Słodki smutek

W przeddzień ślubu trzydziestoośmioletni Charlie wspomina wydarzenia pewnego lata, gdy mając szesnaście lat, poznał pewną dziewczynę i dołączył do grupy teatralnej złożonej z totalnych osobliwości.

"Słodki smutek" Davida Nichollsa to niezwykle autentycznie wybrzmiewająca podróż do słodko-gorzkich lat naszej młodości, przyjaźni do grobowej deski, pierwszych miłości i doświadczeń seksualnych. Gdzie wszystko wydawało się tak proste i beztroskie, a najmniejszy problem czy zawód miłosny urastał do rangi końca świata.

Charlie jest cudownie złożoną postacią, chłopcem z rozbitej rodziny, który musiał zbyt szybko dojrzeć. Spotkanie Fran i grupy jej znajomych na zawsze odmieni jego życie.

Jeśli miałabym do kogoś porównać sposób pisania Nichollsa, to byłby to John Green, autor wielu wspaniałych powieści, z których moją ulubioną jest "Gwiazd naszych wina". Obaj piszą o nastolatkach, choć nie są to powieści tylko dla nich. To literatura piękna, którą cenię za jej mądrość, piękno i zmuszanie do refleksji, i choć nie jest ona moim oczywistym wyborem, to potrafię docenić jej walory.

“Rzecz w tym, że kiedy opowiada się takie historie — historie miłosne — trudno nie przypisywać znaczenia całkowicie niewinnym, przypadkowym zdarzeniom i nie dostrzegać w nich nieuchronności”.

Charlie Lewis to chłopak, który stoi u progu dorosłości. Pomimo młodego wieku przeżył już całkiem sporo, nie zaznał miłości matczynej. Ojciec nie radzi sobie z rolą, jaka mu przypadła, to chłopak musi się nim opiekować. Ze strachem i niepewnością patrzy w przyszłość, często ucieka w swój świat. Jest nim jazda na rowerze, która sprawia mu ogromną frajdę i niesie upragniony spokój. Charlie, mając szesnaście lat, na jednej takiej rowerowej wyprawie poznaje pewną dziewczynę. To spotkanie zmieni dużo, bardzo dużo w jego samotnym życiu. By być bliżej Fran, musi podjąć wyzwanie, jakim jest dołączenie do trupy teatralnej. I całe lata później, Charlie jako prawie czterdziestoletni mężczyzna, który za chwilę ma się ożenić, próbujący rozliczyć się z przeszłością.

Akcja powieści toczy się niespiesznie, intryguje i niesie emocje. Fabuła zajmująco poprowadzona, ukazuje skomplikowane relacje międzyludzkie, próbę wyjaśnienia niepozamykanych spraw. Autor ma lekkie, naturalne, barwne, okraszone dobrym humorem pióro. Czytanie od początku do końca było przyjemnością, a uśmiech często gościł na mojej twarzy. Mamy wyraźnie ukazane emocje, jakie stają się udziałem naszych bohaterów. A ci realnie, naturalnie wykreowani, bez zbędnego upiększania czy koloryzowania. Z ciekawością razem z nimi przemierzałam ich kręte życiowe ścieżki.

Z przyjemnością zanurzyłam się w tej poruszającej historii miłosnej. Autor dotyka szereg złożonych problemów, robi to z empatią i wyczuciem. Wyboista, samotna droga do dorosłości, skomplikowane relacje rodzinne, ojciec, na którego nie można liczyć. Pierwsza miłość motywuje do działania, dodaje skrzydeł. Podejmowane decyzje i ich skutki. Wspomnienia, dotkliwe straty, rozstania, próba wybaczenia. Radosne wzloty, bolesne upadki, kręta życiowa ścieżka, nieporozumienia i nadzieja, Trudne rozliczenie się z przeszłością, by móc ruszyć do przodu.

Życiowa, nostalgiczna, słodko-gorzka opowieść. O miłości, o skomplikowanych relacjach, o marzeniach, o szukaniu swojego miejsca w życiu. Historia wywołuje uśmiech, smutek i skłania do refleksji. Jest to dość spory grubasek, ale czyta się szybko i przyjemnie. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Charlie Lewis ma 38 lat i niedługo bierze ślub. Na progu tej decyzji, wraca pamięcią do pewnego lata, które było dla niego wyjątkowo istotne. To właśnie wtedy jako szesnastoletni chłopak poznal Fran Fisher, dziewczynę pełną charyzmy i miłości do świata. Aby być bliżej niej, Charlie zapisuje się do trupy teatralnej i staje się częścią przedstawienia "Romeo i Julia". To ma być również sposób na ucieczkę od problemów w domu, zgorzkniałego i zagubionego ojca, braku pieniędzy.

To lato wiele zmieni...

"Słodki smutek" to nie jest książka, która porywa niczym fala tsunami, to nie jest też pozycja, która wybitnie mnie wciągnęła, ale jest w niej coś tak specyficznie ulotnego, coś co ciężko określić a jednocześnie powoduje, że ma się słowa w niej zawarte z tyłu głowy.

Większość z nas przeżyła pierwszą miłość, te momenty kiedy serce zaczyna nam bić szybciej i wszystko w tej drugiej osobie wydaje się idealne i na zawsze. Takie uczucie jest opisane w tej książce, słodkie, momentami mdłe, momentami urocze, ulotne, ale jest też w tych opisach dojrzałość człowieka, który patrzy na nie z perspektywy i chociaż bohater opisuje dawne zdarzenia tak jakby miały miejsce tu i teraz to miałam wrażenie, że już jako szesnastolatek wiedział, że lato się kiedyś skończy a uczucie odejdzie prędzej lub później.

Najbardziej jednak interesujące były dla mnie relacje Charliego z rodziną, pokiereszowaną, taką która raczej nie nadaje się do reklamy płatków śniadaniowych. Brakowało mi tu czasu, który mógł poświęcić temu wątkowi autor.

To nie jest lekka książka, to nie jest też romans, to opowieść o ludziach i o tym, że świat nie jest idealny, o tym, że w życiu towarzyszem jest słodki smutek.

„Słodki smutek” to historia w której pierwsza miłość wybrzmiewa refleksją, ogromnymi emocjami i ujmującą fabułą . To powieść nasączona trudnymi tematami od straty, przez rozstanie i wybaczenie. W końcu to historia, która potrafi zachwycić i jednocześnie wzruszyć każdego czytelnika, bez względu na to jaką życiową drogę i jakie miłosne doświadczenia ma już za sobą.

Szesnastoletni Charlie Lewis po trudnych, życiowych przejściach związanych z brakiem matki w trakcie dorastania podczas jednej z rowerowych przejażdżek spotka Fran Fisher. To spotkanie jest początkiem niezapomnianego lata, które dostarczy mu cudownych wspomnień i, które przez kilkanaście kolejnych lat nie pozwoli na to, aby je zapomnieć. Charlie dopiero u progu małżeństwa uświadamia sobie, że dopóki nie rozliczy się z przeszłością, nie postawi kolejnego życiowego kroku w przód…

„Słodki smutek” to słodko - gorzka romantyczna historia, która wzrusza i powoduje, że trudno nam odłożyć książkę przed przeczytaniem ostatniej strony. To też obraz pierwszych porywów serca, pierwszych miłosnych uniesień ale też trudności. Przepiękna, wzruszająca i na wskroś przeszywająca serce.

Nie da się tej historii opowiedzieć. Trzeba czytając zagłębić się w jej treść i na własnej skórze poczuć emocje, które skrywają się pod powierzchnią misternie utkanych wersów…

„Słodki smutek” to moje kolejne spotkanie z twórczością Davida Nichollsa, który zachwycił mnie powieścią „Jeden dzień”. Dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu! Styl pisarski tego autora mnie zachwyca, nie mogę oderwać się od jego książek!

Charlie Lewis to młody chłopak, który wychowywał się bez matki, gdyż ta ich opuściła. Ojciec chłopca, jak to często bywa, nie do końca potrafił odnaleźć się w roli samotnie wychowującego dziecko. Charli chcąc zaznać odrobiny spokoju, ucieka w swoją przestrzeń, jeżdżąc na rowerze po wszystkich okolicach, które poznaje coraz lepiej. Charli mając szesnaście lat, spotyka w swoim życiu dziewczynę, która już na zawsze odmieni jego życie. W czasie samotnej rowerowej podróży natknął się na grupę rówieśników, którzy przygotowują się do wystawienia spektaklu Romea i Julii. Jest to kompletnie amatorski spektakl, a Charli zobaczywszy Fran Fisher, doznał uderzenia strzały amora! To było jak miłość od pierwszego wejrzenia, która spadła na niego jak grom z jasnego nieba, niespodziewanie i z zaskoczenia. To właśnie był początek jego niezapomnianego lata, które na zawsze odmieniło jego życie.

Po latach tuż przed wstąpieniem w sakramentalny związek małżeński Charlie wraca wspomnieniami do tego lata i postanawia wyjaśnić sprawy, które kiedyś nie dostały domknięte.

Historia miłosna, którą przedstawił nam autor, jest piękna, ale zarazem słodko – gorzka! Podczas czytania były momenty, które sprawiły, że śmiałam się w głos, zachwycałam romantycznym nastrojem, ale nie zabrakło też momentów poruszenia i wzruszenia, a nawet tych, w których w moim oku zakręciła się łezka! Autor wspaniale wykreował bohaterów, których już od pierwszych stron obdarzyłam sympatią i trudno było mi się z nimi rozstać! Mimo iż książka jest małym grubaskiem, to czyta się bardzo szybko i niezwykle przyjemnie. Jest to jedna z piękniejszych miłosnych historii, jakie ostatnio miałam okazję poznać. Idealnie nadaje się dla każdej grupy wiekowej i osób lubiących powieści obyczajowe, literaturę piękną, czy typowe romanse! Ja bardzo serdecznie polecam i przyznaję, że jestem zachwycona twórczością Davida Nichollsa!