Sieć podejrzeń

Znakomity thriller, który dosadnie pokazuje bezradność w dążeniu do oczyszczenia się z zarzutów. Atmosfera całej historii jest tak gęsta, że czasami trudno było oderwać oczy i odłożyć czytanie na później. Trzyma w napięciu i porusza, czyli założenia książki zostały w pełni zrealizowane. Świetna powieść.

"Nie jesteśmy cywilizacją artystycznych geniuszy... Kreatywność rozpłynęła się w masach. Każdy system, który rozwija się odpowiednio długo, prowadzi do wyeliminowania twórczych skrajności z jednej i drugiej strony."

Nie spodziewałam się, że dominującym klimatem książki będzie filozofia, zaskoczyło mnie to, jednak niemal od początku wciągnęło i spodobało się. Ciekawie było dać się wkręcić w rozmyślania o życiu, prawdzie, szczerości, zaufaniu, zbrodni, kłamstwie, pozorach, głęboko zakamuflowanym poczuciu winy, przybieraniu różnorodnych masek w zależności od okoliczności i obecności innych osób. I przewijające się między pierwszym a drugim planem, tajemnicze zniknięcie nastolatki, trudna detektywistyczna zagadka rozwiązywana przez inteligentnego, sprytnego i przebiegłego detektywa. Ekscytująca rozrywka czytelnicza, która nie przydziela prostych odpowiedzi i jednoznacznych rozwiązań. Choć intrygująco angażuje w fabułę, to jednak pozostawia czytelnikowi wolną przestrzeń w wyjaśnianiu kryminalnego scenariusza zdarzeń.

A w roli podejrzanego Evan Birch, kierownik wydziału filozofii Pearce College, wiodący spokojne i poukładane życie rodzinne, z żoną i dziesięcioletnimi synami. Z dnia na dzień, pięćdziesięcioletni mężczyzna staje w obliczu konieczności udowodnienia niewinności, podtrzymania dewastacji nieskalanego dotąd wizerunku naukowca i oddanego ojca rodziny. Szczegóły prowadzonego przeciwko niemu śledztwa, informacje o obciążających go dowodach, przenikają do środków masowego przekazu. Każdy jego krok, gest i słowo znajdują natychmiast odzwierciedlenie w surowym osądzie złaknionej sensacji opinii publicznej. Obserwujemy, jak względem profesora zachowują się bliscy, znajomi, współpracownicy i przypadkowo napotykane osoby. Zwłaszcza dialogi Evana z żoną oraz z oskarżającym go o zbrodnię detektywem przedstawiają się wyjątkowo interesująco. W jakim stopniu groźba dotkliwej straty skłania do zaskakujących postaw i czynów? Jak wiele jesteśmy w stanie skrywać przed samym sobą i innymi? Czy zdołamy do końca poznać drugą osobę? Jak szybko zafałszowany obraz rzeczywistości, pod intensywnym naciskiem i silną presją, może zostać przyjęty za prawdziwy i niepodważalny?

Autor w intrygujący sposób prowadzi przez kolejne etapy spokojnie płynącego rytmu zdarzeń, zmyślnie zaciska pętlę obaw, niepewności i napięcia, podkręca zainteresowanie, dostarczając niejasnych wskazówek i mglistych tropów, wielokrotnie zmieniając nastawienie do kluczowych postaci pojawiających się w tej skomplikowanej historii. Balansujemy na cienkiej linii podejrzeń i nieufności, wybiórczych i zniekształcanych wspomnień, analizowanych z kilku perspektyw wypowiedzi. Czujemy prawdę skrywaną pod wieloma warstwami fałszu, a w pewnym momencie, zaczynamy gubić się w wiarygodności posądzeń i właściwym formułowaniu domniemań. Patrzymy jak szybko prawo może zniszczyć fałszywie oskarżoną osobę, a także jak sprytnie wykorzystując psychologiczne manewry łatwo byłoby wyrwać się zabójcy z zastawianej na niego policyjnej sieci. Ofiara czy oprawca, który wariant okaże się słusznym, znajdzie właściwe uzasadnienie i bazujące na pewności potwierdzenie? A może niektórych spraw nigdy do końca nie zdoła się rozwikłać?

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

„Powietrze. Ludzie zawsze wychodzili na spacer, kiedy czuli, że świat wokół nich się kurczy. Ale jakie uzdrawiające właściwości może mieć nocne powietrze dla osoby, którą męczą podejrzenia?” – fragment książki.

„Sieć podejrzeń” to książka z gatunku thriller psychologiczny autorstwa amerykańskiego pisarza George’a Harrara. Ta dość krótka powieść ukazała się w połowie marca 2017 nakładem Wydawnictwa Wielka Litera i od razu przyciągnęła moją uwagę okładką oraz zawartym na niej hasłem: kłamstwo to tylko lustrzane odbicie prawdy. Nie ukrywam, że poczułam się zaintrygowana, tym bardziej, że książka przez samego autora uznawana jest za kryminał filozoficzny, co pobudziło moją rozmiłowaną w powieściach kryminalnych wyobraźnię oraz wrodzony pierwiastek humanistyczny (chociaż niekoniecznie socjolog – czyli ja, filozofa zrozumie ;)). Jak się okazało, autora zainspirowało życie i aktywność naukowa austriackiego filozofa Ludwiga Wittgensteina, którego myśl filozoficzna dotyczyła przede wszystkim języka oraz logiki. Duch Wittgensteina towarzyszy czytelnikowi przez całą lekturę „Sieci podejrzeń”, ponieważ główny bohater książki – Evan Birch – jest jego młodszym kolegą po fachu, wykładowcą filozofii na uniwersytecie, odnoszącym się w wielu miejscach swojego zawodowego oraz prywatnego życia do znanego myśliciela.

Evan to ustatkowany mężczyzna, pracownik naukowy, mąż Ellen i ojciec dwóch dziesięciolatków. Dlatego też kiedy zwyczajny wyjazd z dziećmi po warzywa na targ, kończy się dla Evana niespodziewanym zakuciem go w kajdanki i przetransportowaniem na komisariat policji, spokojne, żeby nie powiedzieć nudne, życie rodziny Birchów zostaje poddane poważnej próbie. Krok po kroku, detal po detalu okazuje się bowiem, że wokół Evana zacieśnia się krąg podejrzeń o jego bezpośredni udział w zaginięciu szesnastoletniej licealistki. Śledzimy tłumaczenia Evana, że wyłącznie nieszczęśliwym zbiegiem różnorodnych okoliczności został przypadkowo wplątany w całą sprawę i zastanawiamy się nad tym, czy rzeczywiście jest niewinny, czy też może opanował do perfekcji sztukę udawania i logicznego do bólu uzasadniania każdego swojego zachowania z przeszłości, jak i teraźniejszości.

Co ciekawe, to najbliżsi Evana są bardziej poruszeni jego możliwym uczestnictwem w przestępstwie niż ON sam. Ellen zaczyna wątpić w swojego męża, łącząc coraz to nowe fakty z dnia, w którym zniknęła nastolatka, natomiast synom Evana towarzyszy niepokój o to, co stanie się z ich ojcem i czy rodzice się rozwiodą, skoro coraz częściej dochodzi między nimi do ostrzejszej wymiany zdań. Bo państwo Birch się nie kłócą, oni właśnie wymieniają opinie, dyskutując na nieprawdopodobnym dla postronnego obserwatora naukowym poziomie, pełnym podtekstów, odniesień literackich i logicznych zawijasów myślowych. Dialogi między małżonkami były dla mnie niekiedy frustrujące, bo brakowało w nich najzwyczajniejszej empatii i międzyludzkiego szczerego porozumienia, ale z drugiej strony obfitowały one w godne zapamiętania cytaty i pobudzające do myślenia wątki, jak chociażby kwestia tego, czym jest prawda.

Harrarowi udało się stworzyć trzymającą w napięciu, niepokojącą historię, która nakazuje zadać sobie pytanie, co ja bym zrobiła, gdyby na jedną z najbliższych mi osób został rzucony cień poważnych podejrzeń, uruchamiający machinę śledczą. Czy niczym adwokat najgroźniejszego przestępcy stałabym za nią murem? Bo przecież domniemanie niewinności jest podstawową zasadą dotyczącą każdego podejrzanego. A może szybko wydałabym wyrok, odcinając się od takiej osoby zupełnie, a przynajmniej aż do momentu wyjaśnienia sprawy? Na ile tak naprawdę znamy drugą osobę? Czyż nie na tyle, na ile sama dała nam się poznać?

Zostawiam Was z tymi pytaniami i zachęcam do lektury „Sieci podejrzeń”, bo może dla Was zakończenie książki będzie mniejszym rozczarowaniem. Nie mogę powiedzieć, że było ono złe – co to to nie, natomiast biorąc pod uwagę podsycaną przez całą lekturę atmosferę niepewności i podenerwowania, w finale powieści zabrakło według mnie „kropki nad i” i konsekwencji w wytrąceniu czytelnika z równowagi. Stąd też wystawiam tej książce ocenę dobrą, a nie bardzo dobrą, ale mogę zagwarantować, że będę do niej wracać z uwagi na szereg zawartych w niej wartościowych przemyśleń nad zdolnościami intelektualnymi oraz językowymi człowieka.

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Wielka Litera za egzemplarz recenzencki książki.

Marzył mi się mocny thriller psychologiczny, taki który wgniecie w fotel, a potęgujące napięcie nie pozwoli oderwać się od powieści. Rzeczywistość okazała się nieco inna, ale nie czuję się zawiedziona tą lekturą.

W trakcie czytania zabrakło mi w książce napięcia, które budowałoby nastrój grozy i niepewności w związku z piętrzącymi się „dowodami” winy głównego bohatera. Co prawda każdy kolejny rozdział wnosił coraz to nowsze poszlaki przeciwko Evanowi, stawiał pod znakiem zapytania zaufanie żony wobec niego, to brakowało tutaj tego efektu „wow”, jakie spodziewałam się poczuć podczas lektury.

Nie zmienia to jednak faktu, że Sieć podejrzeń czyta się dość szybko, choć miewałam chwile zwątpienia, czy cokolwiek mnie w niej jakkolwiek zaskoczy…

Bohaterowie powieści są nieco enigmatyczni. Głównego bohatera poznajemy dość „szczegółowo”. Jak przystało na filozofa, wszystko rozkłada na czynniki pierwsze, analizuje, rozmyśla… Z jednej strony można zrozumieć analityczny sposób jego postępowania i przyznać mu rację, z drugiej zaś jego osobowość nieco irytuje…

Żona Evana, choć można zauważyć jej brak zaufania do męża w trakcie trwania śledztwa i ogólne niezdecydowanie w życiu, wzbudziło we mnie więcej negatywnych emocji niżeli pozytywnych.

Szczególną sympatią darzę dzieci państwa Birch. Niesforne dziesięcioletnie bliźniaki. Ich dociekliwość i humor kupiły mnie całkowicie.

Jak przystało na thriller psychologiczny, rozdział po rozdziale czytelnik zostaje wprowadzany w kolejne etapy wydarzeń dotyczących głównego bohatera. Zauważa zmiany zachodzące w otoczeniu bohatera i nim samym wynikające z sytuacji, w jakiej się znalazł – brak zaufania ze strony najbliższych, wszędobylską prasę i telewizję, która łaknie sensacji… jak podejrzenia potrafią wyrzucić człowieka na margines społeczeństwa i jak odbija się to na nim samym.

Podsumowując: Sieć podejrzeń to lekki thriller psychologiczny, który czyta się szybko. Idealny dla fanów tego gatunku, jak osób, które chciałyby „wejść” w świat thrillerów… z nutą filozofii i zbrodni, której wyjaśnienie okazuje się być bardziej skomplikowane niż mogłoby się wydawać…

Idealna na leniwe popołudnie z kubkiem gorącej herbaty

Ostatnimi czasy, często sięgam po zupełnie nieznanych mi autorów i muszę przyznać, że wielu z nich trafia na listę pisarzy, którym zdecydowanie warto poświęcić trochę uwagi. Tym razem postanowiłam sprawdzić czy George Harrar również zasługuje na zachwyt i zdecydowałam się przeczytać niedawną premierę od wydawnictwa Wielka Litera, czyli "Sieć podejrzeń". Ze skrzydełka książki dowiedziałam się, że aktualnie trwają prace nad ekranizacją tego tytułu, co jeszcze wzmocniło mój entuzjazm odnośnie tej lektury. Co kryje w sobie twórczość George'a Harrar'a? Zapraszam was do przeczytania dalszej części recenzji, z której z pewnością się tego dowiecie.

Evan Birch to uczciwy mąż, kochający ojciec i profesor filozofii. Dotychczas wiódł bardzo poukładane życie, w którym nie było miejsca na niespodzianki od losu. Pewnego dnia zostaje jednak aresztowany w związku ze sprawą porwania nastolatki. Policja podejrzewa, że Evan mógł mieć coś wspólnego z tą tragedią, ale mężczyzna stanowczo temu zaprzecza. Początkowe zbiegi okoliczności stają się dowodami i wkrótce sam profesor zaczyna mieć wątpliwości co do swojej niewinności. Rodzina, która na wstępie utrzymuje, że wierzy Evan'owi, wkrótce staje się podejrzliwa i na każdym kroku analizuje jego zachowanie. Czy bohaterowi uda się udowodnić, że nie skrzywdził porwanej nastolatki? A może twarz poukładanego profesora filozofii to tylko pozory?

Fabuła "Sieci podejrzeń" jest na pewno ciekawa i podczas czytania tworzy w naszej głowie wiele pytań odnośnie losów głównego bohatera. Jednak pomimo tego, że z niecierpliwością czekałam na zakończenie i rozwiązanie zagadki, zdecydowanie zabrakło mi tutaj odrobinę szybszej akcji i jakiegoś napięcia, które podkręciłoby moje emocje. Autor bardzo powoli prowadzi nas przez wszystkie wątki i wydarzenia, co niekiedy wprowadza czytelnika w monotonię, a nawet nudę. Muszę przyznać, że pod tym względem troszkę zawiodłam się na twórczości George'a Harrar'a, ale to oczywiście nie znaczy, że całkowicie skreśliłam tego autora.

Evan Birch jest bardzo dobrze wykreowanym bohaterem i niewątpliwie stanowi ON jedną z mocniejszych stron tej powieści. Czasami jego zachowanie może irytować, ale po jakimś czasie jesteśmy w stanie przyzwyczaić się do tej nietypowej osobowości. Autor świetnie przedstawia myśli i emocje głównej postaci, dzięki czemu możemy w jakimś stopniu zrozumieć jego postępowanie. Profesor Birch jest osobą niezwykle zagadkową i nieprzewidywalną. Czytając "Sieć podejrzeń" miotałam się pomiędzy winą bądź niewinnością głównego bohatera. Nie byłam w stanie stwierdzić czy spokojny charakter Evana jest prawdą, czy tylko przykrywką do mrocznego i szalonego oblicza. Jako, że bohater tej książki jest profesorem filozofii, pojawia się tutaj masa jego rozmyślań na temat dosłownie wszystkiego. To cecha, która w pewnych momentach naprawdę mocno mnie denerwowała. Miałam wrażenie, że autor trochę przesadził z tym zabiegiem i chciał nawet z tak prostej czynności jak zaparzanie herbaty, zrobić temat do głębszej refleksji. Osobiście wolałabym, żeby George Harrar przynajmniej odrobinkę skrócił te - w moim odczuciu - zbędne przemyślenia.

Zakończenie "Sieci podejrzeń" jest moim zdaniem najsłabszą cechą tej powieści. Muszę przyznać, że w tej kwestii spodziewałam się zupełnie czegoś innego i może dlatego byłam tak bardzo rozczarowana tym co zaoferował autor. Tak naprawdę ostatnie strony lektury nie wyjaśniły praktycznie niczego odnośnie porwanej nastolatki. Po przeczytaniu książki nadal miałam w głowie mnóstwo pytań i wątpliwości, które przez długi czas po odłożeniu pozycji na półkę, nie dawały mi spokoju. Być może akurat wy znajdziecie plusy w takim niejednoznacznym zakończeniu, jednak ja niestety nie byłam nim zachwycona.

Podsumowując - "Sieć podejrzeń" to powieść, co do której mam bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony uważam, że to dobra książka, która dostarcza wielu wrażeń, z drugiej natomiast, jest w niej wiele rzeczy, które niezbyt trafiły w moje gusta. Oczywiście nie żałuję czasu spędzonego z tą lekturą, jednak wątpię, abym kiedykolwiek do niej powróciła.