Reguły gry

"Reguły gry" to dla mnie spore literackie zaskoczenie. Byłam przekonana, że poprzednia powieść tego autora, to zamknięta historia. Mile się zaskoczyłam. "Reguły gry" po raz kolejny przenoszą nas do Nowego Jorku. 

W latach 70 to miasto nie jest bezpiecznym miejscem... A główny bohater musi zmagać się z konsekwencjami decyzji z przeszłości... 

Doskonała książka o niedoskonałych ludziach.

Powieść wciąga i angażuje, choć momentami może wydawać się nieco zagmatwana. Mimo to, styl autora i głębia tematów, którymi się zajmuje, pozostawiają silne wrażenie. To książka, która zachęca do refleksji i otwiera nowe perspektywy. Choć nie każdemu może przypaść do gustu, z pewnością stanowi niebanalne doświadczenie czytelnicze.

Zaczytuję się w książkach tego autora i nie mogłam oczywiście odpuścić tej lektury, która mnie zachwyciła, jak zresztą pierwsza część. Nie będę spojlerować, bo tak się nie robi, ale na pewno polecam serdecznie. Jeśli ktoś nie miał do czynienia jeszcze z Whiteheadem, to musi szybko nadrobić zaległości!

Colson Whitehead powraca z nową powieścią a wraz z nią sporo wartych zapamiętania mądrości. Czeka nas bowiem przygoda, w której prawda miesza się z fikcją literacką a bohater będzie zmuszony mierzyć się w walce między sercem a rozumem.

Powyższa lektura to sequel "Rytmu Haremu" i chociaż powiązania nie są duże to i tak zachęcam Was do nadrobienia zaległości. Sama zastanawiałam się czy zacząć czytać od końca jak to często mi się zdarza, ale tym razem zdecydowałam się na zachowanie chronologii bojąc się, że coś mi umknie. I faktycznie lepiej odnalazłam się w "Regułach gry" znając już ten świat i wiedząc na co stać autora, który swoją drogą stworzył bardzo obszerną w motywy historię, w której jak się wydaje, wszystko może się wydarzyć.

Przenosimy się do roku 1971, do Nowego Jorku, który ocieka korupcją. Ray Carney właściciel sklepu meblowego na Harlemie, ma na swoim koncie smutną przeszłość, ale nie chce rozmyślać o popełnionych wcześniej błędach. dziś pracuje legalnie i może czerpać na tym zysk niezbędny do utrzymania rodziny. No właśnie, czego nie robi się dla najbliższych? Pewnego dnia May, córka Ray'a prosi go o zdobycie biletów na koncert The Jackson 5. I chociaż wydaje się to banalne, mężczyzna na nowo konfrontuje się z własną przeszłością oraz ludźmi, z którymi nie chciał mieć już nic do czynienia.

Pod płaszczykiem kryminalnych motywów Whitehead odkrywa przed czytelnikiem mroczny świat ludzkich ułomności. Lęk przed tym do czego zdolny jest człowiek, polityczne zagrywki a także historie wyjęte z półświatka rzutować będą na dalszą drogę głównego bohaterka, który wydaje się już tak bardzo przesiąknięty złem nowojorskich zaułków, że zaczyna zatracać własne granice. Pojawiają się względy moralne, zatrute środowisko społeczne a to wszystko przerzucone na tło ekscytujących wydarzeń, które nieustannie trzymają nas w napięciu.

Napisać, że "Reguły gry" to książka dobra, to jakby nie napisać nic. Wszystko wydaje się tutaj na swoim miejscu, autor imponuje wyobraźnią, mądrością oraz podjętymi wartościami a coś pozornie błahego zmienia się na na naszych oczach w wartą zapamiętania lekcję. Nie czujemy się przytłoczeni wrażeniami, doszukujemy się za to ukrytych znaczeń, ponieważ wielopoziomowa fabuła wprowadza na scenę wielowymiarowych bohaterów i tak odgrywa się przed nami złożona scena pobudzająca do działania wszystkie szare komórki.

Po Rytmie Harlemu przyszła kolej na kolejną odsłonę życia bohatera, Raya Carney'a. Czym się obecnie mężczyzna zajmuje? Czy coś się u niego zmieniło? Wracamy w lata siedemdziesiąte XX stulecia, Ray prowadzi sklep meblowy. Niechlubną przeszłość pozostawił za sobą, starając się prowadzić uczciwe życie. Ale jedno nieoczekiwane wydarzenie zmienia drogę, którą obrał. Poproszony przez córkę o zdobycie biletów na koncert The Jackson 5, nie potrafi jej odmówić. Stanie na głowie, aby spełnić jej życzenie. I to prawie dosłownie. Zwraca się o pomoc do znajomego policjanta, Munsona, dla którego nie było rzeczy niemożliwych. Ale u niego nie ma nic za darmo. Ray zostanie jego dłużnikiem … Czy mężczyzna wróci do korzeni i dalej będzie przestępcą? Czy cena za przysługę nie będzie zbyt wygórowana? Jeżeli już trochę znacie bohatera, to pewnie jesteście w stanie przewidzieć, jak się zachowa …

Reguły gry to nieoczywisty świat Harlemu, który rządzi się swoimi, dla nas nie do końca zrozumiałymi, regułami. To obraz pełen sprzeczności i niedomówień, świat korupcji i licznych przestępstw. Nikogo nie dziwi człowiek z bronią na ulicy, bezdomni zaczepiający ludzi czy słaniający się na nogach narkomani. To normalność. Szemrane interesy, codzienne kradzieże i napady – świat jak z fikcyjnych opowieści. Ale taki jest ich świat, oni w nim są na co dzień, żyją i starają się przetrwać. Nie jest łatwo, ale nie jest to niemożliwe. Autor dociera do tego świata i go nam pokazuje takim, jaki on jest. Szczerze i bez upiększeń. Zniechęca nas do niego, ale ważne jest, że to obraz prawdziwy.

To nie jest lektura z dynamiczną akcją w tle, ze zwrotami akcji i wielkim napięciem. To literacka podróż po dzielnicy Nowego Jorku, pełna szczegółów i drobiazgów. To podróż przez trudne życie jej mieszkańców, próba spojrzenia przez szkło powiększające na ich problemy, na walkę z przeciwnościami losu, które ich dotykają nieustannie. Colson Whitehead to mistrz obserwacji, nic nie ujdzie jego uwadze. Wnikliwy i drobiazgowy. Pokazuje nam oblicze dzielnicy, którą najchętniej omijalibyśmy szerokim łukiem. Ale musimy mieć świadomość, że tam żyją normalni ludzie, którzy pracują i się uczą, prowadzą interesy i chcą się rozwijać. W tej lekturze zadziwia taka drobiazgowość i dokładność autora, wierne odwzorowanie ówczesnych realiów społeczno - gospodarczych Harlemu.

To lektura, której się można czytać jednym tchem, to trudna opowieść, pełna niedopowiedzeń i obserwacji autora. Dzieli się z nami swoimi refleksjami, ale po części nas też do tego mobilizuje.

Pozwólcie się zaprosić do tego gorzkiego świata, nieodkrytego do końca, dla was autor też pozostawił tajemnicę do odkrycia i wyruszcie w podróż ulicami czarnej i niebezpiecznej dzielnicy ...