Rey Blanco. Biały Król. Antonia Scott. Tom 3

ℝ𝕖𝕪 𝔹𝕝𝕒𝕟𝕔𝕠

𝕭𝖎𝖆ł𝖞 𝖐𝖗ó𝖑

To trzeci tom serii thrillerów, chociaż dla mnie - a jakże, tradycyjnie 🙈 pierwszy 🤭😁

Fantastyczne połączenie kryminału z nutą thrillera, tworzy mieszankę wybuchową.

Wciąga, intryguje, manipuluje.

Do samego końca nie wiemy, co się wydarzy.

Wspaniała kreacja bohaterów - są bardzo realistyczni, przebiegli, mądrzy nad wyraz a także brutalni a przede wszystkim pełni emocji i tajemniczy.

Sięgając po tę książkę nie wiedziałam, w co się pakuję.

Jednak ten świat mnie pochłonął.

Uwielbiam, gdy coś się dzieje, gdy są tajemnice, zagadki, akcja, śledztwo i... Silna i niezależna kobieta.

Co ciekawe, ta kobieta nie jest przeciętną osobą.

Obdarzona niebywałą inteligencją, precyzją a także niesamowita zdolnością zapamiętywania wielu, wielu rzeczy i nadludzką spostrzegawczością.

Jej mózg jest niesamowity a wspomniane w lekturze wydarzenia sprzed lat, kiedy się szkoliła do projektu Czerwona Królowa (to jeden z tomów, muszę kiedyś nadrobić) są dosyć... Specyficzne.

Na dodatek nie poddaje się nawet wtedy, kiedy traci niemal wszystko to, co kocha.

Co by tu dużo mówić - wspaniały talent autora - myślę, że jeśli był w stanie stworzyć takie postacie 🔥 to sam ma ponadprzeciętnie sprawny umysł 🙂

Cykl o Antonii Scott ostatnio całkowicie zdominował moje czytelnicze plany i natychmiastowo po skończeniu lektury Czarnej Wilczycy musiałam zabrać się za poznawanie Białego Króla. No coś jest w tym cyklu, co mnie do niego bardzo przyciąga. Czy tom trzeci okazał się równie dobry, co poprzednie? O tym w recenzji poniżej.

Antonia Scott otrzymuje wiadomość, która sprawi, że kobieta na nowo będzie musiała stanąć do walki o bezpieczeństwo swoje i swoich bliskich. Wie, że to gra, w której bardzo trudno wygrać, jednak Antonia nie cierpi przegrywać — i tym razem również nie poniesie klęski. Czy rzeczywistość faktycznie może okazać się straszniejsza, niż się początkowo myślało? Jeszcze tylko jeden przeciwnik do pokonania, tylko jeden...

Powiem Wam tak: nie wiem, jak to się stało, ale pochłonęłam tę książkę w tempie ekspresowym. Zaczęłam wieczorem jednego dnia, by zaraz następnego przewrócić ostatnią stronę... i poczuć coś na kształt pustki. No ten Biały Król wciągnął mnie na tyle, że kompletnie straciłam poczucie czasu i rzeczywistości, a jedyne czym żyłam to ta historia.

O samych głównych bohaterach nie chcę się rozpisywać zbyt rozlegle — Antonię darzę ogromną sympatią i szalenie doceniam jej inteligencję oraz podejście do bardzo trudnych spraw. Jej zdolności analizowania sytuacji i szukanie rozwiązań są czymś dla mnie okrutnie fascynującym i przyznaję, trochę jej tej umiejętności zazdroszczę. Jon z kolei to bohater, o którym nie pisałam za wiele, ale i jego zdołałam bardzo polubić. Choć nie jest umysłem aż tak “ścisłym” czy też analizującym, jak Antonia, to myślę, że stanowi on bardzo dobre jej uzupełnienie — ten duet nie mógłby wyglądać inaczej, po prostu nie.

To, co zrobił tutaj autor, to jakaś totalna abstrakcja i szczerze mówiąc, nie mam chyba odpowiednich słów, by opisać swoje odczucia względem tej historii tak, by w stu procentach to oddało moje myśli. Akcja zaczęła pędzić już od pierwszej strony, by gdzieś miejscami robić sobie krótkie przystanki i zakończyć swój szaleńczy pęd dopiero na końcu — okrutnie brakowało mi takiej właśnie książki w ostatnim czasie, więc to było dla mnie jak haust świeżego powietrza.

Porwania, pościgi, szantaże i mnóstwo zwrotów akcji – to właśnie cechuje tę część. Nie będę również ukrywać tego, że jest to zdecydowanie najlepsza książka z całego cyklu – pochłonęłam ją najszybciej i byłam najmocniej wciągnięta. No co ja tu więcej będę pisać, ta książka jest po prostu rewelacyjna! I nie mam więcej słów, by to opisać. Może i brzmi to mało obiektywnie, ale naprawdę uważam ten tytuł za świetną książkę, którą spokojnie można pochłaniać w długie jesienne i zimowe wieczory i dostarczy ona niesamowitej rozrywki.

Rey Blanco. Biały Król kompletnie i całkowicie rozkochał mnie w cyklu o Antonii Scott i udowodnił, że czytanie tych książek to jedna z lepszych podjętych przeze mnie decyzji (w ostatnim czasie). Cieszę się, że miałam szansę poznać te powieści i że mogę Wam je teraz polecać, bo uważam, że naprawdę zasługują na uwagę i cały ten szum wokół nich. Jeśli poszukujecie właśnie czegoś takiego, to chwytajcie za książki o Antonii Scott i dajcie się jej porwać.

Takiej propozycji nie można odrzucić. Oczywiście mam na myśli lekturę kolejnej książki hiszpańskiego pisarza. Nazwisko Juan Gomez-Jurado na okładce książki jest gwarancją doskonałej lektury. Dlatego też nie sposób odmówić sobie przyjemności kolejnego spotkania z Antonią Scott. „Rey Blanco. Biały Król” to najmocniejsze uderzenie, które dociera do wszystkich włókiem naszej czytelniczej natury, jak i również jest ciosem wymierzonym w kierunku Antonii. Czy zdoła wyjść cało z tego, co przygotował dla niej Jurado? Czyt-NIK już wie. Teraz Wasza kolej, aby poznać odpowiedź na to pytanie.

Antonia Scott otrzymuje zaproszenie do gry. Gdy czyta wiadomość z zachętą do rywalizacji, doskonale wie, kto jest jej nadawcą. Ma również świadomość, tego, że w tej grze nie można wygrać. A przecież znając jej charakter doskonale wiemy, że nie lubi ona przegrywać. Zatem szykuje się mocna rywalizacja, gra, walka na śmierć i życie.

Pragnę dodać, że trzecia odsłona tej serii jest najmocniejszą, najbardziej elektryzującą. Tutaj wszystko jest dopracowane w każdym calu. Niczym w szwajcarskim zegarku każdy „mechanizm tej fabuły” dopracowany jest do perfekcji. Dzięki temu do naszych rąk trafia thriller, który śmiało może konkurować ze światowymi formatami. „Rey Blanco. Biały Król” to kolejna książka hiszpańskiego pisarza, który doskonale pokazuje nam jak jego talent kreowania postaci, budowania napięcia i historii ewaluuje. W tej części osiągnął doskonałość. Dlatego też, jeśli jesteście spragnieni mocnej historii i wymagacie wiele od thrillerów, to ten w pełni zaspokoi Wasze czytelnicze oczekiwania.

Trzecie spotkanie z Antonią Scott uważam za udane. Za najlepsze. I jestem przekonany, że fenomen tej serii przeniesie się kiedyś na ekrany. Chętnie zobaczyłbym filmową adaptację książek napisanych przez hiszpańskiego pisarza. Bez wątpienia Juan Gomez-Jurado zasługuje na laury, słowa uznania, a wykreowana przez niego postać mocno wbiła się w czołówkę bohaterów kryminałów oraz thrillerów. Myślę, że Antonia Scott zdobyła nie tylko moje czytelnicze serce i uznanie.

Bez wątpienia „Rey Blanco. Biały Król” to thriller, który wciąga, zabiera nas do świata, w którym toczy się walka zapierająca dech w piersiach. Ta historia mocno wbiła się w moją pamięć. Zresztą wszystkie części tego cyklu pozostaną w mej pamięci na zawsze. I zawsze, gdy będę zerkał na półkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek, będę przypominał sobie tę niezwykłą czytelniczą przygodę, którą zaserwował mi Juan Gomez-Jurado.

Książka „Rey Blanco. Biały Król” ukazała się nakładem Wydawnictwa SQN

Tajemnicza powieść w której nic nie trzyma się kupy. I właśnie to jest super! Człowiek siedzi czyta i się zastanawia, kombinuje. Fabuła bardzo ciekawa. Niespodziewana zwroty akcji, dużo zmiennych wątków. Naprawdę świetnie mi się to czytało. Książka mnie bardzo wciągnęła i z zupełnie czystym sumieniem mogę polecić ją wszystkim, którzy szukają czegoś innego, mniej typowego niż to co na codzień jest na półkach. 

Kolejna (mam nadzieję, że nie ostatnia) książka z mojej ulubionej serii hiszpańskiego autora, na którą nie mogłam się doczekać. Z zapartym tchem śledziłam losy Antonii Scott. Myślę, że najlepszą recenzją jest to, że przeczytałam ją w jeden dzień. Książka jest tak dobrze napisana, bohaterowie tak ciekawi, a fabuła tak dynamiczna, że bardzo ciężko się od niej oderwać. Polecam każdemu, kto lubi dobry kryminał. 

Ostatnia część trylogii trzyma poziom pozostałych, jest doskonale napisana. Autor ma prawdziwy talent, który widać na kartach tej książki. Każdy szczegół fabuły został dokładnie dopracowany i nie ma w niej żadnych niedopowiedzeń. Dodatkowo fabuła jest niezwykle dynamiczna, dlatego nie sposób się nudzić podczas czytania. Trzyma w napięciu aż do ostatniej strony. Warto sięgnąć po tę książkę, a najlepiej zacząć od pierwszej i drugiej części.

Książka pełna jest nieoczekiwanych zwrotów akcji, które uwielbiam w tego typu powieściach. Utrzymana jest na wyjątkowo wysokim poziomie językowym, dlatego czyta się ją z wielką przyjemnością. Poszczególne wątki w książce łączą się ze sobą w logiczną całość, a podczas czytania można się nie raz zaskoczyć. Polecam tę pozycję wszystkim fanom kryminałów, ponieważ jest niezwykle wciągająca i budzi w czytelniku różne emocje.

Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.

“Biały Król. Rey Blanco” to trzeci tom z cyklu “Czerwona Królowa”. Moim zdaniem najlepszy. Co tu się działo! A raczej co tu się nie działo? Złapiecie się za głowę, jak przeczytacie!

Antonia Scott pewnego dnia dostaje tajemniczą wiadomość o treści: “Mam nadzieję, że o mnie nie zapomniałaś. Zagramy?” Dziewczyna nie ma wątpliwości, od kogo jest ta zachęta. Wróg z przeszłości wrócił. Teraz trzeba go dopaść. Jednak zanim tak się stanie, Biały Król powie o zasadach gry i wystawi pionka w postaci Jona Gutiérreza. Dopiero teraz zaczyna się prawdziwa zabawa… Antonia i Jon muszą wspólnie rozwiązać kilka spraw, aby tykanie zegara ustało. Rey Blanco trzyma ich w szachu, a napięcie rośnie z każdą minutą.

Cała seria autorstwa Juana Gómeza-Jurado bardzo mi się podobała. To dynamiczna, trzymająca w napięciu do ostatnich chwil, pełna zwrotów akcji i niespodziewanych manewrów literatura. W tej części bliżej poznajemy Mentora, szefa Antoni i Jona. I tu chciałabym Wam wiele napisać, ale nie mogę, a to oznacza, że odegra on ważną rolę w całej układance. Eheee…

Ostatni tom czyta się równie dobrze, co poprzednie. Na dynamikę akcji wpływa bez wątpienia język, jakim posługuje się autor. Nieco nonszalancki, z dodatkiem sarkazmu, humoru, “przyspieszany” dzięki używanym co jakiś czas krótkim zdaniom. Bohaterowie! No to jest mistrzostwo! Uwielbiam te postaci. Błyskotliwe, prowadzą mądre dialogi, potrafią w przepychanki słowne, no cudo!

Tu wszystko gra i buczy. Jeśli tylko lubicie hiszpańskie thrillery i szybką akcję — polecam Wam sięgnąć po tę trylogię, nie zawiedziecie się.

Antonia Scott to najinteligentniejsza kobieta świata, która nienawidzi przegrywać. Być może dlatego, że prawie nigdy nie doznaje goryczy porażki. Lecz pewnego dnia otrzymuje wiadomość, po przeczytaniu której doskonale zdaje sobie sprawę, że czeka ją bitwa, której ostateczny wynik zadecyduje o całej wojnie. A tę przecież będzie musiała stoczyć z samym Królem…

„Biały Król” to finałowa cześć trylogii, która już teraz jako całość, uznawana jest przez wielu czytelników za jeden z najlepszych thrillerów ostatnich lat, czemu naprawdę nie można się dziwić. Juan Gómez-Jurado stworzył bowiem historię kompletną, w której niezwykle ambitna fabuła jest zaledwie jednym z wielu czynników decydującym o jej finałowym sukcesie. Ta książka to połączenie ogromnego talentu tego piekielnie zdolnego Hiszpana z błyskotliwym poczuciem humoru na tle precyzyjnie nakreślonych bohaterów, których losy ważą się w niezwykle naelektryzowanej historii. Zarówno „Rey Blanco”, jak i jego poprzedniczki nie pozwalają na nudę, dostarczając czytelnikowi wrażeń i emocji godnych tylko tych najlepszych z najlepszych.

Biorąc do ręki książkę oczekuję, że ta skradnie mi czas, który mógłbym spożytkować na coś innego, a ja nie będę żałował ani sekundy na spędzenie go właśnie z nią. Ta trylogia dała mi dokładnie to i o wiele więcej. Fenomen na skalę światową, którego nie możecie sobie odmówić, kochając znakomite książki…

Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.

Mam czasami taki wewnętrzny dylemat w kwestii serii, bo nie potrafię zdecydować, czy wolę jeden motyw przewodni, czy jednak, by każda część stanowiła osobną, zamkniętą historię. Najbardziej kuszący wydaje się być wariant trzeci, łączący oba poprzednie. Tak też swoją trylogię skonstruował Juan Gómez-Jurado i to uratowało ją w moich oczach.

"Rey Blanco. Biały król" to trzeci tom hiszpańskiego cyklu, który oczarował miliony czytelników, ale nie mnie. Chciałam go jednak dokończyć mimo wszystko i okazało się, że warto było, bo teraz patrzę na wiele wątków zupełnie inaczej. Autor wymyślił całkiem niezłą klamrę dla całej historii i nawet jeśli przewidziałam to chwilę wcześniej, to i tak mi się podobało.

Mam wrażenie, że styl autora także nieco się poprawił w porównaniu do pierwszego tomu, a może akcja była na tyle wciągająca, że nie zwracałam już na to uwagi. Oczywiście nadal uśmiechałam się z politowaniem przy elementach sensacyjnych, jednak proporcje tym razem przemawiały na korzyść wątków kryminalnych. Może i były one mocno naciągane, ale przynajmniej naprawdę ciekawe i wzbudzające emocje.

Jak już wspomiałam, zakończenie ułożyłam sobie chwilę wcześniej, mimo to muszę przyznać, że nie było wcale oczywiste, jednak ta postać od początku trylogii wydawała mi się nieco podejrzana. Ogólnie ten tom pozwolił mi lepiej zrozumieć porzednie dwa i sprawił, że niektóre wątki nabrały sensu. Nie sprawia to wcale, że nagle bardziej mi się te wszystkie książki podobają, ale całość jest logiczna i pod tym względem się broni. Było oryginalnie, było inaczej, a momentami było nawet ciekawie, lecz nie zapamiętam tego na długo.

"Rey Blanco. Biały król" to udane zakończenie trylogii. Autor zostawił sobie furtkę do dopisania kolejnych części i pewnie to zrobi. Nie wiem, czy ja po nie sięgnę, póki co mam przesyt hiszpańskich klimatów i z przyjemnością wrócę do tych polskich. Juan Gómez-Jurado z pewnością zdobył dzięki tej serii rzeszę fanów, więc mam nadzieję, że będzie ich nadal uszczęśliwiał swoją prozą.

Moje 7/10.

Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.

Wszystko co dobre za szybko się kończy. A muszę przyznać, że ta książka była bardzo dobra.

Tam gdzie są te kryminały tam jest pełno emocji, napięcia i oczekiwania na wielkie bum.

Na pierwszy rzut oka widać ogromną zmianę jaka zaszła w głównych bohaterach. To jacy byli a jacy się stali jest jak słońce i księżyc. Tak różne a jednocześnie połączone.

Plot twisty w tej książce zmiotły mnie z planszy, cały czas siedziałam jak na szpilkach. Ledwo nadążam za tym co się działo, bo czułam, że głowa mi się przegrzeje od próby przewidzenia kolejnych posunięć na tej szachownicy.

No ja jestem niesamowicie zadowolona. Walka Antoni z czerwonymi kapsułkami była pokazana w bardzo realny sposób. Byłam w stanie uwierzyć w jej wewnętrzną bitwę, którą rozgrywała sama ze sobą. To jej nie ułatwiało pracy, wszystko się pokomplikowało a ona jeszcze miała tego typu problemy.

Ja z całego serca wam ją polecam. Jeśli szukacie czegoś co nie pozwoli wam się oderwać, nie pisanego na schematach i oczywiście rollercoastera emocji to będzie idealna seria dla was.

Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.

_nati_book_

Antonia i Jon powracają. I to w jakim stylu. Tym razem na horyzoncie pojawia się tajemniczy pan White, który ma dla Antonii pewne zadania. Stawka jest bardzo wysoka. Gra toczy się o życie bliskiej jej osoby. Kto jest przyjacielem? Komu można zaufać?

Napisanie cyklu powieści to nie lada wyzwanie. Wiele z nich cierpi na syndrom drugiego tomu albo na przedłużanie w nieskończoność zakończenia, przez co traci się zapał do czytania. Nie tym razem. Juan Gómez-Jurado postawił poprzeczkę bardzo wysoko i za każdym razem udało mu się ją w mistrzowski sposób przeskoczyć.

Akcja tego tomu rozpoczyna się w momencie zakończenia poprzedniego. Nie powiem, co się stało, żeby nikomu nie zaspoilerować, co się stało. W każdym razie stało się coś, co wcisnęło mnie w fotel. Zaczęłam się zastanawiać, jak to było fizycznie możliwe i jak zaburzonym człowiekiem trzeba być, żeby zrobić coś takiego. Czułam ciarki na całym ciele za każdym razem, gdy kończył się czas przeznaczony na wykonanie zadania, bo wiedziałam, jak się to może skończyć. Żadna poprzednia część nie trzymała mnie aż w takim napięciu.

Ta część wyjaśnia kilka tajemnic z przeszłości. To także czas na pożegnania i rozpoczęcie nowej drogi. Momentami bywa krwawo. Ten tom cyklu był dla mnie nieprzewidywalny. Nie byłam w stanie przewidzieć tego, co wydarzyło się w finale.

Widać przemianę, jaka nastąpiła w bohaterach pod wpływem pewnych przeżyć. Antonia dalej bywa nieprzewidywalna, ale daje się poznać z innej strony. Jon jak zwykle urzekł mnie swoim czarnym humorem, jednak na jego fasadzie człowieka ze stali pojawiają się pęknięcia.

Co tu dużo mówić, to będzie jedna z moich ulubionych serii książkowych. Z jednej strony przerażała mnie szkoleniem Czerwonej Królowej i poziomem zaburzenia niektórych osób, ale z drugiej strony zapewniła mi literacką ucztę bez trzymanki. Cieszę się, że miałam okazję poznać Jona i Antonię.

„Rey Blanco. Biały Król” to tom trzeci hiszpańskiej serii kryminalnej z Antonią Scott pióra Juana Gómeza-Jurado, a jednocześnie doskonały finał tej trylogii! A choć każdy tom w teorii można czytać oddzielnie, to tym razem gorąco zachęcam do zapoznania się z całością – tak spójnej, przemyślanej i oryginalnej serii dawno nie czytałam! „Rey Blanco” to coś na kształt finalnego starcia pomiędzy najinteligentniejszą kobietą na świecie Antonią Scott i czarnym charakterem, przewrotnie nazwanym panem White’em. To walka zimnego, przenikliwego psychopaty i matki, córki, przyjaciółki, która walczy o to, co jest w jej życiu najważniejsze. A zatem od razu nasuwa się pytanie: co ty byłbyś w stanie zrobić, by uratować tych, których kochasz? Historia rozpisana jest na króciutkie rozdziały, akcja jest dynamiczna, postacie cały czas są w ruchu, jednak poczuciem szybkości akcji rządzi narrator – to stary gawędziarz, nasuwający na myśl narratorów filmowych czarnych komedii, który mistrzowsko prowadzi całą fabułę – rzuca rewelacyjne komentarze dotyczące ludzi i rzeczywistości, często nawiązuje do popkultury, a na postacie patrzy z dystansem równocześnie puszczając oczko do czytelnika. To bardzo filmowa historia! Choć osadzona na czarno-białym podziale, jaki dobrze znamy – walki dobra ze złem, to świetnie utrzymuje napięcie, ciekawość wynikające w konwencji kryminalnej, tu potraktowane w sposób mocno oryginalny. Serdecznie polecam całą serię!

Zakończenie niesamowicie wciągającej serii hiszpańskich thrillerów.

Wiecie co, tak powinno się kończyć serie. Taki poziom powinny mieć finalne tomy, aby w pełni usatysfakcjonować czytelnika.

To było fenomenalne i wciągajcie

3 tom zaczyna się dokładnie tam, gdzie skończył 2. Nerwami, rozdygotanym sercem, strachem i tym analitycznym spokojem Antoni.

Na kartach książki znalazłam odpowiedzi na każde pytania z 1 i 2 tomu. Nagle wszystko stało się jasne, oczywiste i wow, jak genialne autor to wszystko zaplanował.

Żaden wątek, żadna scena nie są przypadkowe. Każde ma swoje znaczenie, czasem mniej oczywiste ale ma. Narracja jest tak płynna i genialnie poprowadzona, że czytelnik czuje się realnym obserwatorem.

To chyba najbardziej dynamiczna część. Serio można dostać zadyszki, ciągle coś się dzieje. Wyścig z czasem, z Whitem i z kłamstwami.

Czytając ostatni rozdział czułam, że to koniec to dopiero początek.

To, co znajdziesz w książce

• zemsta

• wyścig z czasem

• śledztwo

• analityczny umysł

• skrajnie różnych partnerów

• demony przeszłości

• [Adres usunięty]ójstwa

• zagadki

„Królowa, która zabija giermka, giermek, który zabija królową”. Ktoś poluje na Czerwone Królowe, na wszystkich członków projektu Czerwona Królowa. W zaledwie dwa dni zostało zabitych pięć osób w Anglii, Holandii i Niemczech. A jakby tego było mało partner hiszpańskiej Czerwonej Królowej, Antonii Scott, Jon Gutierrez został porwany przez niezidentyfikowanych sprawców. „Dawny znajomy” Pan White, w którego istnienie wątpili wszyscy, włącznie z Mentorem, uważając go za wymysł przebodźcowanego umysłu Antonii, przysyła jej wiadomość „Mam nadzieję, że o mnie nie zapomniałaś. Zagramy?” Gdy Jon zostaje odnaleziony, w jego karku tkwi ładunek wybuchowy, aktywowany falami radiowymi. Od tego momentu rozpoczyna się niebezpieczna gra pomiędzy Panem Whitem, Antonią i Mentorem, w której stawką jest życie Jona, tak na początek. Co kieruje Whitem i jego pomocniczką Sarą Fajardo? Kto kim manipuluje? Kim jest tajemniczy White? Kto jeszcze jest zamieszany w spisek przeciwko Czerwonym Królowym? Czy hiszpańskim członkom projektu Czerwona Królowa uda się ujść z życiem, czy podzielą los zespołów z innych krajów?

„Królowa to najsilniejsza figura na szachownicy – mówi Biały Król. – Ale bez względu na to, jak jest silna, nie może zapominać, że zawsze jest ręka, która ją przesuwa.” Ten cytat idealnie odnosi się nie tylko do tego tomu, ale całego cyklu o Antonii Scott. Czerwona Królowa, prowadzi swoją „armię” pionków, jednak to ręka Mentora i twórców projektu nią sterują. Ona tylko wykonuje to, do czego została zaprogramowana. Tak, nie wyszkolona, ale zaprogramowana. W tym tomie poznajemy sposób, w jaki Czerwone Królowe były „trenowane”, a właściwie „torturowane”, aby wydobyć ich umiejętności i do czego to doprowadziło.

W tym tomie poznajemy genezę programu, tworzenie Królowych i co dzieje się z tymi, które nie podołały „treningowi”.

Z tomu na tom można było obserwować rozwój emocjonalnej strony Antonii, który swoją kulminację osiągnął w tym tomie. W pierwszym tomie Antonia praktycznie nie okazywała żadnych uczuć i chyba w ogóle się nie uśmiechała, podczas gdy w ostatnim wykazuje empatię, sympatię i zdarza jej się obdarzyć Jona uśmiechem o mocy 1000 W. Nigdy nie przypuszczałabym, że Scott, po stracie męża dopuści do głosu uczucia (?) w stosunku do Jona.

Rozgrywka prowadzona pomiędzy Czerwoną Królową i Białym Królem wciąga od pierwszych stron. Początkowo trudno odgadnąć motywacje Białego Króla, które właściwie poznajemy dopiero pod koniec.

Zakończenie bardzo satysfakcjonujące, kończące wszystkie wątki z całej trylogii. Mimo iż jest to teoretycznie ostatni tom trylogii, autor zostawił sobie furtkę, do kolejnego tomu.

Podsumowując: „Rey Blanco. Biały Król” to świetnie skonstruowany kryminał, trzymający poziom poprzednich tomów oraz utrzymujący czytelnika w napięciu i skupieniu, co nie zawsze się udaje, gdy powieść ma ponad 500 stron, z silną bohaterką i nietuzinkowym pomysłem na fabułę.

Serdecznie polecam.

„Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej wydawnictwa SQN”

"Rey Blanco. Biały Król" premierę będzie miała już jutro, czyli 23 sierpnia 2023 roku. Jest to trzeci tom serii z Antonią Scott i w tym miejscu należy zaznaczyć, że zdecydowanie trzeba ją czytać w odpowiedniej kolejności.

Nie mogę też nie powiedzieć, że okładki są absolutnie genialne pod każdym względem. Nie dość, że ze sobą współgrają, to jeszcze kolorystycznie sprawiają, że chce się na nie patrzeć bez przerwy. I to, oczywiście, najlepiej kiedy stoją na półce frontem okładki do przodu. wtedy robią największe "wow". Ale myślę, że i w księgarni przyciągają wzrok!

Ale do celu. Ponieważ jest to trzecia część, i są one ze sobą powiązane, to z góry przepraszam jeśli wpadnie jakiś spojler.

Ponownie spotykamy się z Antonią Scott i tym razem otrzymuje ona dziwną wiadomość. Dla niej ona dziwna nie jest, bo doskonale wie, kto ją wysłał. I w końcu musi się zmierzyć z rzeczywistością. I przede wszystkim tym razem do rozwikłania są trzy zagadki i są one niezwykle ważne, bo na szali leży życie Jona. Co istotne, to dlaczego ta dwójka jest tak istotnymi postaciami wyjaśnia się tak naprawdę już w pierwszym tomie, a teraz są to ich kolejne przygody. Pędzą przez Madryt, który jest w tej książce fantastycznie opisany, aż chciałoby się tam pojechać i przejść tymi samymi ulicami. W końcu mamy zamknięcie trylogii i wszystkie wątki zaczynają powoli się domykać, a bohaterów poznajemy także z ich innej strony, jak chociażby Antonię jako matkę, zahaczamy o wątek jej męża i wiele trudnych decyzji, jakie musiała podjąć w swoim życiu.

Niby na końcu można się zastanawiać czy jeszcze będzie kolejna część, czy jeszcze spotkamy Antonię i Jona, ale szczerze? Każdą historię trzeba zamknąć i ta uważam jest spasowana i zaplanowana idealnie. Gdyby teraz zacząć ją ciągnąć dalej na siłę, to mogłoby być już przekombinowane.

I tak, jak w poprzednich dwóch tomach tempo było mordercze, tak tym razem jest jeszcze większe. Akcja mknie i to bardzo szybko, a nie jest to wcale cieniutka książka i napięcie tylko wzrasta z każdą stroną. Uważam, że to jedna z ciekawszych powieści sensacyjno-kryminalnych i mogłaby z całej tej serii wyjść świetna ekranizacja.

Czy będę tęsknić za bohaterami? Nawet bardzo, bo do każdego się człowiek przywiązuje w trakcie czytania, to są takie postaci, które z jednej strony są wręcz nienaturalne, a z drugiej są bohaterami z krwi i kości.

Zazdroszczę tym, którzy mają lekturę jeszcze przed sobą! A to chyba najlepsza rekomendacja.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem SQN.

Ekstremalnie osobliwa jest to para bohaterów. Antonia ze swoją szaloną bandą małp w głowie, których dziki wrzask penetruje najgłębsze zakamarki jej umysłu. I Jon- jej RAKSAKUDUHA (w telugu: obrońca bez zbroi, który "wyskakuje nago na trajektorię strzały"). Przed nimi kolejne wyzwania, gra na czas, psychologiczna rozgrywka, śmiertelny pojedynek z tym, który znany jest jako Biały Król. Antonia przekona się jednak o tym, że można być najsilniejszym pionkiem na szachownicy, ale zależnym jednak od ręki, która go przesuwa. Czy poczucie winy i wyrzuty sumienia będą wystarczającym paliwem do tej wojny? A możliwość zwycięstwa jedynie POTHOS (z greckiego: pragnienie tego, co nieosiągalne)?

.

Finał trylogii- "Rey Blanco"- to wyścig z czasem. To chomiczy bieg w kołowrotku, który zdaje się nie mieć mety. Niebezpieczny i intensywny. Liczy się każda sekunda, o czym przypomina nie tylko miarowe tykanie wskazówek zegara... Ale przecież "świat to nie fabryka spełniania życzeń", a raczej szarpanie się i kopanie z szyderczym uśmiechem losu. Co utrzymuje bohaterów na powierzchni? Wytrzymałość oraz "baskijski sarkazm". Momentami być może wątpliwy pod względem erudycji, ale za to czarny jak ostatnia kawa, ciekawy i pod pewnymi względami całkiem błyskotliwy. Zdarza się przewrócić oczami, ale nie da się zaprzeczyć- czarny humor "łagodzi ostre, ząbkowane krawędzie koszmaru"...

.

"Rey Blanco" od początku do końca jest szyta na miarę wielkiego finału. Jednym okiem patrzysz na ekscytujący spektakl, w którym "malutkie elementy wielkiej maszynerii" w końcu wskakują na swoje miejsce. Drugie oko nieco mrużysz- łapiąc się za głowę i rozmyślając nad realnością tego, na co właśnie patrzysz. Ale ten dreszcz przejęcia towarzyszy ci cały czas, wciskając się za kołnierzyk koszuli, a nerwowe podążanie za bohaterami funduje ci całą garść emocji. Aż do ostatniej strony. Dynamicznie, kryminalnie, sensacyjnie, z tym baskijskim sarkazmem, który dodaje całości sznytu. Polecam.

Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej wydawnictwa SQN.

Bardzo dziękuję wydawnictwu za możliwość poznania tej historii wcześniej i za egzemplarz do recenzji 🤗.

"Koniec do dopiero początek".

Kiedy Antonia stała się świadkiem porwania swojego partnera zachowała spokój i szybko przekalkulowała co powinna zrobić. Nie krzyczała, nie wzywała pomocy. Szybko obmyśliła w swojej głowie plan i wykonała jeden znaczący telefon. Lawina, która potem ruszyła łączyła się tak bardzo z poprzednimi wydarzeniami, że to aż szokujące, że wcześniej do tego nie doszła.

Finał serii o Antonii Scott.

Antonia szybko odzyskała swojego partnera, jednak warunki, które musiała spełnić w celu ocalenia jego życia były co najmniej szokujące.

Antonia wraz ze swoim partnerem dostają szczątkowe wiadomości dotyczące zadań, ktore mają wykonać. Im dalej czytałam, tym bardziej byłam zszokowana, jak te zdarzenia się ze sobą łączyły. I odnosiłam wrażenie, że Antonia nie kalkuluje już tak szybko jak w poprzednich częściach, a to wszystko za sprawą tego, że odstawiła tabletki, które miały jej odpowiednio wyostrzać i wyciszać myśli. Do wszystkiego kobieta dochodzi sama, za sprawą tylko "małp" znajdujących się w jej głowie, które szaleją w obliczu niebezpieczeństwa.

Chciałabym, żeby Antonia i Jon powrócili jeszcze ze swoimi przygodami na łamach nowej książki, a tymczasem mam zamiar nadrobić tytuły, o których autor wspomniał w podziękowaniach.

Zdecydowanie zachęcam Was do sięgnięcia po tę serię, bo była naprawdę dobra. Nie mogłam się od niej oderwać dopóki nie przeczytałam ostatniego słowa. Ogromnie pochłaniająca czytelnika.

Książka naprawdę pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest pięknie i czytelnie wydana z nieco większym drukiem. Pierwsza rzecz jaką mi się narzuca odnośnie treści, to jej nieprzewidywalność. Rozdziały są krótkie i zatytułowane tak, by dotyczyły najistotniejszej sprawy z danego rozdziału. Jeśli jest jakieś zajście nie wyjaśnione, to przechodzimy do jego rozwiązania w kolejnym dziale, bez względu na to, w jakim czasie do tego doszło. Następnie po jego skończeniu powracamy do czasu obecnego. Tym samym napięcie wciąż tylko wzrasta, gdyż dostajemy kolejne informacje dotyczące problematyki i następne i następne, jakby wymagano od nas byśmy sami skleili je w całość i dowiedzieli się dlaczego ta osoba została porwana. Ten, kto tego dokonał bardzo dobrze się ukrywa. Praktycznie całe jego postępowanie jest dla zmyłki organów ścigania. Nie ważne, że mają najbardziej nowoczesne sprzęty do wykrywania kradzieży, czy oszustw, tym razem i one dały się nabrać. Postacie bardzo często porozumiewają się za sprawą jakiegoś szyfru i kodu, który znają tylko wtajemniczeni. Są gotowi na wszystko w obliczu wielkiego zagrożenia, a przystawieni do muru grają tak, by odnieść jak najmniej strat. Choć gdyby tak dokładniej się przyjrzeć, to kłamią i oszukują tak bardzo, by samemu w to uwierzyć. Bywa, że w pewnym momencie nachodzi na siebie kilka wątków i miałam malutki problem, by je skleić do kupy, ale później zobaczyłam, że wystarczyło poczekać, a one same się rozwiązywały. Każda osoba, która tutaj występuje jest dobrze opisana, nawet te, które nie wnoszą niczego do treści, lecz istotne było jego czy jej zachowanie. Bo tak naprawdę cała książka to jedna wielka gra w którą główna postać musi zagrać. Przeciwnikiem jest osoba równie inteligentna, lecz w bardzo pokręcony sposób. Pragnie niby rywalizacji, ale jeśli po drodze klika osób straci życie, to według niego nic się nie stanie. Trudno jest przewidzieć jego ruchy, gdyż psychika takich osób działa tylko na nielogicznych działaniach, ale na tyle dopracowanych, że można go wziąć za geniusza.

Ogólnie cała książka mi się podobała, tylko bardzo żałuję, że nie czytałam dwóch wcześniejszych tomów. Miałam małe wrażenie, że przez to coś mi umykało, ale nie potrafię powiedzieć co. Chyba, że o to w niej chodziło:-)

Fantastyczna książka, trzymająca w napięciu, pobudzająca do myślenia i samodzielnej próby rozwikłania intryg i zagadek, co uwielbiam w kryminałach właśnie. Świetny klimat czeka na czytelników w tej powieści, a klimat to coś, na co szczególnie zwracam uwagę przy kryminałach, autor mnie tutaj nie zawiódł. Poświęcę też chwilę bohaterce,bo chociaż chwilami mnie trochę irytowała, to nie da się ukryć, że jest to dobrze napisana postać.

RECENZJA 

♟️"REY BLANCO. BIAŁY KRÓL"♟️

AUTOR: JUAN GÓMEZ-JURADO 

WYDAWNICTWO: SQN 

"Piekło jest prawdą widzianą zbyt późno."

                                                           Thomas Hobbes

"Nie wiem, ile zostawiłaś po drodze. Co straciłaś wtedy i co zyskujesz teraz. Bo pozbieranie cię do kupy to jak układanie cholernych puzzli bez wzorcowego obrazka. Po ciemku. Ze związanymi oczami."

REY BLANCO. BIAŁY KRÓL to finałowy tom Cyklu

Antonia Scott (tom 3). Fenomenalny thriller, który wciąga w intrygującą grę, w której czas odgrywa istotną rolę, dosłownie to wyścig z czasem i niewidzialnym wrogiem. Książka 

 dostarcza nam  mnóstwa adrenaliny, akcji,

nieoczekiwanych rozwiązań, zwrotów, które przyspieszają bicie serca i trzyma w napięciu do ostatniej strony. Tu nic nie jest takie, jakby się wydawało.  Zagramy razem z bohaterami w grę, której reguły narzuca Biały Król. 

To była genialnie zaplanowana rozgrywka, w której od pierwszego posunięcia była nie było wiadomo, kto zwycięży tę partię. Biały Król pozbywa się, kolejnych pionków zbliżając się ku wygranej. 

Cofniemy się do początków, rozwiązując powiązane ze sobą zdarzenia, które doprowadzą do rozwiązania tej zagadki. Antonia, poprzez obrazy, które tworzą, elementy przed jej oczami składają się, w figurę szachową w białym kolorze a do ukończenia jej brakuje zaledwie jednego elementu. 

Strona po stronie odkrywamy, kolejne części dobrze zaplanowanej układanki. Autor prowadza nas w ciemności, przez łamigłówki,  wręcz niemożliwe do rozwiązania. 

Całość dynamicznie poprowadzona i dopracowana przez autora w każdym szczególe. 

Autor pokazuje, że dla miłości, każdy zrobi wszystko, nawet najstraszliwszą rzecz. Miłość to najpotężniejsze, co istnieje. 

Składa się początku, a dokładnie końca, który przypomina ostatnie wydarzenie z zakończenia drugiej części, trzech części, interludium i epilogu. 

Bohaterowie genialnie wykreowani, złożone postacie z nadzwyczajną inteligencją, barwne, wyraziste, różnorodne.

"Idąc w linii prostej, człowiek nie zajedzie zbyt daleko."

Antonia Scott, jest jedyna w swoim rodzaju, niepowtarzalna, wyjątkowa, jej umysł zdolny jest do przetwarzania mnóstwa informacji i dostrzega to co inni nie widzą. Jej umysł jest niczym dżungla pełna małp, które z największą prędkością skaczą z jednej liny na drugą, przenosząc różne rzeczy. 

Miało być inaczej, ale świat Antoni nie jest fabryką życzeń i wszystkie plany, wzięły w łeb.

Teraz gra toczy się o życie inspektora Gutierreza, a Antonia Scott będzie musiała zagrać w grę,  której prawie nie da się wygrać. Nie ma prostego sposobu na wyjście z tej sytuacji i nie pozostaje im nic innego, jak zagrać w grę psychopaty. 

-Kim jest Biały Król? 

-Kim okaże się Sandra?

-Czy  Antoni uda się uratować Jona?

-Kto poluje na członków projektu Czerwona Królowa? 

-Czy Antonia odnajdzie człowieka, który ją postrzelił, wpędził w śpiączkę Marcosa i porwał Jona?

-Kto będzie miał kontrolę nad tą rozgrywką? 

-Co będzie musiał zrobić Antonia, aby uratować Jona?

-Czy starczy im czasu, aby rozwiązać sprawy, które zlecił im White? 

-Czy grzechy Mentora wyczołgają się spod dywanu, pod które je zamiótł?

-Czu Antonia Scott odkryje wszystkie elementy układanki i zwycięży?

Polecam ❤️❤️♟️♟️♟️

Recenzja powstała w ramach akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.

Trzecia część kryminału autorstwa Juana Gomeza-Jurado to totalna jazda bez trzymanki. Książka, właściwie już od pierwszych chwil wciąga czytelnika w nieprzewidywalną grę, w której stawką jest ludzkie życie. Rey Blanco, Biały Król, Antonia Scott, tom 3 to dynamiczna próba uchwycenia socjopatycznego prześladowcy, której podejmują się Antonia i Jon. Nie jest prosta lektura – wymaga ona sporej dawki skupienia, aby nadążyć za łamigłówkami i przeciwnościami, które serwuje przeciwnik. Czy uda się go pokonać? Jak zakończy się ta niebezpieczna gra? Juan Gomez-Jurado właściwie do ostatnich chwil trzyma czytelnika w napięciu, serwując nieoczekiwane zwroty akcji. To obowiązkowa pozycja dla miłośników kryminałów.