Chichot

Pisarz tworzący pod pseudonimem? Nie jest to niczym nowym na rynku wydawniczym. W przypadku trzeciej części cyklu z prokurator Wandą Just i podkomisarzem Piotrem Dereniem zostałam jednak zaskoczona podwójnie. Okazało się, że pod pseudonimem Greta Drawska skrywa się dobrze mi znana i lubiana z wcześniejszych książek, choćby „Wśród nocnych cisz”, czy cyklu „Kobiety nieidealne” Małgorzata Hayles. Ale to dopiero połowa zaskoczenia, bo okazuje się, że i ofiarą w trzeciej części cyklu „Chichot” jest właśnie bardzo poczytny, piszący pod pseudonimem autor.

Czy tym samym autorka puszcza do czytelnika oko odsłaniając nieco kulisy rynku wydawniczego? A może próbuje nam uświadomić jakie niebezpieczeństwa ze sobą niesie ten zawód? W końcu jej bohatera ktoś potraktował niczym wampira z jego własnej powieści wbijając mu osikowy kołek prosto w serce.

W śledztwie, prowadzonym oczywiście przez mój ulubiony duet, pojawia się więcej podejrzanych, niż by sobie życzyli, a każdy z nich miał silną motywację by pozbyć się pisarza. Psychofan? Niewierna żona? A może ktoś usłyszał o gigantycznej zaliczce, którą autor otrzymał na poczet kolejnej powieści? Tylko czy została ona napisana?

Śledztwo prowadzi ich do Bornego Sulinowa, miasta widma. Czego szukał tam pisarz? Czyżby inspiracji do najnowszej książki?

Autorka, podobnie jak w każdej z części, tak i tym razem sięga do lokalnych legend, które dodają fabule tajemniczości. Zahaczamy jednak o historię bardziej współczesną, związaną z wyjściem w 1992 roku wojsk radzieckich z bazy wojskowej w Bornem Sulinowie. Poznajemy też pewną ówczesną historię miłosną, której konsekwencje mogą mieć wpływ na bieżące wydarzenia.

Podobnie jak w całym cyklu, tak i teraz podobała mi się nieoczywista, stopniowo rozwijająca się relacja pomiędzy głównymi bohaterami, pełna domysłów, niedomówień i wynikających z tego niepotrzebnych komplikacji. Również unikanie utartych schematów i naturalnie nasuwających się rozwiązań jest wizytówką tej serii. Autorka udowodniła, że świetnie radzi sobie zarówno thrillerach, jak i w tematyce obyczajowej i kryminalnej. Pisze z lekkością, ale również dużą dozą wrażliwości i wyczucia kreśląc bohaterów, z którymi niezmiernie łatwo się utożsamić.

Autor: Greta Drawska

Tytuł: Chichot

Wydawnictwo: Znak

Wandzie przeszło przez myśl, że gdyby nie zwłoki w kałuży krwi, ten dom byłby idealny. Designerska rezydencja w środku lasu zasługiwała na coś więcej niż protokół z miejsca zbrodni. Dziwna śmierć, jakby sam ją sobie napisał… Popularny, uwielbiany, a jednak anonimowy autor, polski Stephen King dostający milionowe zaliczki. Dlaczego niedawno interesował się ruinami radzieckiej bazy atomowej w pobliskim lesie? Czego szukał w miastach widmach? Prokurator Wanda Just i podkomisarz Piotr Dereń muszą zajrzeć w epokę, gdy zasieki z drutu kolczastego pilnie strzegły tajemnic, a za zdradę dostawało się bilet w jedną stronę. Oboje aż za dobrze wiedzą, że powtarzane kłamstwo nigdy nie stanie się prawdą.

Nie do końca wiedziałam czego mogę spodziewać się po tej części. Niestety nie czytałam poprzednich co było błędem. Myślę, że gdybym zaczęła od początku serii to zrozumiałabym o wiele więcej. Mimo wszystko mi się spodobała. Myślę, że nie ma sensu, żebym czytała poprzednie, ponieważ znam już to zakończenie. Bardzo spodobał mi się humor wprowadzony w niej oraz pismo, które nie jest ciężkie. Kilka elementów wprawiało mnie w osłupienie, ponieważ opisane zostały w idealny sposób. Świetnie się przy niej bawiłam, czego nie do końca się spodziewałam. Myślałam, że będę się przy niej nudzić, jednak nic takiego się nie wydarzyło. Mimo wszystko ma ona wady. Ze względu na to, że nie czytałam poprzednich części nie do końca rozumiałam co się dzieje, jest to moją winą, dlatego nie odejmuje jej oceny. Miałam wrażenie, że czasem akcja prowadzona jest trochę za szybko, co mi się nie do końca podobało. Zakończenie było dla mnie dobre. Myślę, że będę sięgać po książki autorki. Ocena 7/10

"Chichot" to trzecia część kryminalnego cyklu z Wandą i Piotrem w rolach głównych, a informacja z okładki o trwających właśnie pracach nad ekranizacją serii, wywołała uśmiech na mojej twarzy.

Piękna rezydencja w głębi lasu, a w niej zwłoki rodzimego Stephena Kinga, Jakuba Tomczyńskiego. To uwielbiany i niesamowicie popularny pisarz kryminałów, tworzący anonimowo pod pseudonimem - Pan Tom.

Komu zależało na jego śmierci i jaką rolę odgrywają tu poradzieckie miasta widma? Odpowiedzi na te i inne pytania szukać będą prokurator Wanda Just i pod­ko­mi­sarz Piotr Dereń. Wraz z postępującym śledztwem na jaw wychodzi wiele ciekawych "smaczków", które tylko podkręcają mocno napiętą atmosferę. Sama intryga jest przemyślana i skrupulatnie zrealizowana, a zbrodnia dość efektywna, rzec by można - iście filmowa. Uśmiercono pisarza, więc nie zdziwi chyba nikogo, że znajdziemy tu również wiele odniesień do książek, twórczości i literatury.

W tej części przybliżone nam zostaną sylwetki dwójki pozostałych śledczych, znanych nam z poprzednich części, ściśle współpracujących z moim ulubionym duetem. Agata i Tobiasz, bo to o nich mowa, stali mi się równie bliscy, co Wanda i Piotr. Przybliżając ich prywatne perypetie, autorka sprawiła, że traktuję ich jak dwójkę dobrych znajomych.

Dynamiczna i wciągająca akcja oraz lekkie pióro, sprawiają, że całość czyta się szybko i przyjemnie. Ponownie przeszłość przeplata się z teraźniejszością, a autorka kolejny raz zbudowała aurę tajemniczości, trzymając czytelnika w napięciu i niepewności, aż do ostatnich stron.

Być może pamiętacie moje bardzo pozytywne opinie na temat książek Grety Drawskiej? No właśnie, Rytuał i Stos (a zwłaszcza ta druga) bardzo przypadły mi do gustu i nie mogłam doczekać się lektury trzeciego tomu tej serii. W końcu się doczekałam, a na mojej półce zagościł Chichot. Niech Was nie zwiedzie uroczy i zabawny tytuł - wbrew pozorom w powieści mało wesołości. Czy i ta książka mnie zachwyciła? O tym opowiem w tej recenzji.

W rezydencji w samym środku lasu zostają znalezione zwłoki polskiego pisarza, którego porównywano do Stephena Kinga. Choć tak uwielbiany, pozostawał anonimowy i nikt nie znał jego prawdziwego nazwiska. Co więcej, jego książki otrzymywały milionowe zaliczki. Czy to możliwe, że sam na siebie ściągnął tę tragedię? Czego pisarz mógł szukać w miasteczkach widmach oraz w ruinach radzieckiej bazy atomowej? Tego będą musieli dowiedzieć się prokurator Wanda Just i podkomisarz Piotr Dereń.

Przy recenzjach poprzednich części pisałam, że jeden z głównych bohaterów - Piotr Dereń, najpierw został potraktowany po macoszemu, a w drugim tomie został już przedstawiony znacznie lepiej. W przypadku Chichotu muszę napisać o ogromnym postępie autorki względem kreacji postaci. Podkomisarz zyskał swoje pięć minut i dzięki temu mogłam ze spokojem poznać jego charakter, jego rozterki oraz nadzieje na pewien obrót spraw.

W przypadku Wandy Just wszystko wyszło równie zgrabnie i ciekawie, a sama pani prokurator zyskała w moich oczach znacznie więcej sympatii. Przestałam na nią patrzeć jak na wiecznie zdystansowaną i dość oschłą kobietę, a zauważyłam w niej po prostu człowieka, który szuka jakiegoś punktu zaczepienia i który wbrew własnym słowom potrzebuje bliskości drugiej osoby. Czy powtórzę się, jeśli napiszę, że tutaj również zauważyłam znaczny progres autorki? Być może, ale tak właśnie się stało.

Skoro o progresie wspomniałam, to i o samym stylu pisania również wypadałoby coś napisać. Greta Drawska widocznie rozwinęła swój warsztat, a wpływa to tylko i wyłącznie pozytywnie na przyjemność podczas lektury jej powieści. Może i Chichot nie wciągnął mnie tak, jak Stos, ale i tak jestem pod ogromnym wrażeniem. Myślę, że patrzenie na to, jak rozwija się autor i w jaki sposób poprawia swój warsztat, jest jedną z lepszych rzeczy w byciu czytelnikiem.

Wątek zabójstwa autora niezwykle poczytnych pisarzy okazał się dla mnie czymś bardzo ciekawym i jednocześnie dość budzącym niepokój. Mam szczerą nadzieję, że w rzeczywistości coś takiego nie będzie miało miejsce. Z drugiej też strony mam jednak świadomość tego, że taka sytuacja z dużym prawdopodobieństwem się rzeczywiście nie wydarzy, ponieważ zakończenie Chichotu było zaskakujące i dość nieoczekiwane, patrząc na wszystkie poszlaki, jakich doszukali się Wanda i Piotr. Wydaje mi się więc, że możemy być spokojni o naszych ulubionych autorów.

Ten tom sprawił mi czytelniczą przyjemność i naprawdę dobrze było wrócić do tych bohaterów. Mimo tego, że prawdopodobnie jest to ostatni tom trylogii, to mam nadzieję na kolejne części. Związałam się z tymi bohaterami i z ogromną chęcią wróciłabym do nich przy okazji kolejnych tomów. Czy tak się stanie? Liczę na to.

Jeżeli szukacie dobrych kryminałów na (jeszcze) letnie i zbliżające się jesienne wieczory – z całego serca polecam Wam właśnie te książki.

Greta Drawska to pseudonim pisarki. Do tej pory ukazały się trzy tomy serii i trwają prace nad ekranizacją tego cyklu.

Nic nie zapowiadało tego co miało się wydarzyć, jednak po raz kolejny miało okazać się, że tajemnice sprzed lat mają wpływ na teraźniejszość. Obecnie jednak doszło do zabójstwa pewnego bardzo znanego pisarza, który z jakichś powodów pisał pod pseudonimem. Niepokojące było to, że został zabity kołkiem, a jego poprzednia powieść traktowała o wampirach.

Na pewno atutem tej książki jest to, że można ją czytać bez znajomości poprzednich tomów bez uszczerbku dla fabuły. Fabuła w jakimś stopniu jest zaskakująca, jednak dla mnie nie była to jedna z tych książek, których nie mogłabym odłożyć przed przeczytaniem ostatniego zdania. Zakończenie za to okazało się zaskakujące.

,,Chichot" Grety Drawskiej to jeden z tych utworów, który można czytać jako oddzielną całość. Fabularnie ciekawym zabiegiem jest umieszczenie zmarłego w roli pisarza piszącego pod pseudonimem.