Śmierciologia

☕ 𝚁𝚎𝚌𝚎𝚗𝚣𝚓𝚊 ☕

// współpraca barterowa //

🅃🅈🅃🅄🄻: Śmierciologoa

🄰🅄🅃🄾🅁: Max Czornyj

🅆🅈🄳🄰🅆🄽🄸🄲🅃🅆🄾: @filianafaktach

🄾🄲🄴🄽🄰: 4/5⭐

🅂🅃🅁🄾🄽🅈: 616

O śmierci wiem wiele. Brzmi to trochę przerażająco, ale planowałam kiedyś iść na medycynę, bo chciałam zostać lekarzem medycyny sądowej. Życie jednak pokierowało mnie inaczej, dlatego też aktualnie jestem licencjatem z kryminologii i kryminalistyki. Nie zmienia to jednak tego, że fascynują i interesują mnie tematy true crime oraz wszelkie inne około śmierci.

Książka Maxa jest zbiorem naprawdę ciekawych i nietypowych informacji, jednak dla mnie wiele z nich nie było nowością. Myślę, że jeśli zaczynacie dopiero przygodę z tego typu tematyką, to ta książka Was zainteresuje i przekaże Wam naprawdę wiele ciekawych informacji.

Jeśli jednak lubicie taką tematykę i mściwi niej szersze pojęcie, to ta książka nie będzie dla Was zbyt wielkim zaskoczeniem. Język, którym posługuje się Czornyj jest naprawdę przystępny i lekki, dzięki czemu czyta się tę książkę bardzo szybko. Mimo opisywania tak naprawdę samych faktów, książka nie ma charakteru akademickiego, dzięki czemu nada się do czytania przez każdego!

Jest to pozycja która namieszała mi w głowie. Nie można odmówić autorowi ogromnego researchu, ale nic odkrywczego- jak dla mnie w niej nie odnalazłam, przez co momentami mnie przytłaczała i nudziła.

Momentami bardziej przypomina encyklopedie niż powieść, przez co zdecydowanie nie jest to książka na jeden wieczór, trzeba ją dozować, poświęcić jej dużo czasu i cierpliwości. Zupełnie inaczej sobie ją wyobrażałam. Lubię pióro autora, ale ta pozycja zupełnie do mnie nie przemawia.

Gdzieś widziałam opinie, że brakuje tu lekkości- zdecydowanie się zgadzam. Zbyt duża ilość historycznych faktów, która przytłacza. Owszem znalazłam kilka ciekawostek + fajny zabieg z ilustracjami.

Oczywiście doceniam nagromadzoną wiedzę, mocno wyczerpany temat, to bardzo dobra książka dla kogoś, kogo interesuje ten temat i kto chce zacząć. Tymczasem podrzucam ją mamie, która już zaciera na nią rączki :).

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

„Śmierciologia” to obszerna podróż przez temat śmierci widziany z wielu stron. Autor prowadzi czytelnika od dawnych rytuałów i wierzeń, przez rozwój medycyny i anatomii, aż po współczesne pytania o moment, w którym życie się kończy. Przyglądamy się temu, co dzieje się z ciałem po śmierci, poznajemy różne praktyki pogrzebowe i trafiamy w miejsca, gdzie granica między życiem a śmiercią wygląda zupełnie inaczej, niż jesteśmy przyzwyczajeni. To moje kolejne spotkanie z twórczością Maxa Czornyja i po raz kolejny przekonałam się, że potrafi on przyciągnąć uwagę jak mało kto. Jego thrillery i kryminały zawsze wywołują u mnie ogromne emocje, dlatego byłam ciekawa, jak poradzi sobie w literaturze popularnonaukowej. I muszę przyznać, że zrobił to bardzo dobrze.

„Śmierciologia” to rozbudowane kompendium wiedzy o śmierci, w którym znajdziemy zarówno konkretne informacje, jak i ciekawostki znane już od wieków. Widać, że autor wykonał ogrom pracy i sięgnął po wiele różnych źródeł, żeby pokazać temat możliwie najpełniej. Max Czornyj nie zamyka się w jednym spojrzeniu na śmierć, tylko pokazuje ją z wielu perspektyw jednocześnie. Mamy tu zarówno tło historyczne i kulturowe, różne wierzenia i obrzędy, jak i konkretne podejście naukowe - od medycyny po procesy zachodzące w ciele po śmierci. Dzięki temu ta książka daje pełniejszy obraz i pozwala lepiej zrozumieć, jak bardzo nasze postrzeganie śmierci zależy od czasu i miejsca, w którym żyjemy. Bardzo doceniam też to, że autor nie traktuje śmierci jako tematu, który trzeba omijać. Wręcz przeciwnie, pokazuje ją jako coś nierozerwalnie związanego z życiem. W trakcie czytania miałam wrażenie, że ta książka w pewien sposób oswaja temat, ale nie robi tego w sposób uproszczony. Raczej zachęca do zatrzymania się i przemyślenia rzeczy, o których na co dzień nie chcemy myśleć. Duże wrażenie zrobiły na mnie fragmenty bardziej „techniczne”, dotyczące choćby kremacji, rozkładu ciała czy tego, co dzieje się z organizmem po śmierci. To są momenty konkretne i czasami trudne, ale bardzo potrzebne, bo pokazują temat takim, jakim naprawdę jest.

Widać też, że Max Czornyj wykonał kawał dobrej pracy. To naprawdę solidny research oparty na wielu źródłach, a przy tym podany w sposób przystępny. Mimo objętości książki czyta się ją płynnie, a różnorodność tematów i stylu sprawia, że trudno się znudzić. Mogłam tu trafić na naprawdę ciekawe rzeczy - od sposobów, którymi próbowano uniknąć pochowania żywcem, przez historię maski pośmiertnej pewnej kobiety, wykorzystanej później do stworzenia fantoma do nauki pierwszej pomocy, aż po to, jak radzono sobie z transportem zwłok w czasie krucjat. Dużym plusem są też zdjęcia, grafiki, cytaty czy nawiązania do literatury i Biblii, które fajnie uzupełniają całość. Do tego autor co jakiś czas dorzuca swoje wyjaśnienia, dzięki czemu wszystko jest jeszcze bardziej zrozumiałe.

„Śmierciologia” to nie tylko zbiór informacji, ale też książka, która porządkuje myślenie o śmierci i pokazuje ją w szerszym kontekście. Dla mnie to była wartościowa i wciągająca lektura, która zostaje w głowie na dłużej.

Nie ma w świecie absolutnie nic bardziej pewnego niż śmierć (poza teściową, bo szatan jak wiadomo jest nieśmiertelny). Max Czornyj stworzył książkę nietuzinkową, której samo zaklasyfikowanie nie jest łatwe, bo ani to reportaż, ani opowieść o śmierci, ani publikacja naukowa, a jednak książka powodująca niepokój wciąga do świata, który dla wielu nadal jest tabu.

Już wstępna refleksja, chociaż banalnie oczywista ma w sobie cos uderzającego, bo nie myślimy na co dzień o tym, że „świat, w którym żyjemy, bardziej należy do zmarłych niż do żywych”. Autor jak przewodnik wciąga w meandry śmierci ukazując ludzką fascynację tym tematem, ale i fakt jak dążymy do oswojenia, zrozumienia, a nawet wyparcia śmierci.

Spodobało mi się, że autor bardzo swobodę żongluje zagadnieniami od dawnych rytuałów, przez rozwój anatomii, po kliniczne badania śmierci klinicznej. Nie ma tu lukrowania wiec opisy autopsji, rozkładu zwłok są dosadna, ale ja szczerze w tego typu literaturze tego oczekuje, faktów bez pudrowania. Czasem odnosiłam nawet wrażenie, że autor za misje obrał sobie oswojenie tego tematu i za to szacunek.

Było też nieco mariażu z mistycyzmem, bo trudno inaczej mi nazwać badanie granic miedzy śmiercią a życiem. Czytanie historii ludzi, którzy doświadczyli śmierci klinicznej, niezaprzeczalnie robi wrażenie, nie wspominając już o pochówku żywcem, bo to już niepokoi bardzo.


Czornyja niezmiennie cenie za przygotowanie do tematu, bo zawsze śmiało sięga po elementy zarówno kulturowe, jak i artystyczne w swoich książkach i taj tutaj nie zabrakło dzieł sztuki inspirowanych śmiercią, co sprawa, że książka nie ma tylko charakteru analitycznego, ale tworzy opowieść-podróż.


„Śmierciologia” jest książka bezkompromisowa, stąd jestem pewna, że nie do każdego przemów tak jak do mnie, bo mimo wszystko wymaga otwartego umysłu, bo temat śmierci nie jest i chyba nigdy nie będzie łatwy. Książka paradoksalnie tętniąca życiem, którą bardziej się przezywa, niż czyta.

Śmierć to zjawisko, które towarzyszy nam od chwili poczęcia, poprzez całe nasze życie, by na koniec objąć nas w swych ramionach i zabrać z tego świata. Nie omija ona zwierząt, roślin, grzybów czy bakterii. I, mimo że jest naturalną koleją rzeczy, stała się tematem tabu. Autor w tej książce postanawia przybliżyć nam zagadnienia towarzyszące śmierci i tak prowadzi nas przez to, co dzieje się z ciałem po śmierci, w jakim miejscu na ziemi wykopuje się zmarłych, by pokazać im „co się zmieniło pod ich nieobecność”, z jakich przyczyn umierali wielcy tego świata, dlaczego „Cierpienia młodego Wertera” wywołały modę na odejście z tego świata, jak często zdarzały się pochówki żywych i jak się przed tym zabezpieczano, czym jest fotografia „post mortem”, jakie piętno odcisnęła śmierć w sztuce, albo gdzie i jakie rytuały wymagają złożenia ofiary z ludzi. Ta książka to kopalnia wiedzy o śmierci i wszystkiemu, co z nią związanie. Dużo wiedzy, ciekawostek i historycznych przykładów przedstawione w przystępny sposób, a nawet zabarwione humorem, co nie odbiera powagi temu zagadnieniu. Osobiście sporo się dowiedziałam (polecam sprawdzić, gdzie nie szukać męża, bo gdy gość oddeleguje się na tamten świat, małżonka powinna wskoczyć w ogień, który trawi jego działo i iść z nim. Brzmi nie fajnie.), więc lektura nie tylko ciekawa, ale również edukująca. Autor rzetelnie przygotowuje swoje materiały i ma to coś, co sprawia, że jego książki uderzają w czytelnika mocniej niż inne.