Roman(s)

Do książki należy podejść z dużą rezerwą. Można ją różnorako odbierać. Mnie niesłychanie rozbawiła, pomimo tego, że zawiera wiele zboczonych wręcz tekstów. Sama fabuła jest niesamowicie zabawna i z przyjemnością sięgnę po kolejne publikacje tego autorka. Niekiedy odnosiłam wrażenie, że autor opowiada swoją lub czyjąś autentyczną historię. Jeśli tak było naprawdę, to tym bardziej chylę czoła. Dla mnie super, lekka komedia idealna na jesienne wieczory. Jestem niesłychanie ciekawa opinii pozostałych czytelników.

Są autorzy, po których sięgamy w momencie konkretnej potrzeby. Jedni gwarantują ogrom wzruszeń, inni strach i napięcie, jeszcze inni zapewniają wysiłek umysłowy podczas rozwiązywania zagadki. A Piotr C. przynosi zapasy ironii, sarkazmu i dobrej rozrywki 😁

Roman - czterdziestoletni korposzczur, którego głównym zadaniem jest tanio kupić i drogo sprzedać, ma jasny plan na swoje życie. Zagorzały singiel, nieco rozczarowany swoim gustem odnośnie płci pięknej. Taki co to alkoholu, seksu i pacierza nie odmawia 😉

Uwielbia dostatnie,wygodne życie, swoją pracę i widok z okna swojego biura. Aż tu nagle...

Zaczęło się niewinnie. Romkowi nazbierało się zbyt wiele dni urlopowych i upolowany w końcu przez pracownice HR-u, wysłany został na urlop właśnie. Cóż było robić. Kupił bilety na Jamajkę, zabrał trochę roboty do domu i postanowił zdalnie dopinać kontrakty, ze słonecznej plaży. Niestety plany pokrzyżował mu stryj...swoją śmiercią.

I tak oto, wskutek testamentu krewnego, zamiast do ciepłego kraju, nasz bohater trafia do zapyziałej leśniczówki, w zabitej dechami dziurze.

A na miejscu, jakby tego było mało, wdaje się w romans...lub miłość - sami sprawdźcie.

Bukiet "złotych myśli" na każdy przypadek, ogromne pokłady sarkazmu, ironii i absurdu. Tego tutaj nie zabraknie. Sposób, w jaki napisana jest historia powoduje, że nie raz parskniecie śmiechem 🤣

Na oderwanie myśli, na poprawę humoru, na po prostu rozerwanie się...polecam 🤣

O czym tak naprawdę marzą kobiety? Myślę, że każda z nas jest inna i zarówno w sferze emocjonalnej jak i intymnej znacznie się różnimy. Sądzę, że nie ma jednego złotego środka i wydaje mi się, że znajdą się wśród nas kobiety, które szukają księcia na białym koniu, jak i te, które potrzebują szalonego wariata, a jeszcze inne twardziela o miękkim serduchu. Zgadzacie się ze mną?

Czy zatwardziały singiel i pracoholik jest dobrym kandydatem na partnera życiowego? Patrząc na Romana, raczej marne szanse… Co więc takiego w sobie ma, że kobiety mdleją na jego widok? Ładna buźka, gruby portfel, a może urok osobisty? Z pewnością nie musi się bardzo starać, bo kobiety go wręcz uwielbiają. Wyobraźcie sobie, że ten pan został siłą wypchany na przymusowy urlop. Miały być ciepłe kraje, a skończyło się na pomorskiej wiosce, w której korposzczur dostanie prawdziwą szkołę przetrwania…

Zabierając się za czytanie tej książki, wiedziałam, że będzie ona lekką i niewymagającą lekturą. Myślę, że takie książki są idealną odskocznią na oderwanie i odstresowanie się od codzienności. Przepełniona humorem, seksem, ciętym ostrym językiem, i rozbrajającym dialogami sprawia, że trzeba ją czytać z przymróżeniem oka. Niektóre fragmenty kupiły mnie totalnie, zaś inne były nieco żenujące, ale całość biorę jak najbardziej na plus. Znajdziemy w niej sporo erotyki i choć nie jest strasznie wulgarna, to nie spodziewajcie się tutaj romantycznych uniesień. Ja po przeczytaniu poprzedniej książki autora wiedziałam na co się piszę i właśnie takiej historii oczekiwałam.

Życie w stolicy rządzi się swoimi prawami. Bezwzględny wyścig szczurów, brak angażowania uczuć, tempo funkcjonowania, które nie pozwala na większe zastanowienie się nad swoim losem. I tak lata mijają niepostrzeżenie i nim się człowiek obejrzy, oprócz doczesnych dóbr, które go otaczają, nie ma wokół nic tak naprawdę wartościowego. Lecz nie każdy nadaje się do funkcjonowania gdzieś indziej i żadne piękne okoliczności przyrody i beztroskie porywy serca nie są w stanie tego zmienić.

Roman to mężczyzna doświadczony, czterdziestoletni, z pewnym bagażem doświadczeń w różnych kwestiach. Do życia podchodzi nieco cynicznie, z dużym dystansem, przekładając to także na związki. A w tych niespecjalnie miał szczęście, lecz osiągnął już taki etap, że nie szuka niczego na siłę ale też znudzony jest czymkolwiek, co trąci bezsensem. Ma dobrego kumpla- Jo, który jest dobrym towarzyszem rozrywek. W pracy osiągnął już wiele, choć przed nim jawią się kolejne zawodowe szanse, a kariera finansisty, jak ją sam określa, pozwoliła mu na godne życie. Niestety bezustannie zabiera cenny czas, nie pozwalając zbytnio na posiadanie przestrzeni w życiu prywatnym. Ale Romanowi to nie przeszkadza, przyzwyczaił się do tego stanu rzeczy. Ponadto jest typowym mieszczuchem, z radością korzystającym z dóbr metropolii. Lecz życie nie przestaje stawiać przed nim wyzwań. Ale czy z każdym jest sobie w stanie poradzić?

"Roman(s)" to wszystko, czego mogłabym się spodziewać po książce autorstwa Piotra C., a nawet jeszcze więcej. Lojalnie ostrzegam- lepiej nie czytać jej w miejscu publicznym, chyba, że nie ma się problemu z tym, że śmiejemy się sami do siebie. Bo humoru w niej nie brakuje, chociaż, co warto podkreślić, jest on specyficzny, więc może nie każdemu przypaść do gustu- w moje upodobania trafia jednak idealnie. W powieści znajdziemy także niesamowity sarkazm, patrzenie na życie z przymrużeniem oka i cięty język, czyli wszystko to, za co Autora albo się kocha albo nienawidzi. Ja przeczytałam książkę jednym tchem i naprawdę doskonale się przy niej bawiłam. A największym atutem każdej książki Piotra jest to, że nigdy nie mamy pojęcia w jakim kierunku zostanie pokierowana fabuła i jak się zakończy. Bowiem nie spotkamy tu przesłodzonej rzeczywistości, wręcz odwrotnie- otrzymamy gorzką i może nieco trudną do przełknięcia dla niektórych, ale jakże prawdziwą!, pigułkę o doczesnym świecie i ludziach. O jednorazowych związkach, o uczuciach znikających szybciej niż kamfora, o materialnej pogoni, o zamiłowaniu do trendów w modzie, urodzie, stylu bycia. Ale przede wszystkim o samotności, która wyziera spomiędzy pędzących na oślep ludzi oraz o przemijaniu, którego nie oszuka żadna ilość pieniędzy ani najlepszej klasy lekarz medycyny estetycznej. Dodatkowo całość jest tak świetnie napisana, tak idealnie wyważona, tak specyficznie skomponowana, że ja po prostu jestem zachwycona. Polecam każdemu, kto nie traktuje życia i otoczenia zbyt poważnie i szuka czegoś naprawdę dobrego na półkach księgarni. Roman i jego wiejskie przygody to coś niezbędnego na jesienne wieczory i absolutnie wartego poświęconego czasu. Uwielbiam tę książkę!

„W życiu chodzi o to, aby zakochiwać się, szaleć na fali emocji, cierpieć i znów walić głową w mur, mieć motyle w brzuchu i pić wódkę o czwartej rano, bo znów nie wyszło”.

Piotr C. to jest to jest marka. Poczucie humoru, sarkazm, ironia, „złote myśli” i to podejście do życia, jakby na jak haju, ale tak przerażająco realistycznie – bez lukrowania, pudrowania, nawijania makaronu na uszy, jest konkret, akcja i reakcja, nie ważne czy się komuś to podoba, czy nie.

Gdy zaczęłam czytać „Roman(s)” Piotra C., pomyślałam, że czeka mnie kolejna dawka tego nieszablonowego stylu. Potem pomyślałam, że chyba Autor się nieco starzeje.. 😉 by dość szybko naprostować to błędne myślenie i dać się znów wpuścić w maliny. TO jest nieco inny Piotr C. jakiego do tej pory znałam, ale jednak wiąż tak samo bezpośredni, intrygujący, zaskakujący i zabawny.

Poznajcie zatem Romana. To przystojny czterdziestolatek, zamożny, zdeklarowany singiel, prawnik w markowym garniturze, „szczur miejski” kochający „pływać w warszawskim ścieku”, podziwiać panoramę drapaczy chmur i wieść szybkie życie, „imperator miejskiego podrywu” porażony banalnością swojego gustu co do kobiet, do tego nałogowy pracoholik. I jak na przodownika pracy przystało Roman ma dużo zaległego urlopu i właśnie został na niego przymusowo wydelegowany przez lisice z działu HR. Niechętnie, ale zaplanował spędzić ten czas udręki na Jamajce. Jego plany pokrzyżował jednak wuj, który niespodziewanie postanowił umrzeć. Roman wylądował więc na styczniowym urlopie na zabitej dechami pomorskiej wsi, w starej leśniczówce na skraju puszczy..

Czy tu można poznać miłość swojego życia?

A może to świetna miejscówka na przelotny romans bez zobowiązań?

Czy facet który kocha cynizm, pogoń za sukcesem, samotność i łatwe kobiety, potrafi przestać kalkulować i cieszyć się chwilą.. I jak długo..?

„Roman(s)” to historia romansu Romana. Pełna humoru, lekka powieść przy której można się nie tylko dobrze bawić, ale i uchwycić kilka życiowych prawd.

Polecam.