Sumienie

Czy Ty byłbyś w stanie zrobić wszystko, aby ratować ukochaną, bliską osobę? Przed takim pytaniem staje nasz główny bohater. Jego ukochana córka, która jest chora dostaje szansę na leczenie - on, jednak musi zrobić coś czego normalnie by nie zrobił. Czy zabicie kilku osób to dobra cena za zdrowie swojego dziecka?

Książka jest brutalna, mocna i kontrowersyjna. Na pewno nie jest to lekka i ciepła lektura, tylko mocny i krwawy kryminał. Akcja nawet przez chwilę nie zwalnia, a my już od pierwszych stron jesteśmy całkowicie wciągnięci w świat morderstw, zbrodni i ciężkich pytań. Zemsta i spłata długu gra tutaj główne skrzypce. Nasz bohater stanie przed wieloma ciężkimi drogami i czy w odpowiednim momencie będzie mógł wybrać dobrze? Jak to jest przez chwilę stać się Bogiem?

Według mnie jest to bardzo, bardzo dobry debiut! Jestem pod wrażeniem pióra autora i tego, że taką lekkością potrafi nas wprowadzić w świat tak mocny i z tak bogatą ilością bohaterów i osobowości. Jest też mocno i brutalnie - ja czasami lubię sięgać po takie książki. Tę naprawdę czyta się błyskawicznie i jak już się za nią zabierzecie, to ciężko będzie ją Wam odłożyć. Zdecydowanie POLECAM!

Co ma zrobić zdesperowany ojciec, stający w obliczu śmierci dziecka? Tajemniczy sponsor zgadza się opłacić operację ratującą życie dziewczynki. Stawia jeden istotny warunek. Śmierć za życie. Sześć obcych istnień za jedno ukochane. Czy ojciec będzie w stanie pociągnąć za spust?

Ta książka to jakiś armagedon. Popada ze skrajności w skrajność i sieje totalne spustoszenie. Choć w trakcie czytania w głowie miałam całkiem inne zakończenie, to po przełożeniu ostatniej strony pierwsze co mi się wyrwało to WOW!

Opisana historia wyrywa się wszelkim ramom. Szokuje, przeraża zniesmacza, ale jednocześnie zmusza do głębokiej refleksji. Gdzie rysuje się granica moralności? Kiedy zło jest złem? Czy można je w jakimkolwiek sposób usprawiedliwić?

Przez całą lekturę zmagałam się z własnym sumieniem. Czytając poszczególne sceny wciąż miałam z tyłu głowy pytanie, co ja bym w tym przypadku zrobiła.

Brutalne opisy mocno oddziałują na wyobraźnię. Czytelnik musi przygotować się na zetknięcie z całkowitym zezwierzęceniem, sadyzmem w najczystszej postaci, różnego rodzaju dewiacjami seksualnymi i zupełnym uprzedmiotowieniem człowieka.

Tempo akcji jest niesamowicie szybkie, emocje nie słabną nawet przez chwilę. W końcu tekst, który nie jest na siłę rozwleczony i nadmuchany, a daje się po prostu ponieść.

Język jest dość prosty, często wulgarny, ale w tym przypadku mi to, aż tak nie przeszkadzało. Skupiłam się na zupełnie innych aspektach tej powieści. Jedyne czego mi zabrakło to szerszego planu ojciec - córka. Zanim w pełni oddam się fabule chciałabym głębiej poznać bohatera i problemy z jakimi się boryka. Tym bardziej, że tutaj to był kluczowy motyw.

Wraz z pierwszymi ostrymi scenami byłam bliska przyznania Partycji racji. Szybko jednak przyszło opamiętanie i wyciągnięcie pierwszych wniosków. Musiała być przeciwwaga dla poczynań głównego bohatera. Coś, co stanie się bezwzględnym zapalnikiem do działania, z pozoru ułatwiającym decyzję, a jednocześnie burzącym wartości moralne zarówno z jednej jak i drugiej strony. Zrozumiałam przesłanie, a dla własnej higieny umysłu po prostu częściowo pomijałam niektóre, zbyt szczegółowe opisy. Ostatecznie wycięłabym tylko jedną scenę seksu, Autor wie którą. Nie pasowała mi do kontekstu, chociaż może jest na to większy plan.

Fanką tego typu literatury na pewno nie zostanę, ale cieszę się, że sięgnęłam po ten tytuł. To na pewno nie był zmarnowany czas.

Ponoć każdy człowiek ma sumienie. Choć niektórzy czasami próbują je uciszyć, ono zawsze wtedy wierci dziurę w brzuchu, upominając się o moralne postępowanie. Mówi nam co jest złe, a co dobre. Jednak co zrobić w przypadku wejścia na scenę miłości, chyba tej najsilniejszej, bo rodzicielskiej? Czy istnieje to legendarne „wyższe dobro” i czy cel rzeczywiście uświęca środki?

Wokół takiej właśnie tematyki skupia się „Sumienie” Bogusława Szablińskiego. Główny bohater jest ojcem śmiertelnie chorej córki. Aby ją uratować, decyduje się przyjąć ofertę człowieka, który pomoże jego oczku w głowie. Cena pomocy jest wysoka – bohater musi zostać zabójcą.

I już tutaj pojawia się „ale”. Ofiary bowiem łączy jedna rzeczy. Każda z nich bowiem robi diaboliczne, straszne rzeczy. Więc czy zabijanie złoczyńców w imię dobra córki jest moralne? Bardzo podoba mi się kierunek, w którym poszło „Sumienie”. Pod warstwą kryminału czy też thrillera kryje się problematyka dotycząca moralności, dobra, wyrzutów sumienia. Autor pozostawia pole do myślenia czytelnikowi i zmusza niejako do przemyślenia tematu.

Przy książce nie zawiodą się jednak fani dobrych, mocnych kryminałów. Bodaj pierwsze, co zwróciło moją uwagę, to przegenialne opisy zabójstw czy scen przemocy seksualnej (których notabene też jest dużo, więc osobom nielubiącym radzę uważać). Brutalność, dosadność, krwawość – wszystko potrzebne dobremu kryminałowi. Nawet ja, który potrafię znieść w książkach wiele, wielokrotnie się skrzywiałem z obrzydzenia i strachu.

Jednak styl pisarski autora jest, co tu dużo mówić, mocno przeciętny, co może w pewnych momentach, szczególnie tych spokojniejszych, zwyczajnie nudzić. Inną widoczną piętą Achillesową Szablińskiego jest też wątek miłosny – beznadziejnie sztampowy, nie przykuwający uwagi i, przynajmniej dla mnie, odrzucający. Nie wspominając o scenie seksu. Niemniej warto wspomnieć też, że książka jest debiutem autora, więc na pewne rzeczy trzeba patrzeć z przymrużeniem oka.

„Sumienie” Bogusława Szablińskiego to diabelnie mocny i, dosłownie, strasznie dobry kryminał z ciekawymi kreacjami psychopatów. Obok genialnych opisów akcji zachwyca subtelnie wyeksponowaną tematyką moralną. Skoro mi, osobie, której rzadko która książka z tego gatunku się podoba, przypadł do gustu, to i Wy koniecznie sięgnijcie – małe szanse, że się zawiedziecie.

"Sumienie" to moim zdaniem rewelacyjny debiut. Książka trzyma w napięciu niemal od pierwszej do ostatniej strony, momentami bardzo zaskakująca. Wywołująca wiele emocji, zmuszająca czytelnika do refleksji.

"Miłość rodzica do dziecka jest normą w każdym gatunku."

Główny bohater dostaje nietypową szansę na uratowanie życia ciężko chorej córki. Otrzyma pieniądze na jej leczenie, lecz w zamian musi odebrać życie sześciu osobom wskazanym przez zleceniodawcę. Ma być jak kat, wykonać zlecenie i usunąć te osoby jako przeszkodę w dążeniu do życia córki.

Czy jest to możliwe, że dla ratowania ukochanej osoby można poświęcić czyjeś życie? Czy nasz bohater da sobie z tym radę? Jak to jest, gdy masz w ręku czyjeś życie lub śmierć? Wybór należy do ciebie..., normalnie każdy wie co wybrać, ale czasem człowiek musi zrobić to, czego normalnie by nie zrobił.

"Zaczynałem się bać coraz bardziej, nie miałem pojęcia, kto, a także - w co ze mną gra."

Fabuła tej książki jest pełna emocji, podejmowania trudnych decyzji i ich konsekwencji, które ciążą na człowieku jak kamienie, ciągną człowieka w złą stronę, ciemną stronę i nie dają o sobie nawet na moment zapomnieć. Mimo tego, ze książka jest chwilami bardzo drastyczna, to czyta się ją bardzo lekko i szybko. Dialogi są świetnie sformułowane a działania policji nie zawsze idą w dobrą stronę. Chociaż w sumie to nie wiadomo, która właściwie strona jest tą dobrą.

"Coraz mniej wątpliwości mną targa, coraz częściej myślę, że zabijanie może być... że może być pożyteczne.

Brnę w świat, którym gardziłem: brutalny świat przemocy i gwałtów. Do niedawna całkiem mi obcy, teraz staje się moim, choć pewnie zawsze byłem jego częścią...

Bo co tak naprawdę jest dobrem, a co złem?"

Policja postawiła wszystkich na nogi aby schwytać grasującego po mieście snajpera. Trudno jest trafić na jego trop a kilka razy nawet strzelał w ich obecności. Nie wiedzą jakim kieruje się kluczem w zabijaniu. Jest wręcz nieuchwytny dla nich, ciągle są o krok za nim. Nawet z obławy bez trudu potrafił się wymknąć.

Kim jest człowiek, który precyzyjnie trafia w ruchomy cel z odległości kilku przecznic? Jak typuje swoje ofiary? Czy to rzeczywiście jest człowiek?

"Nigdy nie wygramy z nimi. Zabijanie dla nas to praca, mus, konieczność, ostateczność. Dla nich to pasja, przyjemność... O tę setną sekundy naszego zawahania oni będą zawsze szybsi."

"Sumienie" to nietypowy kryminał, lecz ma bardzo interesująco zbudowaną fabułę, która mimo częstych powtarzalności składa się jednak w bardzo pasjonujący wyścig głównego bohatera i policji z czasem oraz z własnym sumieniem. Jest to mocny thriller, który z pewnością zapadnie Wam w pamięci.

Czyta się jednym tchem. Polecam.

Czekam na dalsze książki autora.

Książkę miałam możliwość przeczytać dzięki portalowi CzytamP[Adres usunięty] oraz Wydawnictwu Oh! za co bardzo dziękuję.

Rok 2022 zaczął się debiutem literackim jakim jest „Sumienie” autorstwa Bogusława Szablińskiego. Jest to mocny thriller, który z pewnością zapadnie Wam w pamięci. Zdecydowanie jest skierowany do odbiorcy powyżej 18-tego roku życia. Ponadto osobom o słabych nerwach nie polecam po nią sięgać, gdyż niektóre brutalne opisy mogą okazać się ponad wasze siły.

Główny bohater dostaje propozycję nie do odrzucenia. Pieniądze na leczenie chorej córki w zamian za „pracę”, którą jak się później okazuje jest likwidacja ludzi. Rachunek jest prosty...życie za życie. Życie córki za życie kilku zwyrodnialców. Zgodnie lub wbrew swojemu sumieniu główny bohater musi dokonać wyboru – pociągnąć za spust, czy odejść z niczym.

Czytelnicy, którzy lubią czuć dreszcz emocji z pewnością będą zadowoleni z lektury. Mamy tu szybkie i zwarte dialogi bez obwijania w bawełnę. Wciąż niesłabnące napięcie i oczekiwanie na każdy kolejny krok. Dynamiczne sceny akcji przy których nie da się znudzić tylko warto za nimi nadążyć by nie przegapić nic ważnego. Od pierwszej do ostatniej strony thriller przepełniony jest drastycznymi opisami okraszonymi sporą ilością wulgaryzmów. Jest to mocny debiut i mam nadzieję, że autor jeszcze nie raz zaskoczy nas kolejnymi historiami, których nie da się poznać bez ciarek jednoczesnego przerażenia i ekscytacji.