Serce jak smoła. Cormoran Strike. Tom 6

Kontynuacja serii książkowej Roberta Galbraitha. Po prostu rewelacja! Wielowątkowa, nieprzewidywalna, ciekawa i zaskakująca - tom 6 to istne dzieło literackie. Gdy byłam małym dzieckiem, zaczytywałam się w książki Agathy Christie, teraz wygląda na to, że wolę Galbraitha. Z całym szacunkiem do Christie, rzecz jasna! Napięcie w prowadzeniu śledztwa, elementy grozy, zakręcone życie prywatne bohaterów, nieprzewidywalność akcji - oto dlaczego oceniam tę pozycję na 5. Serdecznie polecam każdemu w te chłodne wieczory.

ROWLING KONTRA HEJT

Za mą złą duszę

Czarne czeka mnie więzienie

Zabiłem dziś dziewczynę

Czarnym podniebieniem

- Strachy na Lachy

Rowling powraca z jeszcze jedną powieścią wydaną pod pseudonimem Robert Galbright. Powieścią, która, jak jej poprzedniczka, w dniu swojej światowej premiery wywołała wiele kontrowersji i falę hejtu wobec autorki – jak zawsze bezsensownych. Bywa. Nieważne, bo abstrahując od całej tej otoczki, „Serce jak smoła” to kolejna niezła powieść o Cormoranie Strike’u. I jeszcze grubsza, niż dotąd. Przygotujcie się na ponad tysiąc stron thrillerowo-kryminalnej rozrywki w typowym dla autorki lekkim stylu.

Edie tworzy popularną kreskówkę. Sława przynosi jej jednak problemy w postaci osoby nękającej ją w sieci. Nie mogąc poradzić sobie z tą sytuacją kobieta prosi o pomoc Cormorana i Robin. Na próżno. Ale kiedy dochodzi do zbrodni – i to na miejscu mocno związanym z dziełem Edie – nasi detektywi ostatecznie wkraczają do akcji i zanurzają się w świat internetowego świata i hejtu. A przy okazji zmagają się też z problemami osobistymi…

Poprzednia powieść autorki, „Niespokojna krew” wywołała wiele kontrowersji. Wszystko przez to, że ktoś uznał – zupełnie bezsensownie – że są tam wątki transfobiczne. Ale taki znak naszych czasów, gdy bycie tolerancyjnym nie oznacza tolerowania innych, a jedynie tego, czego wymaga poprawność polityczna, a równość postrzegana jest jedynie przez pryzmat mody, a nie rzeczywistej równości. Więc pisarska z całym tym hejtem i odrzuceniem, z jakim się spotkała, z całą tą nietolerancją i… okej, długo by wymieniać, ale rozumiecie o co chodzi – z tym wszystkim postanowiła rozliczyć się mniej lub bardziej w swojej nowej książce. I za to, że przedstawiła swoje poglądy i swoją stronę wylała się na nią kolejna fala hejtu. Śmieszne? Smutne? Prawdziwe. I żenujące, bo poglądy to jedna kwestia, a a w przypadku literatury czy jakiejkolwiek innej dziedziny sztuki liczy się właściwie tylko to, jaką przedstawia wartość, a nie, kto to napisał.

A jaką przedstawia? Cóż, Rowling wybitną ani ambitną literatką nigdy nie była. Jej proza to proza lekka i przyjemna, stricte rozrywkowa i tyle. Ale lubię do niej wracać, dla odreagowania czasem. Dla rozerwania się. No i taka jest właśnie „Serce jak smoła”. Jak zwykle bowiem mamy tu do czynienia ze zbrodnią, zagadką, którą trzeba wyjaśnić i rzeszą ludzi w to zamieszaną. Rowling dodatkowo dorzuca tu współczesne tematy, jak hejt internetowy, a wiec wątki osobiste, które w książkach zazwyczaj wychodzą najlepiej i snuje swoją opowieść według wzoru, według sprawdzonych schematów. I jest przyjemnie, lepiej niż w większości współczesnych kryminałów / thrillerów, a przede wszystkim rzecz, choć monumentalna rozmiarami, nie nudzi.

No i ma też swój klimat i urok, a to cenię. Nie jest to wielka literatura, ot lekka rozrywka z dreszczykiem, taka prostsza, lżejsza, niezaskakująca szczególnie, ale niezawodząca. Ot całkiem udana i przyjemna, na ponure popołudnia i wieczory w sam raz. A reszta? Całe te kontrowersje? Cały ten hejt? Wszystko to bez znaczenia. Liczy się tylko niezła rozrywka, całkiem sprawnie napisana zresztą.

Lubicie gdy książka ma dużo stron? Dla mnie to zależy od tego jak jest napisana. Czy się ciągnie, czy widać, że wątki były opisywane tak, aby były jak najdłuższe, czy wręcz przeciwnie, mknie się przez fabułę. Dlatego nie przestraszyłam się gdy zobaczyłam, że "Serce jak smoła" ma ponad tysiąc stron, tylko miałam nadzieję, że utrzyma poziom poprzednich części i będzie to świetna lektura. A jak faktycznie było?

Przede wszystkim to kolejny tom i trzeba czytać je w odpowiedniej kolejności, bo jednak wątki są ze sobą powiązane. Wracamy więc po raz kolejny do naszych głównych bohaterów, Cormoran'a i Robin. W ich agencji detektywistycznej, którą razem prowadzą, zjawia się kobieta prosząca o pomoc. Jest tak roztrzęsiona, że ciężko byłoby jej odmówić chociaż chwili odpoczynku i szklanki wody. Okazuje się, że jest ona prześladowana, a wręcz można to nazwać stalkingiem, w internecie. I tu pojawia się pierwszy moment, kiedy dla mnie, jako czytelnika mającego poczucie, że już nieco zna głównych bohaterów... w którym mnie zamurowało. Otóż, Robin nie przyjmuje tej sprawy i nie chce pomóc kobiecie. Dlaczego? Powodów jest kilka i o nich musicie sami przeczytać. Cóż, można by przyjąć, że idzie to w zapomnienie, a inna agencja weźmie pewnie tę sprawę.

Nie jest tak prosto i kolorowo. Kobieta, która zjawiła się u Cormoran'a i Robin tworzy kreskówkę. Nazywa się ona tak, jak tytuł powieści, czyli "Serce jak smoła" i pewnego dnia w miejscu, gdzie toczy się jej akcja zostaje popełnione morderstwo. Oczywiście, ku mojej niemałej złości, główni bohaterowie są wstrząśnięci tą zbrodnią i postanawiają schwytać mordercę. A czym im się uda?

Ta część jest niezwykle aktualna, bo obracamy się wśród rzeczywistości wirtualnej i zostaje nam, jako czytelnikom, przedstawiona sytuacja jaka może spotkać każdego. W końcu nękanie przez osoby, które czują się w internecie anonimowe nie jest niczym nowym, a jest wyjątkowo paskudne. Ale niestety, często jest lekceważone i dopiero gdy dojdzie do nieprzyjemnej sytuacji lub wręcz zbrodni w rzeczywistym świecie, zostaje nagłośnione i szukani są sprawcy. Czy nie jest to zbyt późno? Podoba mi się to, że w tym tomie została poruszona ta tematyka, bo jest niezwykle ważna. Przy okazji śledztwo, a więc kryminał, jakiego po tej serii można się spodziewać również jest.

Nie dziwię się, że wyszło z tego ponad tysiąc stron. Ocieramy się o ważne tematy, a jednak też zaglądamy ponownie do życia prywatnego głównych bohaterów. Każde z nich stara się sobie radzić i układać je na swój sposób i mimo, że czasami miałam ochotę każdym z nich potrząsnąć, to do końca kibicowałam.

W całej tej otoczce kryminalnej z posmakiem thrillera ja znalazłam bardzo dużo treści, jaką zapamiętam na długo. Nie jest to zwykła powieść kryminalna pakująca nam na dzień dobry trupa, śledztwo i dobre lub złe zakończenie. Gdzieś tam w środku jest również przesłanie. Uważam, że to jedna z lepszych książek, jakie w tym roku pojawiły się na półkach w księgarniach i mimo, że osoby nieznające tej serii powinny zacząć od tomu pierwszego, to ten jest dla mnie wyjątkowy i zdecydowanie najbardziej dynamiczny. W poprzednich potrafiły dłużyć się wątki a tutaj... cóż, przemknęłam przez nią ekspresowo, ale zdecydowanie polecam na czytniku jeśli ktoś obawia się objętości i połamania grzbietu!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Dolnośląskim.

Lubicie gdy książka ma dużo stron? Dla mnie to zależy od tego jak jest napisana. Czy się ciągnie, czy widać, że wątki były opisywane tak, aby były jak najdłuższe, czy wręcz przeciwnie, mknie się przez fabułę. Dlatego nie przestraszyłam się gdy zobaczyłam, że "Serce jak smoła" ma ponad tysiąc stron, tylko miałam nadzieję, że utrzyma poziom poprzednich części i będzie to świetna lektura. A jak faktycznie było?

Przede wszystkim to kolejny tom i trzeba czytać je w odpowiedniej kolejności, bo jednak wątki są ze sobą powiązane. Wracamy więc po raz kolejny do naszych głównych bohaterów, Cormoran'a i Robin. W ich agencji detektywistycznej, którą razem prowadzą, zjawia się kobieta prosząca o pomoc. Jest tak roztrzęsiona, że ciężko byłoby jej odmówić chociaż chwili odpoczynku i szklanki wody. Okazuje się, że jest ona prześladowana, a wręcz można to nazwać stalkingiem, w internecie. I tu pojawia się pierwszy moment, kiedy dla mnie, jako czytelnika mającego poczucie, że już nieco zna głównych bohaterów... w którym mnie zamurowało. Otóż, Robin nie przyjmuje tej sprawy i nie chce pomóc kobiecie. Dlaczego? Powodów jest kilka i o nich musicie sami przeczytać. Cóż, można by przyjąć, że idzie to w zapomnienie, a inna agencja weźmie pewnie tę sprawę.

Nie jest tak prosto i kolorowo. Kobieta, która zjawiła się u Cormoran'a i Robin tworzy kreskówkę. Nazywa się ona tak, jak tytuł powieści, czyli "Serce jak smoła" i pewnego dnia w miejscu, gdzie toczy się jej akcja zostaje popełnione morderstwo. Oczywiście, ku mojej niemałej złości, główni bohaterowie są wstrząśnięci tą zbrodnią i postanawiają schwytać mordercę. A czym im się uda?

Ta część jest niezwykle aktualna, bo obracamy się wśród rzeczywistości wirtualnej i zostaje nam, jako czytelnikom, przedstawiona sytuacja jaka może spotkać każdego. W końcu nękanie przez osoby, które czują się w internecie anonimowe nie jest niczym nowym, a jest wyjątkowo paskudne. Ale niestety, często jest lekceważone i dopiero gdy dojdzie do nieprzyjemnej sytuacji lub wręcz zbrodni w rzeczywistym świecie, zostaje nagłośnione i szukani są sprawcy. Czy nie jest to zbyt późno? Podoba mi się to, że w tym tomie została poruszona ta tematyka, bo jest niezwykle ważna. Przy okazji śledztwo, a więc kryminał, jakiego po tej serii można się spodziewać również jest.

Nie dziwię się, że wyszło z tego ponad tysiąc stron. Ocieramy się o ważne tematy, a jednak też zaglądamy ponownie do życia prywatnego głównych bohaterów. Każde z nich stara się sobie radzić i układać je na swój sposób i mimo, że czasami miałam ochotę każdym z nich potrząsnąć, to do końca kibicowałam.

W całej tej otoczce kryminalnej z posmakiem thrillera ja znalazłam bardzo dużo treści, jaką zapamiętam na długo. Nie jest to zwykła powieść kryminalna pakująca nam na dzień dobry trupa, śledztwo i dobre lub złe zakończenie. Gdzieś tam w środku jest również przesłanie. Uważam, że to jedna z lepszych książek, jakie w tym roku pojawiły się na półkach w księgarniach i mimo, że osoby nieznające tej serii powinny zacząć od tomu pierwszego, to ten jest dla mnie wyjątkowy i zdecydowanie najbardziej dynamiczny. W poprzednich potrafiły dłużyć się wątki a tutaj... cóż, przemknęłam przez nią ekspresowo, ale zdecydowanie polecam na czytniku jeśli ktoś obawia się objętości i połamania grzbietu!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Dolnośląskim.

Pamiętacie ile stron miała najdłuższa książka którą czytaliście?

Wielki powrót mojego ulubionego duetu detektywistycznego.

Grafik agencji pęka w szwach od zleceń, szczególnie pozytywnym rozwiazaniu medialnych i głośnych spraw. W biurze zjawia się zdenerwowana młoda kobieta, której bardzo zależy na spotkaniu z Robin. Przedstawia się jako współtwórca popularnej kreskówki "Serce jak smoła" która szturmem podbiła serca widzów. Zrozpaczona, opowiada jak ktoś ją oczernia w Internecie przez co na jej osobę wylała się fala hejtu, dlatego prosi o znalezienie prześladowcy. Chociaż sprawa wydaje się bardzo intrygująca, Robin musi odmówić przyjęcia zlecenia. Gdy po pewnym czasie na cmentarzu dochodzi do brutalnego morderstwa i napaści na pomysłodawców kreskówki, detektywi zgłaszają policji informacje o wizycie ofiary. Wynajęci przez rodzinę, podejmują się sprawy i starają się odkryć, kim jest tajemniczy Anomia.

Jak poradzą sobie w świecie gdzie każdy może być anonimowy?

Czy uda się odnaleźć w wirtualnej grze pozorów?

Serca jak smoła to szósty tom serii kryminalnej chyba najbardziej znanej autorki J.K Rowling skrywającej się pod pseudonimem. I tym razem serwuje nam rasowy kryminał z genialnymi postaciami i barwnym tłem obyczajowym. Domyślam się, że jeśli ktoś nie czytał do tej pory żadnej z części, to objętość książki może początkowo przerazić. Fakt czyta się dość długo, bo to dokładnie 1050stron, ale nie ma czasu na nudę, bo akcja ani na chwilę nie zwalnia. Wprost przeciwnie, z ogromnym zainteresowaniem pochłaniałam kolejne rozdziały.

Główny wątek dotyczy coraz częstszego w tych czasach tematu - hejtu w sieci. Pozorna anonimowość pozwala czuć się bezkarnym, wiele osób pozwala sobie w sieci na więcej, niż w rzeczywistym świecie. Sama intryga niezwykle przemyślana, dopracowana w najmniejszym szczególe.

Niezwykle elektryzuje relacja dwójki detektywów, którzy nie potrafią sprecyzować własnych oczekiwań i uczuć.

No cóż, pozostaje mi czekać na kolejny tom. A całą serię polecam.

Przyznam, że gdy wziąłem "Serce jak smoła" do reki to troszkę się przeraziłem. Pomimo tego, że uwielbiam kryminały a postacie Cormorana i Robin, na przestrzeni 5 poprzednich serii stały mi się bardzo bliskie, to z całym szacunkiem dla autora 1000 stron, to zbyt dużo, żeby nie znudzić w pewnym momencie czytelnika. I na początku niestety tak było, ale wraz z ilością stron akcja się rozkręca i okazuje się, że historia Edie prześladowanej przez lata w internecie jest doskonała. Dodatkowego smaczku dodają rozmowy na czacie, którymi jest przeplatana cała historia. Mimo wielu stron, czas spędzony z detektywem Cormoranem kolejny raz nie był czasem zmarnowanym.