Rytuał

„Nie zawsze mamy wpływ na to, jak się życie układa.”

Początek XX wieku Toruń, po mocnym finale tomu pierwszego, płynnie zostajemy wciągnięci w wir dalszych wydarzeń. Niepokojące zniknięcie Luizy Zagórskiej dość szybko zostaje wyjaśnione. Uprowadził ją i przetrzymuje narzeczony Edward Jaxa-Garlicki. Kobieta przebywa w jego majątku w Bielawach pod Toruniem. Pałac i posiadłość ogrodzone są wysokim płotem, a Luiza dobrze pilnowana. Ucieczka wydaje się być niemożliwa, jednak kobieta nie przestaje o niej myśleć. W tym samym czasie w Toruniu zostają znalezione zwłoki kobiety, która zostaje zidentyfikowana jako pokojówka Waltera von Offenberga. Był to wypadek czy morderstwo? On sam, jego myśli skierowane są w zupełnie inną stronę, Walter zrobi wszystko, aby odnaleźć ukochaną. Nie dostrzega jak wielkie niebezpieczeństwo mu grozi, już wkrótce zostaje wydany nakaz aresztowania mężczyzny. Śledztwo w sprawie zabójstwa Julii Gincz mozolnie posuwa się do przodu, na jaw wychodzą nowe fakty. Wydaje się, że wszystkie tropy prowadzą do zbrodni sprzed lat.

Wielowątkowa akcja powieści toczy się niespiesznie i intryguje. Atmosfera gęstnieje wraz z przerzuconymi stronami. Autorka ma bardzo płynny, barwny, lekki styl, czuć szczerość, pasję i ogromną wiedzę historyczną. Ciekawie ukazani bohaterowie, to ludzie z krwi i kości, niejednoznaczni, nieidealni, którym przyszło żyć w tamtych trudnych czasach.

Toruń pod panowaniem pruskim, wyraźnie czujemy ducha tamtych, niespokojnych czasów. Polskie ziemiaństwo w całej okazałości, prawdziwi patrioci, dla których najważniejsza jest wolna Polska i ludzie którzy myślą tylko o sobie, za nic mają dobro bliskich. Konspiracja, krzewienie polskości, a obok pruscy, bezwzględni urzędnicy. Mroczna, wręcz duszna atmosfera, kłamstwa, niedopowiedzenia, zajmująco utkana się intrygi, kolejne morderstwo. Kto jest w wrogiem, a kto przyjacielem? Anonimy, które mogą zrujnować karierę wojskową. Bardzo podobały mi się feministyczne elementy, których znajdziemy tu całkiem sporo.

Wciągająca, intrygująca, mało przewidywalna opowieść. Intensywna mieszanka gatunków literackich z zajmującym tłem historycznym. Była to niesamowita, pełna tajemnic i zwrotów akcji przygoda. Czekam na finalny tom, jestem ogromnie ciekawa czym jeszcze zaskoczy mnie Pani Kamila. Serdecznie polecam. Tatiasza i jej książki :)

Nie zdążyłam ochłonąć po przeczytaniu "W cieniu twierdzy" i praktycznie od razu chwyciłam drugą część "Rytuał". Co tutaj się działo. Nadal nie mogę wyjść z podziwu.

"Nie zawsze mamy wpływ na to, jak się życie układa".

Winny morderstwa popełnionego w noc świętojańską nadal chodzi na wolności. Z Wisły zostają wyłowione zwłoki Zuzanny-pokojówki Waltera. Wygląda na to, że Walter ma zdolność przyciągania problemów, gdzie się nie pojawi, wraz z nim pojawia się śmierć. Luiza Zagórska zniknęła, ale nikt nie zawiadomił o tym fakcie policji. Walter robi wszystko, aby ją odnaleźć. Do Berlina docierają anonimy na temat Waltera. Komuś bardzo zależy na tym, aby zrezygnował z kariery w armii. Wojna rosyjsko-japońska trwa. Jeden z policjantów toruńskiego komisariatu jest bardzo skrupulatny i trafia na pewien trop. W ten sposób dochodzi do zaskakujących wniosków. Okazuje się, że morderstwo sprzed jedenastu lat ma drugie dno.

"Rytuał" czytałam na jednym wdechu. Pani Kamila zapewniła mi niesamowite emocje. W napięciu czytałam i czekałam na to co za chwilę się wydarzy. Pierwsza część mnie zafascynowała, a druga zahipnotyzowała. Nie mogłam oderwać się od lektury dopóki nie przeczytałam ostatniego zdania. Wyraziści bohaterowie, sprytnie uknute intrygi, tajemnice, kapitalne zwroty akcji. Sporo rozpoczętych wątków w Twierdzy tutaj się wyjaśniło. Aż się zastanawiam co Autorka zaserwuje nam w trzeciej części. Ja z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy. Pani Kamilo a może by tak przenieść Pani powieść na duży ekran?

Polecam!

Wydawnictwo Zysk i S-ka dziękuję.

„Rytuał” to drugi tom cyklu „Luiza Zagórska”, który można czytać jako pierwszy, ale warto poznać również pierwszą część. Dzięki temu łatwiej odnaleźć się w powiązaniach między bohaterami. A jest ich tu bardzo dużo. Akcja obu części toczy się w Toruniu za czasów rządów pruskich. Zabawa w noc świętojańską kończy się w najmniej spodziewany sposób i uruchamia lawinę zdarzeń, które w drugiej części nadal nie są szybko wyjaśnione. Są to morderstwa, do których dochodzi kolejne. Czy ma ono coś wspólnego z poprzednimi dwoma? W Wiśle wyłowiono zwłoki kobiety. Jak się później okazuje jest to ciało pokojówki Waltera von Offenberga - Zuzanny. A żeby było tego mało nagle znika Luiza Zagórska i nikt jej nie ma zamiaru szukać, poza zakochanym w niej po uszy Waltara. Czy uda mu się odnaleźć ukochaną? I jakie tajemnice wyjdą w czasie śledztwa?

Autorka posiada lekko pióro i książkę czyta się z wypiekami na twarzami. Styl i język jakim posługuje się autorka na pewno zasługuje na uznanie. „Rytuał” to dobrze osadzony kryminał na początku XX wieku, który świetnie przedstawia tło historyczne, którym była wojna rosyjsko-japońska. Bohaterowie zostali bardzo dobrze wykreowane. Ich charakter, język jakim się posługiwali, jak również opis ich zwyczajów.

Autorka świetnie również przedstawiła modę jaka wtedy panowała. Czytając książki, których akcja dzieje się w przeszłości zwracam uwagę nie tylko na tła historycznego, ale również opis ubioru bohaterów. I tutaj pani Kamila Cudnik w pełni mnie usatysfakcjonowała.

Dzięki świetnie wykreowanych postacią, które oddają ducha tamtej epoki, możemy doznać wielu emocji. Opis różnych warstw społecznych, ich zwyczaje, dialogi, praca i zabawa wywołują wzruszenie i rozbawienia ale również irytację i złość. Dzięki również tak dużej ilości postaci drugo planowych możemy bardziej sobie odtworzyć Toruń na początku XX wieku, gdzie w Polakach rodzi się powoli wola walki o wolność.

„Rytuał” to książka, w której każdy myślę znajdzie cos dla siebie. Jest tu świetnie rozwinięty wątek kryminalny, obyczajowy, ale również elementy dobrej powieści historycznej. Wszystkie to sprawia, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. Jest prawdziwą ucztą czytelnicza. Polecam!

Kto jest przyjacielem, a kto wrogiem?

Morderstwo popełnione w noc świętojańską wciąż pozostaje zagadką, a z Wisły zostają wyłowione zwłoki młodej kobiety. Pokojówki Waltera. Na jaw wychodzą coraz to nowsze okoliczności, które rzucają światło na dawne tajemnice. Czy toruńscy policjanci podołają sprawie?

Dzięki Kamili Cudnik po raz kolejny możemy się przenieść do początków XX wieku. „Rytuał” jest kontynuacją „W cieniu twierdzy” co trzeba zaznaczyć na samym wstępie, ponieważ książki stanowią spójną całość i warto sięgnąć po nie w odpowiedniej kolejności.

Autorka po raz kolejny udowadnia, że ma niezwykle lekkie pióro, dzięki czemu jej książki czyta się z ogromną przyjemnością i wielkim zainteresowaniem. Fabuła jest dopracowana, a talent do łączenia autentycznych wydarzeń historycznych i intrygi kryminalnej Kamila Cudnik opracowała do perfekcji. Wszystko jest świetnie wywarzone i wątki wzajemnie się przeplatają, ale nie przyćmiewają. A uwierzcie, że tych wątków znajdziecie tutaj kilka. Przez tą mnogość w pewnym momencie można się nawet zastanawiać, czy aby autorka się tutaj nie pomyliła i czy za chwilę nie otrzymamy kompletnej klapy. Jednak nic z tych rzeczy! Mało tego, ilość wątków, czy bohaterów nie jest nawet przeszkodą dla czytelnika. Wszystko jest tak dokładnie opisane i zapięte na ostatni guzik, że po prostu nie da się tutaj pogubić.

Bohaterowie wykreowani są świetnie. Każdy z nich odgrywa tutaj szczególną rolę i nikt nie jest przypadkowy. Autorka włożyła serce w tworzenie postaci nie tylko pierwszoplanowych ale i tych z drugiego planu. Żaden z nich nie został potraktowany po macoszemu.

Największym atutem książki jest przedstawienie rysów historycznych Torunia, ale i całej Polski. Akcja ma miejsce za czasów wojny rosyjsko-japońskiej, a autorka swietnie przestawia wolę walki Polaków o odzyskanie swojej wolności.

„Rytuał” to książka, która wciąga i daje odpowiedzi na pytania rodzące się po przeczytaniu „W cieniu twierdzy”. Historia jest nieszablonowa i docenią ją zarówno fani kryminalnych intryg, jak i miłośnicy historii. Polecam!

Takich kontynuacji nam wszystkim potrzeba. Po absolutnie świetnej pierwszej części – "W cieniu twierdzy", Kamila Cudnik serwuje "Rytuał" w sposób wysublimowany i rześki, a to jest pewność, że czeka nas rzetelna porcja zagadek kryminalnych i skomplikowanego śledztwa.

W Toruniu ginie kolejna osoba. Tym razem jest to pokojówka von Offenberga. To, że jest to zabójstwo, widać na pierwszy rzut oka. Goręcej robi się jednak w momencie, kiedy na jaw wychodzą sprawy uczuciowe i plotki pojawiające się w towarzystwie.

Wessała mnie tak naprawdę doskonała część obyczajowa. Doszło nawet do tego, że zaczął mi przeszkadzać wątek kryminalny i musiałam skupić się na nim właśnie, bo niestety myśli moje wędrowały do bohaterów, rozterek i problemów, z którymi muszą się borykać.

To była wspaniała i wyjątkowo pyszna przygoda. Kamila Cudnik pisze lotnie i nienudno. Zaciekawia, intryguje, buduje swoje postaci z rozmachem i pieczołowitością, dba o każdy szczegół, wplata wydarzenia historyczne w literacką fikcję i odwrotnie, manewruje tak, że ciekawość pcha czytelnika dalej i dalej...

Powieść pochłania czas. Nie sposób się od niej oderwać! Wielowątkowość, poszlaki prowadzące donikąd oraz sieć intryg powoduje, że czytelnik otrzymuje wyjątkowo mocny koktajl informacji, z których musi wyłowić te, które będą mu niezbędne. Autorka w cudowny sposób wprowadza w sceny chaos i nieoczywiste zwroty akcji, które z czasem prowadzą w ślepe uliczki, a czasem zostawiają maleńką, cienką nić, po której, delikatnie, krok po kroku dążymy do celu. Problem w tym, że trzeba się w te poszukiwania bardzo zaangażować i... myśleć. Jeśli więc w Waszych żyłach burzy się krew, a smykałka detektywistyczna nie pozwala o sobie zapomnieć, to nie odłożycie tej książki na półkę.

Bohaterowie powieści, bo przewija się ich tutaj sporo, to osoby z krwi i kości. Autorka z prawdziwym pietyzmem zbudowała postaci i zadbała o to, by były wyraziste. Jesteśmy w stanie zintegrować się z nimi, postawić się na ich miejscu, niektórych polubić i im kibicować, innych znów znienawidzić. To prawdziwa sztuka tak umiejętnie wykreować postaci i nadać im odpowiedni charakter.

Szanowni Państwo, warto zajrzeć na nasz rodzimy rynek wydawniczy, ponieważ nie tylko zagraniczni autorzy potrafią pisać zaskakująco dobre książki.

Jeśli macie ochotę przenieść się do początków XX wieku do pięknego Torunia za sprawą fantastycznej powieści Kamili Cudnik, to tę przygodę należy zacząć od pierwszej części „W cieniu twierdzy”, gdyż „Rytuał” jest jej bezpośrednią kontynuacją i żeby się nie pogubić w wątkach i postaciach, trzeba zachować kolejność, bo obie książki stanowią jedną całość, chociaż autorka zapowiada, że ma w planach jeszcze trzecią część, ale tym razem ostatnią.

Po zaskakującym finale „W cieniu twierdzy”, gdy nie mogłam uwierzyć, że to jest już koniec, bo ja chciałam czytać dalej, spodziewałam się kontynuacji powieści. I o to jest, stało się. W „W cieniu twierdzy” autorka niesamowicie podsyciła moją ciekawość, a odpowiedzią na wszystkie moje pytania jest „Rytuał”. Ta niecodzienna historia z „Twierdzy… „wciąż tkwiła w mojej głowie, więc bez trudu kolejny raz ruszyłam do Torunia, śladami bohaterów wymyślonych przez autorkę i ponownie oddałam się niesamowitej lekturze. Wszystkich, którzy nie czytali, zachęcam gorąco do sięgnięcia po tę nietuzinkową serię, bo to wspaniały kryminał retro, dla wszystkich fanów takiej literatury.

Kamila Cudnik kolejny raz udowodniła, że ma niesamowity talent, do łączenia autentycznych zdarzeń historycznych, ze wspaniałą intrygą kryminalną. Wszystko tu idealnie współgra, niczego nie ma za dużo, ani za mało. Zdarzenia, które miały miejsce w „W cieniu twierdzy”, znalazły teraz kontynuację, a akcja nabiera tempa. W Toruniu w pobliżu portu młoda lekarka Ada Bauman znajduje ciało kobiety, która szybko zostaje zidentyfikowana jako zaginiona pokojówka Waltera von Offenberga. Wiadomo też, co stało się z zaginioną Luizą i gdzie się znajduje, ale wydaje się, że jedyną osobą, której bardzo zależy na jej odnalezieniu jest Walter von Offenberg , który jest zakochany w dziewczynie, a informację o tym, że zaginęła, otrzymał od babki dziewczyny. Nikt poza nim, oficjalnie jej nie szuka. Wokół osoby Waltera natomiast gromadzą się czarne chmury, komuś bardzo zależy na tym, żeby go do reszty skompromitować, oplata go siecią pomówień i plotek, które wkrótce docierają do uszu cesarza w Berlinie. Pętla niedorzecznych oskarżeń wokół Waltera zacieśnia się coraz bardziej, aż w końcu zostaje wydany rozkaz o jego uwięzieniu.

Wcześniej Luizie dzięki staraniom Waltera i wielu życzliwych ludzi udaje się uciec z majątku swojego narzeczonego, który jest niczym forteca. Kobieta jest coraz bardziej przekonana o tym, że to właśnie jej narzeczony stoi za niewyjaśnionymi morderstwami. Zarówno tego sprzed jedenastu laty, jak i tego, które zostało popełnione w noc świętojańską, ale nie potrafi tego udowodnić. Takie, to były czasy, policja nie dysponowała wówczas tak nowoczesnymi narzędziami, do jakich dziś mają dostęp współcześni śledczy, a słowom kobiety nikt nie chciał dać wiary, zwłaszcza że jej oskarżenia dotyczą szanowanego obywatela. Wszyscy obawiają się oskarżyć polskiego bogatego szlachcica, masona, którego dodatkowo łączą interesy z Niemcami, nie mając w ręku twardych dowodów, potwierdzających jego winę. Na jaw wychodzą jednak tajemnice sprzed lat i pojawiają się nowe okoliczności, których toruńscy śledczy nie będą mogli już zignorować. Za dużo tych różnych zbiegów okoliczności i tropów prowadzących do tego samego człowieka.

Mnogość wątków i postaci może budzić pewien niepokój, o to czy aby autorka nie pogubiła się i nie zaplątała w sieci intryg, jakie sama uknuła dla swoich bohaterów. Nic takiego nie ma tu miejsca, bo powieść napisana jest po mistrzowsku i ani na chwilę nie spada poziom adrenaliny podczas jej czytania. Kamila Cudnik kolejny raz zaimponowała mi swoją niesamowitą wiedzą nie tylko na temat swojego ukochanego miasta, ale też faktów historycznych. Intrygująca zagadka kryminalna połączona z ciekawym tłem historycznym. Jest to przecież okres, gdy toczy się wojna rosyjsko-japońska, a Polacy dostrzegają szanse na odrodzenie państwa i odzyskanie upragnionej wolności. Duże znaczenie w powieści ma wątek konspiracyjny, który pojawił się już w pierwszej części, ale teraz jest on wyraźniej zarysowany i nie pozostaje bez wpływu na przebieg wydarzeń.

Pięknie Kamila Cudnik pisze, ma niezwykle lekkie pióro, a jej książki czyta się z niekłamaną przyjemnością i z ogromnym zainteresowaniem. Jestem zachwycona tym, jak perfekcyjnie dopracowała każdy szczegół fabuły, jak wspaniale wykreowała swoich bohaterów. Każda postać w jej powieści jest ważna, każda ma swoje miejsce i znaczenie w tej historii. Zarówno bohaterowie, którzy grają pierwsze skrzypce, jak i ci, którym Kamila Cudnik powierzyła drugoplanowe role. Dla mnie to wspaniały kryminał retro, w którym przy okazji rozwiązywania zagadki morderstw, autorka przedstawiła historię naszego kraju, tego co wówczas działo się w Toruniu. Zakochałam się w tym mieście oraz w bohaterach tej powieści. Z zapartym tchem śledziłam losy Luizy niezłomnej i upartej kobiety, której postępowanie chwilami wydawało się lekkomyślne i nieodpowiedzialne, ale dzięki jej determinacji i odwadze, prawda w końcu wychodzi na jaw. Kibicowałam jej związkowi z Walterem, który zdołał już pokazać, że jest nie tylko niemieckim oficerem, ale także dobrym człowiekiem, który ma w sobie ogromne pokłady empatii i zwykłej ludzkiej wrażliwości.

Kamila Cudnik kolejny raz oczarowała mnie historią, którą stworzyła. Napisała wspaniałą powieść ze wciągającą i zawiłą fabułą i pozwoliła przy tym odkrywać kolejne fragmenty historii Torunia. Czekam na kolejne perypetie, jakie autorka wymyśliła dla swoich bohaterów, by kolejny raz przenieść się do pięknego światowego miasta, które z powodu różnych zdarzeń straciło na swojej świetności, której ślady nadal w Toruniu można znaleźć.