Retorsja

Wchodząc do jednego z pilskich mieszkań Jan Poniatowski razem z Anną Sass zwaną Sasanką dokonują makabrycznego odkrycia.

W wannie pełnej krwi leżą zwłoki ich wspólnego znajomego Kajtka.

Policja obstawia samobójstwo, ale siostra zmarłego nie zgadza się z tą teorią i prosi Jana o pomoc w dotarciu do prawdy.

Poniatowski razem z Sasanką zaczynają drążyć temat, a w mieście dochodzi do kolejnych tragedii.

Czy naszym bohaterom uda się rozwiązać zagadkę, której początek sięga dalekiej przeszłości?

Podejrzanych jest wielu, ale który z nich jest tym, kto prowadzi wendettę?

Tym razem Tomek zrobił mi w głowie totalny kogel- mogel.

Mnóstwo bohaterów plus skoki czasowe plus myśli mordercy plus intrygująca zagadka i mamy przepis na mózgowy galimatias.

Do tego dołóżmy irytującą Sasankę( z którą ja nie wytrzymałabym nawet minuty) i deserowy ból skroni murowany.

Kto? Jak? I dlaczego?

Wszystko z początku wydaje się być bez ładu i składu, wszystkiego wydaje się być za dużo, ale kiedy już ciasto ląduje w piekarniku, wyrasta z niego dorodna historia, która niestety po każdym kęsie zostawia nam w ustach smak goryczy.

Tomek w ,,Retorsji" poruszył mnóstwo różnych i ważnych problemów. To, jak niektóre wydarzenia na zawsze zmieniają nasz los i jeśli myślimy, że nigdy nie przyjdzie nam za nie zapłacić, to jesteśmy w ogromnym błędzie.

Dla mnie nasz ,,kucharz" zdecydowanie zwyciężył w tych kuchennych rewolucjach, dlatego jego dzieło śmiało Wam polecam.

"Retorsja" jest kontynuacją "Implikacji", ale obie powieści można czytać niezależnie od siebie.

W moim odczuciu ta część wciąga jeszcze bardziej. Dzieje się sporo, a zagadka kryminalna z jaką tym razem przyjdzie zmierzyć się pilskiemu bankowcowi Janowi Poniatowskiemu przynosi wiele niewiadomych, zawiłości, znaków zapytania. Wątków jest naprawdę ogrom. Akcja toczy się na trzech czasoprzestrzeniach i trzeba nieco się skupić, by nie pogubić się w ich gąszczu. O potknięcie się w zawiłości fabuły było łatwo, dlatego brawa dla autora, że wszystko miało tu ręce i nogi.

Ponownie Tomasz Brewczyński zasypuje czytelnika mnogością bohaterów. Jednakże jest o tyle łatwiej, że kilku z nich znamy już z "Implikacji". Pomocne kolejny raz okazało się umieszczenie na początku każdego z podrozdziału nazwy postaci, z jakimi w danym momencie będziemy mieli do czynienia. Oczywiście prym wiedzie Jan, przed którym gęsto ścielą się trupy, a ten... jest zbyt wrażliwy na takie widoki. Mamy jeszcze Annę Saas (zwaną Sasanką), która w tej części jakby bardziej zyskała w moich oczach. Niby to ta sama roztrzepana łowczyni promocji, zakupoholiczka, ale jej teksty z Janem budzą uśmiech.

Pojawiły się sytuacje i wydarzenia, a przede wszystkim opisy morderstw, które przyprawiają o ciarki na plecach. W kulminacyjnych momentach bywa szczegółowo, obrazowo, brutalnie.

Autor, oprócz wątku kryminalnego, dość szeroko nakreśl inne tematy. Jest to [Adres usunięty]. wątek dwójki dzieci maltretowanych przez matkę, alkoholizm, nadużywanie władzy przez wychowawcę czy prostytucja.

Na uwagę zasługuje język narracji, w jakim została napisana ta książka. Nie brak tu bogatego słownictwa, a jednocześnie czegoś, co sprawia, że czyta się nadzwyczaj lekko i przyjemnie.

"Retorsja" to obraz tego, jak jedna sytuacja może pociągnąć za sobą ciąg kolejnych. Czy amatorskie śledztwo pilskiego duetu Jana i Anny doprowadzi do rozwikłania zagadki? Sprawdźcie!

Lubicie kryminały, w których śledztwo przeprowadza para przyjaciół nie mająca żadnego związku z organami ścigania? Jeśli tak, to "Retorsja" jest idealnym kandydatem na czytelniczą przygodę. Sam tytuł przyciąga uwagę, okładka również, ale jak jest z treścią?

Niestety nie sprawdziłam czy jest to pierwszy tom i zaczęłam od drugiego, czyli "Retorsji". Jest to moje pierwsze spotkanie z autorem i uważam je za udane. Główni bohaterowie mocno się wyróżniają, zwłaszcza Anna Sass - miłośniczka robienia zakupów w galeriach i wyłapywania promocji, obok których nie przechodzi obojętnie. Wraz z kolegą, Janem Poniatowskim, znajdują zwłoki mężczyzny, którego znają. Wszystko wskazuje na to, że popełnił ON samobójstwo, jednak ta dwójka nie jest o tym przekonana. Ciąg kolejnych wydarzeń sprowadza do tego, że Jan i Anna przeprowadzają własne śledztwo.

Nie miałam jakichkolwiek wymagań co do książki. Nie wiedziałam czego się spodziewać, więc czy pan Tomasz wzbudził moją sympatię? Sądzę, że tak. Śledztwo i kreacja bohaterów na pewno jest nietypowa. Anna rozgadana i biegająca po galeriach chce złapać kolejnego przestępcę, tak samo jak jej kolega Jan. W poprzednim tomie przeszli dużo, o czym jest wzmianka, ale niestety to było za mało, by bardziej poznać bohaterów. W każdym razie są to barwne postacie i jedni będą pałali do nich sympatią, inni nie.

Akcja toczy się dwutorowo. Teraźniejszość miesza się z przeszłością, co zbliża czytelnika do poznania motywu potencjalnego mordercy. Uważam to za dobry zabieg, ponieważ dodaje ON atrakcyjności całej powieści. Jest tutaj dużo nazwisk, co może na początku wywoływać zamieszanie, ale im dalej brniemy w historie, tym jest łatwiej. Styl autora jest ciekawy, posługuje się prostym acz miejscami zabawnym językiem, co jest urozmaiceniem czytanej lektury. "Retorsja" to interesujący kryminał, choć mnie nie powalił na kolana. Była to natomiast kolejna ciekawa czytelnicza przygoda 🙂

Oko za oko, ząb za ząb. Czy zemsta daje satysfakcję i sprawia, że ukoimy swój ból, zapomnimy o tym co było złe i będziemy potrafili pójść naprzód?

Zawiła intryga, świetnie zbudowani bohaterowie i przede wszystkim bardzo oryginalny pomysł na fabułę. Tutaj nie spotkamy prawdziwych śledczych, a parę znajomych, którzy z pozoru są zupełnie różni, jednak mają w sobie dobry zmysł, który doprowadza do ujęcia sprawców. Czy i tym razem się uda?

Nie czytałam pierwszego tomu i może dlatego ciężko było mi się połapać w mnogości bohaterów. Co prawda autor bardzo się postarał, ponieważ każdy rozdział jest opisany z imienia i nazwiska, ale jednak przez szybką i zawiłą akcję miałam pewne problemy. Nie sprawiło to jednak tęgi, że chciałam książką rzucić w kąt. Wręcz przeciwnie. Z zafascynowaniem poznawałam kolejne szokujące rozdziały. Romans kazirodczy, bez żadnych zasad i skrupułów. Szok i niedowierzanie. A jednak czułam w tym autentyczność, pomieszaną z obrzydzeniem.

Szczególnie spodobali mi się głowni bohaterowie, którymi jest bankowiec, oraz zakupoholiczka. Z tą dziewczyną chętnie bym się zaprzyjaźniła. Cięte riposty i abstrakcyjne dylematy tej kobiety sprawiły, że przy mocnej fabule, dostawałam chwilę wytchnienia na poukładanie swoich myśli, a może ba ciszę przed burzą?

„Dziewczynka rozejrzała się wokół z nadzieją, że któryś z sąsiadów rozpozna hałasy i wrzaski, lecz od razu przypomniała sobie, że w tej kamienicy ludzie mają uszkodzony słuch. Nie mogła więc liczyć na pomoc, a sama nie była w stanie nic zrobić. Musiała przeczekać najgorsze. Przemilczeć, przepłakać i przeżyć.”

To właśnie te fragmenty wywołały we mnie najwiecej emocji. Rozdziały, w których chłopiec i dziewczynka zmagają się z przerażającym bólem, strachem i niemocą. Dodatkowym smaczkiem jest to, że do samego końca nie wiemy kto jest wspomnianym rodzeństwem, a domniemane przypuszczenia, które ułożyłam sobie w głowie miały się nijak do tego, co otrzymaliśmy w trakcie lektury.

"Pamiętaj, że wszystko, co uczynisz w życiu, zostawi jakiś ślad. Dlatego miej świadomość tego, co robisz..." (Paulo Coelho 'Być jak płynąca rzeka').

Przyszła w końcu pora na recenzję mojego pięknego, wrześniowego patronatu u wspaniałego i uzdolnionego człowieka jakim jest Tomek Brewczyński:)

Nie znacie jeszcze tego autora?

To na co czekacie?

Jego książki czekają na to byście je wzięli w swe łapki i przeczytali!😍

Książki autora przyciągają uwagę czytelnika już od samego patrzenia na niepowtarzalne okładki😍 A te tytuły... osobiście nie wiedziałam co oznacza słowo "Retorsja", dlatego pierwsze co zrobiłam musiałam poszukać w Internecie🙈

Obie pozycje jak stoją obok siebie to pięknie do siebie pasują tworząc jedną całość! I mam cichą nadzieję, ze to nie koniec przygód słynnego Jana Poniatowskiego i Sasanki😁 bo ja mam miejsce na półce przygotowane🙈

Jeżeli chodzi o treść...

Tomek ma piękny, literacki język. Posługuje się nim w taki sposób, że potrafi zaczarować czytelnika. Dobiera słowa w taki sposób, że nie sposób się od nich oderwać!

Tak też było ze mną!

Przepadłam 🙈

Jak Poniatowski i Sasanka znów na tropie rozwikłania pewnego morderstwa... W jednym z mieszkań znajdują ciało młodego i znanego im mężczyzny. Wszystko wkoło wskazuje na to, że popełnił samobójstwo. Lecz nie dla Poniatowskiego. Jemu coś tutaj nie pasuje zwłaszcza po tym jak zgłasza się do niego osoba prosząca o pomoc... czy mężczyzna da namówić się na śledztwo w tej sprawie?

Jeżeli chodzi o Sasankę-ona trzymała dalej swój poziom! Jest to postać, którą naprawdę bardzo polubiłam! Jest pozytywna i zakręcona sama w sobie😁 (też lubię sklep Mohito - Sasanka ma dobry gust😋😁).

I jeszcze jedno...

Autor umiejętnie potrafi poprowadzić całą akcję: zawsze pisze, kto występuje w danym fragmencie tekstu. Czasami trzeba bardziej pomyśleć, ponieważ nazwisk troszkę tutaj mamy😁 A do tego w tej części przeplata wydarzenia fragmentami z "dziewczyną i chłopakiem", które bardzo mnie zaintrygowały.... czytając je miałam ciarki na rękach...

Myślę, że więcej dodawać nie muszę...

Jestem dumna z tego patronatu i dziękuję Ci Tomku za to zaufanie jakim mnie obdarowałeś❤

Czekam na kolejne Twoje wspaniałe dzieła!😘