Spełnione marzenie. Pod obcym niebem. Tom 2

SPEŁNIONE MARZENIE to drugi i ostatni tom cyklu POD OBCYM NIEBEM, który opowiada o dalszych losach Marianny i Lucjana, już po powrocie do Polski.

Była to cudowna historia. Niełatwa, bo napisana przez samo życie, bowiem Sylwia Kubik oparła ją na prawdziwych dziejach własnych dziadków, ale mimo to dająca nadzieję na lepsze jutro.

Powieść czyta się praktycznie sama, a barwne i plastyczne opisy autorki sprawiają, że miałam możliwość zobaczenia polskiej wsi podczas wojny oraz zapoznać się z życiem wiejskim już po wojnie. A trudne to były czasy, pełne niewiadomych, bólu, rozterek i trudów codziennych. Wspólnie z Marianną i Lucjanem odczuwałam ich emocje i tułałam się po polskich wsiach, by w końcu znaleźć i osiąść w wymarzonym miejscu na ziemi. A gdzie to miejsce znaleźni bohaterzy? Tego dowiecie się czytając tę powieść.

Długo się zastanawiałam, czy pisać osobne recenzje.

Normalnie pewnie bym tak zrobiła, jednakże miałam obydwie części na raz przy okazji premiery Spełnionego marzenia a jako, że razem tworzą jedną, całą i spójną historię to postanowiłam połączyć również recenzje w całość.

Historia jest silnie oparta na faktach - a konkretniej na życiu dziadków i pradziadków samej autorki @[Adres usunięty]_pisarka

Tym bardziej ogromnie się cieszę, że uchyliła nam rąbka rodzinnej historii, która jest niezwykła.

Marianna i Lucjan poznają się podczas wojny, gdy wyjeżdżają na roboty do Niemiec jeszcze jako ochotnicy.

Trafiają do różnych gospodarstw jednak wizyta w kościele splata ich losy razem.

Jak się okazuje, na zawsze.

Jest to cudowna choć bardzo trudna historia pełna miłości, smutku, bólu, straty i wytrwałości.

Ludzie pracowici, którzy postawili sobie za cel własnymi rękami osiągnąć lepszy byt.

Historia o marzeniach i pragnieniach.

Niesamowite, jak mimo wszystkich ciosów ta para potrafiła się podnieść i żyć dalej, założyć dużą rodzinę i naprawdę wypracować swoje marzenia.

Przez tę historię się idzie tak gładko jak po świeżym asfalcie, jednocześnie czując zapach siana.

Wyciskała łzy, wywoływała uśmiech, szok a także podziw.

Przyjemnie się patrzyło na zdjęcia zamieszczone pod koniec każdej części, które zostaną w mojej pamięci na długi czas.

Szkoda, że już musiałam się rozstać z tą rodziną ale szanuję posłowie autorki i świetnie rozumiem.

Swoją drogą, ciekawa jestem czy ta opowieść o drugich dziadkach ujrzy światło dzienne.

Będę mocno trzymała za to kciuki.

"Ileż rozmów odbyli z Lucjanem w czasie wyjazdów, ile planów i marzeń zostało wypowiedzianych na tej drodze. Teraz te słowa, które uleciały dawno temu z wiatrem miały wrócić do niej w formie spełnionych marzeń."

"Pod obcym niebem. Spełnione marzenie" Sylwii Kubik, to bezpośrednia kontynuacja tytułu, którego recenzję przedstawiłam Wam raptem dwa dni temu. Poruszającej powieści, wiernie odzwierciedlającej rzeczywistość wojennych lat na robotach u niemieckich bauerów. "Spełnione marzenie" rozpoczyna się nieco pesymistycznie, gdyż Mariannie przydarza się coś, do czego nie chce nawet wracać myślami. Jednak jest też cień nadziei, iż wojna wkrótce się skończy i już niebawem będzie można wrócić do normalnego życia. Tylko jak ono teraz wygląda? Bohaterowie zastanawiają się nad bieżącą sutuacją w kraju, nad tym czy jest tam teraz lepiej, czy też gorzej? Jest do czego wracać, a może lepiej zdecydować się na życie na obczyźnie?

Dylemat ten spędza sen z powiek Mariannie i Lucjanowi, ale niestety, nie jest to ich jedyne zmartwienie. Los zdaje się nie rozpieszczać zakochanych, którzy na każdym kroku mierzą się z coraz to nowymi przeciwnościami. Wydarzenia, które stały się ich udziałem mocno wpływają na bohaterów, zwłaszcza na Mariannę, która przywdziewa szczelną skorupę z obojętności i chłodu.

Czy Lucjanowi uda się przez nią przebić?

A może tej dwójce nie jest pisane szczęśliwe zakończenie, a żyli długo i szczęśliwie ma szansę bytu tylko w bajkach?

Po raz kolejny jestem oczarowana historią opowiedzianą przez autorkę. Jest taka prawdziwa - pisarka bez zbędnych upiększeń przedstawia nam życie tak, jak rzeczywiście wtedy wyglądało, ze wszystkimi jego radościami i troskami. Warto zaznaczyć, że tych drugich to u Kubików jakby więcej było, a mimo to nie tracili oni wiary w to, że będzie lepiej. Przynajmniej Lucjan, bo Marianna miała chwile zwątpienia. Zresztą, wcale jej się nie dziwię... Nie wiem czy ja potrafiłabym podźwignąć się po tym, co ją spotkało Na szczęście ostatecznie Marianna okazuje się silną, pełną niezłomnej determinacji kobietą.

Pamiętam, że jeszcze w szkole wydawało mi się, iż lata tuż po wojnie to najmniej ciekawy okres w dziejach Polski. W ogóle nie lubiłam historii nowożytnej, uznając ją za mało interesującą. Teraz jest mi po prostu wstyd, jak przypomnę sobie swoje wcześniejsze przekonania. Jestem wdzięczna za wszystkie książki traktujące o tych czasach. Dzięki nim mogę odkryć dużo więcej ciekawych informacji, wzbogacić swoją wiedzę, a przede wszystkim zrozumieć, co tak naprawdę miało miejsce w tamtym czasie. To ważne, by takich książek było jak najwięcej i byśmy chętnie po nie sięgali, gdyż bardzo często przyziemne sprawy przysłaniają nam szerszy obraz życia. Skupieni na tu i teraz zapominamy, że są inne, bardziej wartościowe rzeczy, nad którymi powinniśmy się zastanowić.

Na dylogię "Pod obcym niebem" Sylwii Kubik składają się dwie świetne książki, które przeczytałam z najwyższą przyjemnością. Ich lektura dostarczyła mi wielu wrażeń i emocji, które wciąż rezonują w moim wnętrzu. Odczuwam też pewien żal, że to już koniec tej opowieści. Z chęcią poznałabym dalsze losy bohaterów.

Moja ocena 9/10.

Uwielbiam czytać takie historie!!!

Lucjan i Marianna przetrwali wojnę u niemieckiego bauera. Doczekali końca wojny. Jednak on chce wrócić w rodzinne strony więc wracają do Polski.

Jak rodzina Lucjana przyjmie ich w Polsce?

Czy ich miłość przetrwa zderzenie z rzeczywistością?

Czy poradzą sobie z problemami?

Polubiłam pióro autorki. Tutaj opisuje nam losy swojej rodziny i przyznam, że bardzo mnie zaciekawiła. Przewracałam kartkę za kartką, by poznać dalsze losy Marianny i Lucka. Książka wciągnęła mnie i zachwyciła. Autorka pokazuje , że mimo problemów i rzucanych kłód pod nogi, gdy mamy bliską osobę przy sobie to możemy wszystko przetrwać. To historia z przesłaniem, o miłości, sile i nadziei na lepsze jutro.

Jeśli lubicie czytać mądre i wartościowe historie to przeczytajcie tę serię.

Autorka napisała świetną powieść pokazującą czytelnikom, co jest najważniejsze w życiu.

Nie zabraknie Wam emocji i wzruszeń.

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Marianna i Lucjan poznali się na robotach w III Rzeszy i pokochali. Na obczyźnie przeżyli wspólnie dobre i złe chwile. Razem doczekali się końca wojny. Mogli wyjechać do Francji, ale za namową Lucjana wrócili do Polski by dołączyć jego rodziny, która osiedliła się na Ziemiach Odzyskanych. Życie szybko zrewidowało ich wyobrażenie o nowej rzeczywistości, w której przyszło im żyć. Wraz z powrotem do Polski rozpoczęły się ich nieustanne przeprowadzki by spełnić swoje największe marzenie. A los wcale niczego im nie ułatwiał…

Zakończenie wojny wcale nie oznaczało normalności. Nie oznaczało natychmiastowego przywrócenia porządku i poczucia bezpieczeństwa. W przypadku naszego kraju oznaczało za to przemieszczanie się sporej liczby ludności. Powody tego stanu były różnorakie np. powroty z robót w III Rzeszy tak jak było to w przypadku Lucjana i Marianny, repatriacji czy szukaniu lepszego miejsca do życia... Odnalezienie się w nowym miejscu nie należało do najłatwiejszych zadań. Jednak nie było wyjścia… Nikt nie dostawał taryfy ulgowej. Trzeba było się dostosować… Najlepiej udało się to Lutkowi. Poznałam go już trochę i myślę, że chłopak potrafiłby odnaleźć się w każdej sytuacji. Gorzej radziła sobie Marianna, ale ona miała przy sobie obrotnego męża i jego rodzinę. Razem przeżyli wiele dobrych, ale także niestety złych chwil.

Spełnione marzenia opowiada o trudach życia zwykłych ludzi po zakończeniu drugiej wojny światowej szczególnie tych, którzy zamieszkali na Ziemiach Zachodnich, szukaniu szczęścia oraz nowych (nie) łatwych początkach. Autorka jak zwykle oddała w ręce czytelnika wartościową, ale jednocześnie do bólu realistyczną i nieco trudną powieść. Z lektura pewnością pozwoli nam docenić to, co mamy. A jak się okazuje mamy całkiem sporo…

"Szli otuleni miłością i wiarą we wspólną przyszłość, żeby wypowiedzieć to najważniejsze w ich życiu "tak". I zupełnie im nie przeszkadzał za duży garnitur ani całkiem nieślubna sukienka, gdyż mieli to, co najważniejsze. Siebie".

Dalsze losy Marianny i Lucjana, którzy trafili na roboty u bauerów. Tam zaznali strachu, niebezpieczeństwa oraz poznali smak prawdziwej miłości. Autorka w tej części zrobiła przeskok czasowy, od ostatnich wydarzeń, mija pięć lat. Jest rok 1945, koniec wojny. Można było opuścić Niemcy i uciec do Francji, lecz dla Lucjana domem była Polska, pragnął dołączyć do rodziny. Jednak rzeczywistość rozwiała ich nadzieje. Rozpoczęli tułacze życie, które nie obyło się bez wzlotów i upadków.

Książka rozpoczyna się od prologu, który informuje, że musiało wydarzyć się coś strasznego. Byłam bardzo ciekawa co spotkało Mariannę i Lucjana. Oczywiście dowiedziałam się tego zagłębiając się w lekturze, która tak mnie wciągnęła, że przeczytałam ją w jeden dzień. Życie potrafi zaskoczyć, potrafi rzucać kłody pod nogi oraz zranić i dać ukojenie. Czasy w których przyszło im żyć nie były kolorowe lecz były pełne wiary, nadziei w przyszłość. Lucjan nie bał się wyzwań ani zmian, które zachodziły. Starał się podołać utrzymaniu rodziny. Powiem szczerze, że nie bał się niczego, szedł do przodu jak burza i miał ogromne serce. Marianna za to była bardziej sceptycznie nastawiona do planów Lucjana. Mogę powiedzieć tylko tyle, że Sylwia Kubik miała cudownych dziadków, którzy zaznali w swoim życiu wiele złego jak i dobrego. Każda historia kiedyś się kończy. Ta skończyła się w takim momencie, który daje nadzieję i spokój. Gorąco polecam sami się przekonajcie, czy miłość wystarczy, żeby przetrwać?