Sezon pająków

Ze względu na silną arachnofobię musiałam się przełamać, żeby sięgnąć po tę książkę i przyznaję, że warto było. Pająki nie stanowią tutaj najważniejszego elementu, a autor w mistrzowski sposób odtwarza atmosferę Włoch w latach osiemdziesiątych. Sam wątek kryminalny jest bardzo ciekawy, tym bardziej że dotyczy seryjnego mordercy, ale dla mnie największym walorem książki jest bardzo autentyczna narracja, szczegółowe opisy i ciekawi bohaterowie. Powieść czyta się szybko,  nie dlatego, że jest lekka i przyjemna, ale dlatego, że nie sposób się od niej oderwać:)

Co może być gorsze niż morderstwo? Morderstwo podwójne lub też morderstwo seryjne. Szczególnie to ostatnie przeraża, bowiem to oznacza, że gdzieś w pobliżu jest osoba, która zabija z różnych pobudek, natomiast na pewno nie jest to morderstwo z emocji. Jest ono precyzyjnie zaplanowane, zaś jego ofiarą może paść każdy. Zwykle bowiem osoby wybierane są według pewnego klucza, zaś jego odkrycie jest drogą do schwytania sprawcy. Wcześniej, jest to właściwie nierealne, co oznacza, że nikt nie jest bezpieczny, że wszyscy możemy czuć wrogi oddech na karku.

Taka sytuacja jest właśnie w Turynie, do którego przenosimy się w 1988 roku. W mieście grasuje seryjny morderca, choć tylko młodszy prokurator Francesco Scalviati dostrzega powiązania pomiędzy kolejnymi zbrodniami. Najnowsza zbrodnia została popełniona w czasie, nazywanym „Sezonem Pająków”, kiedy most Wiktora Emanuela opanowały rzesze olbrzymich pająków. Naukowcy nie są w stanie wyjaśnić tego fenomenu, nie wiadomo, czy to klimat czy atmosfera tego miejsca sprawiły, że pająki osiedliły się właśnie tu. Nazwa jednak przylgnęła, kładąc się upiornym cieniem nad tym rozdziałem w historii miasta.

Podobnie zresztą jak wspomniane morderstwa. Najnowsze zostało popełnione na płaskowyżu Pian del Lot, kilka kilometrów od centrum miasta, w środku lasu. Dwa ciała pokazujące, jak bardzo skrzywiona jest psychika mordercy – mężczyzna został zabity jeszcze w samochodzie, strzałami tworzącymi w jego ciele trójkąt z wierzchołkiem w środku czoła. Kobiecie zaś, która obserwowała morderstwo partnera i rzuciła się do ucieczki, wycięto śledzionę. Morderstwo zgłosiło … dziecko, które obecne było na tylnym siedzeniu samochodu, a któremu udało się wydostać z miejsca kaźni.

Zjawiający się na miejscu zbrodni Scalviati po raz kolejny zwraca uwagę na fakt, że zbrodnie wyglądają niczym część wielkiego planu, co oznacza, że w Turynie grasuje potwór. Funkcjonariusz wciąż jest odosobniony w tym przekonaniu, ale fakt pojawienia się na miejscu zbrodni agenta specjalnego FBI, Isaaka Stonera, zmienia wszystko. Przede wszystkim uświadamia, że pokrywające się schematy zbrodni rzeczywiście wskazują na tego samego sprawcę. Stoner jest analitykiem w jednostce badań behawioralnych, czyli w oddziale Biura zajmującym się wychowaniem i przewidywaniem zachowań przestępców. Nad sprawą pracuje też wracająca do gry dziennikarka śledcza Leda De Almeida, zmagająca się z traumą będących efektem relacjonowania konfliktu w Libii.

Jak potoczy się ta historia? Czy tej patrzącej na sprawę zupełnie inaczej trójce uda się nawiązać nić porozumienia i działać wspólnie? Czym kieruje się morderca? I co najważniejsze, gdzie uderzy kolejnym razem? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w niezwykle wciągającej powieści pt. „Sezon Pająków”, autorstwa Barbary Baraldi. Opublikowana nakładem Wydawnictwa LeTra mroczna książka, zachwyci zarówno miłośników kryminalnych zagadek, jak i zwolenników thrillerów.

Niezwykła atmosfera książki przyciąga niczym magnes nieco dusznym klimatem, ograniczoną liczbą bohaterów, ale przede wszystkim warstwą psychologiczną. Zostajemy wciągnięci bowiem nie tylko w rozwiązywanie tej detektywistycznej zagadki, ale również w osobiste życie bohaterów, a także w motywy działania sprawcy, w raczkujące dopiero profilowanie. To, w połączeniu z wartką akcją książki sprawia, że dajemy zupełnie pochłonąć się tej atmosferze i wyzwaniu, jakie przed nami (i przed bohaterami) postawiła autorka.

Wszyscy, którzy mnie znają, wiedzą na jak mocną arachnofobię cierpię. Nawet milimetrowy pajęczak w mej wyobraźni staje się olbrzymim stworem i wywołuje we mnie atak panicznej ucieczki, tachykardie i niemożność uspokojenia się przez dłuższy czas. Bardzo utrudnia mi to życie i niestety, wierzcie lub nie, ale książka "Sezon pająków" dość długo czekała na swoją kolej- najzupełniej w świecie bałam się tego co w niej na mnie czeka i z uporem maniaka ciągle odsuwałam ją na bok.

Po raz pierwszy w życiu musiałam nabrać mentalnej odwagi, by w ogóle książkę otworzyć, tak bardzo boję się pająków, ale że strach ma wielkie oczy i okazało się, że tych pająków tak wiele w tej powieści nie ma. Ich rola nie jest najważniejsza i nie pojawia się na pierwszym planie, ale są dość istotnym elementem w rozwiązaniu całej kryminalnej zagadki, i pewną metaforą dotyczącą zabójcy- ale jaką? Tego musicie dowiedzieć się sami...

W moim odczuciu powieść jest rewelacyjna, trzyma w napięciu niemal od początku, jest tak nieprzewidywalna i zaskakująca, że opisywane wydarzenia na pierwszy rzut oka wydają się totalnie nierealne, a zakończenie genialnie łączy wszystkie wątki w spójną i klarowną całość.

Fabuła zaskoczyła mnie wiele razy, autorka miesza wątki, urywa snutą historię w najmniej spodziewanym momencie, by ta sama historia wypłynęła ponownie kilka stron później, i znów porządnie wszystko wymieszała- kiedy już byłam pewna, że rozwiązałam zagadkę, pojawiał się kolejny trop (ewentualnie trup), który totalnie burzył całą moją koncepcję.

Mroczny, ciężki i duszący klimat powieści podsyca tylko atmosferę niepewności i obawy co do dalszych losów bohaterów.

Same postacie są niezwykle barwne i doskonale wykreowane oraz poprowadzone. Są przepełnione emocjami, ideałami, z którymi nie każdy się zgadza, gotowe niemal na wszystko.

Akcja nie pędzi na złamanie karku, ale za to doskonale wyjaśnia motywy zabójcy, pokazuje żmudne śledztwo i wycieńczenie emocjonalne, które mu towarzyszy.

Książka potrafi zaciekawić. Obserwując śledztwo z końca lat osiemdziesiątych, gdzie śledczy nie mieli tylu możliwości w identyfikacji mordercy, gdzie metody balistyczne i kryminalistyczne dopiero zaczynały raczkować, można sobie wyobrazić jak trudna i mozolna była to praca.

Przypadł mi również do gustu pomysł wplecenia w fabułę historii słynnego zabójcy Zodiaka. Myślę, że każdy choć raz o nim słyszał.

"Sezon pająków" jest w pewnym sensie preludium do serii o Aurorze Scalviaty. Zdradzę, że Aurora przychodzi na świat w końcu tej historii, a ja z ciekawością poszukam książek z nią w roli głównej.

Czy polecam?

Polecam serdecznie. Zagmatwane śledztwo osadzone w końcówce lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku, toczące się w mrocznym i tajemniczym Turynie.

POLECAM...

Bycie reporterem to nie przelewki. Trzeba umieć rozgrywać grę psychologiczną, by osoba pytana nawet się w tym nie zorientowała. I tak właśnie było tu z jednym mundurowym. Z początku tak bardzo stanowczo odmawiał, kiedy wścibska reporterka próbowała się czegoś od niego dowiedzieć, jednak tak go podeszła, że zeznał wszystko jak na spowiedzi i to z podkulonym ogonem:-) Oczywiście byli i tacy, że gdy się o nich czytało, to od razu człowiek miał ochotę stanąć na baczność i zasalutować:-))) Piszę o tym, bo podobał mi się tutaj dobór postaci. Mieli cechy przodujące, czym wyróżniali się w tłumie. Nie zlewali się z resztą. Fabuła jest całkiem napięta, choć będzie się to zmieniało w zależności od osoby o której czytamy. W ogóle książka cechuje się pewną zależnością. Przeplata się tu kilka rodzajów literatury. Począwszy od thrillera, później obyczajówki i następnie kryminału. I tak w kółko. Jednak nie były tu tylko zwyczajne opisy, tylko jeśli już opisana była śmierć, to w najgorszych szczegółach. Jeśli śledztwo, to na wysokim poziomie, a kiedy historie obyczajowe, to wtedy człowiek po prostu oddychał spokojnie. Taki prawdziwy kunszt literacki potrafiący wtopić się w każdą atmosferę:-)

Jeśli ciekawi was o co chodzi z tymi pająkami, to będzie to opisane zaraz na początku. Aż sprawdzałam czy czasem żaden nie chodzi obok mnie:-) Później będziemy odkrywać zwłoki i porównywać sposób działania z innymi, które miały miejsce kiedyś. Zastanawiał mnie tu ten chłopczyk z auta, który był świadkiem tej zbrodni. Byłam ciekawa, czy jego rola się później rozwinie. Sprawca tych makabrycznych morderstw działa w dość dziwny sposób, ale miłe było to, że nie powielał schematów z innych książek. No i to wieczne pytanie, jest jeden czy jest ich więcej? Nie potrafiłam przewidzieć jak to się zakończy, gdyż postacie są bardzo tajemnicze, równie dobrze każdy z nich może być winny. Do tego dziwne osoby interesują się śledztwem i te całe teorie, wciąż nie wiedziałam o co komu chodzi. Dość szybko ją przeczytałam, choć obrazy z niej wciąż siedzą mi w głowie. Niesamowita pozycja, naprawdę. Bardzo mocno ją polecam😁

W tej powieści przenosimy się w letnią noc do lat 80 do Turynu. Kiedy to w latach 1988 pojęcie seryjnego mordercy nie weszło jeszcze we Włoszech do powszechnego słownika. Ale wśród śledczych pojawia się rewolucyjna technika profilowania kryminalistycznego.

Mamy zbrodnie, na miejsce których przybywa prokurator Scalviati i słynna dziennikarka śledcza Leda. Niespodziewanie pojawia się również Isaak Stoner, profiler FBI z Ameryki. To właśnie on wprowadza do śledztwa nieznane dotąd profilowanie kryminalistyczne i teorię seryjnych zabójstw, które okazują się być przełomem w prowadzonym śledztwie. Jednak prokurator nie potrafi mu do końca zaufać.

Autorka prowadzi nas przez śledztwo w bardzo dokładny, ale dość spokojny sposób. Widać jej ogromną wiedzę, którą dzieli się z czytelnikami. Być może mnogość informacji niektórym nie przypadnie do gustu, ale te osoby które uwielbiają zgłębiać wiedzę z pogranicza kryminologii książka z pewnością się spodoba. Fabuła jest dość rozbudowana, ale kto był zabójcą ciężko się domyślić. A jeśli chodzi o wspomniane pająki to zbyt wielkiego znaczenia w książce nie mają. Autorka na samym początku historii symbolicznie wprowadza nas informacyjnie odnośnie ich kolonizacji, by na zakończenie powiązać z nimi pewien fakt. Za wiele nie mogę zdradzić, więc dla ciekawych zachęcam sięgnąć po książkę.

W zacisznym miejscu w Turynie dochodzi do podwójnego morderstwa kochanków. Młodszy prokurator Francesco Scalviati prowadzący to śledztwo odnosi wrażenie, że nie jest to przypadkowa zbrodnia, lecz ma jakieś przesłanie. Na pomoc przychodzi mu Amerykanin agent FBI oddelegowany do Włoszech za sprawą seryjnego mordercy Zenit, podejrzewa on, że sprawy łączą się ze sobą. Czy prokurator połączy siły z agent FBI? Będzie potrafił odnaleźć sprawcę? Czy zginie więcej osób?

SEZON PAJĄKÓW to spokojny kryminał z domieszka obyczaju obsadzonym w latach 80 w Turynie, przy którym się naprawdę wyciszycie. Jeśli macie ochotę na mozole śledztwo z technikami i profilowaniem kryminalnym dopiero co raczkującym w tamtych latach we Włoszech, to powieść dla was.

Pamiętacie taki film z 2007 roku „Zodiak”? Oglądaliście? No właśnie, podczas czytania tej powieści cały czas miałam wrażenie, że już gdzieś coś widziałam podobnego… Ta myśl ogromie mi przeszkadza w przy tej lekturze, przez co nie mogłam się wciągnąć w akcje.

Chociaż autorka wyjaśnia, że pomysł zrodził się za sprawą Potwora z Florencji grasującego w latach 1968-1985, jednak uczucie podobieństwa z „Zodiakiem” nie mogło mnie opuścić. Jak na mój gust zbyt dużo ich było: list z zaszyfrowaną wiadomością wysłany do gazet, dziennikarskie śledztwo, miejsce pierwszych zbrodni mordercy.

Mimo że nawiązałam nić porozumienia z bohaterami to nie zainteresowali mnie sobą na tyle, abym zżyła się z nimi. Natomiast prowadzone śledztwo nie wzbudzało odpowiednich emocji, jakie powinny mi towarzyszyć przy poszukiwaniu seryjnego mordercy, do tego wlokąca się akcja, dopiero bliżej końca nabiera tempa. Są strzelaniny, pościgi i wybuchu, co rozbudziło mój rządzi krwi apetyt.

To już kolejna pozycja z pogranicza kryminału i thrillera od Wydawnictwa LeTra. Książki tego Wydawcy zazwyczaj dzieją się we Włoszech, Francji, tak samo było i tym razem. Kraje, się nie zmieniają, ale jest to świetny majstersztyk, z uwagi na to, że są to pozycje ze sztuką w tle. Trzeba przyznać, że najpopularniejsze zabytki, są właśnie umieszczone w tych rejonach. Kto z miłośników sztuki nie chciałby odwiedzić Luwru. Akcja najnowszej powieści Barbary Baraldi Sezon Pająków, dzieje się w Turynie, więc to kolejny znak rozpoznawczy Wydawcy.

W Turynie roku 1988 mamy wszystko dla miłośników mieszanego thrillera, romantyczne noce, wspaniale zabytki, letnią aurę. To wszystko suto okraszone morderstwem oraz niezwykle licznym stadem pająków. Fabuła powieści jest mocno rozbudowana, chociaż sztuka tutaj była raczej epizodyczna, mimo wielu ciekawych opisów.

Słynny most w Turynie zostaje zamieszkany przez stado pająków, ich sieć zasnuwa jego balustradę, nikt nie wie, dlaczego tak jest. Prokurator Scalviati przybywa na miejsce kolejnej zbrodni. To już trzecie zabójstwo w mieście, sprawą interesuje się także prasa, jej przedstawicielką zostaje Leda de Almeida, posiadająca traumatyczne wspomnienia z Libanu. W sprawę miesza się, również Isaak Stoner, profiler FBI, który wykorzystuje najnowsze osiągnięcia techniki, aby rozwiązać zagadkę morderstw. Scalviati, jednak nie ufa mężczyźnie, uważając, że ten ukrywa jakiś sekret.

Akcja rozkręca się powoli, przeplata się opisami uliczek, zabytków oraz klimatu Turynu. Dla mnie jest to największy atut tej pozycji. Sama fabuła mało mnie wciągnęła, ale opisy otoczki są po prostu genialne i to jest to, co trzeba w tej publikacji docenić. Trochę drętwy humor, brak szybkości akcji, oraz tacy sobie bohaterowie nie są praktycznie zauważane jeśli ktoś kocha zabytki i chce się dowiedzieć czegoś o mieście. Bezsprzecznie dużym atutem tej powieści są wątki okultystyczne, mistycyzm, czarna magia i ezoteryka. Trochę to zahacza o Dziewiąte wrota i dodaje całej książce smaczku. Osobiście uwielbiam takie klimaty więc kiedy robi się mrocznie, jestem w swoim świecie.

Odkryta przeze mnie informacja jest taka, że Pisarka opierała swoje dzieło na autentycznych wydarzeniach z Florencji w latach 80 XX wieku, kiedy potwór z Florencji paraliżował strachem miasto. To bez wątpienia nadaje książce mocy.

Sezon pająków to powolna powieść, która zachwyci tych, którzy nigdzie się nie spieszą. Mnie zauroczyła ze względu na ilość informacji o mieście, natomiast sama fabuła mogła być lepsza. Nie zmienia to faktu, że książki kryminalne, czy thrillery ze sztuką w tle są genialnym pomysłem, co sprawia, że czekam na kolejne od Wydawnictwa LeTra. Z całą pewnością jest to wielka zmiana na rynku wydawniczym, która zachwyci miłośników szeroko pojętej sztuki. Tego typu książki są potrzebne z powodu coraz większej ignorancji społeczeństwa, oraz mniejszego zainteresowania kulturą.

„Tymczasem był tylko człowiekiem. Człowiekiem, który mógł krwawić. Człowiekiem, który mógł umrzeć.”

Lato, 1988 rok. W Pian del Lot dochodzi do brutalnego zabójstwa. Na miejsce przybywa prokurator Francesco Scalviati oraz dziennikarka śledcza Leda De Almeida. Śledztwo na pozór proste, okazuje się bardzo skomplikowane, a przestępca wodzi włoskie służby za nos. Kto wie, czy gdyby nie zarozumiałość i zdeterminowanie amerykańskiego agenta FBI śledczy wpadliby na jakikolwiek trop potwora.

Możliwość zrecenzowania tej książki wprawiła mnie w szał ekscytacji, ponieważ uwielbiam włoskie kryminały. „Sezon pająków” zdecydowanie jest jednym z tych, które są zarówno brutalne, jak i fascynujące. To trudna, ale niezwykle intrygująca powieść łącząca teraźniejszość z przeszłością.

Sam fakt, że wydarzenia rozgrywają się w latach osiemdziesiątych nadaje tej książce pewien klimat. Lata te uznawane są we Włoszech za czas, z którego nikt nie wychodzi żywy. W przypadku „Sezonu pająków” żeby poznać smak porannej kawy, trzeba najpierw zawalczyć o przetrwanie.

Pierwszy raz miałam do czynienia z twórczością Barbary Baraldi i zdecydowanie nie ostatni.

Autorka świetnie poradziła sobie ze stworzeniem postaci. Przyznaję, że Francesco, główny bohater, z początku był nieco niewyraźną postacią. Może między innymi dlatego, że nie był zbyt skłonny do wyrażania uczuć. Z czasem jednak po wszelkich wzlotach i upadkach autorki w kreowaniu jego postaci zza cienia wyłonił się mężczyzna pełen odwagi i asertywności, ale nigdy autorytarności, który został poddany próbie w nieodpowiednim dla niego czasie.

Bohaterowie drugoplanowi są za to wyraziści i mają swój charakter. Śledczy, co prawda nie wszyscy, ale między innymi Constanza i aspirant Loiacono są osobami, które sprawiedliwość stawiają ponad prawem, co dla mnie stanowiło ogromny plus. Ponadto postać Loiacono na pewno na dłuższy czas zostanie w mojej pamięci, bo dawno nie spotkałam się z tak niezdarną i wygadaną postacią, jak on.

Myślę, że mogę podzielić się nawet moimi drobnymi przypuszczeniami co do jego osoby. Otóż nie raz przemknęło mi się przez głowę podejrzenie, że to on jest Zenitem. Dziwnym trafem zawsze był w nieodpowiednim miejscu o odpowiednim czasie.

Ogółem pomysł na książkę jest strzałem w dziesiątkę i został zrealizowany równie dobrze. Co prawda „Sezon pająków” wymaga na pewno dużego skupienia, bo to wiele trudniejsza książka niż można przypuszczać, ale na pewno jest warta tego, by poświęcić jej czas. Przyznam, że nieco frustrowało mnie to, że musiałam czytać niektóre fragmenty po parę razy, żeby pojąć wszystko, co ma do przekazania autorka na temat Zenita.

Książka napisana została naprawdę na wysokim poziomie, wszystko dopracowane jest do perfekcji. Nie ma niedomówień, wszystko prędzej, czy później się wyjaśnia, a pomysł na powiązanie potwora z astrologią i ezoterycznością wydał mi się nie lada wyzwaniem dla pisarki. Zrobienie tak dokładnego researcheru na pewno nie było proste. Reasumując: serdecznie polecam!

Turyn rok 1988, lata 80, w letnią noc, na moście imienia Wiktora Emanuela II pojawia się kolonia pająków, mniejszych i większych, oplatających całkowicie balustradę.

Morderstwa, strzelaniny, wybuchy, zbrodnie to wszystko na głowie prokuratora Scalviati. Przybywa on na miejsce kolejnej zbrodni do Pian del Lot, gdzie zostali zamordowani kobieta i mężczyzna. To już trzecie brutalne zabójstwo w mieście. Na miejsce również wyrusza dziennikarka śledcza Leda, kobieta po traumatycznych przejściach z misji w Libanie, które zostawiły swoje piętno. Jest najlepsza w tym co robi. Niespodziewanie również na miejscu zbrodni pojawia się Isaak Stoner, profiler FBI z Ameryki. Mężczyzna stosuje jeszcze nieznane we Włoszech narzędzia kryminalistyczne, profilowanie i teorię seryjnych zabójstw, jest bardzo dobry w tym co robi. Jednak mimo to, prokurator Scalviati nie potrafi zaufać koledze.

Autorka stworzyła tajemniczy, fascynujący thriller kryminalny. Fabuła od samego początku zaciekawia, zaczynając od napływu pająków, których bardzo się boję. Cieszy mnie to, że w książce było ich jak na lekarstwo, mogłam czytać spokojnie. Z każdą kartką próbowałam rozwikłać zagadkę morderstw, nie było to jednak takie proste.

Historię czyta się bardzo szybko, jak już zaczniesz to trudno jest się oderwać. Autorka bardzo umiejętnie kierowała całym śledztwem, widać, że ma ogromną wiedzę. W tamtych latach kryminologia nie była dość rozwinięta jak teraz. Śledczy nieźle musieli się nagłówkować, aby trafić chociażby odrobinę na odpowiedni ślad. Morderca grał w kotka i myszkę zmylając śledczych.

W „Sezonie pająków” prawda zawsze ujrzy światło dzienne prędzej czy później i tak było w tym przypadku. Wszyscy, którzy na to zasłużyli zostali ukarani. Zabójcą mógł być każdy, kolega, mąż, przyjaciel, czy nawet ktoś wysoko postawiony. Przeczytajcie, przekonajcie się sami, kto stoi za tymi morderstwami, niestety ja nie zgadłam, do samego końca autorka trzymała mnie w niepewności.