Medea z Wyspy Ognia. Seria o Medei Steinbart. Tom 2 (barwione brzegi)

"Cza­sem wy­star­czy spo­tkać jedną wła­ściwą osobę, taką, która poda ci rękę, po­wie, że wszyst­ko bę­dzie do­brze, i po­każe, którą drogą warto iść."

Jednak zdarza się, że trafiamy na osoby, które nas krzywdzą, pozostawiając po sobie dotkliwe rany i pustkę, którą tak trudno wypełnić. Takie właśnie bolesne blizny wyryte są w sercu Medei, która mimo młodego wieku przeszła wiele w swoim życiu. Przeprowadzka do Breslau miała być nowym początkiem, w zupełnie innych warunkach, niż te, które dotąd znała. Pielęgnując w sercu pamięć o dzieciach, brakuje jej radości, jednak w trudnych chwilach może liczyć na wsparcie Horsta. Widmo wojny i wyjazd ukochanego sprawia, że znów zmuszona jest do podjęcia ważnych decyzji...

Pierwszy tom rozkruszył moje serce, pozostawiając z burzą emocji. Zastanawiałam się jak potoczą się dalsze losy dziewczyny, której życie to pasmo bolesnych doświadczeń. Już samo tło wydarzeń, czyli lata 1914-1918 wskazywało, że i tym razem nie obejdzie się bez trudnych wydarzeń. Autorka z wielką wrażliwością opisuje nastroje panujące w Breslau, które "co­raz bar­dziej przy­po­mi­nało wy­spę ognia" oraz trudy dnia codziennego. Wplątuje w powieść wiele znanych postaci historycznych w sposób fabularyzowany, choć dokładnie, odzwierciedlając fakty. Pokazuje, z czym musiały mierzyć się kobiety pozbawione prawa głosowania, mające tak niewielkie możliwości wpływu na toczące się wydarzenia "bo z ja­kie­goś po­wodu ko­biety uważa się za zbyt głu­pie, by je do­pu­ścić do wy­bo­rów."

Medea na przestrzeni tych kilku lat przechodzi dużą przemianę, dojrzewa, poznaje smak prawdziwej przyjaźni i miłości. Ujęła mnie swoją wrażliwością i dobrocią, a także niezwykłą siłą, dzięki której nie poddaje się pomimo przeszkód. Zakończenie nie pozostawia wątpliwości, że czeka nas jeszcze wiele emocji w trzecim tomie, na który już teraz czekam.

📚Tytuł: „ Medea z wyspy ognia”

🖋️Autor: Magda Knedler

📄Ilość stron: 320

🏢Wydawnictwo: Zwierciadło

🔥Dawno nie oczekiwałam z niecierpliwością na kontynuację serii. Po przeczytaniu „Madea z wyspy wisielców” byłam bardzo ciekawa, jak dalej potoczą się losy głównej bohaterki.

🔥Akcja „Medea z wyspy ognia” toczy się w latach 1914 - 1918, w Breslau. Tłem historycznym jest pierwsza wojna światowa. Są to czasy budzące niepewność, brak zaufania do polityków, wiecznych przepychanek między mieszkańcami. Ma to niewiarygodny wpływ na naszych bohaterów i ich dalsze losy. Medea związuje się z Horstem, z którym planuje wspólną przyszłość. Niespodziewany list od starego przyjaciela „wyrywa go z objęć ukochanej” i przerzuca na front wschodni. Niestety Horst znika i nie wiadomo, co się z nim dzieje a Medea odkrywa, że spodziewa się dziecka. W miarę mijających dni kobieta jest pełna obaw i niepokoju odnośnie swojego losu. XIX wiek, mimo iż wydaje nam się całkiem bliską przeszłością, był bardzo surowy dla kobiet, które miały dużo mniejsze prawa polityczne i cywilne niż mężczyźni. Samotna matka nie mogła liczyć na szacunek innych ludzi. Stąd decyzje, które podejmuje bohaterka, nie każdemu mogą się podobać. Znając historię, a tę autorka przybliża czytelnikowi znakomicie, doskonale rozumiem Medeę.

🔥Uwielbiam tę serię !!!

🔥Książka imponuje mi bogatymi opisami wydarzeń politycznych w Europie, ale także w Breslau. Jak radzi sobie miasto w obliczu nadciągającej wojny, jakie są nastroje społeczne. Jest nieprzewidywalna i do końca nieznane są losy ukochanego Madei. Mamy sporo wstawek z mitologii greckiej, które objaśniają nam genezę imion głównych bohaterów. Wszystko jest bardzo przemyślane a fabuła wciąga czytelnika w świat miłości i zdrady, niespełnionych marzeń. Tytułowa bohaterka imponuje mi swoją dojrzałością i decyzjami, które podejmuje. Ponownie pojawiają się postacie z pierwszej części, które przysparzają jej wiele nieprzyjemności i budzą uśpione demony.

🔥Z niecierpliwością czekam na kolejne części.

Współpraca: @wydawnictwo_zwierciadlo

Na skutek wydarzeń w pałacu, Medea postanawia przeprowadzić się do Breslau. Kobieta przeżywa trudne chwile. Na szczęście zawsze może liczyć na wsparcie doktora Horsta. Pomiędzy tą dwójką zaczyna rodzić się uczucie. Niestety los szykuje dla nich przyszłość w ciemnych barwach. Mężczyzna wyjeżdża, by pomóc przyjacielowi i już nie wraca. Czy Medea w końcu odnajdzie w swoim życiu szczęście i spokój? Czy odkryje co przydarzyło się Horstowi?

✨ "Medea z Wyspy Ognia" to drugi tom opowiadający o losach młodej kobiety imieniem Medea. Pierwsza część zdobyła moje serce, więc z ogromnym zaciekawieniem sięgnęłam i po tę. Ach, jak cudownie się ją czytało. Przepełniona emocjami i uczuciami opowieść, która żyła we mnie jeszcze długo po zakończeniu. Autorka wręcz namacalnie odzwierciedla rzeczywistość minionej epoki. A sama postać Medei, to kobieta, która jest dla mnie najlepszym przykładem, jak bardzo warto walczyć o siebie, jak nie poddawać się i przeć na przód pomimo przeszkód. Zaprzyjaźniłam się z nią już w pierwszej części i było mi niezmiernie miło tę przyjaźń kontynuować. Z powodu czasu w jakim została osadzona fabuła tego tomu, czyli tuż przed wybuchem pierwszej wojny światowej, i w trakcie trwania, nabiera ona pewnego dramatyzmu charakterystycznego dla czasu wojny. Wyczuwalna więc jest obawa o przyszłość, niepewność jutra. Ciekawym zabiegiem było również wplecenie w tę opowieść prawdziwych, historycznych postaci. Jestem pod wrażeniem stworzonej przez autorkę fabuły i tej lekkości pióra, która pomimo trudnej treści jakie ze sobą niesie, potrafi przenieść czytelnika w świat, z którego nie chce się wracać, i daje poczucie bycia częścią tej historii.

✨ Oczywiście nie mogę nie wspomnieć o przepięknej formie wydania. Okładka, barwione brzegi, tworzą wraz z wnętrzem książki jedną spójną całość. Polecam wam bardzo oba tomy.

Mag­da­ Knedler powraca z kontynuacją losów tytułowej bohaterki i po raz kolejny udowadnia jak przewrotne potrafi być życie. Z wprawą doświadczonej autorki prowadzi nas przez skrajne emocje pozwalając popuścić wodze fantazji.

Proza Mag­dy­ Knedler jest niezawodna. Autorka zagłębia się w meandry ludzkiej natury i skupia się na analizie zachowań swoich bohaterów. Tym samym wprowadza na scenę silny wątek psychologiczny, dzięki któremu czujemy się w pełni zaangażowani w lekturę. Knedler kontynuuje ciąg przyczynowo-skutkowy wcześniejszych wydarzeń, więc bez znajomości lektury pierwszego tomu ani rusz. Jeśli lubicie jednak złożone historie obyczajowe, w których głębokie uczucia odgrywają kluczową rolę – nie będziecie zawiedzeni. Całość koncentruje się bowiem wokół ludzkich problemów, które znamy z otaczającego nas świata.

Medea przenosi się do Breslau, ponieważ w pałacu Falkenberg nie ma już dla niej miejsca. I Wojna Światowa wisi w powietrzu a Horst, pomagający dziewczynie psychiatra, wyjeżdża pomóc przyjacielowi. Nie wie, że w mieście zamienionym w twierdzę pozostawił nie tylko narzeczoną. Horst przepada bez wieści, widmo Johanna wisi w powietrzu a Medea musi wziąć sprawy w swoje ręce, aby zawalczyć o zasłużone szczęście.

Wszystko w tej historii może się wydarzyć. To otwarta na czytelnika, poprowadzona pięknym oraz plastycznym stylem opowieść, w której trudy życia pokonuje silna, niezależna bohaterka. Tytułowa Medea stanowi idealny przykład do naśladowania, bowiem potrafi z determinacją podążać przed siebie i mimo pewnych obaw podejmuje kolejne ryzykowne decyzje, a sama miłość nie jest dla niej wyznacznikiem przyszłości, a dodatkiem uzupełniającym życie. Mag­da­ Knedler imponuje nie tylko pomysłem kontynuacji swojej serii, ale podjętymi w tekście wartościami, które pięknie komponują się z akcją. Ta natomiast nastawiona jest na dynamizm, liczne motywy a także subtelne zwroty i zaskoczenia, aby do samego końca trzymać nas w napięciu. Nie zapominajmy, że fabuła oparta jest na pewnym mitologicznym motywie, który w kontynuacji nabiera intensywności.

"Medea z Wyspy Ognia" sprawdzi się jako czasoumilacz po ciężkim dniu. Oderwie nasze myśli, zaangażuje w losy głównej bohaterki i bardzo dobrze zrelaksuje. Kontynuacja trzyma poziom swojej poprzedniczki, ale tym razem odbiega od wątku romantycznego na rzecz prywatnych spraw. Wojna i niepokój o lepsze jutro a także poszukiwaniem własnego miejsca w świecie naddadzą bieg opowieści oraz odwołają się do konkretnych wartości. Jeśli lubicie twórczość autorki oraz nie obce są Wam ludzkie dramaty - polecam.

W dzisiejszych czasach wybór imienia dla dziecka to nie lada wyczyn. Pospolite imiona odchodzą do lamusa. Królują Jesiki i Brajany. Rodzice preferują imiona egzotyczne lub takie, które kojarzą się z kimś sławnym. Oczekują, że dziecko z takim imieniem będzie podążać daną ścieżką. A co z imionami, które źle się kojarzą? Przecież nie wszystkie należą do bohaterów czy ludzi zasłużonych. Przykładem jest właśnie Medea, która czuje się naznaczona, nosi w sobie ciężar i cały czas ma wrażenie, że nie zasłużyła na życie.

"Mężczyznom wolno mieć przeszłość, kobietom nie. Czy nie tak wygląda rzeczywistość?"

Rok temu małżeństwo Mady i Johanna się rozpadło, umarł również jej przyjaciel. Mada zastanawiała się co z nią będzie i jaki los ją czeka. Czyżby wszystko, co ją spotkało było karą za to czego razem z Johannem dopuścili się na Wyspie Wisielców? Wyrzuty sumienia nie dają jej żyć. Powracają bolesne wspomnienia. Teraz mieszka w Breslau, ale nie jest do końca szczęśliwa. Wielkim wsparciem jest dla niej psychiatra Horst, który na początku był tylko jej powiernikiem, ale od jakiegoś czasu nie jest mu obojętna. Snują wspólne plany na przyszłość. Niestety niedane im będzie nacieszyć się sobą, albowiem Horst postanawia pomóc przyjacielowi i wyjeżdża w kierunku frontu wschodniego. Od tej chwili słuch po nim zaginął. Mada cierpliwie czeka i cały czas ma nadzieję na powrót ukochanego. Pewne okoliczności sprawiają, że Mada musi coś zmienić w swoim życiu. Podejmuje decyzję, która zaważy na jej przyszłości.

Czy spokojne życie, stabilizacja i szacunek wystarczą Madzie do szczęścia? Czy w samym środku piekła, jakim jest wojna, można odnaleźć miłość? Czy Mada tak samo, jak jej imienniczka z Kolchidy pozostanie sobą i przetrwa choćby nie wiadomo co?

"Nie rzeczy powinny opowiadać o tobie historię. Tylko to, co robisz, jak się zachowujesz i jak traktujesz innych".

"Medea z Wyspy Ognia" Pani Magdy Knedler to powieść nietuzinkowa gdzie mit o Medei jest ponadczasowy. Można go różnie zinterpretować. Autorka pokazuje świat, gdzie ludzi dzieli się na lepszych i gorszych, biednych i bogatych, szanowanych i poniewieranych. Świat, w którym ludzie nie mają ani równych szans, ani równych praw, a kobiety nie mogą się kształcić, po ślubie pracować, tylko mają tkwić w domu i rodzić dzieci. Nie znając swoich korzeni, tak naprawdę wszędzie będziemy czuć się obco. Ciężko jest wyrobić sobie zdanie na temat przodków, których się nie znało i o których nic nie wiemy.

Pani Magda Knedler zachwyca pięknym językiem, stworzoną historią i przesłaniem. Uważam, że gdyby w szkole w taki sposób przedstawiano i interpretowano mity, to młodzież byłaby usatysfakcjonowana. Cieszę się, że autorka kończąc tę powieść, zostawiła otwartą furtkę. Ciężko rozstawać się z bohaterami.

Z radością przyjęłam informację o premierze kolejnej części przygód Medei. To historia tak niezwykła, że nie zapomina się o niej tuż po odłożeniu książki na półkę. A nawet odłożona na półkę kusi, aby zajrzeć do niej ponownie i opowiadać o niej innym. Co znajdziemy w najnowszej książce Magdy Knedler? Jeszcze więcej nawiązań do mitologii, mnóstwo zaskoczeń, intryg i ani grama nudy. Medea będzie cierpieć, ale będzie też i kochać. Czy z wzajemnością? Tego musicie dowiedzieć się sami. Wojna ciężko doświadczy młodą dziewczynę, jednak poradzi ona sobie doskonale, a przy okazji spełni kilka swoich marzeń i odkryje kilka swoich talentów. Mimo młodego wieku (Mada nie ma jeszcze 25 lat) dziewczyna ma za sobą wiele doświadczeń. I choć czasami możemy odnieść wrażenie, że to, co spotyka Madę, dzieje się na jej własne życzenie, to musimy pamiętać, że żyła ona na początku XX wieku, a w owych czasach samotna kobieta nie miała zbyt wielu możliwości. Mogła albo szybko wyjść za mąż i być całkowicie zależną od męża, albo zarabiać ciałem na swoje utrzymanie. Znalezienie pracy, która pozwoliłaby godnie żyć, nie było łatwe, a często wręcz niemożliwe. Dlatego nie wszystkie podejmowane przez nią decyzję były tak do końca jej własnymi decyzjami.

.

Jestem pod wrażeniem tego, jak autorce udało się połączyć mitologię grecką z fikcyjną fabułą. Mit o Medei nie należy do mitów znanych, przynajmniej ja nigdy wcześniej o nim nie słyszałam. A tu wszystko idealnie ze sobą współgra. Autorka inteligentnie tłumaczy mechanizmy rządzące wojną, kwestionuje jej sens i pokazuje codzienność ludzi żyjących w jej cieniu. Książka daje obszerną wiedzę o stanie medycyny w okresie międzywojennym, początkach genetyki i psychiatrii na terenie Polski i Niemiec. A także zachęca do wgłębienia się w grecką mitologię. Manifest treści feministycznych bije głośno z kartek tej powieści i jest hołdem skierowanym do naszych „praprzodkiń” za ich walkę i ciężką pracę. A teraz taka ciekawostka dla tych, którzy nie wiedzą lub nie pamiętają z lekcji historii, że Breslau to ówczesna nazwa naszego pięknego Wrocławia. Nazwa ta funkcjonowała aż do 19 maja 1946 r., kiedy to Breslau stało się oficjalnie miastem polskim i zmieniło nazwę na Wrocław.

.

Zakończenie sugeruje (o ile się nie mylę) kontynuację losów Medei. Tak wiele wątków zostało jeszcze niedokończonych i pojawiły się nowe, że ciąg dalszy być musi. Będę czekać z niecierpliwością.

.

Jedyne, do czego mam zastrzeżenia to lektor. Filip Kosior jako lektor? Tym razem jestem na nie. Co za dużo to nie zdrowo. Medea potrzebuje delikatnego kobiecego głosu, a nie pędzącego na łeb na szyje momentami niewyraźnego głosu czołowego lektora Polski. Kosior sprawdza się w mocnych thrillerach, gdzie krew leje się strumieniami, lecz nie pasuje do książki, w której tyle się mówi o wyzwoleniu kobiet spod jarzma mężczyzn.

.

Obie części są przepięknie wydane i warto je mieć na swojej półce. Twarda okładka i barwione brzegi a w środku przepiękna, wzruszająca historia. Polecam!

.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję @wydawnictwo_zwierciadlo

▫Historia Medei z wyspy wisielców wzbudziło we mnie olbrzymie emocje,a jej zakończeniem wprawiło o niemałe zaskoczenie wydarzeniami z życia bohaterki.

▫W tej powieści mamy przestawione trudne czasy wojenne,które przynosiły niepokój i strach o najbliższych powołanych na front.

▫Postać Medei pokazuje kobietę,która ciągle ma trudno w swym życiu-zmanipulowana,ośmieszona i wygnana.Zmuszona do zamieszkania w nowym miejscu.Jej siła i determinacja jest godna podziwu.Nie poddaje się,by zaznać namiastkę szczęścia.

▫Historia pokazuje realia życia kobiet w czasie nadchodzącej wojny i ich strach o konsekwencje swych decyzji.Często musiały zrobić coś przeciwko sobie,by nie zaznać upokorzenia.

▫Powieść podzielona jest na trzy części w którym kontynuowane są losy bohaterki.Podejmuje decyzje,by było lepiej,ale czy dla każdej ze stron będzie dobrze?

▫Lektura zawiera prawdziwe postacie historyczne oraz wydarzenia w czasie I wojny światowej.Przestawione są w sposób fabularyzowany,oddając charakter ich działalności.Jest to atut powieści,ponieważ bardzo lubię poznawać ciekawości z historii przedstawiony w ciekawy i interesujący sposób.

*Wydanie z twardą okładka i barwionymi brzegami powoduje,że książka wyróżnia się na półce.

▫Powieść jest nie lada gratką dla fanów powieści historycznych oraz osób szukających dobrej literatury z przeszłością w tle.

▫Jestem zachwycona kontynuacją losów Madei.Bardzo ją polecam

Współpraca barterowa z wydawnictwo_zwierciadlo

Miłość i zdrada w obliczu okrutnej wojny... Lubicie taki motyw?

Mam dla Was polecajkę godną uwagi. Już samo wydanie "Medei z wyspy ognia" oczarowuje, okładka barwione brzegi... No poprostu cudo.

Po rewelacyjnej "Medei z Wyspy Wisielców" powracam do historii tej wyjątkowej dziewczyny. Młodej kobiety, która znajduje sie na granicy obłedu. Kobiety, która od najmłodszych lat musiała znosić upokorzenia, którą odarto z godności, intymności by na koniec porzucić niczym zepsutą, niechcianą już zabawkę.

Gdy wydaje się, że nadszedł dla niej moment oddechu, spokoju budzą się demony, które pragną zemsty, stare urazy opanowują umysł. A w tle wojna. I znowu ten wszechobecny lęk i strach już nie tylko o siebie o swoje zdrowie o swoje życie. Ale również o dziecko noszone pod sercem. Bo życie daje i zabiera... Cieszy i przeraża. Przeplata dobro ze złem.

Kochani bardzo polecam Wam oba tomy. Autorka zabiera nas w podróż. Nie szykujcie się jednak na piękne widoki i proste drogi. Bo ta podróż t trudna i przepełniona emocjami wiedzie przez kręte drogi. Kręte ścieżki ludzkiego umysłu opanowanego paranoją, obsesją zemsty i pogrążonego w strachu. Ale i wyboiste drogi ludzkiego życia w obliczu tragedii, w obliczu wojny. Autorka nie pozostawia nas jednak bez iskierki nadziei i wiary. Bez tego tytułowego światełka w tunelu. Bo przecież życie to sinusoida, a po nocy przychodzi dzień a po burzy słońce ...

Dajcie się ponieść tej historii.

Gdybym mogła czytać tylko takie powieści…

Zachwyciła mnie „Medea z Wyspy Wisielców”.

Byłam pod ogromnym wrażeniem historii, na pomysł której wpadła Magda Knedler, urzeczona poetyckością tej książki, magią, aurą tajemniczości, która ją okrywała.

Możecie więc wyobrazić sobie, jak wyczekiwałam jej kontynuacji. Nie było miesiąca, bym nie sprawdzała, czy Wydawnictwo Zwierciadło coś napomknęło o nowym tomie :)

Teraz, kiedy jestem już po lekturze „Medei z Wyspy Ognia”, mogę odpowiedzieć na pytanie, które prawdopodobnie najbardziej Was interesuje: czy to kontynuacja godna pierwszego tomu?

Sytuacja wygląda następująco: to bardzo, BARDZO DOBRA powieść. Czytało mi się ją wyśmienicie. Nie mogę jej wiele zarzucić: jest świetnie napisana, historia ponownie przykuwa do fotela - nie sposób przestać jej poznawać, czekać na to, co dalej. Znakomicie oddany został niespokojny klimat przedwojnia i samej wojny. Bohaterowie - genialni. Albo ich kochasz albo nienawidzisz, zbudowani z silnych emocji. Jedyne, czego mi zabrakło i co sprawiło, że jednak odrobinę gorzej oceniam tę część w stosunku do pierwszego tomu, to ta wspomniana już na wstępie magia, ta aura tajemniczości, pewnej baśniowości nawet. Podkreślam: nie oznacza to, że „Medea z Wyspy Ognia” jest zła. Przeciwnie! Ponownie jestem pod ogromnym wrażeniem i staram się sobie wytłumaczyć, że ze względu na to, iż fabuła jest tu diametralnie inna, że toczy się w dużej mierze wokół brutalności wojennej, to ten klimat rodem z powieści sióstr Brontë, może nie do końca byłby w tym przypadku akuratny.

„Medea z Wyspy Ognia” to kawał świetnej literatury, pozycja absolutnie godna uwagi. Już samo wydanie zachwyca. Natomiast czytelnikom, którzy są dopiero przed lekturą, chciałabym poradzić jedno: nie porównujcie drugiego tomu z pierwszym. To inna opowieść, inne tło fabularne, inne warunki, w których przyszło odnaleźć się bohaterom. Traktujcie go jak nową przygodę, a nie będziecie zawiedzeni :)

Oczywiście polecam z całego serca!

Medea z Wyspy Ognia" to druga część serii opowiadającej o losach głównej bohaterki Medey Steinbart, gdzie miłość i zdrada wiodą prym w cieniu okrutnej wojny. W tej części będą dalsze losy tej dziewczyny, do której szczęście zagląda, tylko od czasu do czasu. Ścieżka, którą podąża jest kręta i pełna cierni. Wymaga wielu poświęceń i zadaje wiele bólu. Medea bardzo pokornie znosi swój los i nie wymaga od niego zbyt wiele.

Pierwsza, jak i ta część to opowieść pełna smutku i dramatu, jaki ciągle dosięga tę młodą kobietę. Ona pokazuje siłę i chęć walki, mając ciągle nadzieje, że promień szczęścia kiedyś do niej zawita.

Po tragicznych wydarzeniach w pałacu Falkenberg i konflikcie z byłym mężem Johannem Medea przenosi się do Breslau. Jej zdrowie psychiczne jest na skraju wyczerpania, temu sięga porad psychiatrę Horsta Achillesa Lange. Między nimi wywiązuje się romans i zaczynają planować swoją przyszłość. To tylko pozorne szczęście, które zastawia sidło na tę kobietę, by znów cierpiała.

Jej ukochany dostaje list od przyjaciela, który prosi go o pomoc. Jakie życie bywa okrutne, Madea znów zostaje sama. Ukochany wyrusza w kierunku frontu wschodniego i słuch o nim ginie. Jej narzeczony zostawia jej coś, co zawsze będzie go jej przypominało i nie pozwoli, by o nim zapomniała. Jej serce nie może zrozumieć i zapomnieć, więc w desperacji szuka pomocy. Jest rok 1914, dookoła panuje przerażenie, zamęt i nikt nie wie, co go czeka. Samotna kobieta w tamtych latach miała niewyobrażalnie ciężko, a przetrwanie graniczyło z cudem.

Czy znajdzie kogoś, kto jej pomoże i się nią zaopiekuję? Czy Medea odnajdzie szczęście? Czy dowie się, co spotkało jej ukochanego? I czy jej były mąż, Johann Westhoff, na pewno o niej zapomniał?

Cudowna opowieść chwytająca za serce, napisana przepięknym językiem. Autorka przenosząc nas w tamte lata, daje odczuć panujący wtedy klimat i poczuć na skórze losy tej kobiety. Jestem tą książką oczarowana a jej zakończenie, wzbudziło mój apetyt i chęć poznania jej dalszych losów, licząc na to, że dobro wraca i szczęście od ją odnajdzie. Myślę, że warto też dodać, że książka jest pięknie wydana w twardą oprawę z kolorowo barwionym brzegiem.