Rytuał

Greta Drawska zapewniła mi niezłą dawkę emocji w ten piękny październikowy wieczór.

Tytułowy „Rytuał” to pierwsze co przychodzi na myśl kiedy dwójka młodych ludzi w lesie znajduje odciętą głowę, a śledczy w pobliskim akwenie odnajdują resztę ciała. Wszystkie poszlaki wskazują na czcicieli pogańskich słowiańskich bóstw, ale to byłoby zbyt oczywiste i zbyt proste. Autorka stworzyła jednak dużo bardziej skomplikowaną i zaskakującą historię. W małej sennej miejscowości każdy mieszkaniec wydaje się skrywać tajemnice, wiedzieć więcej niż chce powiedzieć i w zasadzie każdy jest podejrzany. Ostatecznie śledczy Dereń i prokurator Just odkrywają prawdę o zabójcy i motywach które nim kierowały, finał jest zaskakujący.

Debiut pani Grety Drawskiej można uznać za bardzo udany. Książka i jej fabuła kojarzy się momentami z „Kodem Da Vinci” Dana Browna. Historia powstania pewnego obrazu, szyfr ukryty na płótnie, poszukiwanie ukrytych informacji. Autorka świetnie kluczy, zwodzi, zaskakuje czytelnika. To jedna z ciekawszych historii kryminalnych jakie czytałam w ostatnich latach. Autorka ma niezwykłą lekkość w pisaniu, nie zanudza czytelnika niepotrzebnymi opisami, które nie wnoszą zbyt wiele do całej historii, to co pojawia się w książce jest po coś. Każda z postaci ma swój udział w opowiadanej historii. Istotni są również główni bohaterowie prokurator Wanda Just – kobieta po przejściach, wróciła z Poznania, do niewielkiej rodzinnej miejscowości i pierwsza sprawa która zostaje jej przydzielona to właśnie morderstwo, wszyscy patrzą jej na ręce i oczekują wskazania podejrzanych, w tym ma jej pomóc Piotr Dereń, człowiek z którym łączą ją wspomnienia z lat dzieciństwa i młodzieńczych, ale teraz oboje są po ciężkich rozstaniach i najwyraźniej są w stanie wzajemnie sobie pomóc. Mam nadzieje, że książka będzie miała kontynuację, bo jestem niezwykle ciekawa jak potoczy się historia znajomości tych dwojga.

Książka ma potencjał i oczmi wyobraźni widzę już serial na jej podstawie. Polecam 9/10

W sidłach chciwości.

„Życie jest jak puzzle i nawet, jeśli niektóre się zniszczą czy zgubią, zawsze można zacząć od nowa”.

Na rynku mamy mnóstwo świetnych pisarzy powieści kryminalnych, których każda nowo napisana książka budzi burzę emocji. Do tego grona próbuje dołączyć Greta Drawska nowe nazwisko w świecie pisarzy powieści kryminalnych czy też pseudonim, trudno stwierdzić. We wrześniu miał premierę „ Rytuał”, jak zaznacza wydawca, pierwszy tom nowej serii kryminalnej: Wanda Just, Piotr Dereń.

Kryminał nie należy do wybitnych, ale nie jest też źle napisany. Akcja toczy się leniwie niczym mały potoczek, bez zwrotów akcji, ze spokojnym śledztwem i nieśpiesznym dążeniem do odkrycia kim jest morderca. Największy problem tkwi przede wszystkim w tym, że o ile ogólny zamysł jest dość ciekawy, o tyle znaczna część powieści nie budzi emocji. Ot kryminał z historią w tle, który czyta się z dużą przyjemnością, ale bez palpitacji serca czy wypieków na twarzy. Winę za taki stan rzeczy ponosi para niezbyt ogarniętych śledczych. Nie poznałam kulisów śledztwa zbrodni wraz z śledczymi, ale tak jakby obok nich. Sprawa wyjaśnia się poniekąd bez ich specjalnego udziału i wysiłku, co stanowi dla mnie pewien niedosyt.

„Rytuał” nie jest specjalnie eksperymentalną powieścią, większość wybranych przez autorkę rozwiązań i charakterów postaci to gatunkowy standard. Podkomisarz Piotr Dereń, to tradycyjnie człowiek po ciężkich przejściach, oraz nowa pani prokurator, która po nieudanym dochodzeniu w Poznaniu wraca w rodzinne strony, prowadzą śledztwo w sprawie makabrycznego morderstwa lokalnego dentysty. Sposób dokonania zbrodni oraz miejsce sugeruje rytualny mord, który ma związek ze słowiańskim bogiem Perunem oraz mieszkającymi niedaleko rodzimowiercami, ale autorka szybko przechodzi do typowych ludzkich odruchów: chciwości, żądzy, zazdrości i gniewu.

Autorka doskonale oddaje klimat niewielkiego miasteczka, dobrze prowadzi intrygę, przemyca też informacje o przeszłości bohaterów. Otoczka całej historii jest bardzo ciekawa, podobał mi się wątek poszukiwania skarbu, dawnej waśni między sąsiadami oraz historia obrazu, niestety warstwa kryminalna jednak nie zachwyca. Spodziewałam się po tej książce większego mroku, dusznej atmosfery, przenikania się współczesności z dawnymi wierzeniami oraz przebiegłego seryjnego mordercy.

Udany debiut, lecz czytałam dużo lepsze historie kryminalne. Mimo mocnego początku, akcja drastycznie zwalnia i potem toczy się bardzo powoli. Plusem jest, ze „Rytuał czyta się łatwo i lekko. Słowa uznania dla autorki za dużą dawkę historii, która wcześniej nie była mi znana, a ja lubię takie smaczki w powieści. Drawska serwuje ciekawe informacje dotyczące regionu Pojezierza Drawskiego Styl autorki podobał mi się na tyle, że sięgnę po kolejną książkę z serii, bo mam nadzieję, że śledczy wykażą się większą ikrą podczas prowadzenia śledztwa i pojawią się kolejne nieznane fakty historyczne będące tłem kolejnej zbrodni.

„Pamiętajmy, że wszyscy kłamią. Musimy tylko zidentyfikować to kłamstwo, które nas doprowadzi do mordercy”.

Małomiasteczkowa społeczność, klimat wierzeń słowiańskich, tajemnice i intrygi, a pośród tego makabryczne wydarzenia przysparzające grom mocnych emocji.

Para nastolatków przypadkiem znajduje głowę przybitą do drzewa, osaczoną wokół muchami. W oku tkwi wbita włócznia z pogańskimi symbolami. Te elementy mogą wskazywać, że mamy do czynienia z mordem na tle rytualnym. Czy te pierwsze pobieżne znaki mogą zmylić śledczych? Czy jednak są prostą przesłanką trafnie określającą charakter mordu? Myślę, że warto samemu przeprowadzić śledztwo i nie czekać na jego wyniki …

Sprawą zajmuje się prokurator Wanda Just, która po wielu latach powraca w rodzinne strony. Problemy osobiste zmusiły ją do zmiany miejsca zamieszkania i zajęcia się tą sprawą. Pomaga jej w tym przyjaciel z lat szkolnych, komisarz Dereń. Będą stanowić znakomity duet, który sprawnie i z wielką intuicją będzie rozpracowywał dochodzenie. Jednak muszą być świadomi, że nie zawsze to, co się wydaje proste i oczywiste, takie rzeczywiście jest. Muszą wiedzieć, że w tak małej i lokalnej społeczności bardzo łatwo jest coś ukryć i naprowadzić celowo na błędny trop, odwrócić do siebie uwagę innych.

Zamordowanym jest miejscowy dentysta, człowiek spokojny i skryty. Trudno jest mu cokolwiek zarzucić, tym bardziej, że brak jakichkolwiek informacji o jego wrogach czy problemach. Ale im śledztwo brnie dalej, tym pojawiają się nowe wątki i informacje, które wydają się być niewiarygodne, wymagające sprawdzenia i wyjaśnienia. Krok po kroku wiemy coraz więcej, odkrywamy drugie, to nikomu nieznane oblicze ofiary.

W tej powieści ciekawe tło stanowi wątek osobisty pary znajomych, prokurator Wandy i komisarza Piotra. Wnikamy głęboko i trochę przy okazji w ich życie prywatne, staramy się ich wesprzeć w problemach osobistych, a na pewno im współczujemy. Tak naprawdę oboje w pracy szukają przystani przez problemami osobistymi, chociaż na chwilę chcą zapomnieć o krzywdach i traumach z przeszłości, wyzwolić się z pęt bólu i krzywd.

Muszę przyznać, że początek powieści trochę mnie zniechęcił, powiało nudą i nostalgią. W sumie wątek zbytnio mnie nie zainteresował, nie przemawiają do mnie wątki historyczne, związane z ludowymi wierzeniami. To nie mój klimat. Ale muszę szczerze przyznać, że w pewnym momencie akcja nabrała tempa i kolorytu, robiło się coraz ciekawiej, coraz bardziej tajemniczo i intrygująco. Rozruszałam się pod koniec, pojawiające się nowe wątki i elementy, wyzwoliły moją ciekawość z marazmu i ukojenia.

Myślę, że w kolejnych częściach tego cyklu autorka rozwinie swój warsztat, akcje nabiorą barw grozy i strachu, a ja nie będą się mogła od nich oderwać. Z ciekawością czekam na kolejny tom, być może ten pierwszy nie przypadł mu do gustu z uwagi na wątek, ale już sama otoczka osobista była przyjemna i wzruszająca.

Nie kierujcie się moją opinią, sami się przekonajcie, czy warto po nią sięgnąć. Na pewno czas przy lekturze tej historii upłynie wam szybko i ciekawie.

Debiut "Rytuał" oceniam jako wielce obiecujący. Tchnie nowym spojrzeniem na kryminalną intrygę. Wanda Just i Piotr Dereń połączeni wspólną przeszłością to perspektywiczny materiał na kryminalny duet. Niektóre recenzje podkreślają, że "Rytuał" czyta się łatwo i szybko. Czy to źle? Oczywiście, że nie! Nie ma nic gorszego niż ślimaczące się wątki, nie budujące żadnego napięcia. Pojawiają się też opinie, że nie wszystkie pomysły udało się udanie przenieść na papier, że to standardowa powieść kryminalna. Nie ma nic gorszego niż twierdzenie, że tylko eksperymenty literackie sprzedadzą się bardzo dobrze. Dajmy szansę Grecie Drawskiej rozwinąć skrzydła w kolejnych tomach cyklu, a póki co doceńmy świeżość jej spojrzenia na kryminalną powieść.Śmiało sięgajcie po "Rytuał", bo to jeden z lepszych debiutów kryminalnych w ostanim czasie. Liczę na to, że autorka zacznie wkrótce "zagrażać" trwającym na niezmiennie wysokich pozycjach tuzom kryminału: Mrozowi, Bondzie, Puzyńskiej czy Krajewskiemu. Dobrze byłoby też, aby scenerią kolejnych powieści były inne zakątki Polski.

'Rytuał' to debiut Grety Drawskiej, a zarazem początek nowego cyklu kryminalnego – 'Wanda Just i Piotr Dereń'. Debiut bardzo udany – napisany porządną polszczyzną (co wcale nie jest takie częste, szczególnie w przypadku powieści kryminalnych), z ciekawie zarysowanymi postaciami bohaterów, a także z ciekawym pomysłem na intrygę. Z oczywistych względów, nie będę za wiele zdradzać na temat treści, napiszę tylko że warto. Autorka doskonale oddaje klimat niewielkiego miasteczka, dobrze prowadzi intrygę, przemyca też informacje o przeszłości bohaterów – prokurator Wandy Just i komisarza Piotra Derenia, dawnych kolegów ze szkoły, którzy po latach spotykają się w pracy nad rozwiązaniem morderstwa. Dodatkowo mamy tu wplecioną historię z przeszłości, a także sporo informacji o historii okolic Drawska Pomorskiego. Dobrze to rokuje na przyszłość – trzymam kciuki za autorkę i chętnie sięgnę po kolejne tomy. Polecam!

Lubicie sięgać po debiuty książkowe? Ja zdecydowanie tak, a szczególnie po kryminały lub thrillery naszych rodzimych autorów. „Rytuał” zaintrygował mnie od kiedy tylko ujrzałam go w zapowiedziach wydawniczych. Klimatyczna, tajemnicza okładka, czy środek okazał się równie zachęcający?

Historia rozpoczyna się z grubej rury, gdyż jak to w kryminałach przeważnie bywa, wszystko zaczyna się od trupa. W tym przypadku jest ON bardzo nietypowy. Choć o wszelkich szczegółach zbrodni czyta się z nieskrywanym zainteresowaniem, z całą pewnością nie chciałabym zobaczyć tego na własne oczy. Morderstwo rytualne. Bezlitosne, brutalne, wręcz wynaturzone. W niewielkim, pozornie spokojnym miasteczku zaczyna panować wszechobecny strach. Czy ktoś z miejscowych byłby zdolny do takiego okrucieństwa?

Wanda Just wraca w rodzinne strony, aby uporać się z demonami przeszłości. Sprawa rytualnego mordu okazuje się na tyle wymagająca, że pani prokurator może w pełni oddać się pracy. Mimo wszystko niejednokrotnie powraca myślami do byłego eks-męża tyrana i zastanawia się czy decyzja o przeprowadzce nie była zbyt pochopna.

Szczerze? Przeważnie wolę delikatniejsze kryminały, ponieważ opisy okrutnych morderstw zbyt długo goszczą się w mojej pamięci. Jednak tutaj oprócz brutalnego mordu z początku książki nie dzieje się zbyt wiele, gdyż śledztwo toczy się bardzo ślamazarnie. W powieści znajdziemy wiele odniesień historycznych, co bez wątpienia budzi ciekawość. Odbędziemy również podróż w przeszłość do roku 1722! Oprócz historycznych „smaczków” autorka rozwinęła wątki obyczajowe, co wpływa na to, że mamy możliwość poznania głównych bohaterów z szerszej perspektywy.

"Rytuał" czyta się wyjątkowo dobrze, warsztat Pani Grety jest wnikliwy i szczegółowo dopracowany. Mimo wszystko całość nie zrobiła na mnie piorującego wrażenia, zabrakło emocji oraz napięcia. Książkę muszę niestety zakwalifikować do kategorii przyjemnych średniaków.

Małe miasteczko...

Głowa wisząca na drzewie...

Rytuał pogański? A może seryjny morderca?

Prokurator Wanda Just wraz z komisarzem Dereniem otrzymują, dość nietypową sprawę! Dotyczy ona morderstwa, a nawet złożenia ciała w ofierze podczas obrządków pogańskich. Kto dokonuje tych makabrycznych zbrodni?

Rytuał to debiutancka powieść Grety Drawskiej. Muszę przyznać że sam opis książki ogromnie mnie zaintrygował, zaś przedstawiona fabuła pochłonęła mnie na dobre kilka godzin.

Autorka przekazuję nam historie wielowątkową, z pogranicza realiów ale i zabobonów czy ludowych wierzeń.

Połączenie symboliki pogańskiej a także legendy, wywarło na mnie duże wrażenie. Szczególną uwagę w tym momencie zwróciłam na pewność z jaką autorka opisywała poszczególne szczegóły dotyczące tych dwóch zagadnień. Robiła to w sposób taki, aby czytelnik wierzył w każde napisane słowo. Bardzo mi się to podobało, ponieważ sama autorka wywarła na mnie wrażenie osoby bardzo inteligentnej oraz kontrolującej fabułę.

W pewnym momencie wszystko to przekształca się w śledztwo, które opisane jest w dobry sposób. Czasem zwroty akcji, wydawały mi się troszkę za błache. W zasadzie od razu byłam w stanie domyślić się co autorka napisze na kolejnej stronie. Mimo tego książka wydaje się być bardzo dobra.

To co mnie urzekła to mało miasteczkowy klimat, przedstawiony w książce. Czułam się tak, jakbym była jednym z bohaterów.

Książka dotyka nie tylko tematu kryminalnego ale także przeszłości choćby Pani prokurator. Przeszłości trudnej, pełnej problemów, która miała znaczący wpływ na postać.

Jeśli chodzi o kreacje postaci to właśnie postać Pani prokurator, wydała mi się dobrze opisana. Przez cały czas odczuwałam pewną sympatię wobec tej postaci, dlatego też tak dobrze czytało mi się tą powieść.

Fabuła została mi przekazana bardzo obrazowo, dzięki czemu byłam w stanie wszystko sobie idealnie wyobrazić. To co zobaczyłam nie było miłe, natomiast w pełni zrozumiałam książkę.

Styl autorki jest lekki, aczkolwiek bardzo dosadny. Autorka skupia się na konkretach, dopracowywyjąc każdy szczegół.

Akcja nie posiada zawrotnego tempa, natomiast toczy się swoim torem. Dzięki temu, mogłam odpocząć ale także odczuwać

Narastające napięcie. Powieść bardzo mi się podobała i wierzę że zaskoczy niejednego czytelnika! Polecam:)

Jakiż to jest dobry debiut!

Wanda Just wraca w rodzinne strony, gdzie obejmuje stanowisko prokuratora. Tak, jak kiedyś uciekała od swojego dzieciństwa i rodziny, tak teraz ucieka od życia w wielkim mieście i byłego męża, Adama. Wśród współpracowników jest jej kolega ze szkolnych lat, Piotr Dereń, teraz już podkomisarz. Razem ze "świeżakiem" dochodzeniówki, Tobiaszem, próbują rozwiązać sprawę morderstwa miejscowego stomatologa. Każdy z przesłuchiwanych skrywa jakieś tajemnice, które dopiero po połączeniu w całość, pozwolą na postawienie zarzutów i wydanie wyroku. Więcej treści nie zdradzę. Warto samemu przekonać się kto, dlaczego i kiedy...

Jeśli kolejne części cyklu o Wandzie Just i Piotrze Dereniu będą równie dobre (o ile nie lepsze), to będzie to naprawdę dobry kryminalny cykl.

Osobiście jestem bardzo pozytywnie zaskoczona tym debiutem. Historia jest przemyślana, bardzo dobrze poprowadzona, a co najważniejsze jeszcze lepiej opowiedziana. Książki nie sposób na dłużej odłożyć. Chce się wiedzieć już, natychmiast, co tam się wydarzyło i kto jest winny. Ale przede wszystkim, dlaczego ktoś popełnia zbrodnię w tak widowiskowy sposób, nawiązując do prastarych wierzeń. Nic tu nie jest oczywiste. Nikt nie jest niewinny. Każdy kłamie- ze sobie samemu znanych powodów.

Dodatkowym atutem jest przeplatanie się wydarzeń teraźniejszych i historycznych, sięgających XVIII wieku. I nie są to nudne, ciągnące się wstawki dawnych dziejów. Nie ma tu zbędnych opisów, przeciągania. Fabuła jest zwarta i naprawdę bardzo wciągająca.

Gorąco polecam!! I z niecierpliwością czekam na kolejne tomy :)

Szukałam i szukałam, i nic... Nigdzie nie umiem znaleźć informacji kim jest Greta Drawska. Przyznaję szczerze, że zestawienie nazwiska autorki z miejscem akcji (Drawska-Pojezierze Drawskie) wydaje się nie być przypadkowe. Czyżby to pseudonim artystyczny? A jeśli tak, to czyj?

Wydawałoby się, że w małym miasteczku zachowanie tajemnicy jest niemożliwe. Książka Grety Drawskiej pokazuje, że nie ma nic bardziej mylnego. Taką ilością tajemnic, kłamstw i nieszczerych bohaterów można by obdzielić kilka książek. A brutalne morderstwo, które rozpoczyna całą akcję jest zaledwie wierzchołkiem góry lodowej, z którą będzie musiała się zmierzyć pani prokurator Just oraz podkomisarz Dereń.

Z całą pewnością debiut pani Grety Drawskiej można uznać za udany. Smaczku dodaje wplecenie prawdziwych wydarzeń historycznych. Z niecierpliwością czekam na kolejne książki pani Grety.

Prokurator Wanda Just przyjeżdża na miejsce zabójstwa. Głowa ofiary przybita jest włócznią do drzewa. Pod nią znajdują się rytualne znaki. Morderca cały czas zaciera jakiekolwiek ślady, równocześnie wchodząc w niebezpieczną grę z Panią prokurator. Śledztwem zajmuje się również podkomisarz Dereń. Aby odkryć tę okropną tajemnicę Just i Dereń muszą połączyć swoje siły.

~

Nie da się ukryć, że książka ma mocny początek. Dwójka nastolatków będąc na randce znajduje przybitą do drzewa głowę! Niestety po głównej akcji wszystko zwalnia. Jest bardzo spokojnie i mało stresująco.

Aczkolwiek fabuła pomimo tego wciąga. Czytelnik cały czas odkrywa nowe tajemnice z dawnych lat miasteczka :) Wanda Just i Piotr Dereń to osoby, które nie miały łatwej przeszłości i cały czas muszą walczyć ze wspomnieniami.

Tę pozycję polecam osobom, które dopiero zaczynają swoją przygodę z kryminałami.

“Rytuał” jest to pierwszy tom cyklu “Wanda Just i Piotr Dereń”, równocześnie jest to debiut autorki, dobry debiut :)

Ja na pewno sięgnę po następne tomy, mam nadzieję, że będzie więcej zwrotów akcji i więcej zaskoczeń, ale z tego miejsca gratuluję pomysłu na fabułę, ponieważ jest naprawdę niezła. :D

Za mój egzemplarz dziękuję Wydawnictwu “ZNAK”

~ sylwiaczyta

Kobieta po przejściach, mężczyzna na życiowym zakręcie? Tym razem to nie przepis na romans, a świetny kryminalny debiut Grety Drawskiej. Debiut w moim odczuciu tak dobry, że już zacieram ręce na wszystko co wyjdzie spod pióra autorki.

Jak kryminał, to oczywiście musi być i zbrodnia. I rzeczywiście jest. Nieszablonowa, brutalna przywodząca na myśl mord rytualny. Sprawą zajmuje się Wanda Just, która wraca w rodzinne strony, gdzie obejmuje stanowisko prokuratora w Drawsku Pomorskim. Przy dochodzeniu spotyka szkolnego kolegę, obecnie podkomisarza Piotra Derenia, którego nie widziała od dwudziestu lat.

W powieści przeplatają się trzy wątki. Tajemnicy związanej z dawną legendą o ukrytym w obrazie skarbie, posuwającej się leniwie do przodu sprawy kryminalnej oraz życia osobistego bohaterów, naznaczonego ich osobistymi traumami. Wszystkie te elementy są jednak odpowiednio zbalansowane i poprzez wzajemny wpływ tworzą jedną, intrygującą i budzącą prawdziwe emocje historię. Umiejętnie nakreślona małomiasteczkowa atmosfera naznaczona skrytością i sąsiedzkimi niesnaskami, ale również problemy osobiste bohaterów, nie ułatwiają prowadzenia śledztwa.

Wplecione w fabułę informacje dotyczące słowiańskich wierzeń są bez wątpienia ciekawe z punktu widzenia czytelnika, tylko czy wniosą coś wartościowego do sprawy, czy może komuś zależy na ukryciu prawdziwego motywu morderstwa?

Zakończenie mnie zaskoczyło, co jest dużym plusem. Jednak moją bardzo dobrą ocenę powieść zyskała przede wszystkim dzięki lekkiemu językowi, który sprawiał, że płynęłam przez kolejne kartki z ciekawością i prawdziwą przyjemnością oraz prawdziwej, nie rodem z romansu, relacji dwojga poharatanych przez życie ludzi. Z przyjemnością będę śledzić rozwój tej relacji, spodziewając się kolejnej intrygującej zagadki kryminalnej.

Polecam Waszej uwadze.

„Rytuał” Grety Drawskiej to bardzo udany debiut kryminalny. Poznajemy w nim panią prokurator, Wandę Just, która po udanej karierze w Poznaniu i mniej udanym małżeństwie postanawia powrócić w rodzinne strony, nad morze. Spotyka tam swego znajomego jeszcze z czasów szkolnych, obecnie podkomisarza, Piotra Derenia, z którym łączy ją trudna sprawa brutalnego morderstwa.

Zwłoki, a właściwie głowę denata, odkrywa przypadkowo para nastolatków, będąca na randce w plenerze. Wkrótce odnajduje się reszta ciała - jak się okazuje, znanego, miejscowego stomatologa. Zginął w dość niecodzienny sposób - ścięto go, a głowę przytwierdzono do drzewa za pomocą starodawnej włóczni. Dodatkowo na pniu wyryto dziwny, tajemniczy znak.

Zaczyna się mocno i dalej jest równie dobrze. Śledztwo ociera się o pogan, słowiańskie wierzenia i ukryte skarby. Niczym „Pan samochodzik” dla dorosłych. Nie ominą nas brutalne szczegóły i obrazowe opisy, ale te również oceniam in plus.

Autorka prowadzi akcję współcześnie, wplatając wydarzenia z osiemnastego wieku. Sama przyznaje, że historie zaczerpnęła poniekąd prawdziwe, cześć jest fikcją literacką. W powieści czuć jednak wyraźnie znajomość Pojezierza Drawskiego, najważniejsze lokalizacje z książki istnieją w realu.

Lektura ma niesamowity klimat tajemniczości i podążania wraz z bohaterami po nitce do kłębka. Drawska odkrywa przed nami kolejne szczegóły, z których musimy wraz policjantami i prokuraturą ułożyć sensowną całość i choć końcówka jest przewidywalna, nie odejmuje to przyjemności z czytania, która w tym wypadku jest ogromna.

Frajdę dodatkowo potęguje fakt prowadzenia narracji niczym w powieści młodzieżowej o templariuszach. Ja bawiłam się świetnie i jestem przekonana, że jako czytelniczka nie byłam w tym odosobniona.

Widać, że autorka wykonała wzorowo olbrzymią, researcherską robotę i stworzyła kryminał nietuzinkowy. Radością napełnia mnie informacja z tylu okładki, że „Rytuał” to pierwsza cześć cyklu. Zżera mnie ciekawość, czy kolejne również będą opisywały nadmorskie tereny. Pozostaje także pytanie... Czy po tak wysoko postawionej poprzeczce uda się utrzymać poziom i zaciekawić moli książkowych? Mam taką nadzieję.

Ze swojej strony gorąco polecam to spotkanie z kryminałem z rozwiniętym wątkiem historycznym, który (mimo, że miłośniczką tej dziedziny nauki nigdy nie byłam) nie nudzi, a niesamowicie wciąga. Atmosfera małego miasteczka wcale nie musi być nużąca, a ta swoista „swojskość” powieści tylko dodaje jej smaku.

Przez większość lektury u bohaterów trwa gorące lato „trzydzieści plus”, książka wiec nadaje się idealnie na chłodne, jesienne wieczory, które przed nami. Zachęcam wiec do zaparzenia kubka cieplej herbaty, otulenia się miłym w dotyku kocem i wyruszenia w przygodę z Gretą Drawską - ma świetne pióro!

Dzień dobry. Kilka dni temu, a dokładnie 2 września odbyła się premiera debiutanckiej książki autorki Grety Drawskiej.

"Rytuał" to pierwsza część serii "Wanda Just i Piotr Dereń" co bardzo mnie cieszy, ponieważ książka mi się podobała, aczkolwiek mam nadzieję, że kolejne części będą miały trochę więcej zwrotów akcji i będą nieco mocniejsze.

Książka zaczyna się świetnie, od krwawego

morderstwa, które najprawdopodobniej powiązane jest z pogańskimi zwyczajami.

Sprawą zajmuje się prokurator Wanda Just, która łączy siły z Piotrem, byłym kolegą z

dzieciństwa, a teraz podkomisarzem i razem starają się dociec kto stoi za brutalnym przestępstwem. I co ma wspólnego z tym wszystkim osiemnastowieczny mało wartościowy obraz?

Zaczęło się super, ale skończyło dobrze, chociaż tak jak pisałam wyżej chętnie dam szansę kolejnym częściom. Im dalej tym akcja była bardziej spokojna, a autorka skupiła się na odkrywaniu przeszłości bohaterów. Jednak historia regionu, obrządków pogańskich i odkrywanie przeszłości bardzo mnie zaciekawiły.

Podsumowując jeśli szukacie czegoś mocniejszego, to możecie się zawieźć. Jeśli jednak lubicie spokojniejsze kryminały i odkrywanie tajemnic to myślę, że będziecie zadowoleni.

„Rytuał” autorstwa Grety Drawskiej, był na mojej liście pozycji obowiązkowych. Czytając jej zapowiedź, liczyłam na rewelacyjny kryminał. Niestety muszę przyznać że troszkę się rozczarowałam ........

Może zacznijmy od pozytywów. Początek powieści i przedstawione rytualne morderstwo naprawdę przykuwa uwagę czytelnika. Muszę przyznać że takie zbrodnie są nietuzinkowe i potrafią zaintrygować. Główni bohaterowie zajmujący się śledztwem a mianowicie prokurator Wanda Just oraz podkomisarz Piotr Dereń byli bardzo dobrze wykreowani i bezsprzecznie byli atutem tej powieści. Jednak sam przebieg śledztwa, oraz rozwój wydarzeń nie dostarczał już czytelnikowi wielkich wrażeń. Wiele tajemnic i sekretów skrywanych przez małą społeczność nie wiązało się sensacją która porwała mnie do końca.

Nie jestem przekonana czy sięgnę po kontynuacje tej serii. Ale nigdy nie mów nigdy 😁 Być może kolejna cześć przyniesie jeszcze coś nowego, zaskakującego 🤔 Czas pokaże 😉 Jeśli jesteście ciekawi rozwiązania tego rytualnego, pogańskiego morderstwa to zapiszcie ten tytuł. Życzę wam spokojnej nocy ✨

W maleńkim miasteczku odkryte zostają zwłoki brutalnie zamordowanego mężczyzny. Głowa przybita do drzewa, włócznia w oku i pogański symbol tuż obok zwłok to przepis na śledztwo pełne niespodzianek. Sprawę prowadzą podkomisarz Dereń i prokurator Just, którzy znają się z dawnych lat. Osobista rozgrywka pomiędzy zabójcą a panią prokurator dodaje całości smaczku a wciąż zacierane ślady sprawiają, że Just żałuje powrotu w rodzinne strony. Kto stoi za makabryczną zbrodnią? Jakie sekrety z przeszłości czają się tuż za rogiem?

"Rytuał" to debiut literacki Pani Grety Drawskiej i jednocześnie pierwszy tom zapowiadanej serii z Wandą Just i Piotrem Dereniem w roli głównej. To również historia, która udowadnia, że każdy ma coś do ukrycia, dawne grzechy na zawsze pozostają z nami a ich konsekwencje powracają w najmniej spodziewanym momencie. Mała społeczność, mnóstwo uprzedzeń względem innych kultur i wierzeń oraz zbrodnia, która budzi skrajne emocje to przepis na sukces. A gdy dodamy do tego ogromną ilość osobistych tajemnic i sporą dawkę małych kłamstw to już przepis na hit. Lektura napisana jest bardzo lekkim i przystępnym językiem więc kolejne strony pochłaniałam w zastraszającym tempie. Nie znajdziemy tutaj licznych i szalonych zwrotów akcji ale książka ma sobie coś takiego, że ciężko odłożyć ją na bok. Jeśli macie ochotę na klimatyczną, nieco duszną opowieść o dawnych urazach, mrocznych sekretach i małomiasteczkowych dramatach serdecznie polecam "Rytuał" a sama z przyjemnością sięgnę po kolejne części cyklu.

Bardzo lubię czytać kryminały. Z wielką chęcią sięgam po polskie kryminały i cieszę się, że pojawia się ich coraz więcej. Lubię odkrywać nowe nazwiska związane z kryminałami. Ostatnio, mam obawy przed sięganiem po debiuty, ale zazwyczaj ciekawość wygrywa i zapoznaje się z twórczością debiutantów. Moja niepewność wynika z tego, że coraz częściej zauważam niedopracowanie takich książek pod względem merytorycznym, co mnie najzwyczajniej w świecie denerwuje. Jednak nadal wierzę w polskich autorów, że potrafią się przyłożyć do swojego debiutu i z tą wiarą zabrałam się za książkę Grety Drawskiej pod tytułem „Rytuał”.

Historia opisywana w książce „Rytuał” spodobała mi się już od pierwszych stron. Okazała się być bardzo klimatyczna. Czuć tą małomiasteczkowość oraz szczyptę słowiańskich wierzeń. Od początku wraz z bohaterami rozwiązywałam sprawę morderstwa. Zostałam zwiedziona w ten sam sposób co oni i mordercę odkryłam dopiero na sam koniec, kiedy to autorka zadecydowała, że to już czas, aby zdradzić kto zabił. Wszystkie wydarzenia toczyły się swoim własnym, nieśpiesznym tempem. Wiem, że niektórzy oczekują od kryminału, aby dużo się działo w krótkim czasie, więc ten raczej nie przypadnie im do gustu. Jednak mi nie przeszkadza wolniejsze tempo. Mam wrażenie, że właśnie to wolniejsze tempo sprawiło, że czułam jakbym płynęła przez tą powieść, a nie tylko wskoczyłam zobaczyć, co się zadziało i zaraz wyskoczyłam. Idealna pozycja do rozkoszowania się historią.

Książka Grety Drawskiej pod tytułem „Rytuał” to świetny kryminał, przy którym spędziłam bardzo przyjemne dwa wieczory. Jestem zaskoczona, że to debiut autorki, bo czytało mi się go świetnie i nie zauważyłam jakichkolwiek błędów. Mam wielką ochotę sięgnąć po drugą część i mam nadzieję, że już się ona tworzy.

Greta Drawska debiutuje na rynku książki pierwszym tomem cyklu kryminalnego „Wanda Just i Piotr Dereń”. Zawsze w przypadku debiutu staram się nie nastawiać, bo łatwo się rozczarować. Jak więc było w przypadku „Rytuału”?

Wanda obejmuje posadę prokuratora w swoich rodzinnych stronach, z których niegdyś uciekła. Aby uniknąć niewygodnych pytań ze strony starych znajomych, na przykład kolegi ze szkoły Piotra Derenia, odgradza się od wszystkich murem i rzuca w wir pracy. A ta znajduje się bardzo szybko – odcięta głowa przybita do drzewa włócznią, a na korze wyryte tajemnicze symbole. Wszystko wskazuje na to, że prokurator ma do czynienia z rytualnym morderstwem. Kto jednak posunąłby się do tak okrutnej zbrodni w XXI wieku? Wanda stopniowo zgłębia historię regionu i jego mroczne tajemnice, a sprawa nabiera tempa, gdy ktoś zaczyna z nią pogrywać.

Do tej pory czytałam tylko jedną książkę, która przypominałaby „Rytuał” i były to „Kości proroka” Ałbeny Grabowskiej, którą bardzo dobrze wspominam. Tu sytuacja jest o tyle ciekawa, że Pani Drawska opiera swoją historię o rzeczywiste wydarzenia ubarwione fikcją literacką. Możemy poznać niektóre ze zwyczajów dawnych Słowian, trochę historii Pojezierza Drawskiego, a wszystko okraszone tajemnicami i ukrytym skarbem. Czytało się naprawdę świetnie i z ciekawością, mimo że akcja nie pędzi na łeb, na szyję. Jest raczej spokojna, skupiona na jednej toczącej się sprawie, czyli znalezieniu sprawcy brutalnego morderstwa. Dużym plusem jest to, że zakończenie nie jest tak do końca oczywiste, pozostawia nas z pewną dozą niepewności i domysłów. Okazuje się, że sprawa jest bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać, a odpowiedzi nie są jednoznaczne.

Bardzo podobały mi się wątki z przeszłości, które odkrywały tajemnice regionu – książka dzięki temu nabiera pewnych cech literatury przygodowej, co może się niektórym czytelnikom bardzo spodobać. Nie jest to typowy kryminał, dzięki czemu zdecydowanie wyróżnia się na tle innych książek.

Autorka zostawiła pewne „niedomknięte furtki”, które z pewnością rozwinie w kolejnych tomach i powiem szczerze, że jestem bardzo ciekawa, jak ta seria się potoczy i czego będzie dotyczyć. Szczerze kibicuję i mam nadzieję, że następny tom będzie równie dobry bądź jeszcze lepszy.

Dziękuję Wydawnictwu Znak Literanova za egzemplarz.

Greta Drawska debiutuje dzisiaj ze swoją pierwszą książką. Na tę chwilę można przeczytać w internecie informacje o tym, że jest to pierwszy tom serii. Dla mnie to ogromny plus, pod warunkiem, że spodoba mi się już pierwsza część. Czy ta mi się spodobała, to Wam opowiem za momencik i mam nadzieję, że niezdecydowanym pomogę zdecydować czy kupić czy nie :)

Uwielbiam takie okładki! Po prostu jest świetna. Sugeruje już, co znajdziemy w środku i mi więcej nie było trzeba. Po co mi opis, po co mi blurby? Niepotrzebne. Kryminał biorę od razu, a później się zastanawiam czy był wart choćby odrobiny uwagi! Aczkolwiek, przypuszczam, że wiele osób zdecyduje się na lekturę widząc na okładce polecajki od Magdy Stachuli i Kasi Puzyńskiej.

Do celu. O czym właściwe jest ta książka? Tutaj już możecie założyć, że tytuł ma ogromne znaczenie. Współgra z fabułą od pierwszych stron. A dlaczego? Zostaje odkryte brutalne morderstwo na młodej kobiecie. Wszystko wskazuje na to, że było rytualne. A to za sprawą tego, że głowa jest przybita do drzewa, w oku wbita jest włócznia. Do tego pogański symbol i mamy rytualne morderstwo. Ale nie tak szybko!

W tego typu powieściach ważni są dla mnie bohaterowie. W tym przypadku poznajemy dwoje. Wandę Just, panią prokurator, za którą ciągnie się przeszłość. Wraca do rodzinnego miasteczka, a w takich małych miejscowościach łatwo o duszny, ciężki klimat. Tak jest tutaj, bo grasuje zbrodniarz. Poznajemy również podkomisarza, który jest danym znajomym Wandy. Kobieta uważa, że wydaje się ON zbyt poczciwy do takiej pracy. Może kryje się za tym coś więcej, coś bardziej mrocznego? Musicie doczytać sami.

Uwielbiam takie książki, a do tego to debiut, które naprawdę ostatnio potrafią być świetne. Jeśli sięgniecie po tę książkę, to gwarantuję, że nie uwierzycie w to, że jest to pierwsza książka Grety Drawskiej. Zapowiada się, że będziemy mieć kolejną bardzo dobrą pisarkę kryminałów!

"Rytuał" to kryminał taki,po który każdy miłośnik tego gatunku sięgnąć musi. Dostaniecie małe miasteczko, ciężką atmosferę, walkę o wpływy, a przy tym grasującego mordercę. Autorka przeprowadziła porządny research i dzięki temu powieść nabiera jeszcze więcej autentyczności. Cofanie się w przeszłość, która ma ogromny wpływ na bohaterów. Sami również muszą się zmagać z własnymi demonami, problemami.

Zapiszcie sobie nazwisko Grety Drawskiej, bo jeszcze nie raz nas zaskoczy i sprezentuje nam genialny kryminał. Przecież kiedy przy takim debiucie dołożymy jeszcze rozwój podczas pisania kolejnych powieści, to dostaniemy jeszcze lepsze książki, prawda? :) Nie mogę się już doczekać kolejnego tomu z Wandą i Piotrem w rolach głównych.

Wydawnictwu Znak serdecznie dziękuję za egzemplarz i tak owocną współpracę. To była czysta przyjemność!

"Im mniejsze miasteczko, tym więcej do ukrycia"

Greta Drawska swoją pisarską przygodę rozpoczyna pierwszym tomem z cyklu: Wanda Just i Piotr Dereń, i trzeba przyznać, że jest to całkiem niezły debiut.

W okolicach Pojezierza Drawskiego zostaje odkryta makabryczna zbrodnia.

Do drzewa została przybita głowa, a dodatkowo tkwi w niej włócznia.

Przed Panią prokurator Wandą Just i policją nie lada wyzwanie, bo trzeba znaleźć resztę ciała, a jakby tego było mało, wszystko wskazuje na pogańskie rytuały, które mogą mieć związek ze zbrodnią...

Początek książki zapowiadał, że będzie to dość mocna lektura, jednak nie do końca tak było.

Nie nastawiajcie się na historię, gdzie trup ściele się gęsto. Jest jedna konkretna zbrodnia, i próba znalezienia mordercy, ale w tym przypadku tyle wystarczy, by stworzyć dość interesującą powieść.

Szczególnie przypadły mi do gustu zapiski sprzed wielu lat, które zgrabnie łączą się z teraźniejszymi wydarzeniami.

Również główni bohaterowie są dość intrygujący. Każdy ma za sobą przeszłość, z którą chciałby skończyć, choć nie jest to wcale takie proste.

Mnie Greta Drawska zainteresowała na tyle, że z przyjemnością sięgnę po kolejny tom serii.

"Rytuał" to pierwszy tom serii od Grety Drawskiej. Jest to też debiut autorki, a historia opowiedziana w powieści jest czymś nowym i świeżym.

Książka to obyczajowy kryminał w stylu Camili Lackberg czy Kasi Puzyńskiej. Ja lubię tego typu literaturę, lubię łączenie wątków obyczajowych ze śledztwem, a jeśli w dodatku dochodzenie zmierza ku odkryciu zagadek historycznych - to tym lepiej. Mamy słowiańskie wierzenia, tutułowy rytuał, który rzuca podejrzenie na nowo przybyłych wyznawców pogańskich wierzeń. Sprawa nie okaże się łatwa, a Wanda Just dodatkowo musi przegonić własne demony. Ta dwójka, razem z Piotrem Dereniem, mimo uprzedzeń, muszą szybko wytropić sprawcę, by nie doszło do samosądu.

Powieść może nie jest idealna, momentami czuć bezruch, jednak całość oceniam bardzo dobrze. Głowni bohaterowie dają się lubić i nie są wyidealizowani. Dochodzenie posuwa się wolno i mozolnie, bo nie są przedstawieni jako superbohaterzy. Zagadka jest ciekawa, a wzmianki sięgające XVIII dodają klimatu.

Powieść jest ciekawa i absorbująca. Czuję, że kolejne tomy będą tylko lepsze, bo autorka ma duży potencjał i bardzo przyjemny styl. Może bez dużych oczekiwań, ale uważam, że jest to książka godna uwagi i już czekam na kontynuację.

“Wokół przybitej do drzewa głowy krążyły muchy. Burza odświeżyła powietrze tylko na chwile i znowu zrobiło się parno”

Prokurator Wanda Just zostaje wezwana na miejsce makabrycznego zabójstwa. Głowa ofiary została przybita do drzewa, a w jednym z oczu tkwi włócznia, a pod nią został wyryty pogański symbol. Wszystko wskazuje na to, że był to rytualny mord. Wanda wie, że w małym miasteczku mogą kryć się straszne tajemnice. Morderca cały czas zaciera ślady i podejmuje grę z prokurator Just. Śledztwo prowadzi podkomisarz Piotr Dereń, którego Wanda Just zna go jeszcze z dzieciństwa. Teraz muszą połączyć swoje siły, aby odnaleźć mordercę.

“Rytuał” to debiut Grety Drawskiej. Autorka zabiera nas do małego miasteczka, w którym trwa walka o władzę, a przeszłość powraca. Akcja toczy się powoli, a przed czytelnikiem odkrywane są kolejne tajemnice. Na początku fabuła zapowiadała bardzo dobry kryminał, jednak mam wrażenie, że w im bliżej końca to wszystko działo się coraz wolniej. W pewnym momencie bardziej interesowało mnie życie prywatne Wandy i Piotra, niż samo śledztwo. Trzeba również zaznaczyć, że zarówno prokurator, jak i podkomisarz mają za sobą bolesną przeszłość z którą muszą się zmierzyć. Podsumowując “Rytuał” to całkiem udany debiut pomimo tego, że śledztwo chwilami trochę się wlecze to fabuła jest całkiem niezła.

Z chęcią sięgnę po kolejne części o prokurator Wandzie Just i podkomisarzu Piotrze Dereniu.

Makabryczne morderstwo, ludzka głowa przyczepiona do drzewa historyczną włócznią, a pod nią pogański symbol. Wszystko wskazuje na to, że dokonano tutaj krwawego rytuału. Prokurator Wanda Just, która po ciężkim rozwodzie wróciła w rodzinne strony, podejmie się rozwiązania tej zagadki, a towarzyszyć jej będzie kolega z dawnych lat, Piotr Dereń. Małe miasteczko potrafi kryć więcej tajemnic, niż można przypuszczać, a stare krzywdy nigdy nie zostają zapomniane.

“Rytuał” to początek nowej serii kryminalnej i jednocześnie debiut Grety Drawskiej. Książka zaskoczyła mnie swoją fabułą. Autorka nie skupiła się jedynie na wątku kryminalnym, ale korzystając z okazji, przybliżyła ciekawą historię Pojezierza Drawskiego. Pojawiają się elementy historyczne oraz słowiańskie wierzenia, które nadają powieści naprawdę ciekawego klimatu. Nie znajdziemy tutaj dynamicznej akcji, wszystko dzieje się raczej powoli i obraca wokół jednego morderstwa. Wydarzenia nabierają tempa dopiero pod koniec. Fabuła jest przemyślana, spodobało mi się przeplatanie wydarzeń z przeszłości z tym, co działo się teraz. Choć początkowo to wszystko do siebie nie bardzo pasuje, strona za stroną oglądamy, jak łączy się w logiczną całość. Wanda i Piotr, dwoje głównych bohaterów z ogromnym potencjałem, który według mnie nie został do końca wykorzystany. O ich życiu dowiadujemy się zaledwie kilku faktów, zabrakło im zmysłu dociekliwości w trakcie badania morderstwa. Być może gdyby nie przypadkowa pomoc osób trzecich oraz dowody podane na tacy, nie udałoby im się rozwiązać tej zagadki. Finał był dla mnie lekkim zaskoczeniem, bo nie sądziłam, że wszystko pójdzie właśnie w tym kierunku. Udało mi się też wcześniej osądzić, kto okaże się zabójcą. Wiecie, że debiuty bywają różne, ale “Rytuał” jest debiutem naprawdę udanym. Styl autorki jest lekki i bardzo przyjemny w odbiorze, co jest dobrą wróżbą na przyszłość. Zainteresowało mnie to nietuzinkowe podejście do zagadnień kryminalnych i z chęcią sięgnę po kolejne książki, które wyjdą spod pióra Grety Drawskiej. Polecam tę powieść szczególnie tym, którzy lubią, gdy akcja rozwija się powoli, nie lecąc przy tym na łeb na szyję.

Pierwsze wrażenie jest cenne, czasem nadaje kierunek wszystkiemu co ma miejsce później. Czasem jednak ma za zadanie zwodzić i łudzić, zwracać uwagę na jedne szczegóły i ją odwracać od drugich. Nigdy nie wiadomo z jaką kategorią mamy do czynienia, bywa, że obie przeplatają się. Gdzie kryje się prawda? Wbrew pozorom to, co wydaje się iluzją też kryje jej okruchy, zawierające w sobie intrygujące detale.

Na pierwszy rzut oka widać, że to morderstwo, lecz oczywistość w przypadku tej konkretnej zbrodni wykluczona zostaje na samym początku przez prokurator Wandę Just. Wydawałoby się, że taka brutalność nie pasuje do sielskiej atmosfery prowincjonalnej miejscowości, gdzie dominują raczej drobne przestępstwa. Nic bardziej mylnego, a presja jest proporcjonalna do kategorii zabójstwa. Kto mógłby być sprawcą takiej makabreski? Miejscowi czy może ktoś obcy? Podkomisarz Piotr Dereń doskonale jest zaznajomiony z lokalną specyfiką, lecz z czymś takim raczej nie miał jeszcze do czynienia. Dowodów jest jak na lekarstwo, i to jeszcze z kategorii tych najbardziej unikatowych, śladów jeszcze mniej, pozostają poszlaki, a te są nad wyraz interesujące. Pytanie tylko czy kierunek jaki wskazują jest właściwy? Jedno jest pewne, morderca pokazał, że stać go na wiele i wie co robi. Czy śledczy będą umieli dorównać mu kroku? Pozory mogą zaciemnić rzeczywisty obraz, lecz kiedy trochę światła padnie na niego da się dostrzec detale, wskazujące to, zostało wcześniej nie dostrzeżone. Pozostaje jedynie odkryć to, co zostało zakamuflowane i przyjrzeć się temu, co przez lata było motorem zakulisowych działań.

Wyrafinowana zbrodnia wydaje się być domeną wielkich metropolii, gdzie intrygujący suspens ma jako tło całe spektrum ludzkich wad i pragnień. Okazałe budynki, pnące się w górę, zasłaniające światło słoneczne, anonimowość, tłum ludzi, w jakim łatwo jest udawać kogoś innego, mroczne zaułki, mogące dać schronienie temu, co najgorsze w człowieku i stać się miejscem kaźni, idealnie nadają się na tło kryminału. Jednak małe miasta, gdzie każdy każdego zna, a obcym się jest długo po tym jak zadomowiło się, wbrew pozorom również idealnie nadają się jako kulisy thrillera. Greta Drawska w swoim debiucie postawiła na drugą opcję lokalizacji, już na wstępie stawiając sobie wysoko poprzeczkę, ale jak się okazuje wyzwanie jak najbardziej posłużyło opowieści. W „Rytuale” jest wszystko to, co sprawia, że trudno przerwać lekturę, gdyż cały czas ma się wrażenie, iż zaraz, za moment, zdobędzie się informację, która pozwoli rozwiązać zbrodniczą zagadkę. Jednak autorka nie tak łatwo zdradza swój pomysł na źródło motywu, podsuwa ślady, być może dowody, dodaje poszlaki, insynuując, poddając w wątpliwość i stawiając kolejne znaki zapytania. Małe miasteczka kryją wiele tajemnic, nawet jeśli wydają się jedynie interesujące dla turystów, a dla ich mieszkańców są jedynie tłem dla szarej codzienności. Greta Drawska umiejętnie ukazała kontrast pomiędzy tym, co widoczne na pierwszy rzut oka, gdzie nie dostrzega się czegokolwiek zagadkowego oraz tym, co daje o sobie znać niespodziewanie, podkopując spokój i zapowiadając, że to cisza przed burzą. „Rytuał” jest wytrawnym kryminałem, w jakim do samego końca czytelnik nie wie jak zakończy się dochodzenie, a nawet wtedy pozostaje cień niewiadomej. Na uwagę zasługują również główni bohaterowie, jakich spotkamy w kolejnych tomach cyklu, intrygujących i zapowiadających, że śledztwa prowadzone przez nich będą należały do gatunku tych intrygujących i odkrywających to, co inni pragnęli ukryć, zacierając starannie po sobie ślady. Jednak pozostaje jeszcze coś, co sprawia, że główne postacie są równie ciekawe jak i zbrodnicza fabuła – ich przeszłość, dopiero lekko odsłonięta, a to, czego jeszcze o ni ej nie jest wiadome jest równie interesujące.

Recenzja przedpremierowa!!! Premiera 2.09 Bardzo lubię debiuty, a wy? To zawsze okazja na odkrycie nowego talentu pisarskiego. Tym razem udało mi się poznać kolejną dobrze zapowiadającą się autorkę, czyli Gretę Drawską

Piotr cierpi z powodu rozwodu. Wanda zaś próbuje uwolnić się od męża i zapomnieć o przeszłości. Oboje rozpoczynają pracę w rodzinnym Czaplinku, gdzie wydarzyła się makabryczna zbrodnia. Głowa mężczyzny została przybita włócznią do drzewa. Pani prokurator i policjanci muszą odnaleźć zwłoki i dowiedzieć się, kim jest ofiara i dlaczego zginęła. Wszystko wskazuje na pogańskie rytuały związane ze składaniem ofiar z ludzi.

To był naprawdę dobry i przemyślany kryminał. Przez całą książkę nie czułam debiutu, wręcz przeciwnie. Autorka zaskoczyła mnie piórem, świetnie poprowadzonym śledztwem, które wciąga czytelnika i retrospekcjami, które są tak bardzo realne, że nie odczułam, że są fikcją literacką. Postacie wykorzystane w książce są barwne, a sama Wanda i Piotr bardzo wyraziści. Odkrywamy teraźniejszość i przeszłość głównych śledczych, oraz wydarzenia z 18 wieku.

Muszę przyznać, że ciężko mi się do czegokolwiek przyczepić. Rozdziały są krótkie, ciekawe, nie mają zbędnych i długich opisów, co często dotyczy kryminałów. Samo zakończenie nie zaskoczyło mnie spektakularnie. Mimo to jestem jak najbardziej na tak i z miłą chęcią przeczytam kolejną część. Szczerze wam polecam "Rytuał" i dziękuję @wydawnictwoznakpl za egzemplarz.