Stella. Narodziny psychopatki

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

Nastał czas na kolejną książkę od Adriana Bednarka. Tym razem mamy do czynienia z thrillerem, w którym główną rolę gra dziewczyna zmuszana do prostytucji. Czy faktycznie będzie tak dobra, na jaką wygląda?

Stella Skalska to dziewczyna, która już jako nastolatka musiała zarabiać własnym ciałem na życie. Zmuszana do okrutnych rzeczy przez wujka, jest trzymana w przekonaniu, że to jest właśnie cena za życie w „zwykłym” domu, a nie w bidulu. Gdy dochodzi do osiemnastki, chce w końcu zacząć być niezależna od opiekuna. Zaczyna robić wszystko, żeby tak właśnie się stało.

Gdy jeden z klientów przez przypadek budzi w niej jej ciemną stronę, dochodzi do najgorszego. W dziewczynie budzi się zło, którego sama do końca nie była świadoma. Jej nagła nieobliczalność sprawia, że postanawia raz na zawsze rozliczyć się ze swoją przeszłością. Tylko czy będzie w stanie? I jakim kosztem?

Na samym początku napiszę, że książka okazała się nie być taką, na jaką sobie ją wyobrażałam. Nie twierdzę, że była zła, bo to nieprawda, jednak moim zdaniem trochę zabrakło jej do thrillera. Bardziej bym ją wrzuciła do obyczaju z elementami grozy i napięcia.

Od początku wiedziałam, na co się piszę, skoro dziewczyna jest zmuszana do prostytucji to proste, że trochę o tym będzie. Wydaje mi się jednak, że tego było za dużo. Trochę jakbym czytała pamiętnik pani lekkich obyczajów. Nie czułam też od bohaterki żadnych emocji związanych ze wspomnianym zmuszaniem. Wydało mi się to bardzo sztuczne.

Jeśli chodzi o całość, to czytało się to całkiem fajnie. Mimo wszystko, pióro tego autora jest lekkie, fabuła ciekawa, a co za tym idzie – książka jest wciągająca i rozluźniająca. Minusem jest to, że gdy odłożycie ją na półkę, to szybko o niej zapomnicie, ponieważ nie ma w niej niczego, co można by było zapamiętać na długo.

W mojej ocenie „Stella” jest powieścią wartą przeczytania, jednak nie chciałabym, abyście nastawiali się na taki typowy thriller. Bardziej na coś, co Was po prostu oderwie od codzienności. Trochę rzeczy się tam dzieje, jednak nie ma typowych zwrotów akcji, żeby się zastanawiać, jak to się mogło stać. Mimo wszystko polecam. 7/10

📚Stella

✒Adrian Bednarek

📓 Wydawnictwo Zaczytani

Współpraca barterowa

"Dziś zabiła człowieka, bezpośrednio, zadając mnóstwo ciosów. W trakcie czuła złą radość, jakby stała się Bogiem i mogła do woli zmieniać bieg różnych wydarzeń."

*****

Stella Skalska już jako nastolatka zostaje zmuszona przez wychowującego ją wujka do zarabiania własnym ciałem. Mężczyzna traktuje ją jak inwestycję i uważa, że taka jest cena za zabranie jej z bidula, utrzymanie i dach nad głową. Nie mając wyjścia, dziewczyna szybko przystosowuje się do okoliczności, a jednocześnie próbuje uwolnić się od opiekuna i zacząć żyć na własnych zasadach. Gdy jeden z klientów przypadkowo budzi jej ciemną stronę, dochodzi do dramatu. Przerażona własnymi czynami, Stella postanawia wrócić do rodzinnego miasta i rozliczyć się z przeszłością. Jednak w poszukiwaniu swojego największego wroga będzie potrzebowała pomocy kogoś bliskiego, kogo również obwinia o swoje krzywdy.

Kto zna pióro Adriana Bednarka ten wie, że dostanie dawkę emocji, adrenaliny i elektrowstrząsu.

Wchodząc głębiej w historię Stelli czułam się czasem jak bohater filmu "American Psycho".

🔴Uwielbiam, cenię analizę psychologiczną psychopatycznej osobowości. Uwielbiam ubierać rękawiczki i grzebać niczym w piasku w neuronach umysłu skażonego mrokiem. Autor mi te rękawiczki podał. Dodał nawet lupę. Zobaczyłam w pełnej krasie istotę błędu...error człowieczenstwa, młodej kobiety. Od najmłodszych lat świadek patologii, która wcale nie wynikała z nadużycia alkoholu czy życia w biedzie. Wręcz przeciwnie. Stella była takim errorem dla swoich rodziców. Przeszkodą w zarabianiu pieniędzy. Nie kochana, jej oczy na zawsze skazane widokiem brudnej moralności ojca i diabła w duszy matki...

Kołowrotek zaplamiony krwią ruszył....

🔴Wychowana przez wujka na ćmę (poznacie znaczenie tego słowa), nauczona być produktem nie życiem, widziała tylko krzywdę, która niczym stygmaty pojawiała się zawsze wtedy, gdy otwierały sie drzwi do jej traumy.

🔴Nie usprawiedliwiam jej. Nie próbuje wybielić jej miłości do chwytania za brzytwę.

Ale wiem, czuję, że dobro z jakim się urodziła zostało jej na zawsze odebrane. Przez brak miłości, brak moralności i normalności dorastania.

🔴Zemsta stała się jej tatuażem, pigmenty nawet wywabione zawsze zostają w ciele w mniejszym lub większym stopniu. Choćby nawet jedna maleńka kropelka...

🔴Ona próbowała...nieudolnie być inna...zauwazyla w sobie sympatię do normalnych potrzeb jak pocałunek czy przytulenie. Ale kołowrotek wciąż się kręcił...

🔴Relacja z Matką, ciężka niczym ołów. Bez żadnych cieplejszych emocji. Niczym zimny metal...

🔴Książka wciągnęła mnie w swoją psychopatyczną grę, zawładnęła umysłem. Nie znajdziecie tu dobra, ani wesołych momentów.

Będzie Was pomału piłować, zabierając dla siebie Wasze odłamki...

Uważajcie, Stella nie ma litości!

A wiem, że wróci. Niebawem !

Książka bardzo wciągające, w genialnie mrocznym klimacie. Już nie mogę się doczekać kolejnej części. Uwielbiam książki Pana Bednarka.

Stella Skalska, już od najmłodszych lat naznaczona cierpieniem. Śmierć ojca, pobyt matki w więzieniu, sierociniec...

Wujek przygarnął ją do siebie gdy miała 9 lat, jednak czy to oznaczało dla niej lepsze, normalne życie?

Niezupełnie.

Wychowywał ją według surowych zasad, a strach Stelli przed wujkiem sprawił, że była uległa i posłuszna.

Tak właśnie została zmuszona do prostytucji.

Dzień w dzień marzyła aby się uwolnić z piekła jakie jej zgotowano. Dopiero pewien wyjazd do klienta, sprawił, że jej marzenie się spełniło, wypadek samochodowy i śmierć wujka, to postawiło ją na nogi. Pomimo chęci zmiany swojego dotychczasowego życia, nie potrafiła zrezygnować z tego, co robiła od najmłodszych lat.

Jednak przeszłość ciągle daje o sobie znać, a ona nie umie nad sobą zapanować, a także nad swoimi żądzami. Pomimo wszystko pragnie rozliczyć się z nią... z koszmarną przeszłością.

✨

"Stella" to po prostu genialna książka, może nawet jedna z lepszych autora, tak wkręciłam się w tę historię, że brak słów, dosłownie czytałam ją z zapartym tchem, aż do ostatnich stron!

Przeszłość, to właśnie ona ma tutaj największe znaczenie, to właśnie ona tak zrujnowała wszystko.

Tyle emocji we mnie buzowało, ciarki z każdym kolejnym rozdziałem, łzy w oczach w pewnych momentach, to co się ze mną działo podczas czytania...

Tak jak wspomniałam wcześniej, brak słów, nie wiem co mam napisać, wiele myśli kłębiło się w mojej głowie, jednak po skończeniu lektury wszystkie rozwiały się momentalnie.

Ale tylko i wyłącznie dlatego, że jest tak dobra!

Autor jak zawsze potrafi w brutalność, te opisy, te przerażające wątki, to dodaje jej jeszcze więcej uroku.

Książka jest tak prawdziwa, tak smutna, ukazująca nam, co tak naprawdę dzieje się na świecie... a my, tak sobie, tak po prostu, oceniamy innych, oceniamy nie znając ich życia.

Kochani, czytajcie!

Polecam z całego serca! ❤️

A ja z niecierpliwością czekam na kontynuację! ❤️

Tak rodzi się psychopatyczny umysł.

W dziecięcym umyśle zasiany,

w szponach krzywdy zakleszczony,

w tragicznym obrazie przeszłości zakorzeniony.

Spojrzenie dziecięcych oczu śmierć napotyka,

serce niedojrzałe strach czuje,

a dusza zraniona rany zapamiętuje.

Tak rodzi się psychopatyczny umysł.

Od dziecięcych lat wykorzystywany,

obojętnością otoczony,

od demonów wyzwolony.

Ciałem zarabianie, bez skrupułów.

Wszystko, by przeżyć, by utrzymać poziom.

Wyszkolona, wytrenowana i wyćwiczona.

Tak rodzi się psychopatyczny umysł,

z dziecięcego bólu, z zadry i zemsty.

Kołowrotek popędu, by zabić.

„ Chcica ”, by brzytwa w ciało się wbiła.

Powrót do tego miejsca,

powrót do tej przeszłości.

Pragnienie silniejsze niż rozsądek,

poczucie wyzwolenia silniejsze niż wyrzuty.

Gorąc potrzeby pozbawienia życia

silniejsza niż rachunek sumienia.

Ta książka to wyzuta z wrażliwości i literackiego piękna, a jednak pociągająca i zapewniająca solidną dawkę adrenaliny opowieść. I chyba taki jest jej cel - być rozrywką samą w sobie dla spragnionych mocnych wrażeń. Historia narodzin chorego umysłu kreślona jest wspomnieniem złej przeszłości, zakorzeniającej się w duszy. Portret budzącej się do życia psychopatycznej części umysłu kierowanej chęcią zemsty przebija się przez tę opowieść. Nie ma tutaj usprawiedliwiania złych czynów, na próżno szukać również tutaj współczucia dla głównej bohaterki. Jest zło budzące się powoli we wnętrzu, rodzące się w umyśle i wspomnieniach.

Potrzebowałam mocnych wrażeń i jak zawsze autor mi je zapewnił. W tej kwestii jeszcze nigdy mnie nie zawiodł. Za każdym razem z jego psychopatami bawię się wyśmienicie - jakkolwiek by to zabrzmiało. Polecam.

15 lutego miała miejsce kolejna premiera książki pana Adriana Bednarka. Fani autora jak i jego mistrzowsko kreowanych postaci dostali kolejną powieść z bohaterem, który może jednych drażnić, innych zaś intrygować. Czy będziemy zatem kibicować Stelli, głównej bohaterce nowego cyklu powieściowego?

Adriana Bednarka przedstawiać już nie potrzeba, choć ze względów formalnych, dla tych, którzy jeszcze nie mieli do czynienia z autorem, napiszę, że: mieszka w Częstochowie, od lat pasjonuje się tematyką kryminalną, tworzy postacie, które przeważnie wcielają się w rolę seryjnych, bezwzględnych i sadystycznych morderców. Do tego jest wielkim pasjonatem czarnego sportu, czyli żużlu. Dodatkowo jest zaawansowanym amatorem biegania.

Przejdźmy zaś do sedna, do powieści. Kilka słów o okładce. Czerwone tło, a na nim postać kobiety i ciekawie wkomponowany tytuł książki. Może nic szczególnego, ale tytuł od razu sugeruje, że być może niewinna kobieta przeobraża się w czyste zło. Daje to od razu do myślenia.

Główną bohaterką powieści jest, jakżeby inaczej, tytułowa Stella Skalska.

"Zmuszona do prostytucji nastolatka próbuje odkryć prawdę o śmierci swojego ojca".

Na kartach książki poznajemy nastoletnią dziewczynę, która od początku swojego życia nie ma drogi usłanej różami. Jest świadkiem dramatu w swoim rodzinnym domu, trafia do domu dziecka, a następnie jej wujek zabiera ją do swojego domu, gdzie będzie sprawować opiekę nad nastolatką. Można rzec, że z jednego bagna trafia w jeszcze gorsze, bo wuj ma wobec dziewczyny plan, który spowoduje, że Stella stanie się młodocianą, zarabiającą pieniądze swoim ciałem. Oczywiście większość dochodów trafia do niemającego żadnych skrupułów, wujka. Stella nie ma nic do powiedzenia i musi spełniać wszystkie zachcianki klientów. Liczy się tylko i wyłącznie kasa. Zbliża się dzień ważny dla dziewczyny. Za chwilę skończy osiemnaście lat i wierzy, że jej życie musi zmienić się o sto osiemdziesiąt stopni. Nawet nie wyobraża sobie, że jej pragnienia szybko się zrealizują, ale czy odwrócą to, co zapoczątkował jej wuj?

Od początku byłem pod ogromnym wrażeniem lektury. Od razu znienawidziłem osoby, które krzywdziły dziewczynę, choć spodziewałem się, że wydarzenia z młodości mogą wpłynąć na to, co wydarzy się w późniejszej fazie powieści. Oczywiście to przeczucie mnie nie zawiodło. W sieci również zawrzało, bo spora część czytelników obawia się, że Stalla będzie drugim "diabłem", że będzie porównywana do Kuby Sobańskiego, bohatera poprzedniego cyklu autora z Częstochowy.

Sami musicie się o tym przekonać, wyrobić własne zdanie. Z niecierpliwością czekam na kolejne losy Stelli.

„Czasami ludzie robią złe rzeczy, bo sprawiają im one frajdę, i jedynym, kto może ich powstrzymać, są oni sami (…)”.

Stella Skalska to piękna młoda kobieta u progu życia, której słodka buzia to jedynie maska za która skrywa swe mroczne sekrety. Na co dzień pała się specyficznym fachem i prawda jest taka, że dla niej liczą się tylko „polscy królowie na banknotach”. Zakłada więc maskę zobojętnienia i rusza do boju.. W branży w której ryzyko jest wkalkulowane w koszty, Stella zmuszona była wyrobić w sobie odporność na strach i rozsądek. Przez lata budowała różne blokady. Tamę blikującą wspomnienia z dzieciństwa. Mur odgradzający ją od przykrych doświadczeń. Zaporę z otępienia. Barykadę milczenia. Śluzę nieprzepuszczająca łez. Aż pewnego dnia z pozoru niewinny impuls sprawił, że kołowrotek myśli i wspomnień zaczął obracać się w zastraszająco szybkim tempie. Stella nie bardzo rozumiejąc samej siebie i tego co w niej drzemie – uwolniła swoją wściekłość, desperacką potrzebę ucieczki i tlący się płomyk nadziei na życie na własnych zasadach. Nie było już odwrotu. I tylko alkohol potrafił wypłukać sumienie, przynajmniej na chwilę..

Co się stanie, gdy osoba tresowana na maszynę do zarabiania pieniędzy własnym ciałem, nagle zapragnie poczuć się jak bóg i wyrównać rachunki krzywd..?

Adrian Bednarek powraca z koleją historią z piekła rodem. Funduje swoim czytelnikom rozrywkę jakiej oczekują, a ale też w autorski sposób niezmiennie zaskakuje swoja mroczną wyobraźnią. Tworzy bohaterkę, która nie jest czarno- biała. Ma rysy, rany, skazy, blizny. I COŚ o czym sama jeszcze nie wiem.. Pozwala wejść do jej umysłu i pospacerować po zakamarkach skrzywionej psychiki małej dziewczynki, która wyrosła na rasową bestię.

U mnie „Stella” zajmie zaszczytne miejsce obok mojego ulubionego diabła. Mam nadzieję, że jej historia będzie równie długa – w końcu psychopatka dopiero się narodziła..

Polecam.