Czarna szabla

Dzisiaj przychodzę z recenzją nowego wydania "Czarnej szabli" od Jacka Komudy. Jest to pierwszy w tym roku tytuł tego autora w nowej wersji, ale nie ostatni, o czym już możecie wiedzieć z moich innych postów.

"Czarna szabla" to zbiór pięciu opowiadań, w czterech z nich głównym bohaterem jest Jacek Dydyński, zajezdnik, banita, czyli typowy szlachcic złotej ery szlacheckiej. Recenzję zacznę od tego, że jakoś w liceum, czyli 10 lat temu namiętnie zaczytywałem się w pozycjach Jacka Komudy, ale teraz, sięgając po tę pozycję, kompletnie nie pamiętałem czy już tę książkę czytałem. Mówię o tym, ponieważ wrócę do tej kwestii pod koniec recenzji.

Przechodząc do mojej oceny "Czarnej szabli", uważam że jest to dobra pozycja z repertuaru Komudy na początek przygody z tym autorem, ale na pewno nie jest to najlepsza książka ogólnie. Czytałem kilka lepszych tytułów Komudy, ale jak mówię, ta na start będzie okej, gdyż jest to pozycja w zasadzie lekka, a opowiadania nie są długie. Co do fabuły historii, nie są one jakieś świetne, ale czyta się je dobrze i co mnie osobiście się podobało, to każde opowiadanie ma mocny finał z fajnym zwrotem akcji.

Największym plusem tej pozycji jest jednak autor i jego ogromna wiedza historyczna. Ta wiedza oraz wynikający z niej klimat aż przenikają przez karty tych historii. Jednocześnie Komuda nie owija w bawełnę i pokazuje realia szlacheckie bez ich upiększania. Mamy zatem pojedynki, krew, intrygi, zajazdy i oczywiście śmierć.

Wracając do tego czy czytałem kiedyś ten tytuł, nadal nie wiem. Jedno opowiadanie kojarzyłem dosyć dobrze, przy drugim coś mi świtało, innych kompletnie nie znałem.

Brakuje mi w tej pozycji przypisów, z których jak dla mnie słyną książki Jacka Komudy i nie wiem czy w starym wydaniu również ich nie było czy tylko nowe wydanie zostało ich pozbawione, postaram się to zweryfikować w bibliotece.

Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @[Adres usunięty]zje oraz TikToku o tej samej nazwie, gdzie serdecznie zapraszam.

Jeśli ktoś kojarzy autora, to wie, że on nie pisze „ładnych” historyjek o rycerzach w błyszczących zbrojach. U niego jest kurz, pot, krew, brud pod paznokciami i ludzie z krwi i kości, którzy potrafią być bohaterami… ale też strasznie się mylić. „Czarna szabla” to historia osadzona w klimacie dawnej Rzeczypospolitej. Mamy szlachtę, pojedynki, polityczne intrygi, zdrady, lojalność i ten specyficzny klimat, który aż pachnie dymem z ogniska i prochem strzelniczym.

Według mnie główny bohater nie jest cukierkowy. To nie typ, który zawsze wie, co zrobić. Raczej ktoś, kto musi podejmować trudne decyzje i żyć z ich konsekwencjami., i to jest w tej książce najlepsze, za to właśnie pokochałam książki autora. Nie ma tu moralizowania jak z podręcznika. Jest życie. Brutalne, czasem niesprawiedliwe, ale przez to prawdziwe. Pan Jacek ma niesamowity talent do budowania świata. Czytasz i czujesz, jakbyś siedział w karczmie, słuchał opowieści przy kuflu piwa i kątem oka obserwował gościa, który za chwilę sięgnie po szablę.

Musicie wiedzieć, że akcja nie stoi w miejscu. To ważne, bo co chwilę coś się dzieje. Napięcie rośnie, pojawiają się kolejne zagrożenia, a ty naprawdę zaczynasz się zastanawiać, kto tu wyjdzie z tego cało., i to właśnie kolejny powód, że ta książka tak wciąga. To nie jest sucha lekcja historii. To przygoda. Taka, którą oglądałoby się jak dobry serial, tylko że tutaj wszystko dzieje się w twojej głowie. Fajnie też, że autor nie robi z przeszłości bajki. Pokazuje jej mroczną stronę. Polityczne gry, zdrady między swoimi, brudne interesy. A jednocześnie gdzieś w tym wszystkim jest honor. Jest przyjaźń. Jest coś, co sprawia, że mimo chaosu wiesz, że warto walczyć. Dlaczego warto sięgnąć po „Czarną szablę”? Bo to książka, która daje emocje. Nie czytasz jej obojętnie. Czasem masz ochotę komuś przyłożyć. Czasem kibicujesz tak mocno, że aż zaciskasz pięści. A czasem po prostu zatrzymujesz się na chwilę i myślisz: kurczę, ludzie kiedyś żyli naprawdę ostro.

Myślę, że spokojnie odnajdą się tu młodsi czytelnicy, zwłaszcza ci, którzy lubią akcję, historię podaną bez nudy i bohaterów z charakterem. Ale starsi też będą mieć frajdę. Bo to nie jest książka tylko dla jednego pokolenia. To opowieść o ambicji, władzy, lojalności i cenie, jaką czasem trzeba zapłacić za swoje wybory. A to są tematy, które nie starzeją się nigdy. Jeśli ktoś mówi, że historia jest nudna, to dajcie mu tę książkę. Serio. Tu nie ma miejsca na przysypianie. Są pojedynki, są dramaty, są emocje. I jest klimat, który zostaje z tobą jeszcze długo po zamknięciu ostatniej strony.

Dla mnie „Czarna szabla” to dowód, że można pisać o przeszłości w sposób, który wciąga jak najlepsza przygodówka. Bez nadęcia, bez szkolnego tonu. Po prostu mocna, konkretna historia. I ostrzegam, jak już zaczniecie, trudno będzie odłożyć. Kolejnym plusem jest to że [Adres usunięty]. w aplikacji Audioteka możecie posłuchać audiobooka, który idealnie oddaje ten klimat jaki poznacie w formie papierowej.

„Czarna Szabla” to moim zdaniem bardzo dobra powieść dla czytelników, którzy lubią historię przedstawioną w sposób dynamiczny i bez zbędnego upiększania. Książka pokazuje realia dawnej Rzeczypospolitej, a także to, jak łatwo wolność i niezależność mogą przerodzić się w chaos, gdy brakuje porządku i odpowiedzialności. Autor nie idealizuje szlachty, tylko ukazuje ją taką, jaka była naprawdę: pełną dumy, odwagi, ale też kłótliwości i skłonności do przemocy.

Jest to książka historyczna autorstwa Jacka Komudy, której akcja rozgrywa się w XVII wieku, czyli w czasach, które często nazywa się „złotym wiekiem” polskiej szlachty. Warto jednak zaznaczyć, że mimo tej nazwy w powieści nie ma wyłącznie chwały i patriotyzmu, lecz również liczne konflikty, prywatne wojny, awantury i bezprawie. Cała książka jest zbiorem opowiadań, które łączy jedna postać, Jacek nad Jackami. Jest to bohater historyczny, szlachcic i awanturnik, który słynie z niezwykłych umiejętności władania szablą oraz odwagi. Dzięki temu czytelnik śledzi różne wydarzenia i sytuacje z jego udziałem, a każda historia wnosi coś nowego.

Dużą zaletą książki jest jej styl. „Czarna szabla” jest napisana w sposób bardzo wciągający i łatwy do czytania. Jacek Komuda posługuje się językiem, który świetnie oddaje klimat epoki. Czytelnik może poczuć się tak, jakby naprawdę znajdował się wśród szlacheckich zajazdów, pojedynków i burzliwych rozmów. Dialogi są żywe i naturalne, a opisy walk i bitew potrafią mocno zainteresować. Autor umiejętnie buduje atmosferę napięcia i nie pozwala się nudzić.

Książka jest również ciekawa pod względem historycznym, ponieważ pokazuje, jak wyglądało życie szlachty, ich obyczaje, sposób myślenia oraz to, jak ważne były honor, odwaga i reputacja. Jednocześnie autor pokazuje nam, że szlachecka wolność często prowadziła do konfliktów, które mogły niszczyć państwo. Dzięki temu „Czarna szabla” jest opowieścią którą trzyma w napięciu.

Uważam, że „Czarna szabla” to świetna propozycja dla osób, które interesują się historią, a szczególnie lubią pojedynki, bitwy i przygodowe wątki. Jest to książka pełna emocji, dynamiczna i realistyczna. Zdecydowanie poleciłabym ją każdemu, kto chce poczuć klimat dawnej Rzeczypospolitej i poznać historię w ciekawszej formie niż w podręczniku.

J.Ł.

Szkolny Klub Recenzenta

Tego autora chyba każdy z nas zna chociaż ze słyszenia. Ja do tej pory nie miałam okazji nic przeczytać spod jego pióra, ale postanowiłam skusić się na „Czarną Szablę”, która jest zbiorem opowiadań. I chociaż nie za bardzo lubię tę formę książki, to muszę przyznać, że zawarte tutaj opowiadania porwały mnie.

Książka ta jest fantastyczną podróżą do Rzeczypospolitej szlacheckiej. Autor posiada swój unikatowy sposób pisania, który kiedyś mnie drażnił i chyba dlatego nie zdecydowałam się na żadną z jego książek. Tym razem jednak poczułam klimat dawnych czasów poprzez stosowanie przez autora archaizmów. I chociaż na początku nie jest łatwo wczytać się przez tak barwny język, to później jest coraz lepiej i naprawdę fajnie czuć klimat powieści. A jest on raczej brutalny, ale dość szczegółowo ukazujący zwyczaje szlachty w XVII wieku.

Co łączy poszczególne opowiadania? Postać zwaną Jackiem nad Jackami. Jest to postać autentyczna. Ktoś kto ścigał tych co mieli długi oraz tych co zeszli na zła drogę. Jest bohater jednak honorowy, który nie rzuca słów na wiatr.

Jeśli lubicie w powieściach pot, łzy, pojedynki, intrygi i romansów to bardzo polecam ten zbiór opowiadań. Na pewno przybliży on Wam życie w Polsce w XVII wieku.