W błogiej nieświadomości

Pewnego dnia w drzwiach Pete’a Riley’a pojawia się nieznajomy, mówiąc, że dwuletni Theo, jego syn, tak naprawdę nie jest jego dzieckiem. Druzgocącą informację potwierdzają testy, a spokojne dotąd życie Pete’a i Maddie legnie w gruzach. Na dodatek za rogiem czają się kolejne niebezpieczeństwa…

JP Delaney zauroczył mnie już wcześniej “Lokatorką”. Obok “W błogiej nieświadomości” nie potrafiłam przejść obojętnie. Powieść porusza dwa trudne tematy — depresja poporodowa oraz zamiana niemowlaków po urodzeniu. Motywy, które kołaczą się mocno w głowie przyszłej mamy. Historia Pete’a i Maddie zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Wzbudziła wiele emocji i napięcia. Pokazała, jak perfidni potrafią być ludzie, by osiągnąć swój cel. Strona za stroną, akcja nabiera tempa, nie czułam nudy ani przez chwilę. Bardzo mocno wsiąknęłam w tę opowieść, chłonęłam zdanie po zdaniu, pragnąc, by nigdy w życiu nie spotkał mnie taki scenariusz. Bohaterowie byli bardzo realistyczni, przeżywałam razem z nimi każde kolejne niepowodzenie. Zły charakter został świetnie wykreowany, bez niego ta historia nie byłaby taka sama. Tak, nie mogę przestać chwalić tej książki, ale to pokazuje jedynie, jak bardzo mi się podobała. No dobra, odrobinkę przewidziałam zakończenie, ale nie w całości. Sama końcówka była dla mnie zaskoczeniem! Myślę, że fabuła mogłaby znaleźć swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości, dlatego tak bardzo mnie poruszyła. Bardzo lubię styl autora, bo dzięki temu książkę czytało się naprawdę szybko. Jeśli jeszcze wahacie się, czy warto sięgnąć po ten tytuł, mam nadzieję, że moja opinia Was ostatecznie do niego przekona. Polecam!

Kolejny thriller JP DELANEY napisany jest z perspektywy dwóch głównych bohaterów Pet'a - taty na pełen etat i jego żony Maddy z pozoru pewnej siebie bizneswoma. Normalne życie pary wywraca się do góry nogami gdy pewnego dniach w drzwiach ich domu staje mężczyzna który oznajmia im iż dwa lata wcześniej w szpitalu ich dzieci zostały zamienione. Poczatkowe przyjazne stosunki obu rodzin powoli zamieniaja się w piekło i walkę między miłością, prawda a chciwością..

Pełen zachwytów pisk i o jejku jejku jejku jaki to był czad- tyle wystarczyłoby za recenzcję tej książki. To było naprawdę COŚ.

Kiedy rodzi się dziecko zmienia się cały świat, zmienia się postrzeganie rzeczywistości, zmieniamy się my. Kochamy, otaczamy czułością, nawet gdy wydaje się nam, że sobie nie radzimy, że nie jesteśmy wystarczająco dobrzy jako rodzice. Kiedy zamiast radości czuje się zmęczenie, strach i przygnębienie, kiedy ma się poczucie, że nie robi się dostatecznie dużo. Ale kochamy.

Pete i Madie wychowują swojego synka. Ich rodzicielstwo od początku nie jest sielanką, wcześniak z problemami, teraz nadpobudliwy dwulatek, ale ile problemów- tyle szczęścia i miłości.

W ciągu jednej chwili, ich życie wali się jak rozsypany domek z kart, gdy na progu ich domu staje obcy mężczyzna i oświadcza, że Theo nie jest ich dzieckiem i że dwa lata temu w szpitalu doszło do zamiany.

Szok, niedowierzanie i prawdziwy koszmar, który dopiero się zacznie.

Para nie wyobraża sobie oddać dziecka, które wychowywali i kochali, ale chcieliby też poznać swojego prawdziwego synka, wychowującego się w rodzinie Lambertów.

Lambertowie, to zamożne małżeństwo, które zapewniło swemu dziecku wszystko czego mu potrzeba, na najwyższym poziomie.

Z początku obie rodziny próbują ogarnąć sytuację i poznać swoje dzieci na nowo, spędzać razem czas, budować bliskość.

Jednak ktoś tu ma inne plany i wcześniejsze ustalenia pomiędzy rodzinami szybko ulegają zmianie i przekształcają się w nierówną walkę, która kończy się w sądzie.

Wszystkie zebrane “za i przeciw” ukazują Pete’a i Madie w niekorzystnym świetle.. Lambertowie mają pieniądze, ale Madie ma w sobie upór i nie zamierza się poddać. Chce walczyć za wszelką cenę- dla dobra obu chłopców.

To dla mnie nowy temat w tym gatunku, niesztampowy, inny, przyprawiający o dreszcze.

Trudna tematyka zamiany dzieci potrafi poruszyć do głębi i otrzeć się o naszą duszę. Mamy tutaj dramat rodzinny pełny emocji, napięcia, oczekiwania.

Do tego mamy psychopatyczną osobowość wśród bohaterów, więc historia zyskuje na wartości jako thriller.

Do czego jest zdolna matka, by chronić swoje dziecko? naprawdę się zdziwicie.

@wydawnictwootwarte

Gdy rodzic nagle dowiaduje się, że wychowuje obce dziecko, a jego biologiczna latorośl przebywa u obcych ludzi, budzi się w nim ogrom emocji. Złość – przede wszystkim na służbę zdrowia, lekarzy i pielęgniarki, którzy nie potrafili zadbać o to, aby noworodek trafił do prawidłowej rodziny. Złość skierowana również na siebie lub partnera – bo jak to możliwe, że nikt nie poczuł, że coś jest nie tak? Podobno przecież istnieje coś takiego jak instynkt macierzyński. Bezsilność – co zrobić w takiej sytuacji? Zaskarżyć szpital? Odszukać dziecko i dokonać wymiany? A to zaledwie początek…

Właśnie w takiej sytuacji znaleźli się bohaterowie książki J. P. Delaneya, którego wszystkie powieści – jak do tej pory – naprawdę bardzo mi się podobały. Ten człowiek doskonale radzi sobie ze stopniowaniem napięcia i odpowiednim rozbudowywaniem historii. Potrafi tak wyważyć poszczególne aspekty fabuły, że czytelnik stale jest trzymany w pobudzeniu, gotowy do akcji, czekający na te momenty pełne zaskoczeń, których wprowadzanie wychodzi mu również doskonale. Nie inaczej jest w przypadku powieści W błogiej nieświadomości, którą zamówiłam z księgarni Tania Książka. Kolejna książka Delaneya, która zyskała status bestsellera.

Oto książka, która pokazuje, jak bardzo fałszywi potrafią być ludzie. Na pozór wiodący doskonałe, idealnie ułożone życie, a jednak gotowi bez skrupułów zniszczyć życie innym. Delaney w bardzo umiejętny sposób wprowadził tutaj motyw osobowości psychopatycznej – co ciekawe, objawiającej się u więcej niż jednego bohatera, a jednak w zupełnie różny sposób. W końcu nie można jednoznacznie określić, że ktoś jest albo nie jest psychopatą. Wszystko mieści się w pewnej skali… Wyszło to naprawdę ciekawie i niejednokrotnie wiązało się z zaskakującymi zwrotami akcji, których tutaj nie brakuje.

Między rodzicami zamienionych dzieci zaczyna się toczyć istna walka, przy której cierpią również niewinni, na pozór zupełnie niezwiązani ze sprawą, ludzie. Kto tak naprawdę jest tutaj potworem? Kto sprawdza się w roli rodzica, a kto powinien mieć kategoryczny zakaz opieki nad dzieckiem? Oto próby manipulacji dwuletnimi chłopcami, fałszywe uśmiechy i walka do upadłego… Delaney w świetny sposób zaprezentował cały proces tego, jak wygląda ewentualny proces o przyznanie opieki, jak podchodzą do tego pracownicy opieki społecznej czy specjaliści sądowi. Dzięki temu, że fabuła w dużej mierze skupia się na tym jednym i konkretnym wątku, udało mu się go w pełni dopracować.

Rozgrywające się wydarzenia poznajemy z perspektywy Pete’a – prostego człowieka o dobrym sercu, który może nie wyróżnia się niczym specjalnym, jest w pełni normalny, ale może to właśnie w tym tkwi jego urok. Daje się ponieść emocjom i impulsom wtedy, kiedy faktycznie ciężko zareagować inaczej, ale jednak robi wszystko, aby być dobrym ojcem. Jego partnerka z kolei, do której należy druga perspektywa, jest nieco tajemnicza i wycofana. To bardziej kobieta sukcesu niż kura domowa, bowiem to właśnie Pete zajmuje się ich synem i domem, a ona zarabia na życie. W tym wszystkim pojawiają się rodzice drugiego dziecka – zawzięty Miles i eteryczna Lucy. A co ciekawe, Delaney całkiem nieźle wykreował również postać dwuletniego Theo!

W trakcie lektury zdecydowanie nie można narzekać na nudę. Autor odpowiednio buduje napięcie, tak kieruje postaciami i biegiem wydarzeń, że stale musimy zachować czujność. A finał? Genialny. Naprawdę ani przez chwilę nie spodziewałabym się takiego zakończenia. Po raz kolejny ten pisarz mocno mnie zaskoczył, zdecydowanie zna się na tej robocie. Książka jest spójna, dopracowana, przemyślana. Świetne gry psychologiczne i próby wytrwałości, które idealnie wpasowują się w prezentowaną tutaj fabułę, a sam tytuł również idealne pasuje i odzwierciedla całość – bo czasami chyba lepiej żyć w błogiej nieświadomości niż mierzyć się z tym, z czym mierzli się Pete i Maddie.

Jeżeli jeszcze nie znacie książek J.P. Delaneya to pora to zmienić. To istna gratka dla fanów thrillerów, nie tylko psychologicznych. Jestem przekonana, że jego dzieła przypadną Wam do gustu.

Maddie i Pate mocno oczekują swojego syna, a kiedy rodzi się ON zdecydowanie zbyt wcześnie, drżą o każdą chwilę jego życia. Walczą o niego desperacko i niestrudzenie, a kiedy już udaje im się wygrać tę nierówną walkę, znów zostają dotkliwie doświadczeni przez los. Dowiadują się bowiem z dnia na dzień, ze ich wspaniały synek Theo nie jest ich dzieckiem. Został podmieniany przy narodzinach. Świat młodych rodziców wywraca się więc do góry nogami, burzy ich szczęście bezpowrotnie.

Szok, niedowierzanie, zaprzeczenie, przerażenie - to wszystko na przemian ogarnia Maddie i Pate'a. Próbują oni jednak wyjaśnić całą sytuację z rodziną Lambertów, która prawdopodobnie wychowuje ich syna. Wspólnie postanawiają wypracować kompromis, pozwać szpital i sprawić by dzieci się do siebie zbliżyły. Początkowo wszystko układa się pomyślnie, ale biologiczny ojciec Theo, który z początku wydawał się miłym, sympatycznym i życzliwym człowiekiem zaczyna być nieuprzejmy, nachalny, nie przestrzega granic. To jednak dopiero początek góry lodowej. Okazuje się bowiem, że wcale nie ma przyjaznych zamiarów.

Historia opowiedziana w książce na całe szczęście jest nieprawdopodobna, bo aż przyprawia o ciarki. Autor porusza bardzo trudny i ważny temat walki o dziecko, o to czy ważniejsze są więzy krwi czy wychowanie.

W książce brak nagłych zwrotów akcji, morderstw, nierozwikłanych zagadek, a mimo to nie można się od niej oderwać. Wciąga, intryguje, zmusza do zastanowienia i refleksji na temat rodzicielstwa. Pokazuje dylemat, który tak naprawdę trudno jednoznacznie rozstrzygnąć. Pozwala przyjrzeć się z bliska skomplikowanym relacjom małżeńskim i rodzinnym.