Czy na Harlemie może być spokojnie? Ta nowojorska dzielnica nader często wiąże się z kłopotami. Dzięki książce "Reguły gry" mamy okazję bliżej przyjrzeć się temu, co dzieje się na ulicach tego słynnego zakątka leżącego w równie słynnej amerykańskiej metropolii.
Harlem, Nowy Jork, rok 1971. Ray Carney wiedzie spokojne życie jako właściciel sklepu meblowego, ciesząc się małymi sukcesami drobnego przedsiębiorcy. Zostawił za sobą przeszłość, w której nie zawsze postępował zgodne z prawem. Dziś chciałby całkowicie odciąć się od tego, co było kiedyś, jednak los bywa przewrotny i Ray ma okazję przekonać się, że nie będzie mu dane całkowicie cieszyć się kryminalną "emeryturą". Zwyczajna prośba córki o pomoc w zdobyciu biletów na koncert okazuje się początkiem sekwencji zdarzeń, na końcu której czeka wysoka cena za ich zdobycie. Czy Carney zdoła uniknąć kłopotów?
"Reguły gry" to obowiązkowa pozycja dla tych, którzy mają za sobą pierwszą część serii, czyli "Rytm Harlemu". Poznajemy w niej dalsze losy głównego bohatera, który stara się radzić sobie w trudnych warunkach tej szemranej nowojorskiej dzielnicy.
Opinie o książce
Olśniewająca! Whitehead używa powieści kryminalnej jako soczewki do zbadania mechaniki wyjątkowej dzielnicy w szczególnym punkcie zwrotnym historii. Dociera do serca tego miejsca i jego mieszkańców.
Walter Mosley, autor powieści "Diabeł w niebieskiej sukience”
Kodeks bandytów” przypomina nam – jakbyśmy tego potrzebowali – że kryminały mogą być świetną literaturą. Ta książka ma w sobie dynamikę ojca chrzestnego kryminałów z Harlemu, Chestera Himesa, połączoną z literacką siłą Whiteheada.
"Los Angeles Times”
Mimo slapstickowej rozrywki ta książka jest ważna. Proza w najlepszym wydaniu. Lepsza niż wszystko, co Whitehead napisał wcześniej.
"Washington Post”
Sposób, w jaki Whitehead zręcznie splata prywatne historie bohaterów z epickim obrazem środowiska, może się kojarzyć z Balzakiem. Czyżby Whitehead rozpoczął własną "Komedię ludzką”?
"The Guardian”
O autorze
Colson Whitehead to amerykański pisarz, laureat Nagrody Pulitzera, National Book Award oraz Nagrody im. Arthura C. Clarke'a. Swoją pierwszą powieść, "Intuicjonistkę", wydał w 1999 roku i od tej pory jego dorobek literacki wzbogacił się o szereg tytułów, z których najnowsze to "Rytm Harlemu" i opisywana tu kontynuacja, czyli "Reguły gry".
Czy książka "Reguły gry" to klasyczny kryminał skupiony na zagadce?
Nie, "Reguły gry" to wielowarstwowa powieść literacka z elementami noir, która wykracza poza ramy tradycyjnego kryminału. Autor koncentruje się na ewolucji Harlemu lat 70. oraz moralnych dylematach głównego bohatera, Raya Carneya. Książka łączy w sobie wątki sensacyjne z głęboką analizą socjologiczną i historyczną Nowego Jorku. To proza wysokiej próby, w której intryga kryminalna stanowi jedynie tło dla portretu zmieniającego się społeczeństwa i mechanizmów władzy w wielkim mieście.
Czy przed lekturą konieczna jest znajomość poprzedniej części serii?
Znajomość powieści "Rytm Harlemu" znacząco ułatwia zrozumienie ewolucji postaci, jednak ta książka stanowi autonomiczną i zrozumiałą opowieść. Colson Whitehead konstruuje fabułę w sposób, który pozwala nowym czytelnikom odnaleźć się w realiach życia Raya Carneya bez poczucia zagubienia. Akcja osadzona w 1971 roku wprowadza nowe wyzwania, które są wyjaśnione i osadzone w bieżącym kontekście historycznym. Lektura poprzedniego tomu dodaje jednak głębi relacjom i pozwala lepiej docenić rozwój osobisty głównego bohatera na przestrzeni lat.
W jakim klimacie utrzymana jest fabuła osadzona w Harlemie lat siedemdziesiątych?
Powieść oddaje duszny, surowy i niezwykle autentyczny klimat Nowego Jorku z okresu korupcji policyjnej oraz gwałtownych przemian kulturowych. Czytelnik styka się z obrazem miasta pełnego kontrastów, gdzie legalne interesy meblowe nieustannie przeplatają się z niebezpiecznym półświatkiem. Whitehead z ogromną dbałością o detale rekonstruuje codzienność Harlemu, od rodzinnych kolacji po mroczne zaułki i kluby muzyczne. To idealna lektura dla osób ceniących gęstą atmosferę noir oraz realistyczne, niemal namacalne tło historyczne.
Dla jakich czytelników ta powieść może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Książka nie jest polecana osobom poszukującym szybkiej, czysto rozrywkowej akcji lub prostych rozwiązań fabularnych typowych dla literatury gatunkowej. Autor stawia na powolne budowanie napięcia i bogaty, wymagający język literacki, co wymusza na odbiorcy większe skupienie podczas lektury. Czytelnicy oczekujący dynamicznych pościgów i strzelanin na każdej stronie mogą odczuwać niedosyt ze względu na rozbudowaną warstwę obyczajową. Powieść skupia się bardziej na psychologii postaci i strukturze społecznej niż na widowiskowej przemocy.
Czego można spodziewać się po stylu pisarskim Colsona Whiteheada w tym tytule?
Autor prezentuje kunsztowny i precyzyjny styl, łącząc subtelną ironię z wnikliwą obserwacją ludzkich zachowań w sytuacjach granicznych. Tekst charakteryzuje się błyskotliwymi dialogami oraz zręcznym splataniem prywatnych dramatów z epickim obrazem środowiska miejskiego. Whitehead tworzy postacie z krwi i kości, które działają według własnych, nieoczywistych kodeksów moralnych w świecie pełnym korupcji. To literatura najwyższej jakości, która zadowoli najbardziej wymagających miłośników współczesnej prozy amerykańskiej.
