Beksa

„Z czasem się nie da dyskutować. Czas jest jak matka, zawsze wie swoje i zawsze wie lepiej. Nawet jak niczego nie wie...”

Podobno „chłopaki nie płaczą”. Są odważni, silni, twardzi i basta. Tu bitwa oczekiwania vs rzeczywistość, jak wiemy z autopsji, co do zasady, mniej lub bardziej kończy się jednak obawą.. Tłumione emocje, niezależnie od płci, wcześniej czy później, muszą w końcu znaleźć ujście. Łzy są jedną z dróg, by je upuścić.. wyłuskać napięcie, popełnić słabość, zrealizować receptę na poskromienie życia choć na moment.

Ku pokrzepieniu serca, dla uwolnienia tęsknot, odkrycia pragnień, obnażenia niepokoi, by złapać patos, uchwycić nielichy wydźwięk – okryjcie sensualną historię dwóch mężczyzn, których drogi splotły się jak pędy wierzby uformowane na kształt kosza wypełnionego wspomnieniami, nadzieją, obietnicami, lękami i bólem istnienia.

Jeden z nich, „ogromny facet, postać nabita ciężkimi mięśniami, dłonie jak z blachy”, tatuaże na rękach – z dnia na dzień, „bez mapy, bez planu, byle daleko”, targając swój dobytek na plecach „jak jakiś ślimak”, postanowiła schować się przed światem i swoją kryminalną przeszłością, w Bieszczadach.

Drugi, to młody mężczyzna, szczeciński gangster, którego coś „gniotło do ziemi”, „podcięło mu nogi, wsadziło kij w szprychy, palec w oko”, wewnętrznie rozchybotany, zakopany w myślach, błądzący w poszukiwaniu drogi do prawdy o sobie – ewidentnie zmagający się z zaburzeniami lękowymi. Poszukujący uleczenia w terapii.

Łączy ich trudna przeszłość i skomplikowana przyszłość. Pytania, na które oczekują odpowiedzi. Niewypowiedziane słowa. Wykrzyczane życzenia. Przemilczane motywy. Rozczarowanie osądami. Stłumione potrzeby. Zagubiony sens. Przysypany żar. Nieuleczalny głód spełnienia. Ciężar dźwiganego strachu. Silny przeciwnik – każdy sam sobie. I deszcz.. bo są momenty, że „niebo czyste, rzeka daleko, a jednak pada”..

„Beksa” – nowa powieść Marcina Grzelaka pochłania i zachwyca. Dotyka duszy i serca. Zatrzaskuje w męskim świecie, jednocześnie nie zasłaniając kobiecych enklaw. Wymagająca spojrzenia ponad i prosto w twarz. Za siebie, by zamknąć wciąż otwarte drzwi i z nadzieją otworzyć na oścież te przed sobą.

Polecam.

Kto zna książki Autora, z całą pewnością się nie zawiedzie, a jeszcze bardziej zachwyci Jego niezwykłym talentem i mądrością. Kto nie zna – odkryje magię słowa, które zwiewnie działa na wszystkie zmysły.

„Beksa” to powieść, która mocno wryła się do mej psychiki. Wyryła w niej trwały ślad. „Beksa” to historia, która rzuca światło na męski świat, na stereotypowe myślenie o mężczyznach jako istotach, którym płacz jest obcy. A jeśli już jest, to świadczy o braku męskości. Zresztą, czym ona jest – ta męskość? Czym się wyraża? Czym określa? Jaka jest jej definicja? Co upoważnia nas do tego, aby mówić, że jakiś mężczyzna jest męski? Te i wiele innych pytań kotłowały się w mojej głowie podczas lektury najnowszej książki Marcina Grzelaka, autora, który tym tytułem zaprasza nas do dyskusji o „męskości mężczyzn”. Do dyskusji nie tylko w męskim gronie! Zatem niesiony emocjami po lekturze „Beksy” zachęcam Was, abyście również Wy sięgnęli po ten tytuł.

„Beksa” to bez wątpienia kryminał o jakże głębokim podłożu psychologicznym. Tutaj nie tylko wątek kryminalny będzie rozbierany na czynniki pierwsze, lecz przede wszystkim człowiek jako istota. Warstwa po warstwie, bez znieczulenia, bez taryfy ulgowej! Lecz z wyczuciem istotnych jakże ważnych kwestii dotykających sedna ludzkiej psychiki, ludzkich grzechów. Dla mnie lektura tej książki była wewnętrzną podróżą do własnych myśli. Patrząc na historię Adama oraz Irka mogłem dokonać rachunku sumienia. Jaki był jego wynik, pozostawię to dla siebie. Lecz jeśli zapytacie mnie, czy warto sięgnąć po „Beksę”, zacytuję klasyka „Yes, yes, yes!!!”.

Marcin Grzelak zaprasza nas do poznania historii Adama, który uciekając w Bieszczady, chce tak naprawdę zrejterować od swej kryminalnej przeszłości. Na kartach tej książki poznajemy również Irka, młodego gangstera, który zmaga się z zaburzeniami lękowymi. Zatem świat przestępczy jest w tej historii wspólnym mianownikiem. Wspólne doświadczenia bohaterów sprawiają, że ich życiowe drogi nie dzielą się, lecz łączą. Sięgając po ten tytuł, możecie liczyć na ostrą jazdę bez trzymanki, na emocje, które sprawią, że Wasza czytelnicza krew zagotuje się niczym wulkaniczna lawa.

Ostry, mocny, dosadny „męski” język mocno trafiają nie tylko do naszej wyobraźni, lecz przede wszystkim psychiki. Historia Adama i Irka dobitnie pokazują nam, że stereotyp męskości jest krzywdzący dla samych mężczyzn. Marcin Grzelak zmusza nas niejako do stworzenia na nowo definicji męskości. Myślę, że każdy się o nią pokusi. Każdy, kto przeczyta najnowszą książkę autora. A Czyt-NIK zachęca Was do sięgnięcia po ten tytuł, niezależnie od Waszego poziomu męskości, kobiecości… .