Odmęt

Są książki, autorzy, wydawnictwa, po które sięga się w ciemno, prawda? Jeśli chodzi o Czwartą Stronę, to uwielbiam ich powieści, a okładki zdobią półki. Tylko czy tym razem również tak mogę powiedzieć po przeczytaniu "Odmętu"?

Wiemy, a przynajmniej ja wiem, że polscy pisarze potrafią w kryminały ;)

Dlatego, kiedy tylko zdobyłam "Odmęt" nie mogłam się powstrzymać i od razu po nią sięgnęłam. Mało tego, nie chciałam uszkodzić okładki więc czytałam z Legimi, a nienaruszony egzemplarz wprost od Wydawnictwa podreptał na półkę. To objętościowo nie zbyt maleńka powieść i nie chciałam zagiąć grzbietu, a skoro można, to czemu nie korzystać z e-book'a, prawda?

Wróćmy do książki. Poznajemy w niej dziennikarza, Damiana Wolczuka, który jest w takim momencie życia, że dosłownie wszystko wali mu się na głowę. Ale po każdej burzy wychodzi słońce, prawa? Dlatego mimo, że jest źle, że nawet przegrywa proces o zniesławienie, postanawia zacząć od nowa i w tym celu wyrusza do Krakowa. Do Krakowa jednak nigdy nie dociera, a ląduje w Chęcinach.

Powodem nie jest wybór bohatera, ale wypadek samochodowy. Nie ma wyjścia i zmierza do pobliskich Chęcin, w których przy okazji spędzi noc w ośrodku uzależnień. Ileż ciekawych rzeczy może się wydarzyć jednej takiej nocy!

Ale co to byłby za kryminał gdyby nie pojawiły się trupy! A ścielą się gęsto, wierzcie mi. W małej miejscowości grasuje morderca, seryjny. Damian postanawia przeprowadzić własne śledztwo mimo, że tuż obok własne prowadzi policja i prokuratura. Nie pomagają też miejscowi, którzy opowiadają legendy o czającym się złu.

Z miejsca polubiłam Wolczuka. Serio, nie poddaje się mimo, że nie jest wesoło i próbuje zacząć od nowa. Być może prowadzenie własnego śledztwa może być pomocne w takiej sytuacji, ale czy na pewno? Musicie przeczytać sami.

Akcja jest dość wartka, autor nie skupia się na zbędnych opisach, bezsensownych dialogach, za co ogromny plus. Od pierwszych stron potrafi zaciekawić czytelnika i mimo, że po drodze ma się wrażenie, że zna się już konkluzję, to jednak jeszcze nie raz się otwiera szerzej oczy z wrażenia.

Nie wiem, czy zaważyliście, ale ostatnio nasi polscy pisarze, którzy dotychczas zajmowali się raczej fantastyką, próbują swoich sił w kryminale. Tak samo jest z panem Łukawskim i uważam, że jak na debiut w tym gatunku, jest naprawdę dobrze. Z chęcią poznam kolejne tomy, bo skoro zapowiedziano, że to seria, to mam nadzieję, że niedługo usłyszymy o drugim tomie.

Wydawnictwu serdecznie dziękuję za egzemplarz! To była porządna uczta kryminalno-czytelnicza!

Kolejne nowe nazwisko w świecie kryminałów. Wydawnictwo wybiera same perełki w tym gatunku, więc dla mnie oczywistą sprawą była decyzja, że książkę muszę mieć i poznać. Czy okazała się ona słuszna, a historia warta uwagi?

'Towarzyszące mu od rana mrowienie karku i rozedrganie w piersi były czytelnymi znakami, ze w tej leniwej, małomiasteczkowej atmosferze kryje się temat. Jego temat.'

Damian jest dziennikarzem, któremu z dnia na dzień wali się całe życie. Traci pracę, narzeczoną i mieszkanie. Wsiada do samochodu i postanawia się przenieść do zupełnie innego miasta i zacząć wszystko od nowa, jednak po drodze zostaje zepchnięty z drogi. W wyniku wypadku samochód nie nadaje się do dalszej jazdy, a sam mężczyzna zatrzymuje się z pobliskich Chęcinach. Jego pobyt się przedłuża, a z czasem dowiaduje się, że w miasteczku grasuje morderca. Czy jest to dobry temat na nowy artykuł? Czy dzięki temu postawi swoje życie na nogi? Zarówno prywatne jak i zawodowe?

Historia z pozoru wciągająca, w rzeczywistości okazała się dla mnie za bardzo rozwleczona. Przedłużające się opisy krajobrazu lub rzeczy tylko pozornie związanych z fabułą sprawiały, że książka bardzo mi się dłużyła. Sama zagadka okazała się ciekawa i nieprzewidywalna, jednak cała otoczka sprawiła, że finał zaginął wśród zbyt obszernej treści. Pierwszy raz miałam do czynienia z takim zabiegiem, zazwyczaj nawet pomimo opisów historia jest wciągająca i całość przystępna do przyswojenia. Tutaj okazało się wręcz przeciwnie.

'Może rzeczywiście wszystko ma głębszy sens? Może warto zwracać uwagę na znaki...'

Być może osoby, dla których rozbudowane opisy tworzą obraz całości odnajdą się w tej historii. Mnie do siebie nie przekonała i nie mogę jednoznacznie jej polecić. Na plus jedynie sama zagadka i jej rozwiązanie. Reszta niestety nie dla mnie.

'Gdy wspomnienia tracą szczegóły, ludzki mózg podświadomie stara się je uzupełnić, przez co tworzy ich nowe wersje.'

Leżące niedaleko Kielc Chęciny, pomimo ogromnego potencjału, nie są traktowane jak atrakcyjne turystycznie miasto. Ja sama przejeżdżając wielokrotnie w pobliżu, nigdy nie miałam ochoty żeby wstąpić tam choć na chwilę. Jak się okazuje niesłusznie, bowiem Chęciny mogą pochwalić się kilkoma wyjątkowymi zabytkami, z zamkiem królewskim na czele. Nie mówiąc już o legendach i podaniach dotyczących miasta, te bowiem w całym województwie świętokrzyskim występują w ilościach przyprawiających o zawrót głowy.

W Chęcinach rozgrywa się właśnie akcja kryminału, pierwszego z cyklu „Krąg Painera”, autorstwa Jacka Łukawskiego. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona pozycja pt. „Odmęt”, zabiera nas jednak nie tylko do tego miasta, ale również na wyprawę szlakiem zbrodni i … dawnych legend właśnie. Przy okazji zaś poznamy kilka jednostek o skomplikowanym życiu osobistym, dających nam również wgląd do złożonej psychiki człowieka i wyborów, które nie zawsze są dla nas oczywiste. Po książkę sięgnąć mogą zatem nie tylko mieszkańcy Chęcin (choć dla nich lektura powinna być obowiązkową), ale wszyscy ceniący sobie nie najgorzej opowiedziane historie, może nieco przydługie i nie pozbawione wad, ale przez to tak autentyczne i ludzkie.

Autor przedstawia nam dziennikarza, Damiana Wolczuka, choć mężczyznę spotykamy w trudnym dla niego okresie życia. Właśnie przegrał proces o zniesławienie wytoczony przez jedną z celebrytek, a rodzima redakcja odcięła się od niego, wypowiadając umowę. Oparcia mógłby szukać w swojej wieloletniej partnerce, gdyby nie fakt, iż ta wolała igraszki w łóżku z nieco bardziej rokującym niż ON mężczyzną. Nic zatem dziwnego, że sfrustrowany postanawia rzucić wszystko i zacząć nowy etap w życiu i to w Krakowie, gdzie w jednej z redakcji ma obiecaną pracę. Niestety temat-petarda, którym zamierzał rozpocząć swoją karierę już się nieco zdezaktualizował, Wolczuk stanął zatem przed koniecznością znalezienia czegoś, co zachwyci jego przyszłych przełożonych.

Te niewesołe myśli na temat dotychczasowego życia z pewnością obniżyły jego stopień koncentracji, ale tak naprawdę dojechałby bezpiecznie do celu, gdyby nie samochód, który w niego wjechał spychając do rowu, a następnie oddalając się od miejsca zdarzenia. Całe szczęście jemu się nic nie stało, a dobra dusza która za nim jechała, pielęgniarka o wdzięcznym imieniu Alicja, szybko zorganizowała mu nocleg w klasztorze franciszkanów, na terenie którego funkcjonuje również ośrodek terapii uzależnień. Problemy z samochodem, a na dodatek wydarzenia rozgrywające się w mieście Chęciny, w których się ostatecznie znalazł, skłaniają Damiana do zmiany decyzji o szybkim dotarciu do Krakowa. Mężczyzna postanawia trochę rozejrzeć się po mieście, jednak nie z uwagi na jego bogatą przeszłość, a czterech topielców z Warszawy, znalezionych przy brzegu pobliskiego zbiornika wodnego, zresztą obok otwartego samochodu. Fakt, iż cztery osoby utonęły w tym samym czasie jest zastanawiający, ale szybko okazuje się, że co najmniej trzy z tych osób padły ofiarą morderstwa. Co więcej, prawdopodobnie to ich samochód staranował auto Wolczuka, a oni sami szaleli też na pobliskim placu budowy. Czy to możliwe, że pozabijali się wzajemnie, a ostatni z nich popełnił samobójstwo?

Jak się okazuje, to nie jedyna śmierć, z jaką przyjdzie zmierzyć się lokalnej policji. Wkrótce bowiem na żydowskim cmentarzu ginie jedna z uczestniczek terapii, którą zresztą Damian miał okazję poznać. Jeśli do serii dziwnych zdarzeń można zaliczyć jeszcze pracownika koparki majaczącego o odkopanym diable i klątwie, dziwne paciorki koralików pojawiające się na miejscu zdarzeń i starą kość wetkniętą w gardło jednego z topielców, to można uznać, że w Chęcinach dużo się dzieje. I to na tyle, żeby Wolczuk mógł tu rozwinąć skrzydła, szukając tematu życia.

Frapującej fabule książki towarzyszy wartka akcja, choć stopień szczegółowości opisów nieco zaburza proporcje książki. O ile malowniczo zarysowane tło doskonale sprawdza się w przypadku opisu zamku czy lokalizacji niektórych obiektów, to detale związane z wyglądem danych osób, są w większości zbędne i nic nie wnoszą do książki. Jeśli jednak przymkniemy na to oko, mamy szansę zagłębić się w naprawdę wciągający kryminał i … z niecierpliwością wyczekiwać kolejnego tomu.

Jacek Łukawski znany miłośnikom fantastyki przede wszystkim z cyklu „Kraina martwej ziemi” spróbował swoich sił w kryminale. I bardzo dobrze, że spróbował, bo efekt końcowy mnie oszołomił. Mało tego, skłonił do rozmyślań nad głębią pokręconej ludzkiej natury.

Główny bohater, Damian Wolczuk zaliczył czarny czwartek. Przegrał w sądzie, stracił etat i przyłapał narzeczoną na zdradzie. Ucieka z Warszawy i ze swojego roztrzaskanego życia. Rozbicie samochodu w drodze do Krakowa jest już tylko uwieńczeniem tej czarnej serii.

Trafia do niewielkiej miejscowości Chęciny, gdzie zostaje tymczasowo uziemiony. Tkwi tu w zawieszeniu pomiędzy przeszłością, a przyszłością, niczym element nie pasujący do układanki. Czy to pech, czy zarządzenie losu? Dziennikarz czuje, że tu może kryć się temat, którego desperacko potrzebuje. Bo cóż może bardziej nakręcać ludzką ciekawość niż morderstwa, dawne niepotwierdzone legendy o opętanym mnichu i dziwne wydarzenia, o które można posądzać wpływ złego? Artykuł jak się patrzy.

W pewnym momencie z obserwatora staje się uczestnikiem tych tragicznych wydarzeń. Powinien wycofać się, czy brnąć dalej wiele ryzykując?

Autor daje nam wiele nitek, za które możemy pociągać, wiele tropów, które okazują się mylne. Tu niemal każdy skrywa mroczną tajemnicę i nie jest tym za kogo się podaje. Teraźniejszość przeplata się z nierozliczoną przeszłością, która powraca niczym deja vu. Głęboko ukryte zło wypełza na powierzchnię, by znów siać spustoszenie.

Brzmi mrocznie, mistycznie? Niewątpliwie poza umiejętnie budowanym napięciem, właśnie klimat powieści jest jej największym atutem. Ale nie dajcie się zwieść, to nie opowieść o duchach, chyba, że mamy na myśli duchy przeszłości. Duchy, które zdawały się pogrzebane, od których uciekamy. Które dopadną nas wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewamy.

“Odmęt” rozpoczyna cykl Krąg Painera. Głównym bohaterem jest Damian Wolczuk, dziennikarz, którego życie przypomina pasmo nieszczęśliwych zdarzeń. Jego życie prywatne w jednym momencie przestaje istnieć, do tego traci pracę i przegrywa proces o zniesławienie. Aby zacząć nowy etap postanawia wyjechać do Krakowa. Życiowy pech po raz kolejny daje o sobie znać, mężczyzna nie dociera do celu. W nocy dochodzi do wypadku, wskutek czego auto Wolczuka zostaje uszkodzone i niezdatne do dalszej jazdy. Sprawca ucieka, a Damianowi nie pozostaje nic innego jak udać się do pobliskich Chęcin. Z czasem okazuje się, że w na pozór spokojnym miasteczku ktoś bestialsko morduje. Miejscowi podszeptują legendę, jakoby w pobliżu czaiło się zło. W Damianie budzi się zmysł dziennikarza śledczego, postanawia na własną rękę przeprowadzić śledztwo. Szuka sojusznika w miejscowej policji i działa pod nosem prokuratora, Arkadiusza Painera. Każdy ma swoje tajemnice. Czy uda się Wolczukowi odkryć wszystkie?

Twórczości Jacka Łukawskiego do tej pory nie czytałam, jednak wiem, że jest szerzej znany fanom fantasy. “Odmęt” to jego debiut w kryminalnym świecie, który osobiście uważam za bardzo udany. Dawno nie spotkałam się z książką tak rozwiniętą fabularnie. Małomiasteczkowa sceneria stworzyła niesamowity klimat. Akcja powieści rozgrywa się swoim tempem, jest pełna tajemniczości i mroku. Dodatkowo wplecione legendy oddziaływały na moją wyobraźnię. Wątek obyczajowy, który sam w sobie był interesujący został wzbogacony o elementy thrillera psychologicznego. Lektura wymagała ode mnie skupienia, ponieważ składa się na nią wiele wątków. Momentami mnogość opisów przytłaczała. Jednak obraz Chęcin i historyczne ciekawostki zrekompensowały chwile znużenia. Autor przyłożył się do kreacji bohaterów, są przede wszystkim autentyczni. Każdy odgrywa znaczącą rolę w całej historii. Szczególnie w pamięć zapadła mi postać Damiana Wolczuka - wielowymiarowa i nieoczywista.

Podsumowując, książka jest przemyślana i dopracowana w każdym szczególe. Ciężko zapomnieć o wydarzeniach w Chęcinach. Zakończenie świetnie dopełnia całość. Wczułam się w klimat tej historii, z ciekawością i przyjemnością sięgnę po kontynuację. Jestem pewna, że autor jeszcze zaskoczy.

Dziennikarz Damian Wolczuk na ogromnego pecha.Nie dosyć,że przegrywa proces o zniesławienie i traci pracę,to jeszcze nakrywa na zdradzie swoją dziewczynę.

W poszukiwaniu drugiej szansy wyrusza więc do Krakowa,ale niestety w pobliżu Chęcin ktoś uderza w jego auto i ucieka.

Na szczęście,przejeżdżała tamtędy wracająca z pracy pielęgniarka Alicja,która podwiozła go do miasteczka i załatwiła nocleg w miejscowym ośrodku uzależnień.

Jeśli Damianowi wydawało się,że Chęciny to nudna i spokojna ,,dziura",to był w ogromnym błędzie.

W miasteczku bowiem grasuje morderca,a mieszkańcy szeptem opowiadają sobie legendy o czyhającym w okolicy złu.

Giną kolejni ludzie,a nasz dziennikarz postanawia poprowadzić własne śledztwo.

Czy uda mu się złapać mordercę?

I jaki związek ze sprawą ma legendarny różaniec?

********************************************

Książka była bardzo fajna.

Powiedziałabym,że to lekki kryminał z elementami obyczaju i trochę fantazji.

Dobrze się ją czytało,chociaż jeśli mam być szczera,zdarzały się momenty,kiedy trochę mi się ciągnęła.Za to końcówka wynagrodziła mi wszystko,bo kompletnie nie spodziewałam się tej osoby w roli mordercy.

Dodatkowym plusem były dla mnie zawarte w książce ciekawostki historyczne no i fakt,że okolice o których czytałam są mi bardzo dobrze znane,więc nie musiałam sobie nic wyobrażać.

Dla mnie to był bardzo dobry debiut no i oczywiście czekam na dalszy ciąg.

A Was zachęcam do czytania.

Zło miesza ludziom w głowach…

17.06 swoją premierę miała książka „Odmęt”. Czytałam o niej wiele pozytywnych opinii i ja również podpisuję się pod nimi.

Damian Wolczuk ma 32 lata i na koncie przegrany proces o zniesławienie. Komornik zajmuje mu konto, traci pracę w redakcji, dziewczyna go zdradza. Zamierza rzucić wszystko i wyjechać do Krakowa. Niestety podczas jazdy ulega wypadkowi, samochód nie nadaje się, żeby dalej jechać. Z pomocą przychodzi mu Alicja Lipińska, która załatwia Damianowi nocleg w ośrodku uzależnień w Chęcinach. W miasteczku dzieją się dziwne rzeczy. Legendy głoszą, że w okolicy panuje zło. Giną ludzie i wydaje się, że każdy ma tu jakieś tajemnice. W Damianie budzi się instynkt dziennikarza śledczego i próbuje na własną rękę odkryć tajemnicę.

Mroczna opowieść, wiele wątków i tajemnic, straszne zbrodnie, krwawe opisy, pytania bez odpowiedzi, to wszystko znajdziecie w książce pana Jacka.

Na dużą uwagę zasługuje fakt, że „Odmęt” to pierwszy kryminał autora. Do tej pory w swoim dorobku miał trylogię fantasy. Osobiście nie czytałam, bo nie przepadam za tego typu gatunkiem literackim, dlatego mam nadzieję, że pan Jacek skupi się teraz na gatunku kryminalnym.

„Odmęt” to przedsmak serii Krąg Painera. Jestem ciekawa dalszych przygód prokuratora Arkadiusza Painera i jego ludzi.

"Odmęt" jest to pierwszy kryminał na koncie pana Jacka Łukawskiego. Ksiazka ma skomplikowaną ale zarazem przemyślaną intrygę, klimatyczna sceneria małego miasteczka powoduje, że czytelnik w całości oddaje się lekturze. Czujemy te powolne życie, które się tam toczy ale także skrywające tajemnice. Duże znaczenie moim zdaniem ma też przeszłość głównego bohatera, bo stanowi ona jakaś część tej historii, bez której ta opowieść nie mialaby sensu. Początek nie zachęcił mnie do siebie, ale czytając dalej dosłownie lawirowałam między kartkami. Lektura wciągnęła mnie na amen. Wiem też, że to pierwszy tom z serii "Krąg Painera", co nie ukrywam, że mnie cieszy. Jestem pewna, iż z prokuratorem Łukawskim, będzie sporo się działo. Wiecie jak zaczynam kryminał, zawsze doszukuje się już w połowie książki kim jest sprawca, przeważnie jest tak, że mi się to udaje. Ale niestety nie tym razem, i nie pomyslałabym nawet, że finał tak mnie zaskoczy. Podsumowujac stwierdzam, że debiut pana Jacka mu się udał. Polecam i czekam na kolejne części. .

pasjonatka_ksiazek1

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

Damian Wolczuk to dziennikarz, który nie ma za bardzo szczęścia w życiu. Pewnego dnia wyjeżdża w stronę Krakowa i jest uczestnikiem kolizji drogowej. Przez tę kraksę zmuszony jest zatrzymać się w małej miejscowości Chęcin. Nie spodziewa się, że tak malutkie miasteczko, ma tak wielką tajemnicę. Zaczyna węszyć. Trupów przybywa na jego ścieżce. Czy uda mu się rozwikłać zagadkę dotyczącą morderstw?

🕶️

Jak na debiut autora @lukawskijacek lektura napisana jest dobrym językiem. Troszkę przeszkadzały mi czasami zbyt przydługawe opisy sytuacji.

Bardzo lubię w książkach kryminalnych odczuwalne napięcie, tajemniczość oraz mrok. W tej tak było. Polubiłam głównego bohatera, który jest dość uparty w swoich dążeniach i nie chce odpuścić choćby na chwilę. Ogólnie postacie skonstruowane są dość realistycznie. Autor wprowadził mnie w tę całą konspirację. Cały czas zastanawiałam się kto jest mordercą. Ogromnym plusem dla pisarza jest fakt, że w powieści potrafił złączyć przeszłość z teraźniejszością, co jest nie lada wyzwaniem. Nie mogę doczekać się, co autor wymyśli w drugim tomie, bo cykl „Krąg Painera” brzmi zachęcająco. Liczę na to, że w kolejnej części będzie jeszcze więcej intryg, niewiadomych, napięcia, tajemnicy.

🕶️

Książka @lukawskijacek ma swoją premierę 17.06.2020, także kochani, jest na co czekać! Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @czwartastronakryminalu.

🕶️

Początek tej książki nie był dla mnie łatwy. Pierwsze 70 stron czytałam, wiercąc się w fotelu i czekając, aż coś się zacznie dziać. Znaczy się, okej, były trupy, ale jakoś trudno było mi wejść do tego świata, poczuć klimat tej powieści. Potem już przepadłam.

Do samego końca nie domyśliłam się, co się właściwie wydarzyło. Do tej pory zbieram szczękę z podłogi, także gratulacje dla autora. Nie spodziewałam się takiego zamieszania. Niełatwo mnie wyprowadzić w pole, ale Jackowi Łukawskiemu się to udało. Jestem pod wrażeniem. Jeśli kolejne części cyklu będą równie dobre, to jestem jak najbardziej za.

Idealnie zagrał wątek związany z wierzeniami. To było bardzo ciekawe i w sumie ON dla mnie rozkręcił całość. Dość mocno jest rozbudowana warstwa obyczajowa, ale nie mogę powiedzieć, żeby mi to przeszkadzało. Tutaj to stanowiło mocny filar i cieszę się, że autor położył na niego nacisk.

Nie do końca jeszcze wiem, co mam myśleć o bohaterze, którego ma dotyczyć cykl. Nie, nie jest zły, jest dobrze zbudowany, wzbudza emocje, ale czasem troszkę działał mi na nerwach. Daję mu jednak szansę i myślę, że jeszcze się polubimy.

Jak wspomniałam, początek był dla mnie nieco problematyczny. Miałam wrażenie, że dzieje się bardzo dużo i nie do końca wiem, dlaczego tak jest. Potem na szczęście powieść nabrała wiatru w żagle i nie czułam jej objętości. Jestem bardzo ciekawa, jak Jacek Łukawski poprowadzi dalej tę serię. Ma ogromny potencjał.