Nie sigma, ale enigma tak by można określić bohatera, który w powieści Damiana Jankowskiego mówi o ludziach sobie bliskich.
Jest wśród nich Kamil, przyjaciel, który zginął i został właśnie pogrzebany. Jest dziewczyna-marzenie, realna i nierealna. Jest babcia Wanda ze swoimi siarczystymi przekleństwami. Mama, ojciec, siostra Ania, wujek Olek i ciocia Zosia okażą się postaciami z krwi i kości uwikłanymi w barwne relacje wzajemne, wielkie i drobne szczegóły codzienności Wiagar. Wszyscy oni nazwani i czule przedstawieni staną się towarzyszami tej podróży z pogrzebu przyjaciela. Ożyją we wspomnieniach i dygresjach o rodzinnych kłopotach, tajemnicach i powtarzanych żartach. Gawęda, podsycana obecnością słuchaczki kierującej samochodem, stanie się podnietą do pytań najważniejszych. O zagadki losu, odmiany przyjaźni, miłości i śmierci. O to, jak rodzi się człowiek w życiu-podróży-opowieści.
Od autora
Człowiek to nie ekspres do kawy. Nie wystarczy przeczytać instrukcję, by się go nauczyć. Człowieka można niby rozłożyć na części, ale czy można go potem poskładać? Tak całkiem? No nie wiem, śmiem wątpić. Nastroić? Nastroić to można gitarę, a i to raz po raz trzeba poprawiać. Żyjemy, więc się rozstrajamy. Sztuka, by nie rozstroić się tak kompletnie. Spodobała mi się walka, jaką podejmuje bohater-narrator powieści. Poszukuje on sensu poprzez swoje gadulstwo. Próbuje zrozumieć własny los. Żyje, więc opowiada. Opowiada, więc żyje.
O autorze
Damian Jankowski Ur. w 1992. Publicysta, krytyk filmowy, redaktor Więzi. Prowadzi podcast Oddech kultury. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Autor kilku wywiadów-rzek, m.in.: z Wacławem Oszajcą SJ (Innego cudu nie będzie, 2019), z Wojciechem Marczewskim (Świat przyspiesza, ja zwalniam, 2022), z Dawidem Ogrodnikiem (Koniec gry, 2022), z o. Wiesławem Dawidowskim (Leon XIV. Papież na niespokojne czasy, 2025). W 2022 r. wydał tomik poezji Dwa punkty w skali apgar.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Jaki jest styl literacki książki "Rubi" i czego może spodziewać się czytelnik?
Powieść "Rubi" jest napisana w formie refleksyjnej gawędy, która łączy codzienność z pytaniami egzystencjalnymi. Autor posługuje się językiem pełnym czułości i dygresji, oddając hołd relacjom międzyludzkim oraz pamięci o bliskich. Lektura wymaga od odbiorcy skupienia na warstwie emocjonalnej i filozoficznej, a nie na wartkiej akcji. To proza skoncentrowana na wewnętrznym świecie bohatera i jego próbach zrozumienia sensu życia.
Kim jest autor Damian Jankowski i jak jego doświadczenie wpływa na treść?
Damian Jankowski to ceniony publicysta, krytyk filmowy i redaktor, co przekłada się na wysoką jakość artystyczną tekstu. Jako absolwent polonistyki i autor wywiadów-rzek, sprawnie operuje słowem, tworząc postacie z krwi i kości. Jego doświadczenie w pracy z kulturą i tematyką społeczną widoczne jest w sposobie konstruowania dialogów oraz stawianiu pytań o los. Wiedza literaturoznawcza autora zapewnia czytelnikowi dojrzałą i merytorycznie bogatą narrację.
Czy fabuła skupia się na bieżących wydarzeniach, czy raczej na wspomnieniach?
Narracja opiera się przede wszystkim na retrospekcjach i dygresjach wywołanych podróżą po pogrzebie przyjaciela. Bohater przywołuje postacie babci Wandy, rodziców oraz wujostwa, tworząc wielobarwny portret rodziny uwikłanej w codzienne kłopoty. Wspomnienia służą tu jako narzędzie do oswojenia straty i próby zrozumienia własnej tożsamości. Czytelnik śledzi wewnętrzną drogę narratora, która jest ważniejsza niż fizyczne przemieszczanie się samochodem.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Książka nie jest odpowiednia dla osób poszukujących dynamicznej akcji, thrillerów lub literatury stricte rozrywkowej. Ze względu na swoją dygresyjną formę i skupienie na tematach śmierci oraz żałoby, może być zbyt obciążająca dla czytelników unikających trudnej tematyki egzystencjalnej. Brak linearnej fabuły i liczne dygresje filozoficzne mogą zniechęcić odbiorców preferujących proste i chronologiczne historie. To pozycja wymagająca dużego zaangażowania emocjonalnego i gotowości do refleksji nad przemijaniem.
Jakie kluczowe motywy porusza autor w trakcie opowieści o podróży?
Głównym motywem powieści jest poszukiwanie sensu w obliczu śmierci oraz analiza skomplikowanych więzi rodzinnych. Autor analizuje, jak człowiek kształtuje się poprzez swoje opowieści i relacje z bliskimi, takimi jak babcia Wanda czy przyjaciel Kamil. Tekst dotyka zagadek losu, różnych odcieni przyjaźni i trudnej sztuki zachowania wewnętrznej równowagi w rozstrojonym świecie. Całość stanowi próbę poskładania fragmentów ludzkiego życia w spójną i zrozumiałą historię.
