Książę. Trylogia berlińska. Tom 2

Premiera zaledwie dwa dni temu, a ja już po lekturze. Jesienny powiew wiatru sprzyja czytaniu, a jeśli ma się do tego tak dobrą pozycję, to weekend mija niesamowicie szybko. "Książę" to istna mieszanka zdarzeń, charakterów, tematów, to książką która wręcz pożera. Główny bohater, w swoim szaleństwie momentami przeraża, ale właśnie ten rodzaj strachu najbardziej lubię w takie literaturze.

"(...) Wierzenie w moc wywołuje moc, a moc wywołuje energię. Energia nie jest zależna od wiary, żyje swoim życiem. Tworzy własną siłę i wymyka się spod kontroli wierzących, także tych, którzy ją wytworzyli. To proces, którego nie można powstrzymać (...)."

To moje pierwsze spotkanie z autorką i musze przyznać, że jestem zaintrygowana, ten thriller polityczny z wciągającą intrygą i z ciekawymi bohaterami, czyta się naprawdę dobrze. Napisany w świetnym stylu, bardziej przypomina literaturę piękną, a wszystkie detale i nawiązania historyczne robią wrażenie. "Książę" to druga część Trylogii Berlińskiej, ale z powodzeniem można ją czytać jaką samodzielną powieść, ale ja i tak nadrobię poprzednią część.

„Książę” Magdaleny Parys od Wydawnictwa Agora, to książka, którą przeczytałam jednym tchem, w jedną noc. Absolutnie porywająca, doskonale skonstruowana ze świetnie zarysowanymi bohaterami. Fikcja literacka z tak realnymi obrazami, że ciężko nie doszukiwać się prawdy w opisanej historii.

Opowieść porusza trudne tematy kryzys demokracji, lęk przed powrotem ruchów faszystowskich, ale przede wszystkim moc kiełkującej w ludziach ideologii. Demony, które legną się w duszy człowieka, budzą strach. Bo za wszystkimi zmianami politycznymi, społecznymi, historycznymi stoi człowiek, a zagrożenie jest na wyciągnięcie ręki. Ciężkie tematy przeplatane cudownym humorem. Opis berlińskiej policji wywołuje nie jeden raz uśmiech, a może nawet delikatne politowanie. W kontekście całej historii budzi pewien lęk i samoistne skojarzenia ze współczesną sytuacją. „Każdego dnia ktoś kogoś uprowadza, szantażuje, żąda okupu, każdego dnia pali się jakiś dom. Ludziom to już nie przeszkadza. Pech, los, takie życie” opisany marazm i zniechęcenie to taki chocholi tanie, który wynika z niemocy.

„Książę” to bardzo dobra powieść z trudną historią Niemiec (mającą wpływ na cały świat) w tle, przebijająca refleksja polityczno-społeczna jest pewnego rodzaju uzupełnieniem, które zdecydowanie działa na plus.

W książce znajdziemy również wątek miłosny… choć to miłość, w której bohaterowie robią straszne rzeczy.

„Książę” to drugi tom berlińskiej trylogii. Pierwszy tom „Magik” jeszcze przede mną. Zdecydowanie sięgnę po niego, a na trzeci już czekam z niecierpliwością.

Gorąco polecam.

Książka jest nieprzewidywalna, trzymająca w napięciu. Każda z postaci jest wielowymiarowa. Mam nadzieje, ze będzie kontynuacja i to szybko!

Magdalena Parys Książę, jest drugą częścią trylogii berlińskiej. Można go przeczytać jako samodzielną historię. Można również od Księcia zacząć, a potem retrospekcyjnie sięgnąć po pierwszego Magika, w którym autorka poświęca sporo miejsca głównym bohaterom, cofając się do ich przeszłości, kreśli ich charaktery i panujące pomiędzy nimi relacje. To oni cykl scalają. Przedstawione kryminalne historie są oddzielnymi opowieściami i ich znajomość bądź nieznajomość w żaden sposób nie wpłynie na odbiór kolejnej czy też poprzedniej części. We mnie zwyciężyła jednak książkowa tradycjonalistka i zanim sięgnęłam po Księcia, musiałam przeczytać część pierwszą. Moim zdaniem to ważne, żeby lepiej poznać bohaterów, zrozumieć ich motywacje, zgłębić wcześniejsze dzieje, bo trylogia berlińska to nie tylko wciągające opowieści o demonach historii, balansujące pomiędzy kryminałem, thrillerem i historiami szpiegowskimi, ale również doskonałe studium ludzkich charakterów, interesujące grzebanie w prywatnych dziejach poszczególnych postaci, dobre wątki obyczajowe. To dzięki tym elementom bohaterowie stają się bliżsi.

W archiwum Federalnej Służby Wywiadowczej odnaleziono dokumenty, z których wynikało, że niedługo po drugiej wojnie światowej dwa tysiące niemieckich oficerów, bez wiedzy parlamentu, rządu, ani państw alianckich, które w tym czasie okupowały tereny Niemiec, postanowiło odbudować niemiecką armię. Docelowo miała ona składać się z czterdziestu tysięcy żołnierzy. Wydaje się to nieprawdopodobne, jednak takie działania rzeczywiście pojawiły się w historii Niemiec.

Co może zdarzyć się, gdyby taka sytuacja miałaby miejsce również współcześnie? Dlaczego w Niemczech rosną nastroje separatystyczne? Kto może chcieć odbudować potęgę Armii Cieni i do jakich celów miałby ją wykorzystać? Kim jest naprawdę tajemniczy Książę? Magdalena Parys kreśli w Księciu literacką wizję prawdopodobnych działań, po raz kolejny angażując i obligując do znalezienia odpowiedzi znane z Magika trio: prezydenta berlińskiej policji Waldemara Tschapieskiego, komisarza Thomasa Kowalskiego i dociekliwej dziennikarki Dagmary Bosch. Tym razem pomaga im jeszcze tajemniczy Trzeci.

"Tymczasem bez strachu nie ma paniki, bez paniki - chaosu, a chaos był Maxowi potrzebny, trwały chaos to destabilizacja państwa. Co z tego, że będzie podpalał, uprowadzał, szantażował, co z tego? Każdego dnia ktoś kogoś uprowadza, szantażuje, żąda okupu, każdego dnia pali się jakiś dom. Ludziom to już nie przeszkadza. Pech, los, takie życie. Dopiero gdy dzięki mediom wychodzi na jaw, że za każdą zbrodnią stoi jedna siła, że za każdą z nich kryje się jakaś organizacja - wtedy w ludziach zaczyna kiełkować strach. "Książę Magdaleny Parys, poza tym, że jest świetnie interesująco napisany, stanowi również swego rodzaju ostrzeżenie dla ludzkości, ponieważ historia świata niejednokrotnie już zataczała koło.

Na koniec jeszcze muszę ponownie pochwalić szatę graficzną, okładkę oraz wnętrze książki, każdy rozdział jak w pierwszej części poprzedza cytat, każdy - ilustruje również zdjęcie. W Księciu są to reprodukcje dzieł sztuki zaginionych lub zagrabionych w Polsce podczas II wojny światowej. Walor edukacyjny wyśmienity.