francuzowi de Tour Elle. Nie byłoby, w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że pochodzi z rodziny młynarzy, więc nacisk rodzinny na ślub i podwyższenie statusu społecznego jest ogromną presją. Wiecie jak to jest w literaturze, gdzie młodziutka, piękna dama poślubia bogatego starszego kawalera w tamtych czasach nie była niczym nadzwyczajnym, ale tutaj mamy coś więcej. Oczywiście nie zdradzę nic więcej. Ile jest w stanie poświęcić kobieta do poprawienia swojego bytu, samopoczucia? Uwieźcie, że bardzo wiele.

Lata 40. XIX w. i rola kobiety we wspólnym domu mocno różni się od tego, co mamy w dzisiejszych czasach. Dlatego z całego serca zachęcam raz jeszcze po zapoznania się z tą pozycją. Oczywiście dla miłośników audiobooka aplikacja A[Adres usunięty] oferuje możliwość przesłuchania tej pozycji co według mnie jest super dla osób, które nie mają czasu na druk papierowy.

Akcja opowiadania przenosi nas do roku 1789, kiedy Anna, wysłana przez ojca i nieprzychylną jej żonę brata, poznaje pana de Tourelle i decyduje się na małżeństwo z nim, mimo swoich obaw. Historia nabiera wówczas klimatu gotyckiego, gdy Anna zamieszkuje zamczysko Les Rochers w Wogezach. Opisany zamek, pełen pustych, ciemnych sal, dodaje opowieści atmosfery grozy i tajemniczości.

Proza Gaskell jest znakomita, a przede wszystkim rzuca światło na prawną sytuację kobiet w końcu XVIII wieku. Autorka pisze dla kobiet, skupiając się na ich problemach i przedstawiając ich życie w realistyczny sposób. To feministyczna lektura, która w tamtych czasach miała duże znaczenie dla adresatek, czyli kobiet z odpowiednich sfer społecznych.

Mimo krótkiej długości, książka oferuje całkiem wartką akcję, ciekawe wydarzenia i płynny styl narracji. Choć jest to wiekowy klasyk, czytelnik nie napotyka trudności w odczytaniu treści, co świadczy o uniwersalności tematyki poruszanej przez Gaskell. Niektórym może się wydawać zbyt banalna, ale należy pamiętać o kontekście czasowym, w którym powstało, oraz o grupie odbiorców, dla których było przeznaczone.

"Szara dama" Elizabeth Gaskell to pozycja warta uwagi! Idealna na jedno posiedzenie, gdy nie mamy sił na grubsze powieści.

Jeśli cenicie literaturę grozy, a gotycki klimat w powieściach jest dla was obowiązkowy, to „Szara dama” została napisana specjalnie dla was!

Jest to opowiadanie, które trzyma w napięciu. Jeśli jesteście ciekawi co przerażało czytelników ponad 150 lat temu, to teraz macie okazję przekonać się na własnej skórze!

Gęsta atmosfera, mrok, narracja pierwszoosobowa, to wszystko potrafi wywołać gęsią skórkę.

Potrzeba niezwykłego talentu by na niecałych stu stronach stworzyć mroczny i gotycki klimat. Elizabeth Gaskell wyczarowała opowiadanie, które napięciem może dorównywać rozbudowanym powieściom. Silna bohaterka, która doznała cierpienia udowadnia, że to doświadczenia budują nasz charakter, a miłość jest zwykłą mrzonką. Zakończenie usatysfakcjonuje czytelnika. Książka do przeczytania w jeden wieczór, ale do zapamiętania na długie miesiące.

„Szara dama” to krótkie opowiadanie, którego nie jest tak popularne jak inne powieści Elizabeth Gaskell. Autorka była najlepszą przyjaciółką Charllote Bronte. Napisała również jej biografię i z tego głównie zasłynęła. Jednak jest pisarką o doskonałym stylu i cieszę się, że możemy jej powieści odkrywać na nowo.

„Szara dama” to opowiadanie w stylu gotyckim. Przyznaję, dla współczesnego czytelnika nie będzie ani trochę straszne. Jesteśmy ze zbyt wielu stron bombardowani przemocą itd. To opowiadanie o kobiecie, która została uwikłana w podobno bardzo dobre małżeństwo, a rzeczywistość okazała się z goła inna.

Dla osób zafascynowanych literaturą klasyczną i XIX wiekiem, to opowiadanie będzie w sam raz. Napisane jest pięknym językiem, a przy tym akcja toczy się szybko. Przy swoich niewielkich rozmiarach książkę można przeczytać w godzinę.

Poza tym klimat gotyku jest oddany wprost idealnie, postaci są dobrze nakreślone. Mam wrażenie, że kiedyś pisząc opowiadania, powieści czy cokolwiek bardzo się przykładano. I to się czuje czytając już wybrane dzieło. Tak jest i w tym przypadku.