Pułapka. Reykjavik Noir. Tom 1

Sonja miała dom, kochającego męża i wspaniałego synka. Wszystko to straciła w jednej chwili, kiedy to jej mąż wraz z małym Tomasem, przyłapał ją w łóżku z kobietą – jedną z jego wpółpracownic. Zdesperowana, pozbawiona środków do życia kobieta wpada w pułapkę – zaczyna przwozić niewielkie ilości narkotyków. Ku jej zdumieniu idzie jej to nadzwyczaj sprawnie. Jej przykrywką jest firma komputerowa, oczywiście zupełnie fikcyjna. Pod pretekstem wyjazdów biznesowych Sonja wyjeżdża za granicę po to, by wrócić z ładunkiem kokainy. Pomimo dobrych rezultatów, a może właśnie ze względu na nie, kobieta plącze się w narkotykową sieć coraz bardziej i bardziej. Niestety, w ten sposób oddala się również od niej wizja powrotu do normalnego życia i odzyskania praw do opieki nad synem, na czym zależy jej najbardziej na świecie. Zdesperowana tym, co udało jej się odkryć postanawia postawić wszystko na jedną kartę i uciec jak najdalej, byle tylko zapewnić Tomasowi bezpieczeństwo.

Całość recenzji pod adresem: [Adres usunięty]

Jeszcze niedawno życie Sonji było uporządkowane i przewidywalne, jednak rozpoczęty przez nią romans wszystko przekreślił. Dziś, żeby wyjść na prostą, kobieta zajmuje się przemytem kokainy. Błędne decyzje sprawiły, że wpadła w pułapkę.

Niezwykle ciężko jest przejść mi obojętnie obok wszelkiego rodzaju kryminałów czy thrillerów. Możliwość zaangażowania się z mroczną i intrygującą historię nieustannie kusi, szczególnie teraz, gdy pogoda za oknem idealnie pasuje do takich klimatów. Dlatego też nie mogłam odmówić wyprawy na chłodną Islandię.

„Pułapka” to jeden z tych tytułów, które w pierwszej kolejności przyciągają uwagę czytelnika za sprawą okładki. Intensywna, niepokojąca czerwień i elegancko ubrana kobieta z walizką. Mocny, ale zarazem minimalistyczny przekaz. Obraz pozwalający popuścić wodze fantazji. Co oznacza ta czerwień? Czego się po niej spodziewać? I kim jest ta kobieta? Odpowiedzi na te pytania autorka stopniowo zdradza na kolejnych stronach powieści.

Mogłoby się wydawać, że fabuła książki nie jest przesadnie odkrywcza. Kobieta po przejściach, uwikłana w finansowe kłopoty i podejmująca szereg błędnych decyzji. Świat wielkich pieniędzy i jeszcze większych grzeszków. Trochę mroku. Trochę śniegu. I trochę seksu. A jednak całość wypada bardzo przekonująco. W dużej mierze za sprawą faktu, że autorka nie poświęca uwagi zbędnym szczegółom. Skupia się na realizacji fabuły, całkiem zgrabnie dawkuje napięcie, potrafi pobudzić wyobraźnię i oferuje czytelnikowi dobrą rozrywkę, jaka świetnie sprawdzi się w tym chłodnym czasie.

Nie mogę powiedzieć, żeby akcja rozgrywała się w zawrotnym tempie, ale nie tego się przecież po niej spodziewałam. Liczyłam na dopracowaną, zaskakującą historię i dokładnie taką otrzymałam. Kolejne strony potrafiły mnie przy niej zatrzymać, podsycały moją ciekawość, sprawiały, że miałam poczucie dobrze spędzonego czasu. Podoba mi się, w jaki sposób autorka poprowadziła poszczególne wątki oraz jak połączyła książkowe tematy. Choć całość wydaje się dość prosta, to jednak może ona zaskoczyć, szczególnie zmierzając ku końcowi.

Autorka świetnie poradziła sobie również z kreacją powieściowych bohaterów. Nie odniosłam wrażenia, żeby ich postępowanie było przesadzone, a podejmowane decyzje udziwnione. Wręcz przeciwnie. Potrafiłam sobie wyobrazić, że biorę udział w podobnych wydarzeniach. Myślę, że w odpowiednich warunkach, może nieco ekstremalnych okolicznościach, każdy z nas mógłby znaleźć się na ich miejscu.

Do gustu przypadł mi także styl autorki. Prosty, lekki, przyjazny czytelnikowi. Ta lekkość sprawiała, że powieść czytało się szybko i dobrze. Duże znaczenie miały w tym przypadku również krótkie rozdziały, które sprawiały wrażenie, że całość jest bardziej przekonująca i konkretna.

„Pułapka” to dobrze napisana książka, jaka może przypaść do gustu różnym czytelnikom. Potrafi zaskoczyć, może skłonić do przemyśleń, ożywić za pomocą erotycznego wątku. Całość, może niekoniecznie bardzo kryminalna, ale jednak bardzo przyjemna w odbiorze.

Co zrobisz dla dziecka?

Wystarczy jedna nierozsądna decyzja, by sprowadzić na siebie tragedię. Źle skręcając na swojej drodze życia, możemy znaleźć się w sytuacji, która nie tylko nie jest komfortowa, ale która ma długotrwałe konsekwencje. Możemy znaleźć się w pułapce, z której nie ma wyjścia, a każda próba znalezienia rozwiązania, jest surowo karana.

W takiej właśnie pułapce znalazła się Sonja – jeszcze niedawno mieszkanka przytulnego domu w Akranes, żona Adama i matka ukochanego Tomasa. Wystarczyło kilka zaledwie chwil, by budowane z mozołem życie runęło, niczym domek z kart. Romans, w jaki wdała się Sonja, był tym bardziej bulwersujący, że jej partnerem była … kobieta. Być może gdyby zdradziła Adama z mężczyzną, mąż byłby w stanie jej wybaczyć. Ale przyłapanie własnej żony w łóżku z inną kobietą, i to tuż po akcie spełnienia, musiało być prawdziwym wstrząsem. Szczególnie, że u jego boku stało małe, niczego jeszcze nie rozumiejące dziecko.

Małżeństwo Sonji skończyło się zatem burzliwym i bolesnym rozwodem z orzeczeniem o winie. Zostawiła mężowi zarówno dom, samochód, jak i wszystkie zobowiązania, zatem finansowo wyszła na zero, ale prawdziwą tragedią była dla niej konieczność oddania mężowi dziecka. Zyskała wyłącznie standardowe prawo do odwiedzin, takie, jak często mają ojcowie. Zdaniem prawnika, Thorgeira, który niegdyś studiował z Adamem prawo, a w trakcie rozwodu oferował jej swoją pomoc, to rozwiązanie tymczasowe, a ona – kiedy stanie na nogi – będzie mogła starać się o odzyskanie dziecka.

Prawnik ma również dla Sonji intratną propozycję, która ma być szansą na szybkie wzbogacenie się. Tyle tylko, że jest to pułapka, w którą zrozpaczona kobieta z łatwością daje się wciągnąć. Do czego zdolna jest kobieta, która pragnie odzyskać syna? Przekonamy się o tym dzięki lekturze książki pt. „Pułapka”, autorstwa Lilji Sigurdardóttir. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Kobiecego pozycja, to bestseller prosto z Islandii, który dzięki swojej oryginalności i specyficznemu klimatowi, ma szansę podbić serca czytelników. To powieść adresowana do miłośników kryminałów, choć nie tych ze stronami pełnymi zwrotów akcji i nagłych zmian kierunku fabuły, ale tych leniwie sączących się, niczym papierosowy dym.

Pierwsze zadanie zlecone przez Thorgeira wydaje się proste – Sonja miała przewieźć walizkę pieniędzy do innego kraju, po czym przekazać ją odpowiednim mężczyznom. Tyle tylko, że nic nie poszło tak, jak miało iść, a kobieta zbyt późno zrozumiała, że zlecenie to było tylko misternie utkaną pajęczą siecią, w którą niepostrzeżenie wpadła. W efekcie została zmuszona do wyrażenia zgody na zajęcie się przemytem narkotyków, a że jej sposób działania okazał się być skuteczny, coraz częściej podróżowała, przerzucając coraz większe ilości białego proszku. Na potrzebę przemytniczej działalności założyła nawet fikcyjną firmę, przeobrażając się w businesswoman z branży komputerowej.

Kolejne sukcesy utwierdziły ją w przekonaniu, że jest w stanie zebrać odpowiednią ilość pieniędzy niezbędnych do spłaty długu i odzyskania syna, właśnie w ten sposób. Nie wie jednak, że jest ktoś, kogo jej misternie budowany wizerunek niepokoi. Bragi, zbliżający się do siedemdziesiątki pracownik urzędu celnego, już dawno zwrócił uwagę na piękną i nienagannie wyglądającą kobietę. Właśnie ten perfekcjonizm go zaniepokoił i to do tego stopnia, że zaczął przeglądać nagrania z lotniska, coraz bardziej interesując się jej osobą i tajemnicą, którą – w jego przekonaniu – ona skrywa.

Jak zakończy się ta historia? Przekonamy się dzięki lekturze kryminału „Pułapka”, książki nieco zaskakującej, między innymi za sprawą preferencji seksualnych bohaterki. Temat homoseksualizmu jest bowiem niewygodnym i rzadko poruszanym przez autorów, a tu mamy burzliwy romans Sonji z Aglą, który staje się również pretekstem do wprowadzenia kolejnego wątku – manipulowania cenami akcji. Choć powieść Sigurdardóttir jest nieco zdystansowana, podobnie zresztą jak jej bohaterowie, choć znajda się czytelnicy, którzy nie odnajdą w niej tego, czego oczekują od kryminalnych historii, to z pewnością po książkę sięgnąć warto. I to zarówno po „Pułapkę” jak i po kolejne części z trylogii Reykjavik Noir

Justyna Gul

Qultura słowa

Zleceniodawcy zmuszają dziewczynę, żeby szmuglowała więcej towaru, a ona zaczyna mieć śledczych za sobą, co dynamizuje akcję i wzmacnia przekaz. Bragi jest jak pies gończy, a Sonja niczym umykająca przed nim lisica. Agla jest dla mnie odrobinę za nimi, gdzieś w tle, ale też spoko postać.

Podobało mi się, jak autorka połączyła te wątki, przyznam – nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Dlatego lubię właśnie kryminały, po jak żadne inne potrafią mnie jeszcze zaskoczyć, a po to czytam.

Jestem bardzo wyczulona na naiwność bohaterów, ale w przypadku Sonji jak najbardziej jest to uzasadnione... Chciała odzyskać syna, więc była zdolna zrobić wszystko żeby to osiągnąć. Niestety jak się okazało, nic nie jest takie proste, szczególnie gdy robi się coś nielegalnego tuż pod nosem celników. Pomimo, że bohaterka miała wiele pomysłów jak się wycofać z całego tego przestępczego świata, okazało się, że jej zleceniodawca wcale nie jest taki głupi i potrafi postawić na swoim...

Cała historia okazała się niesamowicie wciągająca i zaskakująca. Nie przepadam za tego typu kryminałami, a jednak z Pułapką się polubiłam. Byłam ciekawa jak zakończy się walka Sonji, i powiem szczerze, że miałam nadzieję, że nie będzie to sielankowy koniec. I tak się stało! Na końcu czekało na mnie wielkie zaskoczenie, spodziewałam się praktycznie wszystkiego, ale nie tego :D Wow!

W książce przeplatają się losy trójki bohaterów, co jeszcze bardziej urozmaica całość. Dramatyczna sytuacja Sonji, smutne życie celnika i trudny okres w życiu kochanki głównej bohaterki. Razem tworzy to mieszankę wybuchową i zapobiega powiewom nudy. Autorka nie skupiła się tylko na historii przemytniczki, ale dodała też dwie różne postaci, które się z nią łączą.

[Adres usunięty]

Dawno już nie czytałam kryminału Skandynawskiego. Miałam sporą przerwę, to też nadeszła pora, by w końcu sprawdzić, jakież to nowe pozycje wychodzą, w niegdyś moim ulubionym gatunku.

Na temat Pułapki, było w pewnym momencie sporo szumu, wszędzie pojawiała się okładka, która niby nie ma w sobie nic wielkiego, a jednak przykuwa. Po przeczytaniu opisu doszłam do wniosku, że chyba pójdzie w parze z wnętrzem, no i się skusiłam.

Było to moje pierwsze spotkanie z autorką, a czy udane i jak odebrałam całą opowieść, napiszę w dalszej części tekstu.

Sonja jest przemytniczką narkotyków, kiedy jej mąż odkrył, że wdała się w romans z kobietą, musiała opuścić dom oraz ich dziecko. Zamieszkał w wynajętym mieszkaniu. Nie miał na tyle pieniędzy, by móc walczyć o prawo nad dzieckiem. I kiedy była w beznadziejnej sytuacji, przysłowiową pomocną rękę, otrzymała ze strony pewnego mężczyzny. Nie wiedziała, że nie o taki rodzaj wsparcia będzie chodziło prawnikowi. Niestety, wyboru jako takiego nie miała. Chciała tylko troszkę dorobić. Ta umowa miała być tymczasowa. Nie przewidziała, że z umowy, którą się związała, nie ma możliwości zerwania. A każda próba odejścia, będzie surowo egzekwowana.

Wykonywała swoje zadanie bardzo dokładnie. Wszystko miała perfekcyjnie opanowanie. Po odpowiedni ubiór do mimiki twarzy. Posiadanie przy sobie sporej ilości narkotyków, niejednego złamało. Trzeba było, zachowywać się jak zwykły pasażer, bez żadnej oznaki niepewności. A to, wydawało się kobiecie, opanowała do perfekcji.

Jeden z celników, zmierzający w stronę emerytury, bardzo dokładnie wykonywał swoją pracę. Lubił przyglądać się ludziom, obserwować ich zachowanie i sprawdzać, czy najmniejsza niepewność, świadczyła o czymś złym. Mimo że tak naprawdę od dawna mógł, przyglądać się ekranowi domowego telewizora, nie miał na to najmniejszej ochoty. Starszy mężczyzna miał problem, a z problemami już tak jest, że nie chce się z nimi zostawać w domu. Zwłaszcza kiedy mieszka się samemu.

Kobieta wie, że musi wyrwać się ze szpon swoich zleceniodawców. Nie ma jednak pojęcia, jak to zrobić, by nie narazić swojego synka. Były mąż nie ułatwia sprawy. A nadchodzące wydarzenia pokażą, jak bardzo można się pomylić co do ludzi.

Po przeczytaniu opisu miałam przekonanie, że otrzymam książkę, trzymającą w napięciu. Kto czytał książki w zimnym skandynawskim klimacie, z pewnością wie, o czym piszę. I troszkę muszę przyznać, poczułam rozczarowanie. Książka jest dobra, ciekawi, ale to nie jest mroczna historia, mrożąca krew w żyłach i wódkę w lodówce.

Autorka stworzyła ciekawy kryminał, z wątkiem przemytniczym. Jest ON dobrze opisany, możemy się przyjrzeć tej działalności od strony kuriera, jak wygląda odbiór, pakowania oraz przerzucenie do odpowiednich ludzi. I chyba ta część była najciekawsza. Dlaczego nie odczułam mroczności? Sama nie wiem, wprawdzie było kilka scen brutalnych, ale one nie powstały w wyniku budowania odpowiedniego napięcia, ot po prostu nagle przyszła na nie pora i ciach, mamy rozlew krwi.

Pamiętam, że jak czytałam podobne książki, to napięcie i pewien strach przed nieoczekiwanym, towarzyszył niemalże przy każdej stronie. Takie napięcie, które dodaje smaku opisywanej historii. A tutaj, no owszem było ciekawie, zastanawiałam się nad zakończeniem, nawet zaznałam elementu zaskoczenia. Jednak bez efektu.

Mnie się książka podobała, bo od dawna nie miałam styczności z kryminałem, takim konkretnym. Jednak fani gatunku, zwłaszcza thrillera, mogą poczuć niedosyt, bo tutaj naprawdę, ja przynajmniej, nie poczułam się spięta. Żadnej mroczności nie odczułam. Oczekiwałam jakiegoś drugiego dna, coś, co nagle totalnie mnie zaskoczy. Nie wiem, czy dobrze wyczytałam, ale chyba ma być kontynuacja. Mam ogromną nadzieję, że będzie konkretna i autorka trzyma asa w rękawie.

Komu mogę polecić? Fanom lekkiego kryminału, do oderwania się od słodkich opowiastek, przeczytania czegoś mniej kolorowego, ale bez odczuwania włosów stojących na głowie, ta książka będzie w sam raz.

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Tytuł: Pułapka

Autor: Lilja Sigurdardóttir

Data premiery: 19 września 2018

Jeszcze do niedawna Sonja była szczęśliwa. Widywała Tomasa codziennie, mieszkali razem, był jej oczkiem w głowie. Był jej synkiem. Jedna chwila zmienia wszystko. Mąż Sonji nakrywa ją w sypialni z kobietą. Tak kończy się małżeństwo, a co gorsze, kończą się jej prawa rodzicielskie. Sonja rozpoczyna walkę o dziecko. Niestety pieniędzy, które świadczyłyby o tym, że ma warunki do wychowania syna, jest coraz mniej. Sonja podstępem zostaje zwerbowana do przemytu kokainy, za nie małą gotówkę, która może pozwolić jej przejąć prawa do opieki nad Tomasem. To może być jej szansa. Tak naprawdę to jej jedyna nadzieja. Zdesperowana matka doskonale odnajduje się w roli przemytniczki. Ale kiedyś w końcu coś musi pójść nie tak. Sonja wpada w pułapkę i uświadamia sobie, że z przestępczego świata nie ma już powrotu... Opis powieści od razu mnie zachęcił – uwielbiam kryminały!

Kiedy biorę w ręce skandynawską powieść kryminalną, to wiem, że musi być dobra. Może przez zbyt duże oczekiwania „Pułapka” trochę mnie zawiodła.

Powieść ma niecałe 300 stron, mogłoby się wydawać, że jest to książka do „połknięcia” w jeden wieczór. A jednak tym razem nie poszło tak gładko. Nie chcę pisać, że to zła książka. Bo tak nie jest. Myślę, że po prostu ja po przeczytaniu setek kryminałów liczyłam na więcej. Z każdym kolejnym rozdziałem myślałam sobie: „Okay, może tutaj zacznie się coś dziać”. Działo się, owszem, ale bez fajerwerków. Uważam, że sam pomysł na powieść jest genialny, ale wykonanie już nie do końca. Autorka nie stopniowała napięcia. A to w kryminałach cenię najbardziej. Kilka scen jest dla mnie absurdalnych, ale nie chcę robić Wam spoilerów. Mimo wszystko, na pewno sięgnę po drugą część. Książka jest pierwszą częścią serii i skończyła się w taki sposób, że mimo, iż nie zbyt przypadła mi do gustu – jestem ciekawa co wydarzy się dalej.

Dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu za możliwość jej zrecenzowania.

namiko.books

Pierwsza część Islandzkiej serii Reykjavik Noir. „Pułapka” wywołała u mnie wiele emocji. Momentami były to bardzo skrajne odczucia. Główna bohaterka wiedzie spokojne, poukładane życie. Jedna chwila, jeden moment zapomnienia zmienia wszytko. Oto mąż Sonii dowiaduje się o jej romansie z nie byle kim, bo jego koleżanką z pracy. Dotychczasowy świat pryska niczym bańka mydlana. Mąż żąda rozwodu, a jakby tego było mało, odbiera jej prawa rodzicielskie. Sonia, choć zrozpaczona postanawia walczyć o swoje dziecko, a do tej walki niezbędne są pieniądze... duże pieniądze. Tu pojawia się tytułowa „pułapka”, bo Sonia postanawia zarobić potrzebną jej kwotę przemycając narkotyki. Trzeba przyznać, że jest silną kobietą, a jej charakter i opanowanie tylko jej w tym pomagają. Sonia jest w działaniu tak skuteczna, że jej zleceniodawcy powierzają jej coraz to nowe, większe zadania. Sama bohaterka, choć początkowo ma wyrzuty sumienia, z czasem znajduje w tym procederze pozytywne dla siebie emocje. Przemyt wywołuje u niej przyspieszone bicie serca...jak potoczą się jej losy?

Książka napisana jest przystępnym językiem, dzięki czemu szybko się ją czyta. Nie oznacza to jednak, że jej treść jest płytka- o nie! Autorka niejednokrotnie zmusza czytelnika do przemyśleń. To wg mnie jest wielkim plusem tej książki. Główna bohaterka wywołała u mnie bardzo mieszane uczucia. Były chwile, że miałam ochotę nią po telepać i krzyknąć: Ogarnij się! Ostatecznie jednak ocieniam tę postać na plus. Z kolei Agla- jej kochanka- jest dla mnie osobą tak niezrozumiałą, że nie podejmę się nawet jej oceny.

Choć „Pułapka” wywołała u mnie wiele różnych emocji, to polecam ją Wam na jesienne i zimowe wieczory!

Blaski i cienie pracy kuriera na lotnisku przemycającego paczki z narkotykami. Deal i kompromis ułatwiający proceder. Czy szczytny cel uświęca niegodziwe środki? To pytanie kołacze mi się w głowie przez cały czas trwania książki i po jej zakończeniu.