Śladem zbrodni

Okładka utrzymana jest w ciemnych kolorach, gdzie na środku widać kobietę, spoglądającą w bok. Nie jest zbytnio zachęcająca, nie wyróżnia się. Ja z reguły nigdy nie zwracam na uwagi na szatę graficzną, sięgając po pióro Tess. Nie posiada skrzydełek, przez co nie ma dodatkowej ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Kremowe strony, czcionka duża, wystarczająca dla oka. Podzielona została na rozdziały. Mamy fragmenty z przeszłości oraz teraźniejszości.

Powróciłam po dłuższej przerwie do pióra pisarki. Nie mogę jej zbyt dużo czytać w krótkim odstępie czasowym, ponieważ wtedy wydają mi się bardzo zwykłymi lekturami, takimi bez polotu. Tym razem, czytało mi się szybko i przyjemnie, nie miałam przeszkód podczas lektury. Jestem pozytywnie zaskoczona, ponieważ wydaje mi się, że jest to jedna z najlepszych pozycji pisarki, jakie miałam okazję do tej pory czytać. Było sporo akcji związanej z thrillerem, a obyczaju było zdecydowanie dużo mniej, niż przeważnie w jej opowieściach się spotyka. Akcja momentami tak szybko pędzi, że nie sposób za nią nadążyć. Zwalnia w pewnych chwilach, jednak zdarza się, że wstrzymujemy oddech bojąc się czytać dalej, bo może wydarzyć się coś, co może wszystko zmienić...

Beryl jest dosyć odważną kobietą, nie ma co. Odważną, ale dusza romantyczki w niej tkwi, wrażliwa... Przecież kobieta zmienną jest. Podziwiałam ją za upór w czasach niebezpieczeństwa, ale i za to, że chciała dowiedzieć się, jak było naprawdę z losem jej rodziców. Czy to ojciec zamordował matkę, a później popełnił samobójstwo? Przecież tak się kochali... Wiele trudności spotka na tej wyboistej drodze do poznania prawdy...

Bohaterowie są nieźle wykreowani, jednak do żadnego z nich się nie przywiązałam. Jest to stosunkowo krótka książka, posiada niecałe trzysta stron. Zobaczymy, jak nadarzy się okazja - przeczytania tomu drugiego, czy zmieni się mój stosunek do postaci.

Sam pomysł na książkę naprawdę jest dobry. Autorka precyzyjnie nakreśliła całość, począwszy od plotek po fakty, od budowania emocji, klimatu, po ten inny, niebezpieczny świat, który skrywa prawdę w tajnych dokumentach. Ucina śledztwo na odpowiednim szczeblu, a gdy ktoś zaczyna węszyć, pojawiają się próby zabójstw. Jest to dobrze wykreowany kryminał, podtrzymuję, jeden z najlepszych, jaki miałam z pióra autorki czytać.

Widząc nazwisko autorki nie mogłam przejść obojętnie. Nie pojawiała się tu często, bo ze dwa razy, jednak pamiętam, że dobrze wspominam czas spędzony przy jej książkach. Gotowi na kolejną zbrodnię, tajemnice i dynamiczną akcję? Niczego innego się nie spodziewam.

Rok 1973. Paryż. Małżeństwo agentów zostaje znalezione na poddaszu mieszkania martwe. W oficjalnej wersji zdarzeń kobieta dopuszczała się w nim zdrad, a mąż po odkryciu prawdy zabija najpierw ją, a później samego siebie. Reszta rozmywa się. Proste rozwiązanie, śledztwo zamknięte. A przynajmniej do czasu...

Dwadzieścia lat później Beryl Tavistock, czyli nasza główna bohaterka i jednocześnie córka zamordowanych sprzed dwudziestu laty agentów. Gdy podczas jednego z przyjęć dowiaduje się o ukrytych przed nią szczegółów, postanawia wyruszyć do Paryża, aby poznać prawdę. Nie będzie jednak sama. Do jej szalonej przygody dołącza się brat Jordan i irytujący były agent CIA - Richard.

Coś, co podoba mi się w książkach Tess Gerritsen, to wątek miłosny, który krążąc obok tego głównego nie zalewa go falą emocjonalnych zawirowań bohaterów. Trochę ich oczywiście jest, jednak nie na tyle dużo, żeby stało się to mdłe i nijakie. Jedynym do czego można byłoby się przyczepić jest czas trwania znajomości. Rozumiem, że da się zakochać w tak krótkim czasie i że naprawdę to się może dobrze rozwinąć, jednak gdy cały czas się coś dzieje, pojawia się niebezpieczeństwo i trzeba liczyć się z utratą życia... miałam takie no nie.

Sama Beryl jest irytująca. Jest podobno dorosła, jednak gdy dookoła giną ludzie i dzieją się niebezpieczne rzeczy, ona postanawia bawić się w bohaterkę i robić co jej się żywnie podoba. Wydawałoby się, że część jej działań skierowanych jest na poczet misji, jednak wymyślne obiady raczej się do tego nie zaliczają.

Pozostali są zdecydowanie ciekawsi i na tyle rozbudowani, że nie czuć jakby byli tylko tłem dla dziejących się wydarzeń. Pojawia się sporo wątków pobocznych, choć zazębiają się one nam prościutko w jednym punkcie.

Akcja dzieje się w kilka dni, a rozwiązania są dość proste. Nie ma tu żadnych komplikacji nad którymi trzeba byłoby pogłówkować. Historia przyjemna w odbiorze, lekka, choć autorka poszła w narrację, że lepiej z rozwiązaniem sprawy poradziła sobie młoda dziewczyna, niż zespół przeszkolonych agentów przed laty.

W pewnym momencie fabuły klocki można dopasować, choć pewnie dla fanów kryminałów nawet po kilku pierwszych stronach.

Lubię pióro Gerritsen. Nie jest to ambitna powieść do której się wraca, jednak przyjemny przerywnik, lektura na wakacje, coś, co czyta się przy kawie i to jest jak najbardziej ok. Inne tytuły naszej autorki wzbudzały we mnie więcej emocji, jednak i tak dobrze się bawiłam.

Tess Gerritsen to współczesna pisarka. Z wykształcenia jest lekarzem na swoim koncie ma ponad 30 książek. „Śladem zbrodni” to jedna z jej książek. Tess specjalizuje się w pisaniu romansów kryminalnych.

Akcja książki rozgrywa się głównie we Francji. Rodzeństwo Travistock zagłębia się w sprawę morderstwa sprzed 20 lat. Jednak wiele osób ze świata, w którym żyją jest poruszona ich ciekawością.

Książka została napisana bardzo przyjemnym językiem. Nie był on przerysowany, a czytanie książki było przyjemnością. Ta historia bardzo mnie wciągnęła, z każdą stroną coraz bardziej mogłam zbliżyć się do bohaterów. Jak to w kryminałach bywa, od początku zastanawiałam się, kto może być zbrodniarzem. Z rozdziału na rozdział pojawiali się nowi podejrzani, nowe wątki oraz nowe uczucia. Książka opowiadana była z kilku perspektyw, przez co mogłam wczuć się w odczucia innych bohaterów i dogłębniej ich poznać, co sprawiało, że byłam z nimi bliżej. Książka przyciągnęła mnie łatwym stylem pisania oraz przedstawianiem świata.

„Śladem zbrodni" to moja pierwsza przeczytana książka spod pióra Tess Gerritsen i na pewno nieostania. Z pewnością sięgnę po kolejną jej powieść. Jeśli lubisz kryminały, romanse lub romanse kryminalne z pewnością powinieneś sięgnąć po twórczość tej autorki.

K.T

Szkolny Klub Recenzenta

Lekki kryminał na lato? Wciągająca, choć niezobowiązująca lektura? Tess Gerritsen w tej roli sprawdzi się idealnie!

"Śladem zbrodni" to pierwszy tom serii Beryl Tavistock, czyli cyklu kryminalnych zagadek z głównym bohaterem na czele. To sympatyczne historie, które mają za zadanie umilać czas i niekoniecznie wciągać ja rasowe książki z tego gatunku, więc polecam właśnie tak do nich podejść. Ja zawsze chętnie sięgam po książki Gerritsen z nadzieją na bardzo kobiecą historię i przez to nigdy nie czuję się rozczarowana.

Nie jest to autorka idealna i to muszę zaznaczyć na wstępie. Mam pełną świadomość jej króciutkich wątków, uciekania w romantyczne klimaty i dość przewidywalnych zagadek. Niestety. Ale! Nie ma tego złego, ponieważ styl autorki jest wspaniały, lekki, przyjemny, bardzo poprawny, więc jej najnowszą (a właściwie to wznowienie) książkę czyta się z rosnącą przyjemnością i choć pewnie w połowie już będziecie wiedzieć jaki nastąpi finał - nie ma się ochoty odkładać jej na bok.

Fabuła nawiązuje do wydarzeń sprzed dwudziestu lat, gdy zginęli rodzice Beryl Tavistock. Jeszcze do niedawna wszystko było owiane zmową milczenia, ale kobieta w końcu dowiedziała się prawdy na temat dramatycznych wydarzeń. Tylko czy naprawdę wydarzyło się to o czym jej powiedziano? Czy ojciec brutalnie zamordował matkę, by tuż po tym popełnić samobójstwo? To nie pasuje do agentów brytyjskiego wywiadu, dlatego Beryl postanawia odkryć co wydarzyło się naprawdę.

Z bratem u boku i zaprzyjaźnionym agentem CIA Beryl rozpoczyna prywatne śledztwo. Zaczynają od Paryża i zabierają czytelnika w daleką podróż. Akcja jest powolna choć nie pozbawiona zakrętów, przyjemna w odbiorze i łącząca ze sobą wątek kryminalny z mocnym romansem.

"Śladem zbrodni" to przyjemna lektura na upalne dni choć na pewno jesienią też umili nam czas. Nie jest to powieść odkrywcza, nie ma w niej nic specjalnego, ale ja zawsze będę Wam polecać książki Tess Gerritsen jako niezastąpiony umilacz czasu!