Współczesna rodzina

Dla każdego z nas rodzina oznacza coś innego. Dla jednych będą więzy krwi. Ktoś inny powie, że to ludzie z którymi spędzamy święta i inne ważne uroczystości. Dla innych rodzina to bliscy na których możemy zawsze liczyć, którzy będą nas wspierać i kochać bez względu na wszystko. Wiemy, że rodzina jest najważniejsza. Co stanie się gdy ten najważniejszy filar zacznie się walić? Cały świat zacznie się trząść w posadach.

Dla bohaterów "Współczesnej rodziny" norweskiej pisarki Helgi Flatland świat rozpada się, gdy dowiadują się, że po czterdziestu latach małżeństwa ich rodzice postanawiają się rozwieść. Wydawać by się mogło, że ta informacja na trójkę rodzeństwa nie powinna aż tak bardzo wpłynąć. Liv, Ellen i Håkon są już dorośli, każde z nich już dawno wyprowadził się z rodzinnego domu, ma swoje własne poukładane życie. Jednak okazuje się, ta wiadomość destabilizuje ich życie, rozwód rodziców sprawia, że zaczynają przewartościowywać i kwestionować swoje życiowe decyzje.

"Fabuła "Współczesnej rodziny" skupia się wokół relacji Liv, Ellen i Håkona i ukazania tego co dzieje się z ich życiem, gdy wkrada się w nie zmiana, jak radzą sobie z traumą, która towarzyszy im po rozpadzie małżeństwa ich rodziców. Ich wiara w rodzinę, jako jednostkę zostaje poważnie zachwiana, rozwód rodziców odbija się na małżeństwie Liv, nie pozostaje też bez wpływu na związek Ellen. Rodzina, która przez lata trzymała się blisko, teraz się rozpadła. Dzieci nie potrafią rozmawiać z rodzicami, nie potrafią również porozumieć się ze sobą, a każde z nich potrzebuje wsparcia. Rodzeństwo nie potrafi być ze sobą szczere, ukrywa przed sobą swoje problemy, pogłębiając tym samym swoją samotność.

Obraz rodziny wyłaniający się z powieści stanowi odbicie dzisiejszego, pełnego lęków, mającego problem z budowaniem relacji społeczeństwa, Helga Flatland pokazuje nam, że mimo łączących nas więzów krwi, w rzeczywistości niewiele o sobie wiemy. Zakładamy maski, prowadzimy grę pozorów, robimy dobrą minę do złej gry. Uroczyste rodzinne obiady, piękne domy, wspólne obiady to tylko fasada, za którą kryją się nasze lęki, frustracje, złość i samotność.

Norweska pisarka opowiada o powierzchowności naszych relacji, wyłania się z niej również opresyjny model współczesnej rodziny. Żyjemy nie tak jak sami chcemy, ale tak jak oczekują tego od nas inni. Trwamy nieszczęśliwi w nieudanych związkach, w końcu to dla dobra dzieci. Czujemy presję powiększenia rodziny, bojąc się przyznać przed najbliższymi do tego, że walczymy z bezpłodnością. Tkwimy w schematach, w modelach mocno zakorzenionym w społeczeństwie. Boimy się zmian, zamiast tego przeżywamy własne życie zgodnie z oczekiwaniami innych.

"Współczesna rodzina" należy do tych powieści w których pozornie nie dzieje się nic, a w środku wręcz buzuje od emocji. Spokój, chłód, dystans z którymi opisane są wydarzenia, jeszcze bardziej podkreślają przeżycia i dramaty bohaterów. Przyglądamy się ich problemom, lękom i zaczynamy dostrzegać siebie, nasze niepokoje, obawy, oczekiwania, które mamy wobec życia i innych z naszego otoczenia.

Helga Flatland stworzyła uniwersalną, bolesną i smutną opowieść, uświadamiającą nam, że nigdy do końca nie poznamy drugiego człowieka. Świadomość tego, że przez całe życie żyjemy z ludźmi, którzy ukrywają przed nami swoje myśli, udają kogoś innego przygnębia.

A może winny jesteśmy my, że nasze relacje są tak płytkie i nieszczere? Nasze wielkie oczekiwania, pragnienia sprawiają, że druga osoba boi się, że sprawi nam zawód, że nie sprosta naszym oczekiwaniom. Bycie rodziną nie polega na stawianiu sobie nawzajem celów, dopasowaniu się do schematów. Mamy być dla siebie, zawsze i bez względu na wszystko.

Jest to opowieść o rodzinie, która musi sie odnaleźć w nowej rzeczywistości po mającej wpływ na wszystkich trudnej decyzji rodziców o rozstaniu.

Mimo, iz trójka ich dzieci jest już dawno dorosła i samodzielna, ciężko jest im zaakceptować zmianę tego, co zawsze było stałe i niezmienne w ich życiu. Autorka prezentuje trzy różne poglądy, postawy od rozgoryczenia, wściekłości i strachu, aż po akceptację i zrozumienie.

Książka podobała mi się. Jest napisana z dbałością o detale i stan emocjonalny bohaterów. Obserwujemy ich przeżycia i problemy, jakbyśmy byli częścią tej rodziny.

Dobra lektura. Polecam.

Liv, Ellen i Hakon żyją sobie w Norwegii i mają jak pączek w maśle. To jest rodzeństwo powyżej trzydziestki, mają swoje sprawy, związki, dzieci, prawa i obowiązki aż tu podczas wyjazdu na wakacje wszyscy się dowiadują że rodzice się rozwodzą. Po czterdziestu latach życia w małżeństwie. Dla nich to prawdziwy szok. Jak to?. Czy nie są za starzy na nowe życie? Co teraz będzie ze wspólnymi obiadami, wyjazdami, wakacjami? Całe zawirowanie poznaję z perspektywy właśnie tych dorosłych dzieci. Którzy są w szoku, którzy współczują, którzy nagle się budzą na skraju przepaści. Bo chociaż Liv ma już własne dzieci, Ellen się o nie stara a Hakon nadal chce być nastolatkiem to jednak dla nich taka decyzja rodziców o rozstaniu jest niepojęta. Helga Flatland we „Współczesnej rodzinie” pokazuje to nowe społeczeństwo które sobie z różnymi sprawami nie radzi. Opisuje to świetnie. Polecam.