Słońce w lwie

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Trochę nieświadomie wybrałam tę publikację, jako kolejną książkę, którą przeczytam w ramach Klubu recenzenta, nie zdając sobie sprawy, że jest to już 5 tom przygód trzech przyjaciółek z Mazur. Czy to źle? Trochę tak, bo nie znając poprzednich części było mi trochę trudno odnaleźć się w ich historii.

Główne bohaterki, czyli Malwina, Sylwia i Wiktoria to trzy przyjaciółki, które próbują wyjść na prostą i wreszcie rozpocząć nowy rozdział w życiu. Malwina zmaga się z bezdusznym systemem sądowniczym i prawniczą sitwą, Sylwia – z nieuleczalną chorobą, a Wiktoria – z byłym partnerem, który ponownie pragnie wkupić się w jej łaski. Każda z tych niezwykle silnych kobiet szuka sposobu, by pokonać własne demony, jednocześnie starając się doceniać każdą chwilę szczęścia. I nie wiadomo, co pomaga im w tym bardziej – przyjaźń czy… kosmiczna energia.

Szczerze powiedziawszy książka, niespecjalnie trafiła w mój gust. Strasznie męczyłam się podczas jej czytania i wręcz nie mogłam doczekać się, aż wreszcie będę mogła zakończyć te męki. W dużej mierze było to zapewne spowodowane tym, że nie znałam poprzednich tomów i było mi trudno wczuć się w jej klimat.

Oczywiście nie można zaprzeczyć, że jest to historia o wyjątkowej przyjaźni trzech niezwykle silnych kobiet, które stawiają czoła przeróżnym problemom i niesprawiedliwością losu. Ich determinacja, by stawić czoło demonom przeszłości, jednocześnie mierząc się z nowymi przeszkodami, które pojawiają się na ich drodze, jest niezwykle imponujący i zasługujący na uznanie. Jednak po zerknięciu na okładkę miałam trochę inne wyobrażenie o treści tej lektury.

Tak jak wspominałam powyżej, książka Wioletty Milewskiej, nie znajdzie się na mojej liście ulubionych lektur, przynajmniej w tym momencie. Kiedy już zapoznam się z poprzednimi częściami, być może sięgnę po nią ponownie, by spojrzeć na nią z trochę innej perspektywy, a wtedy być może zmienię o niej swoje zdanie.

Jeżeli zatem zastanawiacie się nad lekturą "Słońca w lwie" to informuję Was, że jest to publikacja, która zmusza czytelnika do refleksji, dlatego zdecydowanie nie jest to lektura dla każdego. Jednak jeżeli zdecydujecie się po nią sięgnąć, proponuję zacząć najpierw od pierwszego tomu.

Zapewne nie raz nie dwa słyszeliście tekst "Każdy jest kowalem swojego losu". Zgadzacie się z tym stwierdzeniem? Okazuje się, że nie każdy dostał taki sam "młot" i "kowadło". Przecież każdy z nas jest inaczej wychowany, ma inną sytuację finansową, inne predyspozycje. Dzieli nas dosłownie przepaść. Nasze życie składa się z ciągłych wyborów. Dopóki jesteśmy dziećmi, wszystkie decyzje za nas podejmują nasi rodzice, później po ukończeniu upragnionej "18-tki" sami decydujemy, co jest dla nas dobre, a co nie.

Sylwia, Malwina i Wiktoria przyjaciółki ze wsi Pietruchy znalazły względny spokój. Sylwia przyzwyczaiła się do życia z nieuleczalną chorobą. Wreszcie spełnia swoje marzenie i pisze książkę. Malwina ma u boku kochającego mężczyznę, który wspiera ją w walce z bezwzględnym wymiarem sprawiedliwości. Wiktoria natomiast próbuje się pozbyć byłego partnera. Dziewczyny nadal się wspierają. Co jakiś czas spotykają się ze sobą, aby podyskutować. Ciekawych tematów do rozmów im nie brakuje. W te gry słowne wciągają nawet swoich partnerów. Religia, astrologia, mitologia to dziedziny przewijające się podczas ich debat. Każde słowo, każde zdanie można różnie zrozumieć. Wszystko zależy od punktu widzenia, czasami przecinek w zdaniu postawiony w innym miejscu zmienia sens zdania. Na co dzień nie zastanawiamy się nad takimi drobiazgami. Dlaczego? Ponieważ żyjemy zdecydowanie za szybko, nie mamy czasu na dostrzeganie detali. Wydaje nam się, że ktoś inny jest szczęśliwy. Nawet jemu tego zazdrościmy, bo ma lepiej niż my. Ale często jest tak, że my widzimy tylko wierzchołek góry lodowej, a nie całość. Pozory mylą. Człowiek w pewnym wieku pragnie już tylko stabilizacji, spokoju, szczęścia, zdrowia i ukochanej osoby obok. Według naukowców to właśnie nasze myśli kierują naszymi losami. To my sami tworzymy rzeczywistość poprzez sposób, w jaki myślimy o innych. Za wydarzenia z naszego życia nie zawsze odpowiedzialny jest przypadek, często to wola innych, nie zawsze życzliwych nam osób.

Wioletko wnikasz w ludzką psychikę jak mało kto. Ciesze się, że w swoich książkach dzielisz się z nami czytelnikami Twoją wiedzą. To o czym piszesz, daje nam zupełnie inne spojrzenie na rzeczy zgoła błahe, niedostrzegalne na co dzień.

Warto na chwilę się zatrzymać i zastanowić nad sensem życia. Nie można się poddawać. Starajmy się osiągać swoje cele. Każdy z nas ma inny start. Po drodze czekają nas trudności i wyzwania. Nie porównujmy się z innymi, nie rywalizujmy. Skupmy się na sobie i ruszajmy do przodu zawsze z podniesioną głową!

Polecam!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Autorce i Wydawnictwu Novae Res.