Sekret panny Elizy

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

.

⭐Recenzja⭐

🌼"Sekret panny Elizy" to powieść historyczna inspirowana prawdziwą historią Elizy Acton.

Przez dziesięć lat tworzyła ona książkę kucharską, która stała się bestsellerem, i była wznawiana regularnie przez ponad siedemdziesiąt lat. Dziś Eliza Acton jest uważana za pierwszą nowoczesną pisarkę kulinarną, a jej książka za pierwszą popularną książkę kucharską.

🌼Eliza jest pisarką, która z sukcesem wydała tomik poezji i ma w przygotowaniu kolejny.

Jednak wydawca je odrzuca, i zamiast tego proponuje jej napisanie książki kucharskiej. Eliza początkowo się waha, ale ciężka sytuacja materialna rodziny zmusza ją do zmiany zdania. Eliza wraz z pomocą kuchenną Anną, eksperymentują w kuchni, i testują dziesiątki przepisów. Dzięki temu odkrywają, że tworzenie dań sprawia im dużą przyjemność, i pomimo dużych różnic społecznych miedzy nimi, obie kobiety zaczyna łączyć miłość do gotowania.

🌼Książka opisuje życie ludzi w XIX wieku, i trudności jakie napotykali na swojej drodze.

Opisy otoczenia i życia mieszkańców, oraz najbiedniejszej warstwy społecznej były niezwykle realistyczne. Książka wciągnęła mnie bez reszty, a opisy dań tworzone przez główne bohaterki działały na wyobraźnię, i powodowały, że z chęcią bym je wypróbowała. Autorka doskonale uchwyciła klimat tamtych czasów, i muszę przyznać, że nie spodziewałam się, że książka aż tak mi się spodoba. Jest to niezwykle wzruszająca historia kobiety zdeterminowanej, aby stworzyć książkę kucharską, która będzie zrozumiała i dostępna dla przeciętnej gospodyni, i w tym celu poświęca dużą część swojego życia.

Jest to książka opowiadająca o rewolucji kulinarnej, oraz niezwykłej przyjaźni, którą koniecznie musicie przeczytać.

Bardzo klimatyczna, niesamowicie poruszająca ale przede wszystkim siejąca spustoszenie w naszych żołądkach książka. Ukazanie świata w którym kobiety nie mogły przebywać w kuchni, gdzie żona, matka, pani domu powinna rozmawiać o błahostkach nie angażując w to swojej woli, rozumu a nawet serca. Sekrety, tajemnice, niedopowiedzenia to tylko część tej historii, której serce znajduje się w kuchni, pośród wielu aromatycznych przypraw, smakowicie brzmiących potraw i walki o własną niezależność, odwagę i spełnianie marzeń. Czyż nie tego najbardziej pragniemy w naszym życiu?

@wariatkazksiazka

Historyczna. Ciekawa. Smakowita. Idealnie oddająca klimat swojej epoki. Oparta na faktach. Wciągająca. Pełna bólu, ale i nadziei. Dokładnie tak można opisać tę powieść.

To historia Elizy, pisarki, która po dostaniu propozycji napisania książki kucharskiej odkryła gotowanie na nowo. To opowieść o sile, o odwadze, o walce ze stereotypami, bo w tamtych czasach gotowanie nie było zajęciem dla dam. I chociaż fabuła nie wydaje się być skomplikowana, to atmosfera tej powieści jest całkowicie autentyczna. Autorka w świetnym stylu prowadzi nas przez wydarzenia, a robi to tak, że nagle książka kucharska staje się księgą magiczną.

To moje pierwsze spotkanie z autorką, ale podoba mi się w jaki sposób łączy fikcję z prawdziwymi wydarzeniami. To bardzo dobra powieść, w której znajdziecie coś więcej niż tylko porywy serca czy życie według konwenansów. Polecam.

Anglia. Rok 1835.

Do Londynu zaczynają docierać nowe przysmaki, przyprawy i owoce, ale nikt zbytnio nie wie, jak ich używać.

Kiedy wydawca proponuje Elizie Acton napisanie, zamiast kolejnego tomiku poezji, książki kucharskiej, kobieta początkowo odmawia. Bankructwo jej ojca zmienia wszystko i Eliza postanawia spróbować. Chociaż nigdy wcześniej nie gotowała, powoli zaczyna odkrywać w sobie talent i pasję do tworzenia nowych potraw.

Pomagać jej będzie Ann. Biedna dziewczyna bez środków do życia.

I chociaż dzieli je wszystko, nawiązują głęboką przyjaźń. Razem też stworzą książkę, która zrewolucjonizuje spojrzenie na gotowanie.

To była jedna z najcudowniejszych książek, jakie kiedykolwiek przeczytałam.

Pełna smaków, aromatów i ciepła.

Pełna uczuć i pysznego jedzenia.

Pasji, niezależności i dążenia do wyznaczonego celu.

Miłości.

Tej pięknej i tej trudnej.

Oraz wyborów, które niejednokrotnie podejmujemy w naszym życiu.

Inspirowana prawdziwą historią Elizy Acton, autorki pierwszej książki kulinarnej dla kobiet z niższej klasy. A o tym bardziej szczegółowo przeczytacie w załączonej na końcu nocie historycznej. Tam też znajduje się kilka z jej przepisów.

Ja Wam tę pozycję ogromnie polecam i zapraszam do czytania.

Lubicie powieści spod których subtelnie patrzy na Was nuta historii oraz przeszłości? Lubicie ten wyjątkowy, niepowtarzalny klimat a także wewnętrzną potrzebę, by przenieść się osobiście w miejsce opisywane przez autorów? Mnie zawsze ciągnęło do podobnych historii, ponieważ zawsze miałam potrzebę podążania za wiarygodnymi opowieściami i tak odkryłam pióro Annabel Abbs oraz jej cudowną powieść "Sekret panny Elizy".

Autorka przenosi nas w przeszłość, do roku 1835. Wędrujemy uliczkami wspaniale uchwyconego Londynu, który na kartach tej powieści aż tętni życiem i przyjmuje na swoje barki miano bohatera. W tym jakże klimatycznym mieście toczy się historia tytułowej Elizy a czytelnik od samego początku ma poczucie, że wszystko w tej powieści jest na swoim miejscu. Autorka zadbała o dopracowanie detali, powołała do życia wiarygodnych bohaterów i wymyśliła wydarzenia, które idealnie pasowałyby na filmową ekranizację.

Eliza pisze poezję, ale tym razem dostaje od swojego wydawcy zupełnie nową, zaskakującą propozycję. Londyn zaczyna przyjmować u siebie nowe, egzotyczne przyprawy oraz nieznane owoce, więc już czas, żeby ktoś złożył to w całość i napisał książkę kucharską. Początkowo dziewczyna odmawia, ale długi ojca rosną a oni nie mają pieniędzy na ich spłatę. Eliza podejmuje więc wyzwanie i bardzo szybko zaczyna rozumieć, że gotowanie to jej największa pasja. Jednak nie tylko gotowanie królować będzie na kartach tej powieści, ponieważ u boku głównej bohaterki stanie Ann, dziewczyna dzięki której pojawi się sporo nawiązań do ponadczasowych wartości oraz przyjaźń której nikt się nie spodziewał.

Na podstawie historii, która notabene jest odniesieniem do prawdziwych wydarzeń, poznajemy piękną przyjaźń, walkę o uznanie oraz poszukiwanie swojego miejsca w świecie. Autorka podążała tropem historii Elizy Acton, autorki pierwszej książki kulinarnej, ale powieść Annabel Abbs to coś więcej niż odniesienie do przeszłości - to umiejętny i błyskotliwy obraz zacierania się granic warstw społecznych, to współpraca jak równy z równym a także tajemnice czy niedomówienia, które otaczają bohaterki ciasnym kokonem i w mocny sposób decydują o ich wyborach.

Smaczna, aromatyczna i piekielnie klimatyczna powieść od Annabel Abbs to wielka literacka uczta. Jeśli poszukujecie powieści obyczajowej opartej na prawdziwych wydarzeniach, w dodatku dobrze napisanej, w pełni wiarygodnej, błyskotliwej oraz nawiązującej do konkretnych wartości - oto propozycja dla Was. "Sekret panny Elizy" czyta się z zapartym tchem, ponieważ towarzyszy nam mnóstwo emocji a sama Eliza jest idealnym wzorem do naśladowania.

„Sekret Panny Elizy” to historia na kartkach której mieszają się niespotykane przyprawy, tajemnicze owoce i przysmaki. Ale to też opowieść o ambicjach, o marzeniach, odkrywaniu swoich pasji i tajemnicach z przeszłości.

Niemająca wiele wspólnego kuchnią i gotowaniem Eliza, po śmierci ojca coraz mocniej zaczyna odczuwać brak środków do życia. Na domiar złego wydawca zamiast kolejnego tomiku poezji proponuje jej napisanie książki kucharskiej. Czy dziewczynie bez pojęcia o sztuce kulinarnej uda się stworzyć dzieło, które zrewolucjonizuje podejście do gotowania?? Czy uda jej się przygotować z licznej ilości egzotycznych produktów napływających do Anglii w 1835 roku coś dobrego do jedzenia??

I choć podczas lektury książki moja wyobraźnia nieustanie pracowała na wysokich obrotach to odnalazłam tutaj historię kobiety zdeterminowanej i zaciekle walczącej o swoją przyszłość. Kobietę, której sukces okraszony był ciężką, nieustanną pracą i poświęceniem. Dodam jeszcze, ze postać Elizy Acton, tytułowej bohaterki książki była autentyczna. Stała się ona inspiracją dla autorki ze względu na fakt opracowania pierwszej książki kulinarnej dla niższych warstw społeczeństwa.

Nie muszę ukrywać, że odnalazłam tutaj klimaty podobne jak w powieściach mojej ukochanej Jane Austen – wiktoriańska atmosfera, tajemnice z przeszłości, historia która chwyta za serce i nie pozwala na to, by choć na chwilę przestać o niej myśleć.

Polecam bardzo serdecznie…

🌸"Bez wolności wyboru jesteśmy niczym" 🌸

Na okładce książki widnieją dwa zdania, które właściwie opisują wszystko co chciałabym o "Sekrecie Panny Elizy" powiedzieć:

"Gotowanie że szczyptą miłości.

Historia, której nie zapomnisz."

Już dawno w moje ręce nie trafiła książka, która jednocześnie jest tak prosta i tak złożona jak właśnie ta, która widzicie na zdjęciu. Myślę, że właśnie w tym tkwi jej urok, w złożonej prostocie.

Wraz z Panną Elizą przenosimy do roku 1835 do Anglii. Pochodzi ona z zamożnego domu a jej marzeniem jest pisanie wierszy niemniej jednak kocha gotowanie.

Anna natomiast przez właściwie całkowitym przeciwieństwem Panny Elizy, pochodzi z biednego domu, jej zajęciem jest opiekowanie się schorowanymi rodzicami, którzy nierzadko sprawiają jej problemy. Łączy je jednak jedna rzecz: miłość do gotowania.

Ja sama nie jestem najlepszym kucharzem, (ba!) Ja nawet nie lubię tego robić, jednak czytając tę opowieść jakaś nieznana do tej pory nuta mojej kulinarnej duszy drgnęła. Autorka z taką czcią i pięknem opisywała gotowanie, niczym święty obrządek, robiony z czystej przyjemności. Nie sądziłam, że tak zwyczajna czynność, jaką dla wielu z nas jest gotowanie, może być przedstawiona w sposób tak górnolotny.

Panna Eliza i Anna to bohaterki, które potrafią bardzo wiele czytelnikowi udowodnić, między innymi to, że warto wierzyć w swoje marzenia. I chociaż między rokiem 1835 a 2022 wydarzyło się tak wiele, tak wiele lat minęło, to ogromnie wierzę, że gdybym je spotkała, mogłyby mnie wiele nauczyć i nie chodzi mi tutaj o gotowanie, a o siłę marzeń.

Jestem niezwykle oczarowana tą powieścią, jej pięknem, przekazem oraz zwrotem akcji, w którym zrozumiałam, że ten tytuł idealnie pasuje do tej książki!

Jestem pewna, że ta cudowna książka znajdzie wiele zwolenników, zaczynając od czytelników uwielbiających powieści historyczne, wielbiących gotowanie, czytelników obyczajówek i wreszcie osoby, które nie wiedząc co ich czeka w "Sekretach Panny Elizy" odkryją tak jak ja, że jest to złoto wśród książek.

IG: czaraksiazek Anglia, rok 1835. Eliza Acton jest niespełnioną poetką. Gdy wydawca proponuje jej napisanie książki kucharskiej zamiast tomiku poezji, kobieta odmawia. Bankructwo ojca zmusza ją jednak do zmiany decyzji. Choć nigdy wcześniej nie postawiła nogi w kuchni, zaczyna zbierać przepisy i eksperymentować ze składnikami. Pomaga jej w tym Anna - uboga młoda dziewczyna, pozbawiona środków do życia i mająca na utrzymaniu niepełnosprawnych rodziców.

Wkrótce kobiety odkrywają, że oprócz przepisów, mięs i przypraw łączy je przyjaźń, która nie miała prawa zaistnieć.

Sekret panny Elizy to powieść zainspirowana prawdziwą historią Elizy Acton - starej panny, która zrewolucjonizowała angielską kuchnię XIX wieku.

To również opowiadanie o sile charakteru, która pomogła kobiecie żyć własnym życiem, na przekór matce i temu co wypada kobiecie takiej jak ona.

Książka kucharska, którą napisały kobiety zmieniła spojrzenie na gotowanie i stała się bestsellerem.

Dzięki powieści Annabel Abbs możemy dowiedzieć się jak do tego doszło.

Sekret panny Elizy miesza zapachy i smaki angielskiej (i nie tylko) kuchni, a także marzenia i ambicje panny Acton i trudy życia biednej Anny.

Przepiękna historia, która nauczy nowych smaków i opowie o sile, która motywuje do tego, by wziąć los w swoje ręce.

To świetna książka, która opowiada o pasji, trudach życia, ówczesnych konwenansach, dążeniu do realizacji zamierzonych celów. Dodatkowym smaczkiem były faktyczne wydarzenia, które zostały przytoczone. Czytało mi się ją z taką przyjemnością i lekkością, a przede wszystkim autentycznym zaciekawieniem. Została doprawiona szczyptą żalu, smutki i radości. Niejednokrotnie miałam ochotę wetknąć nos między strony i zaciągnąć się bogatym aromatem tej historii.

Na samo wspomnienie, aż cieknie mi ślinka.

Annabel Abbs ożywiła jedną z ciekawszych kart literatury kulinarnej w angażującym i barwnym stylu. "Sekret panny Elizy" to prawdziwa gratka dla miłośników powieści historycznych – książka intensywna, liryczna, autentyczna, napisana z wrażliwością i talentem. Zachwycił mnie jej słodko-gorzki charakter, złożoność postaci oraz oprawa historyczna (podróż do wiktoriańskiej Anglii) i kulinarna (galaretka z rajskich jabłuszek, pudding ryżowy, pomarańczowe racuszki...❤). Autorka podarowała nam opowieść o kobiecej pasji, determinacji, ambicji, podążaniu własną ścieżką i walce o marzenia. O ludzkich dramatach, skomplikowanych losach i trudnych wyborach. Ta powieść bywa urocza i radosna, ale też smutna i poruszająca – wzbudza całą gamę przeróżnych emocji. Gorąco polecam.

Do przed wiktoriańskiej Anglii zaczynają napływać egzotyczne owoce, nieznane dotąd w angielskiej kuchni przyprawy oraz specjały. Niestety nikt nie wie jak ich używać.

Kiedy w trakcie rozmowy wydawca proponuje Elizie Acton napisanie książki kucharskiej, kobieta jest zbulwersowana. Wszak marzyła by wydawać swoje wiersze !

Rzeczywistość szybko weryfikuje marzenia dziewczyny. Wtedy Eliza postanawia podjąć się napisania książki kucharskiej i ku swojemu zdziwieniu, zajęcie, którego się podjęła zaczyna się jej podobać.

Pomocnicą panny Acton zostaje Anna, której wielkim marzeniem jest zostać kucharką. Dzięki pracy może je zrealizować. Przy okazji bierze czynny udział w stworzeniu książki mającej zrewolucjonizować angielską kuchnię.

O zbliżającej się premierze tej książki wiedziałam już jakiś czas temu, ale nie zaprzątała ona jakoś moje głowy. Ot, na rynku wydawniczym miała pojawić się kolejna książka… Jednak zachęcona dobrymi opiniami postanowiłam po nią sięgnąć.

Dzięki książce dowiedziałam się dwóch ważnych rzeczy. Po pierwsze napisanie dobrej książki kucharskiej z przepisami, które będą zdatne do użycia wcale nie jest tak łatwe jakby mogło się to wydawać. Po drugie nigdy nie pokocham kuchni angielskiej. Już przed lekturą miałam o niej złe zdanie, ale ta książka kompletnie mi ją obrzydziła. Naprawdę !

Sekret panny Elizy w ciekawy i przystępny sposób przedstawia życie mieszkańców Anglii w przededniu panowania królowej Wiktorii. Z jednej strony fałsz, zakłamanie i życie w przepychu jednych skontrastowano ze skrajnym ubóstwem najbiedniejszych. Ukazuje skostniałą mentalność XIX-wiecznego społeczeństwa, które w nas, współczesnych może budzić oburzenie lub zdziwienie.

Sekret panny Elizy to książka, której akcja toczy się nieśpiesznie, ale zawiera w sobie kilka ważnych wątków. Jak już zaznaczyłam wcześniej książka powstała na podstawie biografii Elizy Acton, która w XIX wieku napisała jedną z najlepszych książek kucharskich a więc książka może być pierwszym krokiem do poznania tej niezwykłej postaci. Osobiście nie mogę powiedzieć bym była nią zachwycona czy oczarowana, ale nie mogę narzekać na żaden z elementów tworzących tę książkę. Jednak nie żałuję, że postanowiłam ją przeczytać. Książka dała mi sporo do myślenia.

Kiedy zobaczyłam przepiękną okładkę książki "Sekret panny Elizy" zaświeciły się moje oczy i wiedziałam, że musi ona trafić w moje ręce. Tak się też stało. A jej lektura okazała się ucztą pełną smaków i zapachów.

Anglia, rok 1835. Pewnego dnia Eliza dostaje od wydawcy propozycję napisania książki kucharskiej. Początkowo odmawia. Jednak jej sytuacja rodzinna zmienia się na gorsze i dziewczyna przyjmuje ofertę. Jej pomocnicą kuchenną zostaje Anna.

Panna Eliza Acton pochodzi z zamożnego domu. Bardziej niż piękną biżuterię, woli książki. One mają dla niej wielką wartość. Pisze wiersze, nie interesuje ją gotowanie.

Anna pochodzi z biednej rodziny, ale umie czytać, pisać, “snuć marzenia i żywić nadzieje”. Opiekuje się chorymi rodzicami. Chciałaby zostać kucharką.

"Sekret panny Elizy" to historia, która opiera się na faktach. To opowieść o gotowaniu, smakowaniu, przyprawianiu, ale przede wszystkim o rodzącej się przyjaźni i głęboko ukrytych tajemnicach. Porusza też temat różnic klasowych, obyczajów i obowiązków wobec rodziny.

Powieść napisana jest wartkim, barwnym, obrazowym językiem. Niewiele trzeba, żeby wyobraźnia czytelnika zaczęła pracować.

"Przepis kulinarny może być równie piękny jak wiersz, myślę sobie. Użyteczny i piękny zarazem. Nie musi być to sucha lista instruktażowa." - to słowa, które wypowiada panna Eliza i nie sposób się z nimi nie zgodzić. Smak potrawy potrafi przypomnieć nam wydarzenia z przeszłości, osoby nam bliskie, miłe chwile.

Powieść Annabel Abbs jest jak przepyszna potrawa, którą można pomału smakować, delektować się każdym jej kęsem. To wspaniała, prawdziwa uczta czytelnicza i kulinarna.

"Sekret panny Elizy" to urocza, piękna, poruszająca książka, którą warto przeczytać.

Kto lubi książki Jane Austen i sióstr Bronte? Jeżeli tak, to tak książka będzie dla Was idealna. Mimo że jest to powieść napisania współcześnie, to doskonale oddaje ducha tamtej epoki i ma się wrażenie jakby została napisana w XIX wieku.

Akcja dzieje się w 1835 roku. Eliza Acton jest początkującą pisarką i pragnie wydać swoje wiersze. Wydawca nie jest jednak nimi zainteresowany i proponuje młodej kobiecie napisanie książki kucharskiej. Początkowo Eliza odmawia. Traktuje to jak ujmę dla niej jako pisarki. Jednak bankructwo ojca zmusza ją do zmiany decyzji. Eliza uczy się gotować i zaczyna pracę nad książką. Pomaga jej w tym służąca Ann, która pragnie zostać kiedyś kucharką. Między kobietami rodzi się niesamowita więź mimo różnic klasowych.

Ta książka jest inspirowana życiem Elizy Acton, która zasłynęła jako pisarka kulinarna. Do tej pory nie znałam jej, a jej książka była swego czasu bestsellerem.

To powieść przepełniona smakami i zapachami. Słychać w niej brzdęk garnków, siekanie nożem i wszystkie inne dźwięki wydobywające się z kuchni.

Jest to też przepiękna opowieść o przyjaźni i sile kobiet. Można w niej odnaleźć szereg emocji. Jest się ciekawym czy Eliza dopnie swego i napisze książkę i jak się to stanie. Nie można oderwać się od tej powieści. Jest ciepła, przyjemna można powiedzieć domowa a jeszcze bardziej kuchenna. Bo czy nie kuchnia jest sercem domu?

Polecam zatopić się w świat Elizy i Ann i samemu się o tym przekonać.

„Sekret panny Elizy” to genialna powieść Annabel Abbs. Nie możecie przegapić tego tytułu. Radzę wam być najedzonym przed czytaniem – inaczej będziecie głodni. Tutaj przewijają się wyśmienite dania. Poruszyła mnie ta opowieść.

Według mamy jednej z bohaterek damy i panie domu nie powinny zajmować się gotowaniem, a pisanie wierszy to już jest barbarzyństwo. Też tak uważacie? Dodam, że czas akcji to XIX wiek. W tamtych czasach damy i panie domu miały swoje służby. Pisaniem wierszy zajmowali się wyłącznie mężczyźni. Najlepszymi szefami kuchni byli niestety też mężczyźni. Czy nasze bohaterki to zmienią?

Miejsce akcji to Anglia.

Eliza Acton to jedna z naszych głównych bohaterek. Uwielbia pisać wiersze. Jej wydawca niestety nie chce wydać kolejnego tomiku jej poezji. Ma dla niej inną propozycję. Chce, żeby Eliza stworzyła książkę kucharską. Co na to powie nasza bohaterka? Możecie domyślić się co na to powie jej matka. Co stanie na przeszkodzie do szczęścia Elizy? Jej rodzina była zamożna. Jednak i dla nich nastały ciężkie czasy. Według jej matki – powinna wyjść bogato za mąż, żeby zmyć plamę na honorze jej rodziny. Tylko czy tego chce nasza bohaterka? Ona ma inne plany. Czy uda się jej postawić matce? Czy będzie ślepa i posłuszna tak jak inne damy?

Anna to druga główna bohaterka. Jej rodzina jest uboga. Czasami nie starcza im na jedzenie. Jej matka jest psychicznie chora – podejrzewam, że cierpi na schizofrenię. Potrafi biegać półnaga po okolicy i gorszyć innych ludzi. W tej sprawie z pomocą przychodzi Wielebny Thorpe. Tylko czy robi to z dobroci serca czy z wyrachowania? Ojciec Anny również nie jest idealny. Ucierpiał na wojnie. Stracił jedną nogę. Czy dla niego również pastor ma rozwiązanie? Dziewczyna ma brata, który obecnie pracuje w Londynie. Wysyła rodzinie pieniądze. Co się stanie, gdy przez jakiś czas nie będzie mógł ich przesyłać? Nasza bohaterka będzie musiała iść do pracy tylko co zrobi z rodzicami?

Anna znajduje zatrudnienie u Elizy. Jest jej służącą. Co połączy obie kobiety? Co na to wszystko powie wredna materialistka – matka Elizy?

Autorka stworzyła "Sekret panny Elizy" na podstawie życia poetki i pionierki literatury kuchennej Elizy Acton i jej wiernej asystentki Anny Kirbi. Obie panie zrobiły coś niezwykłego, ale o tym dowiecie się podczas czytania.

Czy w tamtych czasach mogła istnieć przyjaźń pomiędzy damą a służącą?

Każdy rozdział zawiera przepyszne tytuły między innymi „Wyśmienity krem cytrynowy”, „Krem z rzepy” i „Poncz oksfordzki”, aż by się chciało je zjeść i wypić.

Najbardziej znienawidzoną przeze mnie postacią w tej historii jest matka Elizy. Ta kobieta działała mi na nerwy. Zamiast wspierać córkę w dążeniu do jej marzeń robiła wszystko, żeby ją od tego odciągnąć. Za wszelką cenę chciał, żeby Eliza wyszła bogato za mąż. Jakby to było najważniejsze. Co za materialistka. Pytanie tylko co zrobi Eliza? Czy pójdzie za głosem matki czy za własnymi marzeniami?

Dla Anny inspiracją jest jej brat Jack. To ON pracuje u wybitnego szefa kuchni. To jemu najbardziej zazdrości. Wracając do domu opowiada siostrze o wyśmienitych potrawach, jakie przechodzą koło niego w drodze z kuchni do sali jadalnie, np. pieczone gołąbki w liściach winorośli. Brzmi apetycznie prawda. Anna uwielbia te jego opowieści, gdyż w domu przeważnie jada tylko kleik ze szczyptą soli i pieprzu.

Obie dziewczyny należą do różnych warstw społecznych, jednak łączy je życiowa trauma i niezliczona ilość rozterek.

Bardzo ciekawa historia pokazująca rolę kobiety w XIX wieku. Możecie również przeczytać co się działo, jak damy nie chodziły według przypisanym im schematom i próbowały wybić się z tłumu? Czy takie coś było w ogóle możliwe?

Na końcu książki znajdziecie wyśmienite przepisy Elizy Acton. Dzięki nim będziecie mogli spróbować XIX wiecznych przysmaków. Dowiecie się również więcej o postaciach i miejscach historycznych opisanych w tej powieści. Znajdziecie także kilka słów od autorki. Uwielbiam, gdy autor przemawia do swoich czytelników.

Zapraszam was do przeczytania wyśmienicie pysznej lektury. Historia napisana przez Annabel Abbs smakuje mi jak Crème brûlée. Jesteście jej ciekawi?

Na koniec krótko i na temat:

- cudownie barwne i nietypowe bohaterki. Niezwykłe jak egzotyczne owoce.

- smakowita fabuła

- akcja, która kończy się szybko jak tort czekoladowy i żałuje się, że to już jest koniec. Prosimy o dokładkę.

„Sekretu panny Elizy” nie da się zapomnieć. Tak samo jak nie da się zapomnieć smaku ulubionej potrawy.

Jeżeli uwielbiacie barwne historie i jednocześnie kochacie jeść to nie możecie przegapić tego tytułu.

Życzę wam smacznej lektury.

Absolutnie nie zaczynajcie czytać tej książki, gdy nie macie w pobliżu smacznych przekąsek! Ta historia osnuta jest na smakach i zapachach, które oddziałują na wyobraźnię i zmysły czytelnika. W głowie rozbrzmiewa nawet łoskot uderzających o siebie garnków i rondli oraz bulgotanie gotujących się na palnikach potraw. I cała ta smakowita osnowa otula wyborną historię o kobietach stawiających siebie i swoje pasje na pierwszym miejscu, co w okresie rozgrywającej się akcji, było nie lada aktem odwagi. W pierwszej połowie XIX w. aspiracją i zarazem największą ambicją płci pięknej powinno być małżeństwo. Jednak ta powieść, którą skrojono na bazie prawdziwych wydarzeń, obrazuje, że warto zaryzykować i podążać za głosem serca, by dogonić własne szczęście. W tej historii spleciono dwie, całkowicie inne odsłony literatury – poezję i książki kulinarne – a właściwie tego nietypowego połączenia dokonało samo życie. „Sekret panny Elizy” to fragment życiorysu tytułowej Elizy Acton i jej pomocnicy Ann – dwóch kobiet, które miały znaczący wpływ na rozwój książek kucharskich. Fragmenty rzeczywistości przenika spora ilość fikcji literackiej, ale kto wie, może autorka, snując tę opowieść, dobrała idealne składniki oraz proporcje jej powstania i więcej w niej prawdziwych wydarzeń, niż się nam wydaje? Czuć w tej książce wyrazisty smak emocji – nutę uporu, która utrzymuje się długo na podniebieniu, łyżkę żalu i niepewności, całą garść ambicji i intensywny aromat przyjaźni, który unosi się przez wszystkie strony. Klimatyczna, wysmakowana, pełna pasji i realnych marzeń treść, która stanowi mieszaninę uczuć o różnych woniach i posmakach, będąca uhonorowaniem wytrwałości. Jestem oczarowana każdym milimetrem tej książki, od przepięknej okładki po każde zawarte pod nią zdanie. To kolejne świadectwo niezłomności kobiet, które odnajdują w sobie siłę, by zawalczyć o własną przyszłość.