"Sekret, którego nie zdradzę. Rizzoli & Isles. Tom 12" Tess Gerritsen to powieść dla miłośników grozy - zarówno literackiej, jak i filmowej.
Kiedy twórczyni znanych horrorów zostaje zamordowana w bestialski sposób, do gry wkraczają detektyw Jane Rizzoli oraz lekarka sądowa Maura Isles. Nie mają pojęcia, z czym przyjdzie im się zmierzyć.
Z racji wykonywanych zawodów główne bohaterki powieści wiele już w życiu widziały. Tym razem jednak miejsce zbrodni wygląda zupełnie inaczej. W łóżku znajduje się martwa kobieta, która wygląda, jakby tylko ucinała sobie drzemkę. Sprawca zbrodni pozbawił ją jednak oczu i umieścił je w jej dłoni. Pikanterii całej sprawie dodaje fakt, że zamordowana była producentką znanych horrorów. Co więcej, Maura Isles nie jest w stanie powiedzieć, co było przyczyną śmierci denatki. Czy to możliwe, że jakiś psychopatyczny fan odgrywa sceny znane z filmów grozy ofiary?
Kilka dni później znalezione zostają zwłoki mężczyzny, które dowodzą, że seryjny morderca zabija według precyzyjnego klucza. Dzięki temu wiadomo, kto jest następnym celem i jak zginie, ale potencjalna ofiara ma sekret, którego nie chce zdradzić nawet w obliczu takiego zagrożenia.
O autorce
Tess Gerritsen jest znaną na całym świecie autorką kryminałów medycznych, której książki zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Do znanych tytułów jej autorstwa należą na przykład "Telefon po północy", "Wysłuchaj mnie" czy "Osaczona".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii kryminał lub z serii Rizzoli & Isles
Czy książkę "Sekret, którego nie zdradzę" można czytać bez znajomości poprzednich części serii?
Tak, powieść jest skonstruowana w taki sposób, że można ją czytać niezależnie, choć znajomość serii wzbogaca odbiór relacji bohaterek. Fabuła kryminalna stanowi zamkniętą i kompletną całość, skupioną wokół nowego, skomplikowanego śledztwa prowadzonego przez Jane Rizzoli i Maurę Isles. Autorka wprowadza niezbędne informacje o przeszłości postaci w sposób nienachalny dla nowego czytelnika, dbając o płynność lektury. Wybór tego tomu jako pierwszego spotkania z autorką nie powoduje poczucia zagubienia w głównym wątku kryminalnym.
Jaki poziom brutalności i mroku prezentuje ten konkretny tom serii Rizzoli i Isles?
Książka charakteryzuje się wysokim poziomem napięcia i zawiera szczegółowe opisy zbrodni inspirowane estetyką klasycznych horrorów. Tess Gerritsen kładzie duży nacisk na medyczne detale sekcji zwłok oraz psychologiczny mrok towarzyszący działaniom seryjnego mordercy. Atmosfera jest gęsta i niepokojąca, co z pewnością zadowoli fanów mocniejszych thrillerów medycznych o wyrazistym klimacie. Realizm opisów medycyny sądowej jest tu kluczowym elementem budującym autentyczną grozę towarzyszącą śledztwu.
Dla jakiego typu czytelnika ta powieść Tess Gerritsen nie będzie odpowiednim wyborem?
Powieść nie jest polecana osobom o dużej wrażliwości na naturalistyczne opisy zwłok oraz drastyczne motywy przemocy. Ze względu na profesję Maury Isles, czytelnik styka się z surowym, medycznym spojrzeniem na śmierć, co dla niektórych odbiorców bywa zbyt dosłowne. Jeśli szukasz lekkiego kryminału obyczajowego typu "cozy mystery", ta mroczna historia o seryjnym zabójcy okaże się zbyt przytłaczająca. Brutalność scen zbrodni oraz ich makabryczna stylizacja stanowią integralną część fabuły, a nie tylko odległe tło wydarzeń.
Czy w fabule przeważają aspekty medyczne czy tradycyjne śledztwo o charakterze policyjnym?
Fabuła zachowuje idealną równowagę pomiędzy specjalistyczną medycyną sądową Maury Isles a dedukcją detektywistyczną Jane Rizzoli. Czytelnik śledzi równolegle proces wnikliwej analizy dowodów w laboratorium oraz dynamiczne działania operacyjne prowadzone w terenie. Współpraca obu protagonistek pozwala na wielowymiarowe ukazanie postępów w chwytaniu mordercy z dwóch różnych perspektyw zawodowych. Wiedza medyczna autorki przekłada się na wyjątkową autentyczność wszystkich procedur opisanych na kartach tej powieści.
Jaką rolę w śledztwie odgrywa motyw filmów grozy i produkcji popularnych horrorów?
Motyw horroru stanowi fundament zagadki kryminalnej, ponieważ morderca inscenizuje miejsca zbrodni na wzór konkretnych filmowych kadrów. Pierwsza ofiara to producentka filmowa, co nadaje całemu dochodzeniu specyficzny i mroczny kontekst popkulturowy. Detektywi muszą zrozumieć klucz, według którego szaleniec wybiera i stylizuje swoje kolejne cele, aby zapobiec następnym tragediom. To sprawia, że historia nabiera unikalnego charakteru, trzymając czytelnika w nieustannym napięciu aż do samego finału.
