Raven boys. Król Kruków. Tom 1

Długo szukałam czegoś lekkiego, lecz intrygującego, co nie zniechęci mnie po kilku pierwszych rozdziałach. "Król kruków" jak dla mnie trochę wolno się rozkręca, ale jak już zacznie się dziać, to dzieje się na maksa. Bogaci, znudzeni chłopcy z elitarnej szkoły szukają wrażeń, próbując odnaleźć linie mocy i legendarnego Glendowera. W ich grę zostaje wciągnięta Blue, dziewczyna z niezwykłego rodu czarownic i wróżek. Nie posiada wprawdzie ich mocy, lecz sama jej obecność wzmacnia siłę kobiet z jej rodu. Okrutna przepowiednia, tajemniczy las i pradawne rytuały wciągają i oczarowują. To dopiero początek, dużo spraw pozostaje nierozwiązanych. Na pewno będę kontynuować serię Maggie Stiefvater.

Dacie wiarę, że nigdy nie przeczytałam ani jednej książki Maggie? I pewnie, gdyby nie to boskie wznowienie, nigdy nie zwróciłabym na nie uwagi. Trochę się za siebie wstydzę, bo po skończeniu pierwszego tomu myślę tylko o drugim, który już tak bardzo pragnę mieć w swoich rękach.

Czasami trafiają się takie książki z mrocznym, wyjątkowym, wręcz filmowym klimatem. Mówiąc „filmowym” mam na myśli fabułę, która z łatwością wciąga i wyciska z naszego umysłu całą kreatywność pozwalającą nam jak najdokładniej zwizualizować wszystkie kolejne wydarzenia. Tutaj od pierwszych stron miałam wrażenie, że jestem częścią tej historii, że śledzę bohaterów. Że to ja jestem TĄ osobą, której wzrok czuli na swoim karku za każdym razem, kiedy odwracali się do mnie plecami. Małe miasteczko podzielone na bogatych chłopców w swetrach z naszytym krukiem na piersiach i zwykłych ludzi. Duchy i ich ścieżka w stronę śmierci, las mieszający zmysły, mówiące drzewa, karty tarota, linie mocy, śpiący król Glendower, którego wybawca ma otrzymać spełnienie każdego marzenia. Tajemnice, tajemnice i jeszcze raz tajemnice. A w środku wszystkich niepokojących wydarzeń oni – czwórka chłopców-kruków i córka miejscowej jasnowidzki.

Gdyby wszystkie książki miały TAK wyrazistych i genialnie wykreowanych bohaterów, to świat byłby lepszy. Naprawdę. Gansey – obsesyjnie poszukujący Glendowera, lekko protekcjonalny, który nie wie jak rozmawiać o pieniądzach, żeby nie obrazić innych ludzi , Noah jest nieśmiały, momentami wręcz niewidzialny, Adam pragnie zmienić swoje życie na swoich zasadach, nie polegać na innych i być całkowicie niezależnym, a Ronan… on jest niereformowalną, najbardziej interesującą postacią, po której nie wiadomo, czego się spodziewać. To TEN tajemniczy, gniewny chłopak w książkach, którego losy wszyscy śledzą z największym zaangażowaniem (w każdym razie, w moim odczuciu). Do tego Blue, która stara się rzucać się w oczy swoją innością, a finalnie jest tą najbardziej „racjonalną”. Uwielbiam to połączenie.

Książkę czyta się błyskawicznie, styl Maggie jest niczym płynna magia. Ja zostałam całkowicie pochłonięta i oprzytomniałam dopiero w momencie, kiedy przeczytałam ostatnie zdanie. Tak, jakby ktoś nagle wyciągnął mnie spod wody i przetarł mi ręką oczy.

🦅🔮✨️💀🌲

Muszę zacząć od tego, jak piękne jest wydanie tej książki. Złote, błyszczące elementy, twarda oprawa. Wygląda to wprost magicznie. ✨️💙

Początek trochę mi się ciągnął. Wydaje mi się, że po prostu nie mogłam sobie zwizualizować postaci, ani przyporządkować do nich rysunkowych podobizn z okładki. Opisy wyglądu w książce są dość okrojone, więc musiałam pomóc sobie fanartami w internetach. 😂

Dodatkowo trochę to zajęło zanim odnalazłam się w akcji, mimo że rozwijała się nad wyraz wolno. 💀

Ale!

Wszystko zmieniło się w momencie, kiedy nasi bohaterowie w końcu stworzyli zgraną paczkę. Zauważyłam, że zaczęłam się wkręcać coraz bardziej, tak samo jak przyspieszyła akcja, a końcówkę czytałam na jednym wdechu. 😳

Magiczna, ekscytująca, tajemnicza i mroczna - taka jest ta książka. ✨️🔮

Delikatnie wpleciony wątek romantyczny tylko podsycał moją ciekawość, zwłaszcza pod koniec. 🤭

Swoją drogą skończyło się tak, że po prostu MUSZĘ sięgnąć po drugi tom. 💙

Wszystkim fanom fantasy baaardzo polecam Króla Kruków. 🦅

❝Przypomniała sobie tamto uczucie połączenia, wrażenie, że została wplątana w sieć. Otoczona przez chłopców z krukami, śpiących królów i linie mocy❞

———

,,Król Kruków” to pierwszy tom cyklu, który od długiego czasu znajdował się na moim TBR. Ten tytuł po wielu zachwytach w swoim poprzednim wydaniu wzbudził moje zainteresowanie przede wszystkim tajemniczym klimatem i oryginalnym pomysłem na fabułę, która stała się jedną z ciekawszych historii, jaką miałam okazję poznać w ostatnim czasie.

Książka autorstwa Maggie Stiefvater to opowieść, która wyróżnia się na tle innych pozycji fantasy- nie powiela typowych schematów z tego gatunku, a na swój sposób prezentuje literaturę fantastyczną z zupełnie innej, równie zachwycającej, strony.

Pierwszy tom Kruczego cyklu to historia łącząca w sobie zagadki, mroczną atmosferę i magię, wplatając także elementy historyczne, a konkretnie wątek postaci Owena Glendowera. ,,Król Kruków” to książka, która zaangażowała mnie na tyle mocno, że z chęcią sięgnęłam do innych źródeł, by zagłębić się w życiorys księcia walijskiego, dzięki czemu jeszcze silniej poczułam się związana z tą historią.

Od pierwszych stron pokochałam kruczych chłopców- to intrygujące postacie o złożonych charakterach, których kreacja jest po prostu wspaniała. Mimo dużej ilości pierwszoplanowych bohaterów, każdy wyróżniał się swoją osobowością, nie przysłaniając przy tym pozostałych, dzięki czemu czytelnik ma okazję poznać ich wszystkich w równym stopniu.

Autorka od początku buduje napięcie, któremu towarzyszy magiczny klimat z nutą mroku, który jest idealnie dopełniony przez miejsce akcji. Pióro Maggie Stiefvater w ogromnym stopniu wpłynęło na moje wrażenia z lektury, czyniąc je jeszcze lepszymi. Mimo zawarcia w pierwszym tomie wielu informacji, koniecznych do zrozumienia biegu wydarzeń, autorka świetnie wprowadza czytelnika w świat Kruczego cyklu, czyniąc go ciekawym już od pierwszej strony.

W ,,Królu Kruków” jest obecny motyw found family, który skrada moje serce, za każdym razem, gdy pojawia się w literaturze. W tym przypadku nie było inaczej, a czytając książkę Magie Stiefvater również ja czułam się częścią ,,rodziny” bohaterów, która powstała na skutek złączenia ich jednym wspólnym celem- chęcią odnalezienia legendarnego króla kruków. Bardzo mocno liczyłam, że cykl autorstwa Maggie Stiefvater dołączy do grona mojej ulubionej fantastyki, a pierwszy tom z całą pewnością tak właśnie zrobił- nie mogę doczekać się kontynuacji i tego, czym jeszcze zaskoczy mnie historia Blue Sargent i kruczych chłopców.

4,75/5⭐

recenzja opublikowana na bookstagramie: [Adres usunięty]er

Król kruków to niezwykła historia, wypełniona tajemnicami z mrocznym klimatem gdzie jawa przeplata się ze snami. Magia występująca w fabule wydaje się wręcz namacalna, a bohaterowie tak rzeczywiści jakby byli naszymi przyjaciółmi.

"Każdy z chłopców był na swój sposób dziwny i skomplikowany. Są równie niepokojący i tajemniczy. Ich życie wydawało się pajęczyną".

Każdy z bohaterów przyciąga nas do siebie swoimi własnymi cechami, które odróżniają ich od siebie a z drugiej strony wydają się podobni. Najciekawszą postacią jest Ronan Lynch, który każdy sekret traktuje jak rozgrywkę szachową. Dzięki czemu całą powieść zyskuje z każdą stroną. Gansey jest najbardziej wyrazisty, choć skrywa w sobie wiele cierpienia. Adam zna tylko poświęcenie i choć wydaje się, że jest tylko obserwatorem to jego opinia zawsze trafia w punkt. O Noahu ciężko zapomnieć. A Blue jest nieco podobna do nas, choć zupełnie różna.

"Wspomnienia są jak sny".

Pomysł na książkę jest prosty, a zarazem posiada wiele warstw, które powoli są przed nami odkrywane. Wykonanie zachwyci każdego czytelnika który sięgnie po Króla Kruków. Klimat tej powieści jest niezwykły, a plot twisty zaskakują za każdym razem, czy czytamy po raz pierwszy czy kolejny. Magia stanowi tu tło a z drugiej strony wydaje się bardzo rzeczywista. Motyw arturiański jest kolejnym plusem, tak jak małe miasteczko w którym rozgrywa się akcja.

"Moje słowa to broń masowego rażenia, a ja nie mam pojęcia jak ja rozbroić".

Król kruków w nowej oprawie - zachwyca tak jak historia ukryta na kartach powieści. Bohaterowie są świetnie wykreowani, tak jak świat i to co pomiędzy. Momentami jest mrocznie z lekkim dreszczykiem, a emocje tylko potęgują to uczucie. Opowieść o przyjaźni, poświęceniu i miłości idealna dla każdego fana książek w klimacie dark academia.

Polecam i uwielbiam

Król kruków zaskoczył mnie swoją niekonwencjonalnością. Klimat z dozą dark academia, palącą się szałwią przy akompaniamencie rozkładanego tarota i zapachu wilgotnego lasu, w którym czas płynie inaczej.

Co to była za historia! Dawno nie spotkałam się z tak zróżnicowanymi postaciami, zwrotami akcji przyprawiającymi o zawał serca i niepokojącymi scenami wywołującymi dreszczyk obawy. Na te wszystkie uczucia, trzeba sobie jednak zasłużyć będąc cierpliwym w przewracaniu kolejnych rozdziałów książki.

Akcja rozgrywa się mozolnie i choć z początku historii mi to nie przeszkadzało bo udało mi się przez to lepiej wczuć się w atmosferę miasteczka i wydarzeń czy lepiej poznać bohaterów, to niestety po wstępie nastąpił fragment o wszystkim i o niczym, który nie pchał fabuły do przodu. Po jego skończeniu utwierdziłam się jednak w przekonaniu, że warto było czekać, na absolutnie rewelacyjne rozwinięcie akcji i zakończenie, które szczególnie spodoba się fanom mocnych epilogów oraz wyczekujących kolejnego tomu.

Nie mogę powiedzieć że pokochałam bohaterów, bo jako, że jest to pierwszy tom serii, jest na to za wcześnie. Blisko jednak mojego serca jest uroczy i cichy Noah oraz buntownik, ze swoją Piłą (pisklęciem kruka) - Ronan. Mimo, dużej ilości postaci, żadna z nich nie odstaje od reszty - poznajemy wszystkich po trochu ale nikogo w pełni. Chociaż odnoszę wrażenie, że większą uwagę autorka przyłożyła do kreacji chłopaków, o którzy są są wielowarstwowymi postaciami, skrywającymi oblicza, które można dostrzec tylko w pojedynczych scenach. Blue niestety jest mi na razie obojętna.

Wątek romantyczny istnieje ale tylko prześlizguje się delikatnie ale nie wybijając się na pierwszy plan w przeciwieństwie do innych, silnych więzi takich jak przyjaźń, braterstwo czy akceptacja. Relacje pomiędzy chłopakami są skomplikowane i bardzo dynamiczne przez co można poczuć się częścią ekipy Ganseya.

Osobiście, widziałam podobieństwa do ekipy huncwotów. W charakterze bohaterów, klimacie i estetyce całej historii oraz niebezpiecznej misji, z którą mogą się wiązać tylko same kłopoty.