Rewizja. Joanna Chyłka. Tom 3. Wydanie serialowe

Rewelacyjna seria z Chyłką polecam z czystym sumieniem jest inna niż pierwsze części ale Chyłka to Chyłka !!!!!

Przy każdej jednej pozycji mogłabym wypisywać stosy pozytywnych słów i emocji o książkach R.Mroza i serii z Chyłką. Tak bardzo spodobały mi się audiobooki, które zawzięcie słuchałam w pracy, zapominając o świecie, a jednocześnie motywując się do walki o samą siebie, że obowiązkowo kupiłam wersję papierową - by zawsze moc mieć je przy sobie.

Książki Remigiusza Mroza mają to do siebie, że ich akcja trzyma w napięciu do samego końca, a zakończenie jest nieco zaskakujące. Tak też jest w przypadku "Rewizji" Akcja utworu sprawia, że czytelnik poznając kolejną sprawę jaką zajmuje się Joanna Chyłka nie może się doczekać co tym razem spotka adwokat i jakie będą tego konsekwencje.

Książka świetna , styl prawniczki gienialny! Jej podejście do sprawy rzetelne . Czyta się świetnie i chce więcej

Prawo?Cyganie?Polisa?

Wzajemnie się wykluczają,ale jednak współistnieją w życiu i w książce.Chyłka nadal trwa w grze.Polecam serdecznie miłośnikom kryminału z literą prawa w tle.

Nigdy nie czytałem książek o takiej tematyce. Zamówiłem "Kasację" z pewną dozą niepewności, czy w ogóle ją przeczytam. Książka wciągnęła mnie taka bardzo, że przeczytałem ją w 3 dni. Chyłka i Zordon są niesamowici. Teraz zamówiłem " Zaginięcie" i się nie rozczarowałem. Książka trzyma w napięciu od samego początku. Dawno tak nie pochłaniałem książek, a dodam że lubię czytać. Teraz zamówiłem "Rewizję" i czekam niecierpliwie na przesyłkę. Polecam serię.

Jestem pełna zachwytu nad całą seria, polecam wszystkim miłośnikom kryminałów.

„Ignorantia legis non excusat” to stara prawnicza maksyma oznaczająca, iż nieznajomość prawa nie jest dla nikogo usprawiedliwieniem. Tak naprawdę jednak świadomość społeczeństwa nie jest duża, a zawiłości przepisów prawnych, problemy interpretacyjne czy nawet orzeczenia sądu różniące się ustosunkowaniem do danej sprawy w zależności od składu sędziowskiego czy miejsca rozprawy, wcale nie ułatwiają nam życia. Dlatego też coraz więcej obywateli Polski korzysta z usług prawników, coraz więcej reprezentantów firm czuje się bezpieczniej, jeśli podjęte przez nich decyzje poprzedza opinia radcy prawnego.

Jest jednak osoba, która w gąszczu przepisów czuje się jak przysłowiowa ryba w wodzie, dla której najlepszą lekturą przed snem, jest glosa do wyroku. A przynajmniej była jeszcze niedawno, zanim jedynym zajęciem przed udaniem się na spoczynek stało się picie, nierzadko utrudniające nawet trafienie do łóżka. Osobą tą jest prawniczka, była gwiazda Kancelarii Żelazny&McVay, dla której nie ma spraw przegranych, są tylko takie, do których nie jest się odpowiednio przygotowanym. Jej osobę czytelnicy mogli już poznać dzięki lekturze takich powieści Remigiusza Mroza, jak „Kasacja” czy „Zaginięcie”.

Joanna Chyłka, bo o niej mowa, nie daje się lubić, śledząc jej kontakty z ludźmi niezmiennie nasuwają się określenia: arogancka i aspołeczna, nie można odmówić jej jednak ogromnej wiedzy i bogatego doświadczenia, a ponadto poszanowania pewnych norm etycznych, co w poprzednich książkach wpędziło ją w kłopoty. Również w najnowszej książce autora, „Rewizja”, doświadczymy ciętego języka prawniczki oraz szeregu zachowań deprecjonujących rozmówcę. Chyłka jest jednak jednym ratunkiem dla robotnika z Ursynowa podejrzanego o gwałt i brutalne morderstwo żony i córki. Sytuacja jest o tyle problematyczna, iż wszystkie dowody wskazują na winę Roberta Horwata, zaś ostatecznie pogrążyć może go fakt, iż należy ON do społeczności romskiej. A właściwie należał, zanim został wykluczony za ślub z Polką, na dodatek pielęgniarką. Już sama ta sytuacja gwarantuje bezgraniczne zaangażowanie czytelnika w tekst i całkowite oderwanie się od życia rodzinnego czy zawodowego, a to dopiero część większej sprawy, której rzeczywiste rozmiary długo pozostają zagadką. Dlatego też po książkę Mroza sięgnąć mogą nawet najbardziej wymagający czytelnicy, nawet nie zastanawiając się nad tym, czy spełni ona ich oczekiwania. Każda powieść autora, doktora nauk prawnych, trzyma w napięciu, zaś umieszczenie akcji w dobrze znanych nam realiach, jeszcze mocniej wiąże nas z lekturą sprawiając że sięgać po te książki możemy bez wahania.

Chyłka, po odejściu z kancelarii w atmosferze niesławy, nawet nie kontroluje już ilości wypitego alkoholu, nie udaje jej się już nawet kamuflaż przed otoczeniem. Być może będąc trzeźwą nigdy nie skontaktowałaby się z Romem, który zjawił się w centrum handlowym, w którym kobieta udziela porad prawnych. Okazuje się, że sprawa, która początkowo miała dotyczyć wyłącznie odmowy wypłaty polisy (o niebagatelnej wartości), zmienia się szybko nie tylko w sprawę karną, ale osobistą zemstę prawniczki. Obsługę prawną ubezpieczyciela prowadzi bowiem jej była kancelaria, a Chyłka chętnie stanie z nią w szranki …

Wyzwanie, którego podjęła się Chyłka, jest nie tylko wyzwaniem pod względem prawnym. Okazuje się bowiem, że przeciwnik zrobi wszystko, by odsunąć ją od sprawy. Z niewiadomych przyczyn ubezpieczyciel nie życzy sobie jej udziału, zaś Kancelaria, reprezentowana tu między innymi przez byłego podopiecznego prawniczki, Oryńskiego, sięgnie po najbardziej uwłaczające metody działania… Jak zakończy się ta walka, w której wina lub niewinność Roma jest tak naprawdę drugorzędną kwestią? Jakim sposobem robotnika utrzymującego się z prac dorywczych stać było na wykupienie polisy opiewającej na milion złotych? Kto stoi za Salusem i jaką rolę odgrywa Piotr Langer? Na te wszystkie pytania, a także na inne rodzące się w trakcie lektury, odpowiedzi szukać możemy w rewelacyjnej powieści „Rewizja” Remigiusza Mroza, którego powieści prawnicze wyznaczają nowy standard i zawyżają poprzeczkę. Na kartach książki mamy dowód nie tylko na bezdyskusyjną wiedzę prawniczą, ale i na mistrzostwo we władaniu słowem. Zarówno konstrukcja fabuły, jak i bohaterów, którzy wywołują w nas skrajne emocje i koło których po prostu nie można przejść obojętnie, przyciągają do lektury i angażują bez reszty w opisywane wydarzenia. Dodatkowym atutem jest sięgnięcie po problematyczny zwykle dla autorów temat dyskryminacji i w mistrzowski sposób naświetlenie tej kwestii w kolejnych rozdziałach. To wszystko sprawia, że zarówno „Rewizja”, jak i poprzednie książki autora pozwalają odczuwać dumę z faktu, iż tak jak USA ma swojego Grishama, tak Polska ma Mroza!

W internecie aż się roi od pozytywnych opinii na temat książek Remigiusza Mroza. Coraz więcej czytelników ulega i sięga po jego powieści. W czym tkwi fenomen autora? Czy jego książki są rzeczywiście tak dobre jak wszyscy mówią?

Dochodzi do brutalnego morderstwa. Ofiarami są kobieta i jej córka, które zostały zgwałcone a później zamordowane. Pogrążony w żałobie mężczyzna romskiego pochodzenia składa wniosek o wypłacenie ich polisy na życie. Niestety ubezpieczyciel nie zamierza wypłacać pieniędzy, zwłaszcza że kwota jest ogromna – aż milion złotych. Dodatkowo mężczyzna zostaje oskarżony o zabójstwo swojej rodziny. Zrozpaczony szuka pomocy i tak trafia do Joanny Chyłki, która po odejściu z kancelarii Żelazny&McVay pracuje w boksie w supermarkecie gdzie udziela porad prawnych. Tymczasem to pracownicy Żelaznego&McVaya reprezentują firmę ubezpieczeniową która odmówiła wypłacenia polisy. Konrad Oryński, niegdyś bardzo bliski współpracownik Joanny będzie musiał zrobić wszystko aby jego klient odniósł zwycięstwo. Również Chyłka nie zamierza się poddać. Ma za zadanie wybronić Roma i udowodnić jego niewinność. Kto wygra w tym starciu?

Zwykle nie sięgam po książki o tematyce prawniczej, bojąc się prawniczego bełkotu i powolnego tempa akcji. I choć miałam pewne obawy w stosunku do „Rewizji” szybko się ich pozbyłam. Akcja jest niesamowicie płynna i zaskakująca. Od samego początku dużo się dzieje, a w miarę przebiegu wydarzeń pojawiają się nowe okoliczności które dodatkowo nakręcają czytelnika, wzbudzając ogromną ciekawość i zainteresowanie. To co od razu rzuca się w oczy, to lekkość pióra autora. Remigiusz Mróz pisze niezwykle płynnie i lekko, lawiruje między wydarzeniami podsuwając nam mylne tropy, by za chwilę wprowadzić nowe elementy, które budzą dezorientację i wątpliwości. I jak się okazuje rozwiązanie zagadki wcale nie jest takie proste, jak na początku mogliśmy sądzić.

W każdej książce ważnym elementem są bohaterowie. W końcu to oni nadają powieści charakteru i wyrazistości. U Remigiusza Mroza wszystko jest dopracowane w najmniejszym szczególe. Postacie są barwne i zróżnicowane. Autor w mistrzowski sposób tworzy portrety swoich bohaterów nadając im zróżnicowane cechy charakteru. Zauważyłam również, że ma tendencje do tego aby za bardzo ich nie oszczędzać. Rzuca ich na głęboką wodę, często podkłada kłody pod nogi, a nawet sprowadza na samo dno. Mam na myśli tu przede wszystkim Chyłkę, która zmaga się z ogromnym uzależnieniem. Właściwie przez cały czas jest pod wpływem alkoholu, co skutecznie wpływa na jakość jej życia. Choć mówiąc szczerze, ona wcale nie dostrzega problemu. Gdy coś ją przytłacza, gdy nie może sobie poradzić z nadchodzącym kacem, zawsze ma w zanadrzu butelkę w wysokoprocentowym trunkiem. Nie będę ukrywać, że w niektórych momentach trochę raziło mnie to w oczy, jednak zdaję sobie sprawę, że jest to element wizerunku bohaterki. Mam nadzieję, że w następnym tomie Joanna wróci na prostą i w pełni pokaże na co ją stać. Choć i tak w przypadku „Rewizji” dała wyśmienity pokaz swoich prawniczych możliwości. Nie da się zaprzeczyć, że Joanna Chyłka to niezwykle inteligentna, przebiegła i mistrzowsko wykreowana postać.

„Rewizja” to książka która potrafi zaskoczyć i wprowadzić czytelnika w stan zdumienia. Jestem zachwycona genialną kreacją bohaterów, szybkim tempem akcji i oryginalną fabułą, która na każdym kroku zadziwia. Książkę pochłonęłam w tempie ekspresowym, a zakończenie sprawiło, że nabrałam ochoty na więcej. Remigiusz Mróz wie jak zaintrygować czytelnika i jak uzależnić go od swoich książek. Nie dziwie się już, skąd bierze się tyle pozytywnych opinii na temat jego twórczości. A przede wszystkim, w końcu zrozumiałam jego fenomen. Jestem zachwycona i w pełni usatysfakcjonowana z lektury. „Rewizja” to fenomenalnie napisana powieść, a sam autor to mistrz powieści kryminalnych i sensacyjnych. Bez dwóch zdań – polecam!

Są takie książki, które wciągają czytelnika od samego początku. Zdarza się jednak, że pomimo tego, iż powieść czytało nam się bardzo dobrze i świetnie się przy niej bawiliśmy – ta, po pewnym czasie całkowicie ulatuje z naszej pamięci. Dlaczego?

„Rewizja” Remigiusza Mroza jest dla mnie dość specyficzną książką. Nie chodzi mi o treść, sposób narracji, czy rozwinięcie akcji i oczywiście zaskakującego zakończenia. Powieść przeczytałam w kilka godzin i założę się, że gdybym zrecenzowała ją tego samego dnia, kiedy ją skończyłam – moja ocena byłaby zgoła inna. Ponownie Chyłka i Zordon muszą spełniać swe zawodowe obowiązki, broniąc człowieka, któremu ubezpieczyciel odmawia wypłaty pieniędzy, argumentując, że rzekomo to pogrążony w żałobie mężczyzna zamordował swoją rodzinę. Problemy nawarstwiają się, a sprawa z każdym dniem staje się coraz bardziej zawiła. „Pewnych rzeczy po prostu się nie wybacza. Czy Hitlera by oszczędzono, gdyby nie zabił się w tamtym bunkrze i dzień po podpisaniu kapitulacji stał się dobrym człowiekiem? Nie, podobnie jak nie powinno się wybaczać ojcom, którzy z życia swoich córek zrobili holocaust.” Przed napisaniem tej recenzji postanowiłam ponownie przeanalizować sobie tą książkę, by nie pominąć niczego istotnego. W „Rewizji” występuje wątek kulturowy. Jest to właściwie główny trzon, na którym opiera się akcja książki Remigiusza Mroza. Pomysł na fabułę muszę pochwalić, ponieważ szybko wciągnęłam się w tę historię. Myślę jednak, że powieść ta nie jest tak dobra jak poprzednie tomy tej serii. Dlaczego? Otóż wkradła się tutaj pewna schematyczność. Mniej więcej wiemy, w których momentach książki akcja rozwija się szybciej i gdzie może dojść do przewidywanego zwrotu akcji. Plusem jest to, że pomimo tego, iż domyślam się gdzie może mnie coś zaskoczyć – nadal nie wiem CO może mnie zaskoczyć. „Weszła do domu i odłożyła wódkę do szafki. Wystarczy na jeden dzień. Czas wziąć się za tequilę.” Postać Joanny Chyłki, choć nadal uważam, że jest to jedna z najlepiej wykreowanych postaci żeńskich w literaturze, tym razem zaczęła mi działać na nerwy. Myślę, że z każdym kolejnym tomem prawniczka nie jest już tą samą niezależną i silną kobietą, choć w tym momencie wiele osób może się ze mną nie zgodzić. Być może w następnych tomach tej serii będzie inaczej i Chyłka wróci do formy. W książce ponownie dominuje niespodziewane zakończenie, jednak tym razem jest to dla mnie odrobinę za mało. O ile po przeczytaniu tej książki, męczyłam znajomych, by koniecznie po nią sięgnęli – tak, teraz myślę, że moja fascynacja książką, była zbyt duża i potrzebuję chwili odpoczynku od książek Remigiusza Mroza.

Poznajcie świat, w którym nic nie jest takie, jak się wydaje, a każda sprawa ma nie tylko drugie dno, ale również trzecie i czwarte... Remigiusz Mróz znowu zaskakuje czytelnika misternie utkaną intrygą i nie pozwala mu oderwać się od lektury.

Kiedy czytałam Rewizję było mi autentycznie przykro. Zdążyłam bardzo polubić Zordona i Chyłkę, więc każde ich potknięcie sprawiało, że było mi ich szkoda! Remigiusz Mróz nie oszczędzał swoich bohaterów i bardzo wyraźnie pokazywał im, że świat jest okrutny i zakłamany. Chyłka stoczyła się prawie na samo dno i wiecznie zagląda do butelki, a Kordian gubi się we własnym życiu... Tej książki nie da się obojętnie odłożyć na półkę - trzeba ją po prostu przeczytać!

Joanna po opuszczeniu prestiżowej kancelarii trafia do klitki w centrum handlowym, gdzie udziela porad prawnych za grosze. Właśnie tam poznaje swojego klienta – Bukano. Mężczyzna nie jest jednak jednym z tych klientów, którzy mają błahy problem z podatkiem –jest oskarżony o zamordowanie własnej żony i córki że szczególnym okrucieństwem, a na domiar złego jest… Romem. Chyłka odkrywa okazję do zemsty na dawnym pracodawcy i bez mrugnięcia okiem podejmuje się obrony mężczyzny. Nie mogę zdradzić więcej, żeby nie psuć Wam zabawy, ale mogę zapewnić, że "będzie się działo", a Joanna Was nie rozczaruje. Sprawa okazuje się znacznie bardziej skomplikowana niż mogłoby się wydawać chociażby ze względu na gigantyczne ubezpieczenie zabitych kobiet, którego firma ubezpieczeniowa nie ma zamiaru wypłacać..

Jestem pod wrażeniem wiedzy autora na temat kultury Romów. Przyznam szczerze, że nabrałam do nich nieco większego szacunku. Do tej pory miałam głównie przykre doświadczenia z Cyganami (w tym raz groźbę połamania nóg). Remigiusz Mróz opowiedział mi jednak ich historię i wytłumaczył zasady postępowania – dzięki temu trochę lepiej ich rozumiem, chociaż dystans pozostaje. Wiem już czym jest skalanie, dlaczego Romowie nie pracują i skąd się w ogóle wzięli w naszym kraju. Cieszę się zatem, że książka ma również aspekt edukacyjny.

Remigiusz Mróz jest jednym z nielicznych autorów, których książki można polecać zupełnie w ciemno! Cenię go przede wszystkim za inteligencję, ironię, realizm i wiedzę, nie tylko z zakresu prawa. Lubię jego książki również dlatego, że porusza w nich trudne tematy – tym razem jest wśród nich rasizm, uzależnienia oraz odwieczny problem adwokatów – konflikt moralności z możliwością powiększenia objętości portfela. Autor pokazuje nam również w jak okrutnych czasach żyjemy i jak niewiele my – szarzy ludzie, możemy zdziałać na własną rękę. Muszę jednak przyznać, że spodziewałam się czegoś więcej. Zabrakło mi dynamizmu i większego elementu zaskoczenia (mam tu na myśli tylko zakończenie intrygi, bo zakończenie samej książki jest mocno szokujące i pozostawiające czytelnika w niepewności). Mimo wszystko przeczytałam Rewizję jednym tchem i z niecierpliwością czekam na kolejny tom serii. Dużo jeszcze zostało do powiedzenia i wyjaśnienia – trochę się nawet tego boję… Jestem jednak przekonana, że warto czekać i Remigiusz Mróz po raz kolejny mnie zaskoczy!

"Rewizja" - trzeci tom z cyklu o Joannie Chyłce i Kordianie Oryńskim. Ponad 620 stron napisane w trzy tygodnie(!). "Tak, pisałem dzień i noc" - wyjaśnia w posłowiu Remigiusz Mróz. Czy nad wyraz ekspresowe pisarskie tempo autora zaskutkowało bylejakością? O nie, na pewno nie. Po raz kolejny moje spotkanie z duetem Chyłka-Oryński zaliczam do niezwykle udanych i emocjonujących. Tym razem ta mocno kontrastowa charakterologicznie dwójka prawników pochyla się nad sprawą odszkodowania, które firma ubezpieczeniowa powinna (lub nie) wypłacić pewnemu Cyganowi po brutalnym zabójstwie jego żony i córki. Sprawa wydaje się być prosta, ale romskie pochodzenie mężczyzny oraz brak wiarygodnego alibi zmienia go z pogrążonego w żałobie wdowca w zabójcę i wyłudzacza. Wszak mowa o odszkodowaniu w niebagatelnej wysokości miliona złotych.

Podjęcie kwestii Romów w powieści (ich pochodzenia, tradycji, kultury, zwyczajów itd.) to moim zdaniem esencja tej powieści. Oczywiście ?Rewizja? nie jest romską encyklopedią, ale chwała Mrozowi za to, że podjął ten dla wielu niewygodny temat i wyjaśnił parę spraw o hermetycznym środowisku Romów w Polsce. Wątpię jednak, by ktokolwiek, kto dotychczas o Romach nie miał zbyt dobrego zdania, nagle je zmienił; zwłaszcza po mrożących krew w żyłach odwiedzinach Chyłki w cygańskiej dzielnicy...

No właśnie - Chyłka. Kto czytał "Zaginięcie", ten wie, że ostrojęzyczna pani mecenas najprawdopodobniej pożegna się z kancelarią Żelazny & McVay. I tak się niestety dzieje. Mało tego. Chyłka coraz częściej sięga do butelki, traci prawo jazdy, traci przyjaciół. A co z Kordianem? Joanna próbuje wywalczyć odszkodowanie dla Roma, a Kordian na sali sądowej musi stanąć po stronie ubezpieczyciela, który tego odszkodowania wypłacić nie chce. To ci dopiero Mróz-mąciwoda... Ponadto w "Rewizji" budzą się demony przeszłości - wraca Langer z "Kasacji", wraca temat zamieszania kancelarii Żelazny & McVay w ciemne interesy, i pojawia się ojciec Chyłki, a wraz z nim uchyla się rąbek mrocznej i tragicznej tajemnicy, okrywającej dzieciństwo prawniczki.

Oj, powiem wam - dzieje się. I to dużo. "Rewizja" zaskakuje na każdej stronie. Fakt, dynamika akcji do porażających nie należy, ale brwi ze zdziwienia unosić będziecie co chwilę. Bo przedarcie się przez fabularny labirynt "Rewizji" to nie lada gratka; w jednej chwili coś jest białe, w drugiej czarne, po chwili znowu białe, a na końcu okazuje się... zielone. Zielone jak czytelnik, który przez sześćset stron coraz głębiej i głębiej wciągany jest w niezwykłą intrygę; który daje się omamić zadrukowanym kartkom, tracąc przy tym poczucie czasu; i który przewracając ostatnią stronę, z wypiekami na twarzy, dziwi się, że milion sprytnie ułożonych, wyjustowanych literek tak zagrało na jego emocjach. Oby więcej takich książek!

Biorę się za następny tom, spragniony kolejnych wrażeń jak Chyłka kolejnej szklaneczki tequili.

[Adres usunięty]

_______________________________________________________________________

„Rewizja” to już trzecia część cyklu o Joannie Chyłce i Kordianie Oryńskim - chyba moim ulubionych książkowym duecie. Niedawno dowiedzieliśmy się, że książka ta zwyciężyła w plebiscycie [Adres usunięty] w kategorii kryminał/sensacja/thriller. Moim zdaniem jest to jak najbardziej zasłużona nagroda!

Co nowego u naszym bohaterów? Kordian bardzo dobrze radzi sobie w kancelarii, nawet awansował. Natomiast Joanna... no cóż... po utracie pracy stoczyła się. Zaczęła udzielać porad prawnych w galerii handlowych, a dodatkowo cały czas jest pod wpływem alkoholu. Pewnego dnia w galerii spotyka robotnika z Ursynowa, który chwilę wcześniej dowiedział się o tragicznej śmierci swojej żony i córki. Kobiety zostały zgwałcone a następnie nadzwyczaj brutalnie zamordowane. Ich polisa na życie jest tak duża, że towarzystwo ubezpieczeniowe nie śpieszy się z jej wypłaceniem. Pogrążony w żałobie mężczyzna jest świadom tego, że kłopoty są nieuniknione, ale to, co go spotyka, przechodzi jego najśmielsze obawy... Ubezpieczyciel, reprezentowany przez kancelarię Żelazny&McVay, odmawia wypłaty odszkodowania twierdząc, że to robotnik zamordował rodzinę. Zaraz po tym prokuratura stawia mu zarzuty, a ON rozpoczyna walkę o własny honor, a przede wszystkim o uniewinnienie. Pomaga mu w tym niezastąpiona i jedyna w swoim rodzaju - Joanna Chyłka.

Remigiusz Mróz po raz kolejny serwuje nam niezwykle intrygującą, ciekawą i trzymającą w napięciu historię, która zaskoczyła mnie swoją oryginalnością. Fabuła dopracowana jest pod każdym względem. Książkę czytałam w zapartym tchem i z wypiekami na twarzy, i mówiąc szczerze naprawdę trudno mi było się od niej oderwać. Ciekawy jest nie tylko wątek kryminalny, ale także wątek obyczajowy, czyli relacja Chyłki i Zordona oraz alkoholizm kobiety. W książce znajdziemy również wiele intryg, zaskakujących zwrotów akcji oraz sprzecznych wskazówek, które dodają kryminałowi „tego czegoś”. Książka skończyła się w taki sposób, że nie mogę się doczekać, kiedy w moje ręce trafi kolejna część czyli „Immunitet”.

Ogromnym atutem książki jest jej humor, którego brakuje w innych kryminałach. To dzięki zabawnym dialogom i ciętym ripostom pokochałam książki Remigiusza Mroza. Nie czytałam jeszcze kryminału, który jednocześnie byłby tak ciekawy pod względem fabuły oraz taki specyficzny i oryginalny pod względem językowym. Mróz zdecydowanie trafił w literacką niszę.

Podsumowując, „Rewizja” to kolejna książka Remigiusza Mroza, która w 100% przypadła mi do gustu. Jeśli czytaliście poprzednie części to koniecznie sięgnijcie po „Rewizję”, a jeśli twórczość Mroza jeszcze przed Wami to koniecznie to nadróbcie!

„Rewizja” to jeden z najmroczniejszych tomów serii. Chyłka, po trudnych przeżyciach osobistych, staje się cieniem samej siebie, a jej zmagania z rzeczywistością są równie interesujące co sprawa, którą prowadzi – obrony Roma oskarżonego o brutalne morderstwo. Ten tom wyróżnia się głębią psychologiczną oraz ważnym społecznym przesłaniem.

Rewizję zaczęłam czytać dopiero 1,5 roku po Zaginięciu. Musiałam sobie przypomnieć parę ważnych szczególików, ale nie przeszkodziło mi to w delektowaniu się lekturą :) Rewizja to dobrze utkana zagadka, w której na kolejnych kartach próbujemy się domyślić kto brutalnie zgwałcił i bestialsko zabił żonę i córkę pewnego Roma. Czy był to on sam? Wszystko na to wskazuje. Było mu to na rękę, bo kobiety miały polisę na milion złotych, więc niezły zastrzyk gotówki dla "Cygana".

W tej książce nic nie jest takie jakie mogłoby się wydawać. W zasadzie nie ma co się za bardzo rozpisywać i dywagować, bo jest to po prostu lekka, a zarazem dobra książka w dorobku Pana Remigiusza i już samo to powinno zachęcić do sięgnięcia po nią. Nie wieje nudą, pisarz skupia się na zagadce morderstwa i na podejrzanych pracownikach kancelarii, którzy stoją po stornie Ubezpieczyciela i muszą się nieźle nagimnastykować, aby wygrać sprawę. Nie ma tu na szczęście nic nie znaczących opisów, których wręcz nie potrafię zdzierżyć, więc duży plus.

W przeciwieństwie do ostatnio przeczytanych przeze mnie kryminałów innych pisarzy tutaj do dosłownie ostatniej strony nie było wiadomo kto, co i dlaczego. Jednak czy był happy end? Tak, ale też nie do końca… ale nie będę spojlerować ;)

Pisarz umiejętnie wplótł w fabułę elementy kultury romskiej, co było bardzo ciekawe i ubogacało tę historię. Polubiłam Roma Bukano za to, że wybrał miłość, przez co został napiętnowany w swojej społeczności. To prawie jak historia Romea i Julii, której finał niestety jest tragiczny.

Muszę jednak wspomnieć dwa słowa o Chyłce. Wzbudzała ona we mnie tak wiele emocji, że miałam niezłą karuzelę. Przez to, ze Remigiusz Mróz zrobił z niej alkoholiczkę, w mojej głowie wciąż jarzyła się jako pusta, głupia pani adwokat, która przez swoje durne uzależnienie (i na własne życzenie) powoli rozwala swoją karierę i pozycję w prawniczym świecie. Jednak z drugiej strony polubiłam tę babeczkę za jej sarkastyczne podejście, za życiowy luz i za zaciętość. No i te dialogi Chyłki i Zordona… Kunszt tej książki :D Zobaczymy co to będzie się działo w następnych częściach, bo wydaje mi się, że historia dwójki prawników dopiero nabiera rozpędu…

IG: book_szpanerka

Chyłka powraca. Tym razem wszystko idzie w kierunku konfrontacji ze swoim byłym aplikantem Kordianem. A sprawa rozbije się o Roma oskarżonego o brutalne zamordowanie i zgwałcenie swojej żony i córki. Firma ubezpieczeniowa nie zamierza wypłacić wysokiej polisy. Czy dawna gwiazda kancelarii Żelazny&McVay stanie na wysokości zadania? Póki co pogrąża się w odmętach alkoholu. A Kordian wraz ze swoim nowym patronem reprezentuje firmę ubezpieczeniową, w której prokurentem został ich stary wspólny znajomy - Langer.

Mróz po raz kolejny pokazuje świat prawniczych problemów, etyki, moralności, presji i chęci zrobienia kariery i dużych pieniędzy. Tolerancja, świat romskich zwyczajów i zimne kalkulacje firmy ubezpieczeniowej to tylko część autów tej książki. Obserwowanie problemów Chyłki, jej relacji z ojcem jak i z byłym aplikantem pokazują wciągają na kolejne godziny czytania. Oczywiście będziemy się zastanawiać kto zabił. Kolejna dobra intryga.

Remigiusz Mróz (ur. 15 stycznia 1987 w Opolu) – polski pisarz, autor powieści oraz cyklu publicystycznego „Kurs pisania”. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Leona Koźmińskiego w Warszawie, gdzie uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych.*

Seria z Joanną Chyłką i Kordianem Oryńskim jest jedną z moich ulubionych. Możecie się zdziwić, bo przecież drugi tom przeczytałem w grudniu 2015 roku (!). Moje zaległości wynikają z tego, że ja nie chcę przez połowę swojego życia czytać tylko Mroza. Jestem jego fanem, ale jest mnóstwo książek, które również chcę poznać. Dlatego dopiero teraz sięgam po trzeci tom.

W dość okrutny sposób giną córka i żona pewnego robotnika. Ich polisa na życie jest tak ogromna, że ubezpieczyciel nie za bardzo spieszy się z wypłatą pieniędzy, a poza tym ów robotnik szybko zostaje oskarżony. No bo przecież zrobił to dla pieniędzy z polisy. Tym bardziej, że pojawiają się dowody… Wyjść z opresji pomaga mu pewna znana prawniczka.

Spośród trzech pierwszych tomów tej serii, „Rewizja” jest najgorsza, ponieważ akcja tego utworu ani nie biegnie na łeb na szyję, ani nie trzyma mocno w napięciu. Wprawdzie szybko mi się ją czytało i byłem ciekawy zakończenia, które, nawiasem mówiąc, jest dobre, ale w porównaniu z Kasacją czy Zaginięciem wypada blado. Autor posługuje się prostym i lekkim językiem. Pojawiają się wulgaryzmy (oczywiście nie bez powodu), ale nie zostały one nadużyte.

Książka porusza problem nietolerancji i uprzedzeń wobec Romów. Bardzo dużo osób nie toleruje tej grupy etnicznej, często oskarżając ich o coś, np. kradzież czy morderstwo, bo są Cyganami. Remigiusz Mróz przybliża troszkę ich historię (szczerze powiem, że na ich temat nie wiedziałem nic, bo nigdy jakoś się nimi nie interesowałem). Jest to jeden z ciekawszych wątków Rewizji.

Wadą tej książki są dwie naciągane sytuacje. Mam na myśli moment spotkania Chyłki z Żelaznym. To spotkanie jest dość dziwne, a jego przebieg jeszcze dziwniejszy. Decyzja jaką Artur podejmuje jest do niego niepodobna i ja tego nie kupuję. Nie mogę wam powiedzieć dokładnie o co mi chodzi, bo byłby to spoiler. Druga sytuacja rozegrała się pod koniec utworu. Wtedy Chyłka spotkała się z pewnym jegomościem. Wynik tego spotkania jest nieprawdopodobny.

Kasację i Zaginięcie czytało mi się szybko i nie mogłem się od nich oderwać. Odniosłem wrażenie, że w Rewizji ta cała sprawa morderstwa zeszła gdzieś na bok, a na pierwszy plan wysunęły się wątki obyczajowe, które nie ukrywam trochę mnie nużyły. Zakończenie utworu jest świetne i nie mogę się doczekać, aż sięgnę po czwarty tom, ale za bardzo nie zmienia ono tego, co myślę na temat tej powieści.

Chyłka, którą uwielbiałem ponad wszystko i uważałem za najlepszą bohaterkę spośród wszystkich, stała się irytującą alkoholiczką, która utraciła swoją klasę i profesjonalność. Oczywiście nadal jest ona chamska, ma niewyparzony język i zawsze musi mieć ostatnie zdanie. Jestem zły, że Remigiusz Mróz zniszczył to, co było najlepsze w tej serii. Nierealne jest to, że ktoś chciałby, aby taka osoba broniła go. Minusem utworu też jest to, że na temat życia prywatnego Kordiana jest mało informacji, a o Joannie wie się więcej, a przecież to ona jest postacią, która broni swojej prywatności. Coś tu nie gra. Uważam, że relacja Zordona i Chyłki została słabo przedstawiona. Natomiast postać Langera jest plusem, bo nadaje tajemniczości, a niekiedy wywołuje dreszcze. To taki dodatkowy smaczek.

Podsumowując, trochę jestem zawiedziony. Spodziewałem się świetnego thrillera prawniczego, a dostałem utwór, który jest dobry, ale nie zachwyca.

* Źródło – Lubimy Czytać

Chyłka i Zordon wracają. I Kormak też. Cóż, mam wielką słabość do szczypiora. Wiem że wygląda jak młody Elton John, jest przeraźliwie chudy i niski ale miłość nie wybiera prawda? Kiedyś muszę spisać moje fanfiki na temat tego hakera. Oj, znowu te moje dygresje. Od początku. W „Rewizji” Remigiusza Mroza Chyłka i Zordon stają po dwóch stronach barykady. Ona broni Bukano, Cygana, który jest oskarżony o gwałt i zabójstwo swojej żony i córki. On wraz ze swoim promotorem za wszelką cenę nie chcą dopuścić aby dostał odszkodowanie, polisę od ubezpieczyciela, firmy Salus. Dodatkowo spotykają Piotra Langera, bohatera pierwszej części. Chociaż bohater to przesada, to raczej zły charakter – zarządza firmą od tyłu. Joanna i Kordian mają też duże problemy prywatne – ona cały czas pije i ma kłopoty z ojcem, ON nie jest przekonany że dobrze zrobił zostawszy w kancelarii Żelaznego&McVaya. Ale absolutnie polecam książkę „Rewizja” Remigiusza Mroza. W takim wypadku mogę powiedzieć jedno – niech taki Mróz panuje przez cały czas.

Ona stary wyga prawniczy, pełen wiedzy, specjalistka od kruczków prawnych, strategii i umiejętności pozwalających przechytrzyć każdego przeciwnika, zarówno na sali sadowej, jak i podczas zbierania informacji.

On młody, świeżo po studiach, jeszcze nieopierzony i nie potrafiący do końca dobrze pływać w tym basenie pełnym rekinów, jakim jest kancelaria prawnicza w której się znalazł.

Chyłka, choć zupełnie się do tego na pierwszy rzut oka nie nadawała, została jego mentorem i tak zaczęła się najlepsza seria prawnicza, jaką dotychczas czytałem. W Kasacji zdarzały się jeszcze maleńkie zacięcia, w Zaginięciu już ich nie było, a Rewizja jest jeszcze lepsza, ba, jest po prostu świetna.

Jeśli interesuje Cię tematyka prawnicza z nutką kryminalną to napewno Chyłka Remigiusz Mróz przypadnie Ci do gustu :) Chyłka jest bezwględną prawniczką, która niecofa się przed żadnym zleceniem, które bierze, nawet, jeśli zagraża to jej zdrowiu i życiu. Chyłka to osoba o specyficznym charakterze i sposobie życia. Przeczytamy tutaj o trudnej miłości Chyłki i jej aplikanta Zordona. Chyłka powstała w serii składającej się póki co z 9 części: "Kasacja", "Zaginięcie", "Rewizja", "Immunitet", "Inwigilacja", "Oskarżenie", "Testament", "Kontratyp" i "Umorzenie". W moje ręce w pierwszej kolejności trafiło "Zaginięcie" i jak to u mnie niekiedy się zdaża w trakcie czytania zorientowałam się, że chyba powinna być jakaś wcześniejsza część no i była ... i wpadłam w ciąg Chyłki wyczekując części 10. Ja polecam ją Tobie z czystym sumieniem, łatwa do przyswojenia, nie sposób się oderwać jak już się ją zacznie czytać a i wzbudza skrajne emocje od złości poprzez łzy aż po śmiech.

zapraszam na mój profil książkowy: [Adres usunięty]

Najnowsza książka jednego z moich ulubionych autorów, czyli dlaczego czasem warto pójść do księgarni pójść już w dzień premiery książki. Jest nieco inaczej niż poprzednio - i choć "Rewizja" traci przez to nieco na swojej torpedowatości, to zyskuje coś innego. Co dokładnie?

Zapraszam na Nerw Słowa: [Adres usunięty]

Rewizja - rewelacja:) To moje 3. spotkanie z duetem Chyłka & Zordon. Duetem, a może nie duetem, a może i tak i tak. Oj dzieje się w tym tomie, dzieje.

Z każdą kolejną częścią przygód dwójki prawników (obecnie bardzo poobijanych przez realia życiowe) dziwię się, że Mróz jeszcze mnie czymś zaskakuje, nadal tak świetnie bawi i wbija w fotel w trakcie lektury. A przy tym tworzy książki na światowym poziomie.

Za każdym razem wydaje mi się, iż pisarz już nic nowego (czytaj: lepszego) nie jest w stanie wymyślić. Błąd. I bardzo dobrze:)

Rewizja trzyma w napięciu już od pierwszej strony, kiedy następuje wielkie bum i nie odpuszcza do końca. Mróz umiejętnie dawkuje napięcie przez cały czas podkręcając je.

III tom chyłko-zordonowych przygód, to doskonała książka, którą czytałam w tempie błyskawicznym (to lektura z typu tych, od których nie można się oderwać) i z wielkim uśmiechem na ustach. Nie mogłam doczekać się końca, chciwie przewracałam kolejne kartki. Jednak po skończonej lekturze odczułam wielki żal, że to już koniec:)

Zachęcam do lektury:) Nie będziecie żałować.