Rozalia. Córki Botanika. Zielarki. Tom 4

🏵 "Zielarki. Rozalia" autorstwa Urszuli Gajdowskiej to czwarty tom serii pod tytułem "Córki botanika".

🏵 Rozalia Wigura słynie z ziołowych nalewek i eliksirów odmładzających.

Jest niezależną kobietą, jednak nie wierzy w siebie i w to, że ktoś mógłby się nią zainteresować.

Rozalia od lat zakochana jest w Julianie Zaręba, lecz choć mężczyzna od dawna wysyłał jej sygnały, że i ona nie jest mu obojętna, to w pewnym momencie wyjeżdża bez słowa łamiąc jej serce. Rozalia udaje, że jej to nie obeszło, jednak w głębi serca marzy o własnej rodzinie i dzieciach.

Kobieta nie wie, że Julian miał ważny powód aby wyjechać, oraz że grozi mu niebezpieczeństwo.

Czy Julian pozna prawdę na temat swojej przeszłości?

Czy Rozalia wybaczy mu jego zachowanie?

Kto chce zaszkodzić Julianowi i dlaczego?

🏵 Bardzo polubiłam siostry Wigura, i choć każda z nich jest niepowtarzalna, to czuję, że z Rozalią mogłabym się zaprzyjaźnić.

Jest ona niezwykle wrażliwą i nieśmiałą osobą, a jednocześnie skrywa w sobie ogień. Pomimo bolesnych wydarzeń z przeszłości, w wyniku których niemal całkowicie straciła słuch nie poddała się, i zawsze jest gotowa pomagać innym. Jej bezinteresowność i dobre serce sprawiło, że nie sposób jej nie polubić.

Książkę przeczytałam w dwa wieczory i naprawdę się przy niej zrelaksowałam. Historia Juliana i jego droga do poznania prawdy o swoich rodzicach mnie wciągnęła i byłam bardzo ciekawa, co z tego wyniknie, oraz kto stał za tym wszystkim co się mu przytrafiło.

Mamy tu rodzinną tajemnicę, intrygi, kłamstwa, przemoc w małżeństwie, poszukiwanie prawdy na temat wydarzeń z przeszłości, oraz wątek paranormalny.

Jest to niezwykle klimatyczna powieść, która mnie urzekła i bardzo się cieszę, że miałam okazję ją przeczytać.

Jeśli lubicie romanse historyczne, to ta seria musi się znaleźć w Waszych rękach.

Poprzednia dylogia "Córki botanika. Bliźniaczki" dostarczyły mi nie lada emocji i przygody z Hortensją i Hiacyntą - młodszymi siostrami Jaśminy i Rozalii. Poza tym fajnie było dowiedzieć się, co u nich słychać. Nie inaczej było w przypadku Zielarek. Działo się bardzo dużo. Swoją drogą ciekawa jestem, czy lubicie takie kwiatowe imiona? Mnie się podobają ze względu na swoją oryginalność. 

Każda z bohaterek jest na swój sposób wyjątkowa i każda bez problemu da się lubić. Wracamy do ich dzieciństwa i zdarzeń, które zaważyły na tym, jakimi stały się kobietami. Obserwujemy ich zmianę poglądów, przełamywanie stereotypów, podziwiamy za odwagę w walce o swoje.

Autorka zabiera nas do XIX wieku nad Narew i krajów Orientu. Gdziekolwiek by nie była umieszczona akcja, to uwielbiam spotykać ten okres w literaturze. Autorce doskonale udało się uchwycić tamte realia. Pojawi się pewien sułtan ze swoim haremem (nie pamiętam, kiedy czytałam coś takiego) i handlarze niewolników. Nie zabraknie również niebezpiecznych momentów, tarapatów, śledztw, spisków, tajemnic, sekretów, niedomówień, ciekawostek zielarskich, humoru oraz komedii pomyłek. Nie obędzie się również bez trosk i problemów, które niezależnie od epoki dotykają każdego z nas tak samo. To problemy małżeńskie, strata, poszukiwanie własnych korzeni czy potrzeba decydowania o sobie. 

W pierwszym tomie dylogii totalnie zaskoczył, a nawet zszokował mnie wstęp. Czegoś takiego się nie spodziewałam. Widzimy, jak nieprzewidywalny, zaskakujący bywa los. Nigdy nie możemy być pewni tego, co nam przygotował. A autorska zgrabnie lawiruje, by niejednokrotnie wywieźć nas w przysłowiowe pole. 

Tak jak i poprzednio, tak i teraz moją uwagę zwróciły rysunki przedstawiające głównych bohaterów, których autorką jest sama Urszula Gajdowska. Moim zdaniem idealnie oddają ich charakterystykę. 

"Córki botanika. Zielarki" to barwne, porywające, wielowymiarowe i nietuzinkowe powieści romantyczno-przygodowe, z którymi nuda nikomu nie grozi. Emocji co nie miara! Jeśli jesteście fanami romansu kostiumowego - musicie koniecznie sięgnąć po te tytuły!