Spójrz w lustro

Julia niezależna kobieta, samotna matka, która wychowała swojego syna na wspaniałego mężczyznę. Kiedy na jej drodze staje Oskar, mężczyzna wyjątkowy, czarujący postanawia w końcu pomyśleć o sobie i stworzyć z nim związek. Julia coraz bardziej zaczyna wchodzić w tę relację, Oskar ją rozpieszcza, zabiera w podróże, kupuje prezenty, mężczyzna idealny. Niestety nic nie trwa wiecznie, nadchodzi dzień gdy ideał mężczyzny okazuje się bestią.

W tej historii najgorsze jest to, że wydarzyła się naprawdę, a pewna kobieta opowiedziała ją autorowi. Julia przeszła piekło, mężczyzna który ją w sobie rozkochał okazał się nie tym, którego grał, poniżał ją, ubliżał, zdradzał nawet tego nie ukrywając, porównywał do innych kobiet. Mało tego używał tak psychologicznych sztuczek, że Julia czuła iż należy jej się takie traktowanie gdyż nie jest dla niego zbyt dobra. Chciał jej odebrać wszystko nie przebierając w środkach. Czytałam tą historię i zastanawiałam się jak taki psychol żyje wśród ludzi, jak robi to, iż tak doskonale potrafi się maskować, to straszne.

Książka trudna, pełna bolesnych emocji, zupełnie inaczej czyta się historię które wydarzyły się naprawdę. Ta powinna być przestrogą dla kobiety, które trafiają na takiego mężczyznę, lepiej od razu brać nogi za pas i uciekać.

Tomasz Brewczyński, dziękuję za ten emocjonujący thriller psychologiczny.

Tytuł: "Spójrz w lustro"

Autor: Tomasz Brewczyński

Data premiery: 08.03.2024r.

Wydawnictwo: Vectra

Lubicie patrzeć w lustro?

Akceptujecie siebie w pełni?

.

.

.

Lubię Autora. Lubię autora powyższego tytułu. Cieszę się, że parę lat temu przeczytałam Twój debiut i dziś patrzę z uśmiechem na ustach jak sie rozwijasz i idziesz do przodu. Gratuluję Ci z całego serca!

I powiem Ci pisz dalej i coraz więcej, bo każda kolejna książka wciąga jeszcze bardziej :)

.

I... wcale się nie dziwię, że pewna kobieta postanowiła zawierzyć Ci swoją historię... myślę, że napisałeś naprawdę świetną książkę!

Momentami brakowało mi w niej jedynie większej ilości dialogów, chociaż doskonale zdaje sobie sprawę, że to myśli, coś w rodzaju pamiętnika głównej bohaterki. Także wiem iż tak to miało właśnie wyglądać:)

.

.

Jeżeli chodzi o samą historię, to strasznie mi żal głównej bohaterki Julii. Przeszła w swoim życiu przez piekło... Nie chciałabym nawet przez chwile znaleźć się w jakiejś jej sytuacji. Jej partner okazał się bydlakiem w czystej postaci. Dla mnie był to człowiek wymagający leczenia. Jak można tak traktować kobiety? Jak w ogóle można tak traktować drugiego człowieka?

Dla mnie coś niewyobrażalnego...

A to stawanie przed lustrem i wypowiadanie ciągle tych samych słów... poniżanie... wieczne pretensje... No coś strasznego:(

Jak to mogło się stać, że ktoś może mieć nad drugą osobą taką władzę? Mężczyzna w owym thrillerze jest tak dominującą postacią, że kobiety przy nim miękną.... wybaczają każde grzechy... dają się przekupić... wierzą w każde jego słowo czy poprawę...

Smutne.

Naprawdę smutne.

Dla mnie karygodne było nakazanie usunięcia dziecka. I to praktycznie siłą... dla mnie przegięcie. Nie chciałabym już z tym człowiekiem za nic w świecie być, ale Julka została i wybaczała mu każdy kolejny wybryk... :(

.

.

Gratuluje Tomku!

Thriller świetny! Jestem pod ogromnym wrażeniem i czekam na wiecej!

I jeszcze raz dziękuję, że mogłam objąć patronatem Twoje kolejne dzieło 🥰

"Lustereczko powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie?"

I nieważne co odpowie lustereczko, pamiętaj: jesteś piękna!

Julia przeszła już jedno nieudane małżeństwo. Samotnie wychowała syna i teraz, kiedy Marcel jest już dorosły, ma wreszcie czas, by zająć się sobą, swoim życiem. W wieku 40 lat poznaje Oskara, który zaczyna z nią flirtować. Po wielu latach samotności jest spragniona miłości, bliskości drugiej osoby. Przystojny Oskar trafił jej się "jak ślepej kurze ziarno", gdyż sama jest świadoma tego, że "nie grzeszy urodą". Gdyby tylko wiedziała, że wchodzi w paszczę niszczyciela, demona i manipulatora, pewnie nigdy nie zdecydowałaby się na ten związek.

Ta książka jest oparta na prawdziwych wydarzeniach, na historii opowiedzianej przez kobietę, co została wessana w brutalny plan działania psychopaty. Niejedna osoba powie: "sama tego chciała". Niestety modus operandi sprawcy, który przywdział maskę, to cały szereg psychologicznych podejść, nawet takich, by Julia sama zaczęła obwiniać o wszystko nie jego, ale siebie. Dopiero wsparcie drugiej kobiety i matczyna miłość wyrwała ją z kajdan i zdjęła klapki z oczu.

Ta powieść przeczołgnie Was emocjonalnie i ukaże cierpienie kobiety, która tylko chciała kochać i być kochana. Pełna bólu i przestrogi, jak można zniszczyć drugiego człowieka.

Czy chcecie wiedzieć do czego zdolna jest kobieta w szale złości, gdy brutal obedrze ją z poczucia godności? Sięgnijcie po "Spójrz w lustro".

Uzależnienie w pierwszej chwili kojarzy się z używkami. Może mieć ono również inny wymiar, bardziej psychologiczny.

Julia ma za sobą jeden nieudany związek, który świadomie zakończyła. Czy tak wiele oczekuje od życia? Pragnie po prostu być akceptowaną i kochaną. Poznając Oskara ma wrażenie, że w końcu szczęście się do niej uśmiechnęło. Wszystko pozornie zaczyna się układać. Niestety dzień, który miał być jednym z najpiękniejszych, stał się początkiem równi pochyłej.

"Powiedzieć, że wyglądał świetnie, to nic nie powiedzieć. W moich oczach on nie był człowiekiem. Był mitycznym bogiem, który... - szkoda, że dowiedziałam się o tym zbyt późno - potrzebował do życia ofiary."

Julia zaślepiona uczuciem dała się zamknąć w klatce zbudowanej z szeregu kłamstw i perfidnej manipulacji. Mężczyzna omotał ją do tego stopnia, że kobieta za wszystko obwiniała siebie. Bezgranicznie wierzyła w to, co jej mówił i co robił. Z perspektywy postronnego obserwatora takie zachowanie wydaje się wręcz absurdalne i niewiarygodne. Niestety takie sytuacje dzieją się również w prawdziwym życiu.

Tytułowe lustro ma tutaj dwojakie znaczenie. Z jednej strony oprawca wykorzystywał je jako narzędzie manipulacji i wpędzania w poczucie winy. Z drugiej natomiast, to zwierciadło, w którym skrzywdzone kobiety mogą dojrzeć siebie naprawdę. Nie jako ofiary, a silne jednostki, zdolne do walki o własne dobro.

"Spójrz w lustro" to dosadna, mocna historia. To zlepek przeróżnych emocji, od euforii, po bezsilność i głęboki strach. Ukazuje szereg działań jakimi posługują się oprawcy, by usidlić ofiarę i ją od siebie uzależnić. Na drugim biegunie jest miotająca się ofiara. Raz podnosi gardę i staje do walki, by za chwilę wycofywać się z podkulonym ogonem, czekając na kolejny cios.

Jestem pod ogromnym wrażeniem tej historii.

Czytajcie! Warto!