Robaki w ścianie

Podczas porannego spaceru z psem, młoda, cierpiąca na schizofrenię dziewczyna, odnajduje w lesie powieszone ciało mężczyzny. Ten szok powoduje, że dziewczyna trafia ponownie do szpitala, a na ręce bydgoskiej policji spada sprawa brutalnego morderstwa. Sposób w jaki okaleczone i podpisane (tak podpisane!) jest ciało, sugeruje, że to zbrodnia na tle homofobicznym. Rozpoczyna się gra z czasem, gdyż istnieje podejrzenie, że nie jest to ostatnie „dzieło” sprawcy. Do akcji wkracza komisarz Bondys z zespołem.

Ta książka to solidny, klasyczny kryminał i jednocześnie fantastyczny debiut.

Autorka na tle szarej Bydgoszczy lat 90 serwuje nam mroczną, wciągającą historię. Ofiary, podejrzani, poszlaki wydają się nie mieć ze sobą nic wspólnego. Sposób, w jaki autorka snuje tę opowieść, sprawia że czytelnik staje się częścią zespołu śledczych. Uruchamiają się trybiki, które za wszelką cenę chcą połączyć kropki. A zakończenie i tak nas zaskakuje!

Szczególnym plusem tej powieści jest postać Komisarza Bondysa. To silny, rosły mężczyzna o dużej wrażliwości co czyni go wyjątkowym. Na pozór twardy i nieugięty, a jednak empatyczny i budzący pozytywne emocje. No dobra, przyznam się, komisarz Bondys to mój pierwszy książkowy crush! Autorka wnikliwie przybliża nam jego postać i podejrzewam, że wykorzysta to w kolejnych tomach, po które bez wątpienia sięgnę!

Książka porusza również bardzo ważne problemy społeczne, takie jak osąd społeczny, dyskryminacja, zmagania z poczuciem odmienności i wpływem otoczenia na koleje ludzkiego losu. Tytułowe robaki w ścianie również nie są bez znaczenia, ale nie chcę zdradzać zbyt wiele. Wszystkie te wątki nadają tej pozycji autentyczności.

Według mnie jest to kawał dobrej roboty ze strony autorki i wielki potencjał na świetną serię.

Polecam Wam serdecznie, jestem na TAK!

Hanna Szczukowska-Białys – „Robaki w ścianie” to naprawdę świetna powieść kryminalna!

Mroczna, szara Bydgoszcz lat 90-tych skrywająca swoje tajemnice, które powoli wypełzają na wierzch jak robaki… Historia, która trzyma w napięciu, a z każdą kolejną stroną wciągamy się bardziej i bardziej…

W bydgoskim lesie zostaje odnalezione okaleczone ciało mężczyzny. Śledztwo prowadzi doświadczony komisarz Bondys z parą młodych policjantów. Jednak czy uda im się na czas rozwiązać zagadkę brutalnej śmierci i złapać sprawcę zanim dokona kolejnego morderstwa?

Styl i słowo Hanny Szczukowskiej-Białys mogą zaskoczyć, jednak wciągną w powieść z zaciekawieniem i nutką tajemnicy. Razem z komisarzem będziemy śledzić i analizować dowody aby odnaleźć sprawcę. Dodatkowo realistycznie opisana Bydgoszcz lat 90-tych rewelacyjnie oddaje tamtejsze realia i funkcjonowanie miasta, Zachemu i naszej lokalnej społeczności. Ogromny szacunek dla autorki za realne i prawdziwe opisy różnych sytuacji miejskich (wybuch w Zachemie, temat puzzli, itd.), które stanowiły tło dla dochodzenia. Autorka zauroczyła mnie swoją kryminalną powieścią.

Hanna Szczukowska-Białys – „Robaki w ścianie” zdecydowanie musicie ją przeczytać. Zwłaszcza, że niebawem ukażą się kolejne tomy o przygodach komisarza Bondysa.

M.B.

Szkolny Klub Recenzenta

Podobno boazeria to wyznacznik polskiej gościnności, obowiązkowy element domowego wystroju – coś jak ćmielowskie figureczki czy kosz ukryty w szafce kuchennej. Przez lata nie zasmakowałam luksusu posiadania żadnego z owych dodatków. Lektura „Robaków” utwierdziła wątpliwą reputację „bursztynowej komnaty”, która niemal od zawsze kiełkowała w mojej głowie. Mogę żałować porcelanowych kotków, nawet śmieci upychanych pod zlewem. Ale pełzające robactwo – to już zbyt wiele.

Dawno nie czytałam tak klimatycznego thrillera. Wydaje się, jak gdyby opisywana (przez rodowitą mieszkankę, co dodatkowo podnosi mój stopień zaufania w autentyczność odtwarzanych realiów) Bydgoszcz była kolejnym bohaterem, jednym z całego arsenału. Im więcej zaś postaci i wątków, tym bardziej raduje się moje czytelnicze serducho – następny punkt dla autorki! Niestety, nie sposób oddailić się od matematycznych prawideł, zatem gdy mamy do czynienia z plusem, tuż obok czaić musi się minus. Na miano głównej bolączki, która uparcie przypominała o sobie, próbując jednocześnie odebrać mi przyjemność z lektury, zasługuje styl. Wspominam go tuż obok peanów na cześć bohaterów, ponieważ to właśnie w interakcjach zachodzących pomiędzy nimi dało się odczuć dziwną do nazwania energię. „Kanciastość” dialogów i pojedynczych scen zrzucam jednak na karb debiutu. Wierzę, że rozbieg wzięty przez autorkę da początek długiemu maratonowi. Zaserwowane przez nią pokaźne tomiszcze jednoznacznie ilustruje powiedzenie „jest dobrze, a będzie jeszcze lepiej”.

Choć od opisywanej w „Robakach” Bydgoszczy dzieli mnie 300 kilometrów z przysłowiowym hakiem (i jakieś 30 lat...),na dobre wsiąkłam w jej mroczne zaułki. Ledwo opuściłam je wraz z przerzuceniem ostatniej strony, a już zaczyna się robić tęskno. Zdecydowanie potrzebuję kolejnej dawki przygód komisarza i jego teamu.

Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam tytuł powieści Hanny S. Białys, w moim umyśle od razu coś kliknęło. Z miejsca zapragnęłam poznać tę historię, nawet jeśli miałaby okazać się prawdziwie... odrzucająca (ze względu na tytułowe insekty oczywiście). Już pierwsze strony okazały się jednak na tyle wciągające, że nie było już innej opcji – ja musiałam doczytać tę powieść do samego końca jak najszybciej, by poznać rozwiązanie przedstawionej sprawy.

Bydgoszcz, lata 90. Pewnego dnia na obrzeżach miasta młoda kobieta znajduje zwłoki brutalnie okaleczonego mężczyzny. Wszystko wskazuje na to, że sprawca nie wstydzi się swojego czynu — swoją ofiarę podpisuje i sam naprowadza śledczych na pierwsze tropy. Misternie wyryte napisy na ciele denata prowadzą komisarza Bondysa do kolejnej ofiary. Morderca jednak nie spoczywa na laurach i postanawia ciągnąć swoją brutalną grę dalej. Czy komisarzowi uda się ustalić jego tożsamość, zanim będzie za późno i zanim w mieście wybuchnie prawdziwa panika? Co wspólnego z całą sprawą może mieć pacjentka szpitala psychiatrycznego?

Sam opis brzmiał dla mnie bardzo ciekawie, więc moje nadzieje co do tej powieści były całkiem wysokie. Szczerze liczyłam na to, że powieść ta wciągnie mnie bez reszty i sprawi, że będę w stanie myśleć tylko o niej. Szybko okazało się, że faktycznie się tak wydarzyło, a ja z niecierpliwością oczekiwałam końca pracy, by wrócić do domu i czytać.

Głównym bohaterem powieści jest komisarz Bondys, jednak nie powiedziałabym, że on tak w stu procentach wiedzie tutaj prym. Swój czas antenowy otrzymują również inni bohaterowie, którzy mniej lub bardziej powiązani są z całą sprawą oraz samym komisarzem. Wracając jednak do Bondysa — uważam go za bohatera dobrze wykreowanego, ciekawego i takiego, który rzeczywiście potrafi wzbudzać sympatię w czytelniku. Sama przyłapałam się na tym, że w pewnym momencie zaczęłam myśleć o tej postaci, jak o dobrym i godnym zaufania policjancie.

Docenić muszę to, jak autorka poprowadziła tutaj akcję oraz to, jak skutecznie wodziła mnie za nos, aż do ostatniej strony. Niektóre fragmenty nie było może tak angażujące, jakbym sobie tego życzyła, ale oceniając tę powieść jako całość, muszę napisać, że to kurczę naprawdę świetna książka jest! Okrutnie mocno spodobało mi się też to, jak sprytnie autorka nawiązała tytułowymi robakami do kolejnych tajemnic, które powolutku wypełzały na powierzchnię i zmieniały wiele dotychczasowych przekonań, które rządziły wśród bohaterów książki.

Hanna S. Białys ma bardzo dobre pióro, które zdecydowanie sprawia, że przez tę książkę się płynie — nie przesadzam, 300 stron pochłonęłam praktycznie na raz, a to już chyba coś znaczy. Nie chciałabym, by moja opinia była za słodka, ale nic nie poradzę na to, że ten tytuł jest po prostu bardzo dobry. Myślę, że nawet klimat lat 90. Został oddany świetnie, a wszystkie elementy zostały zgrabnie połączone ze sobą, dzięki czemu powstał właśnie ten tytuł.

Jeżeli poszukujecie wciągającego kryminału, w którym nie brakuje tajemnic, zagadek i ofiar, to zdecydowanie skuście się na tę pozycję. Ja czekam już z niecierpliwością na kolejne tomy cyklu z komisarzem Bondysem w roli głównej.

Nie znoszę robactwa….. na samą myśl o nich mam dreszcze, te chude nóżki …. dużo nóżek, czułki, pancerze… brrr.. ale za to bardzo lubię książkę ROBAKI W ŚCIANIE! 😉

Widząc ten tytuł miałam pewne obawy, bo po stronach książki biegają karaluchy, mówię prawdę! Ale tu nie chodzi stricte o pełzające paskudy, bo owe „robaki” to kłamstwa, tajemnice, całe zło które kryje w sobie człowiek, a gdy tylko poruszysz odpowiednią strunę, czy nadepniesz na „zainfekowany” kawałek owe „robactwo” rozpełza się we wszystkie strony! Trzeba na nie uważać, trzeba mieć porządek w życiu i w głowie, ale wszyscy doskonale wiemy, że jest to w zasadzie niemożliwe.

Ponownie wróciłam do lat 90-tych i od pierwszych chwil mocno się tu zadomowiłam, chociaż to z czym się spotkałam wcale nie było przyjemne. Towarzyszyłam pewnej dziewczynie, która w lesie odkryła zwłoki młodego mężczyzny. To był przerażający widok, bo trup był naznaczony, jakby podpisany przez mordercę, a to był dopiero początek. Dobrze, że szybko na mojej drodze stanął komisarz Bondys, wiesz dziwny typ, zamknięty w sobie, taki trochę gbur, trochę cichociemny, ale pełen charyzmy no i wziął sprawy w swoje ręce. Oj dużo mu zawdzięczam, zna się facet na swojej robocie, a nie jest ona bezpieczna. Przeprowadziliśmy wiele rozmów, przesłuchań, wizji lokalnych, ba nawet byliśmy w szpitalu psychiatrycznym… oj działo się, sporo.

W tej historii każdy walczy ze swoimi „robakami”, jest ich mnóstwo. Cicho drepczą i zatruwają życie. Traumy, problemy, szarość życia, nieszczęście, brak akceptacji, choroby, strach przed innymi… to z tym mierzą się bohaterowie. Rozdziałów było tu mnóstwo, tak jak tych insektów. Krótkie, małe, pędzą, nie zatrzymują się ani na chwilę - moim zdaniem taki zabieg wpływa na odbiór całej historii, zdecydowanie jestem jego zwolennikiem.

Aż trudno mi uwierzyć, że zaakceptowałam te robaki, że dobrze mi było w ich towarzystwie, no dobra nie rozpędzajmy się 😉 ale czekam na kolejny tom, jestem ogromnie ciekawa z czym będzie się musiał zmierzyć komisarz Bondys.

PS to świetny debiut 🙂

Jeśli często sięgacie po debiuty i tak jak ja lubicie kryminały, to mam coś dla was coś wyjątkowego!

"Każda rodzina ma swoje sekrety i swoje robactwo ukryte w ścianach - wystarczy tylko poruszyć pierwszą deseczką...".

~Lata 90 - Szara, brudna Bydgoszcz.

W lesie na obrzeżach miasta, podczas spaceru z psem, młoda dziewczyna przypadkiem znajduje okaleczone zwłoki powieszonego mężczyzny z wyrytym na piersi napisem.

Sprawę przejmuje doświadczony komisarz Marek Bondys, który dzięki pozostawionym przez oprawcę śladom, dochodzi do następnej ofiary.

Czy zdoła rozwiązać zagadkę zanim zaczną umierać kolejni mieszkańcy miasta?

Kim jest morderca?

I najważniejsze co wspólnego z zagmatwaną sprawą zabójstwa ma pacjentka szpitala psychiatrycznego?

~"Robaki w ścianie" autorstwa Hanny Szczyrkowskiej - Białys to bardzo wciągający, pierwszy tom serii kryminalnej z komisarzem Bondysem, który zabiera nas w podróż do polskiej rzeczywistości, panującej w latach 90-tych. Temat często powielany przez autorów, przez co na własnej skórze możemy poczuć realia tamtych czasów: zewsząd panujący brud, brak zrozumienia wraz z nietolerancją czy wręcz nienawiścią osób o innej orientacji seksualnej.

~ Autorka z wielką precyzją oddała w nasze ręce ducha tamtych czasów, co wraz ze świetnie wykreowaną postacią komisarza Bondysa, dusznym klimatem, zawiłą, a zarazem ciekawą zagadką kryminalną stworzyło historię od której nie sposób się oderwać.

~ Podsumowując - "Robaki w ścianie" - to doskonały debiut kryminalny z wielowątkową i wielopłaszczyznową fabułą, która zaskakuje i wciąga przez co całą historię czyta się wprost jednym tchem.

~Jako miłośniczka kryminałów - polecam każdemu!

Wasza J.K.

Tegoroczny urodzaj debiutów nie ma końca. Kilka już mnie zachwyciło, żaden nie rozczarował, więc liczę na to, że ta passa będzie się utrzymywać. Lubię mieć podczas lektury świadomość, że to, co czytam, doczeka się kontynuacji. Bez wątpienia jestem seryjną czytelniczką, więc cieszy mnie to, że panuje obecnie moda na wielokrotne wykorzystywanie tych samych bohaterów w fabułach.

"Robaki w ścianie" to powieść, która zaintrygowała mnie już od pierwszych zapowiedzi. Hanna Szczukowska-Białys stworzyła bowiem historię osadzoną w moich ukochanych latach 90. Taki czas akcji zawsze działa na mnie jak magnes, choć sama niewiele z tego okresu pamiętam, to klimat tamtych lat ciągle wywołuje u mnie szczególny zestaw emocji. Dodatkowym autem miała być Bydgoszcz, dawno nie miałam w rękach kryminału typowo miejskiego, bardziej oczywistym wyborem dla autorów są raczej małe, zamknięte społeczności.

Debiutantce udało się rzeczywiście wykorzystać potencjał drzemiący w dekadzie przemian, a z Bydgoszczy uczyniła pełnoprawną bohaterkę swojej książki. Nie sposób byłoby oderwać fabułę od tego miasta i jestem pełna podziwu dla takiej kreacji, gdyż z reguły nawet nie zwracam uwagi na to, gdzie toczy się akcja, a tutaj chłonęłam po prostu opisy kujawsko-pomorskich realiów.

Jednak ogólnie opisów w tej powieści było dla mnie za dużo. Wątek kryminalny był świetnie skonstruowany i naprawdę mocno zagmatwany, pełen istotnych pobocznych elementów, ale drobiazgowość w marginalnych kwestiach była dla mnie przytłaczająca. Lubię szczegóły i dbałość o nie, jednak w tym konkretnym przypadku po prostu autorka przesadziła, utrudniając mi odbiór całej fabuły, ponieważ nie mogłam się skoncentrować na tym, co w niej naprawdę istotne.

Główny bohater, czyli komisarz Bondys jest dość specyficzny i trudno mi stwierdzić, czy go polubiłam. Podobało mi się jego pełne zaangażowanie w śledztwo, to, że wręcz nim żył. Plusem jest dla mnie też jego stosunek do psa, zawsze bliżej mi do ludzi, którzy darzą czworonogi taką bezwarunkową miłością i cieszę się, że coraz częściej zwierzaki pojawiają się w kryminałach jako pozytywny element codzienności policjantów.

"Robaki w ścianie" to solidny debiut i dobry początek nowej serii kryminalnej. Hanna Szczukowska-Białys ma doskonały warsztat i intrygujące pomysły na fabularne rozwiązania. Z przyjemnością będę śledzić kolejne dokonania bydgoskich kryminalnych i już nie mogę się doczekać drugiego tomu.

Moje 7/10.

Recenzja powstała w ramach akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.

Zapewne znacie to uczucie, gdy trzymacie w dłoniach debiutancką powieść. Wielka niewiadoma, zagadka i te myśli krążące po głowie spodoba się czy nie? Ja w ostatnim czasie mam szczęście do udanych debiutów. "Robaki w ścianie" przyciągnęły mnie swoim opisem, więc zgłosiłam się do akcji recenzenckiej organizowanej przez Wydawnictwo SQN. Nie ukrywam, miałam pewne obawy co do tej książki ze względu na jej gabaryty. Ponad 500 stron i do tego debiut. I teraz najważniejsze kilka dni temu skończyłam ją czytać, nie zliczę, ile razy siadałam, żeby napisać recenzję i po prostu totalne zaćmienie. Dawno mi się taka sytuacja nie zdarzyła. Przeczytałam tak dobrą książkę, że zabrakło mi słów.

"Człowiek człowiekowi wilkiem jest".

Bydgoszcz lata 90 -te. Młoda kobieta dokonuje makabrycznego odkrycia w lesie. Jakiś psychopata bestialsko zamordował i powiesił mężczyznę. Mordercy zależało na publicznej ekspozycji jego dzieła. On wcale nie chce utrudniać policji śledztwa, on nawet podpisał zwłoki. Jedno morderstwo pociąga za sobą kolejne. Szaleniec nie próżnuje. Śledztwo prowadzi komisarz Bondys kiedyś pełen zapału, a obecnie jego werwa została zmiażdżona przez brutalność realiów ich profesji, a oczekiwana satysfakcja z pracy zmieniła się w wieczne poczucie niedosytu. Bondys musi się dowiedzieć, co łączy ofiary i czym kieruje się psychopata. Dlaczego zabija i jaki ma motyw?

"Robaki w ścianie" to fenomenalny debiut. Książka wciąga już od pierwszych stron. Autorka idealnie odwzorowała klimat lat 90 -tych, pokazała Bydgoszcz, jakiej nie znamy. Życie to spektakl. Ludzie zakładają maskę, żeby wpasować się w otoczenie, w to czego oczekują od nich inni. Zakładają maskę przed samym sobą, udając, że czegoś nie ma, łatwiej jest udawać niż się tym zająć. Rodziny skrywają sekrety, które niczym robaki siedzą w ścianie i czekają na odpowiedni moment, aby wypełznąć. Nietolerancja to słowo, którego nie wyplenimy tak szybko z naszego społeczeństwa. W sposób złośliwy i uszczypliwy szydzimy z osób, które są "inne". A jak wiadomo, słowa mają moc i mogą wyrządzić sporo krzywdy.

Okładka zjawiskowa, świetna kreacja bohaterów, brak zbędnych opisów, ciekawa fabuła i zaskakujący finał. Nic dodać, nic ująć. Z niecierpliwością czekam na kolejne części.

„Recenzja powstała w ramach akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN” .

🐜 🕷 Robaki w ścianie to swoista laurka dla wszystkich kryminałów okresu lat 90tych. Jest mrocznie, depresyjnie i ciężko. Na ramieniu wciąż czuć swoisty ciężar poprzedniego ustroju politycznego i raczej nie ma nadziei na lepsze jutro. W takim miejscu Hania Białys zdecydowała się osadzić swój debiut. I muszę przyznać, że wyszło jej to naprawdę bardzo dobrze.

🐜 🕷 Siedzimy obecnie w takich czasach bookmediów, że jesteśmy wręcz przesyceni kryminałami. Z tego powodu bardzo ciężko jest nas zaskoczyć, tropy, które kiedyś były nowatorskie obecnie tylko w większości bawią. Muszę więc przyznać, że z każdym kolejnym kryminałem moja poprzeczka podnosi się odrobinę wyżej. Lubię jak każdy z was być zaskakiwana, lubię, kiedy autor kryminału gra mi na nosie — bo to właśnie wtedy zabawa jest najlepsza. To wtedy okazuje się, że jednak jeszcze istnieją zagadki, których nie rozgryzę po dwóch rozdziałach. I Robaki w ścianie zrobiły właśnie coś takiego — dwukrotnie zagrały mi na nosie.

🐜 🕷 Akcja osadzona jest w Bydgoszczy lat 90. (jako dziecko tego okresu uwielbiam wracać do tego okresu — szukać nawiązań, które kojarzą mi się z dzieciństwem) i muszę przyznać, że było tu tego pełno. Zaczynając lekturę nie znałam Bydgoszczy za dobrze, nie licząc surowych podstaw. Po lekturze mam wrażenie, że bywam tam od zawsze? Książka jest pełna smaczków związanych z samym miastem co uważam jak najbardziej na plus. Główna fabuła jednak oczywiście musi kręcić się wokoło zabójstwa i oczywiście jakżeby inaczej trupa mamy. W tym wypadku startujemy w lesie na obrzeżach miasta — to tam dziewczyna zmagająca się z poważnymi problemami psychicznymi odnajduje ciało zamordowanego i brutalnie okaleczonego mężczyzny. Jednak to nie jedyny mord, o którym będziemy rozmawiać. Morderca się rozkręcił, trup ścieli się gęsto i w końcu musi znaleźć się detektyw, który złapie tą sprawę za bary — oczywiście próbując rozwiązać.

🐜 🕷 Konstrukcja książki jest wręcz stworzona dla czytelnika takiego jak ja. Książka jest grubaskiem jednak same rozdziały są krótkie. To dzięki temu szybko zyskujemy uczucie satysfakcji, że zakończyliśmy jakiś odsetek historii. Styl autorki jest wprawdzie ciężki i miejscami depresyjny, lecz czy w takiej historii mogliśmy spodziewać się czegokolwiek innego? Oczywiście, że nie. Sam Komsiarz Bondys jest tym typem detektywa, którego polubiłam od pierwszych stron. Jest ironiczny, pewny siebie i uaprty — a na dodatek jak każdy z głównych bohaterów w klimacie noir musi walczyć z jakimś swoim nałogiem. Czy uda mu się rozwiązać tę zagadkę? Jaką cenę przyjdzie mu za to zapłacić?

🐜 🕷 Robaki w ścianie mają w sobie wszystko czego możecie oczekiwać od debiutu kryminalnego. Jest dobra zagadka, nietuzinkowi bohaterowie i mroczny klimat wylewający się oknami i szparami w ścianach. Na szczęście nie jest to jednotomoka — pozostało nam więc oczekiwać kolejnych tomów o przygodach komisarza. Czy je przeczytam? Z ogromną chęcią.

"Człowiek jest jak karaluch - adaptuje się do każdego środowiska."

Hanna S. Białys zbiera nas do Bydgoszczy lat dziewięćdziesiątych. W lesie na przedmieściach Bydgoszczy młoda dziewczyna chorująca na schizofrenie odnajduje okaleczone ciało mężczyzny. Morderca w bardzo okrutny i obrzydliwy sposób morduje kolejne osoby, ciała pozostawia na znak który ma coś inscenizować. Jednak co? Seryjny rozkręca się coraz bardziej i morduje kolejne przypadkowe osoby. Sprawa zostaje przydzielona komisarzowi Bondysowi.

Fabuła książki jest fajnie poprowadzona, krótkie rozdziały które powodują, że jesteśmy ciekawi co będzie dalej "i tylko jeszcze jeden rozdział", zagadka kryminalna od samego początku jest wciągająca . Główny bohater komisarz Bondys budzi w czytelniku sympatię, a jego nałóg "czuć" czytając. Bardzo podobała mi się też dynamika rozwiązywania zagadki.

Kolejny raz przeczytałam debiutancką historię i po raz kolejny nie zawiodłam się! Takie debiuty mogę czytać! Trzymam kciuki za kolejne tak dobre książki.

Pierwsze spotkanie z autorką, bo to debiut, co nie oznaczało, że wiem czegoś się spodziewać. Wiedziałam, że będą lata 90. Śledztwo w tym klimacie i robaki.

"Robaki na ścianie" to historia kryminalna, z policją, problemem z tolerancją, miłością i seryjnym mordercą w tle. Z rozbudowanym wątkiem obyczajowym, gdzie główną rolę gra komisarz Bondys.

I mam mieszane uczucia. Bo część książki jest spójna, przemyślana, wątki się łączą i przeplatają, tak też są momenty całkowicie niepotrzebne. Mam nadzieję, że wynika to z tego, że autorka szykuje dla nas drugą część, a nawet trzecią. Ogólnie podobało mi się, chociaż końcówka tego śledztwa to takie szybkie rozegranie, gdzie odpowiedzi spływają z nieba. Ale to moje odczucie, bo wolę jak układanka powoli wypełnia się brakującymi elementami.

Historia mnie wciągnęła, czytało mi się to całkiem dobrze, jednak potrzebuję więcej. Na ten moment jest całkiem przyzwoicie, i liczę na jeszcze lepsze kolejne części.

ROBAKI W ŚCIANIE to debiut kryminalny i zarazem pierwszy tom serii z komisarzem Markiem Bondysem.

To powieść lżejszego kalibru, więc nie uświadczyłam tu krwi lejącej się strumieniami, pędzącego śledztwa i wielkich emocji, ale nieźle bawić podczas lektury. Krótkie rozdziały dodawały dynamiki i sprawiły, że powieść czyta się praktycznie sama, pomimo początkowego wolnego tempa akcji. Podobało mi się, że fabuła została umiejscowiona w latach 90, autorka dobrze oddała ponury klimat tamtejszych lat. Postać komisarza Bondysa również wzbudziła moją sympatię.

Owszem znalazły się drobne minusy, jak zbyteczne wątki, które nie wnosiły nic do fabuły i czasem mało kształtne dialogi między bohaterami. Ale zważając na to, że to pierwsza książka autorki, to było nieźle. Liczę, że w następnej części będzie już tylko lepiej, a ponowne spotkanie z komisarza i jego ekipą wzbudzi więcej emocji.

Na obrzeżach Bydgoszczy młoda kobieta odnajduje okaleczone zwłoki mężczyzny. Makabryczności całej sytuacji dodaje fakt, iż morderca podpisał ofiarę, naprowadzając tym samym wymiar sprawiedliwości na pierwsze tropy. Spragniony krwi i nieuchwytny morderca nie poprzestaje jednak na jednej ofierze i zdaje się prowadzić wyjątkowo makabryczną grę ze śledczymi z komisarzem Bondysem na czele, który zrobi wszystko, by dopaść i ukarać winnego…

Do sięgnięcia po „Robaki w ścianie” autorstwa Hanny Szczukowskiej- Białys nie musiałem sam siebie długo przekonywać. Intrygujący opis, zwiastujący dość makabryczną historię z charyzmatycznym śledczym w roli głównej i przyciągająca wzrok okładka sprawiły, że wyboru dokonałem błyskawicznie i już teraz mogę zdradzić, że lepszego dokonać nie mogłem. Od pierwszych zdań książki nie opuszczała mnie myśl, że autorka włożyła całe swoje serducho i coś znacznie więcej do jej napisania. Czyta się ją niezwykle lekko i przyjemnie, delektując się kolejnymi rozdziałami, które dostarczają wiele emocji na czele z czytelniczą satysfakcją i ciągle podsycaną ciekawością. Tym, co jednak urzekło mnie w tej historii najbardziej jest jej styl- niezwykle plastyczny obraz realiów przedstawianych sytuacji i dialogów dopełnił tylko ciągle kotłującą się w mojej głowie myśl, że mam do czynienia z fenomenalną lekturą.

Szczerze powiedziawszy najgorzej pisze mi się o książkach, które spodobały mi się najbardziej. Nie wiem wtedy kompletnie jak konstruować kolejne zdania, jak dobierać prawidłowo słowa, aby ich wydźwięk z odpowiednim naciskiem i przesłaniem trafił do jak największej grupy odbiorców, którą chciałbym przekonać do jej przeczytania. „Robaki w ścianie” to w mojej opinii fenomen, w którym ja odnalazłem wszystko to, czego oczekuję od tych najlepszych książek. Hanna Szczukowska- Białys pokazała niezwykły warsztat literacki (w którym moje oczy dostrzegły szkołę i styl przywodzący na myśl dzieła spod pióra Roberta Małeckiego),olbrzymi talent i rzadko spotykaną dojrzałość u początkujących autorów. Takie książki chce się czytać. Takie książki chce się posiadać. Takie książki ja kocham najbardziej. Fenomenalna…

Współpraca z wydawnictwem Sine Qua Non

Hanna S. Białys to nowe nazwisko, na które warto zwrócić uwagę w gatunku kryminałów utrzymanych w spokojnym rytmie, w których mocno dopracowana jest kreacja świata przedstawionego. Właśnie tak jest w jej debiucie “Robaki w ścianie”, który równocześnie jest pierwszym tomem serii z komisarzem Markiem Bondysem. Akcja powieści toczy się w Bydgoszczy w 1996 roku. Zaczyna się mocnym akcentem, który wprowadza element niepokoju - jest kobieta z chorobą psychiczną, która odnajduje porzuconą ofiarę morderstwa. Później jednak skupiamy się na codzienności, na kolejnych, z wysiłkiem odkrywanych elementach śledztwa i postaciach, które w nim uczestniczą. Akcja rozpisana jest na kilka miesięcy, w czasie których mamy czas, by przyjrzeć się również śledczym prywatnie - i dobrze, bo to całkiem niezłe kreacje, do których miło będzie powrócić w kolejnych tomach. Atmosfera historii jest kleista, brudna, pełna tych tytułowych robaków, które lęgną się w każdej rodzinie - to dobra metafora brudnych sekretów, choć momentami dosyć mocno eksploatowana. Sama intryga utrzymana jest w stałym tempie, czuć, że autorka spędziła na jej tworzeniu naprawdę wiele czasu. No i Bydgoszcz! Oddany bardzo dokładnie, z dużym wyczuciem i uczuciem do samego miasta. Ogólnie, mimo iż nie jest to debiut pozbawiony wad, to dużo nam obiecuje - myślę, że Hanna S. Białys w rodzaju spokojnego, skupionego kryminału może nam w przyszłości naprawdę dużo pokazać. I na pewno zamierzam jej postępy obserwować!

Recenzja powstała w ramach akcjo recenzenckiej Wydawnictwa SQN

Debiuty literackie, niezależnie od gatunku, są zarówno interesujące, jak też trudne w ocenie. Nie znamy pióra autora/autorki, jego/jej stylu. Nie wiemy, czy jest to postać sarkastyczna, odważna, a może tajemnicza i mało ekspresyjna. Nie mamy także pojęcia, czy będzie tworzyć tylko w jednym gatunku, a może zaskoczy nas bardzo rozwiniętym talentem. Może stać się też tak, że po debiucie nie napisze już nic więcej. Wszystko jest jedną wielką zagadką, dlatego też czytelnicy dużo bardziej skupiają się na czytanej opowieści. Właśnie tak potraktowałam autorkę serii kryminalnej z komisarzem Markiem Bondysem w roli głównej. Podobał mi się już sam zarys fabuły, a zatem zakładałam, że prowadzone śledztwo policyjne okaże się wciągające. Czy takie właśnie było. Tak, nawet bardzo.

Zauważyłam, że autorzy treści kryminalnych w ostatnim czasie wręcz uwielbiają powracać do lat 90. XX wieku. Sama byłam wówczas beztroską nastolatką bez komórki, dostępu do internetu.. Dla mnie formą kontaktu było zwyczajne wyjście na świeże powietrze i zabawa przy słynnym trzepaku. Mimo to uważałam świat za piękny, ale najwyraźniej nie umiałam dostrzec drugiego, mrocznego dna. Nie zastanawiałam się też nad zamiataniem problemów pod dywan, co autorka przeobraziła w, także ukryte, aczkolwiek wyłażące robaki spod ściany, modnej niegdyś boazerii.

Hanna S. Białys udowadnia, że nie zawsze idealnie żyło się w Bydgoszczy- mieście z dzielnicami brudnymi, biednymi, bez perspektyw na lepszy byt. Właśnie w tym miejscu autorka osadziła całą kryminalną akcję. Wszystko zaczyna nabierać niebezpiecznych barw, gdy Agata, nastoletnia i bardzo specyficzna dziewczyna, podczas spaceru z psem zauważa zamordowanego mężczyznę. Stan zwłok jest katastrofalny i wszystko wskazuje na to, że komuś bardzo zależało na śmierci denata. Ślady nacięć wykonano bardzo precyzyjnie, a dodatkowo… podpisano zwłoki. Czy to żart? Zabawa z policją? Chyba tak, bo od tego czasu cała akcja dopiero się rozkręca. Zaczynają bowiem ginąć kolejne osoby, a widmo seryjnego mordercy staje się przerażające. Kto zabił pierwszą z osób? Po co? Kim są wybrane przez mordercę osoby? Tego oczywiście nie zdradzę- autorka całe śledztwo opisała w taki sposób, by każdy z odbiorców czytał książkę z pełnym zaangażowaniem.

Cała sprawa kryminalna zostaje przypisana komisarzowi Markowi Bondysowi. Jest to człowiek z bardzo kiepską przeszłością, nałogowy palacz, mizofon, ale też fan pływania czy układania puzzli. Nie można mu też odmówić miłości do zwierząt- jego pies Kodeks nie może narzekać na formę opieki. Na szczęście, obecnego dochodzenia Bondys nie prowadzi w pojedynkę- pomagają mu młodzi policjanci, Beata Pachniewicz i Radek Miller. Czy ich przypuszczenia pomogą w rozwiązaniu coraz bardziej zawiłej sprawy? Warto to sprawdzić i podkreślić, że praca w policji, szczególnie w wydziale kryminalnym, to nie bułka z masłem. Wręcz przeciwnie- dzięki fabule możemy zrozumieć, że praca policjanta NIGDY nie wygląda tak, jak w znanych serialach czy filmach sensacyjnych. Policjant nie zajmuje się tylko jedną sprawą, a ludzie wymagają ich rozwiązania w kilka sekund. To nierealne nawet teraz, a co dopiero kilka dekad temu…? Przyglądanie się konkretnej sprawie przez gapiów na ulicy nie minie chyba nigdy. Proponuję więc czytelnikom dogłębną literaturę, a także intensywne przemyślenia nad skomplikowaną pracą techników kryminalnych. Sama nigdy nie chciałabym pracować przy zmasakrowanych zwłokach… Nie chcę być też kojarzona mitologiczną wielogłową hydrą, która wściubia głowę w miejsce mordu.

„Robaki w ścianie” to naprawdę bardzo udany debiut, a fabuła to nie tylko rozszerzona opowieść kryminalna. Ciekawa jest tu historia Bydgoszczy lat dziewięćdziesiątych, młodzieńcze życie komisarza Bondysa, a także zupełnie inne rozpatrywanie spraw pasujących do współczesnej grupy LGBTQ. Dziś osoby z odmienną orientacją seksualną mogą coraz śmielej mówić o swoich przekonaniach, ale kiedyś porównywano ich racje do podszeptów szatana. To dowód na to, jak na przestrzeni lat zmienia się mentalność Polaków.

Nie mam nic do zarzucenia tej książce. Podobał mi się idealnie dopasowany język- dialogi nie są przerysowane ani zbyt wulgarne, a wiele z postaci to taki tytułowy robak- ukryty, ale mający swoją mroczną historię.

Polecam.