Setna królowa. Królowa. Tom 1

Setna królowa to opowieść o dziewczynie, która nie chciała zostać królową. Główną bohaterką jest osiemnastoletnia Kalinda. Jest ona sierotą wychowywaną w zakonie. Dziewczyna cierpi na niespodziewane ataki gorączki, przez to odstaje od swoich rówieśniczek. Jednak z jakiegoś dla niej niezrozumiałego powodu zostaje wybrana przez okrutnego Radżę Tarka na jego setną żonę. Dziewczyna postanawia zrobić wszystko, żeby do ślubu nie doszło, tym bardziej że tytuł kolejnej żony radży wiążę się z walką na śmierć i życie z pozostałymi żonami i kurtyzanami okrutnego władcy. Jedyną pociechę główną bohaterką znajduje w ramionach Devena, swojego strażnika.

Nie miałam jakiś wielkich oczekiwań co do tej książki. Liczyłam na miłą i lekką lekturę. I to w sumie dostałam, nie sądziłam tylko, że historia Kalindy tak mnie wciągnie. Bardzo mi się podobało właśnie to, że główną bohaterką nie była jakąś mimozą, tylko wiedziała jak walczyć o siebie i podawała w wątpliwość to, że kobieta musi się na wszystko zgadzać, nawet jeśli jej się to nie podoba.

Podobała mi się również sama fabuła, było w niej trochę romansu, trochę tragedii i dramatu, była też akcja i trochę elementów fantastycznych. Czyli wszystko to, co lubię. Akcja jest bardzo dynamiczna, nie ma praktycznie żadnych przydługich nudnych momentów.

Podsumowując, książka bardzo mi się podobała. Autorka ma przyjemny styl, książkę czyta się szybko, bohaterów można polubić. Zdecydowanie polecam tę książkę i czekam na kolejny tom.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Do przeczytania tej książki skłoniła mnie nie okładka, a opis – raz go przeczytałam i już wiedziałam, że to historia dla mnie, że mi się spodoba i wprost muszę ją przeczytać! Kiedy już miałam ku temu możliwość, od razu się za nią zabrałam i bardzo szybko ją skończyłam. Ale może po kolei.

Główną bohaterką „Setnej królowej” jest Kalinda, osiemnastoletnia podopieczna zakonu, w którym została wychowana. Dziewczyna cierpi na chroniczne gorączki, które zdają się nie mieć przyczyny, przez co jest nieco w tyle za pozostałymi mieszkankami zakonu w swoim wieku. Wszystko się zmienia, kiedy do świątyni przybywa sam radża Tarek by dokonać Powołania... I jakimś cudem wybiera właśnie Kali jako jedną z dwóch dziewczyn, po które przybył. Teraz Kalinda będziemy musiała stanąć do walki o swoją pozycję setnej królowej władcy. Wszystko by się nawet układało, gdyby nie pewien strażnik...

Raczej nikogo nie dziwi, że główna bohaterka, zwyczajna, niczym niewyróżniająca się (no...może poza tymi gorączkami) dziewczyna, będzie musiała odegrać rolę kogoś naprawdę ważnego, zawalczyć o coś... Niby typowy schemat, ale jednak autorka tak sprytnie go obróciła, że wydaje się ON być czymś nowym... bo w jakimś stopniu tak było, podejście do tematu jest nieco inne, niż zwykle. Sama Kali to typ zaradnej i odważnej postaci, silnej kobiety, która potrafi sama o siebie zadbać. A jakby nie było, to bardzo lubię takie bohaterki, wolę czytać kilkadziesiąt książek o silnych i zdecydowanych babach, niż kilka o przestraszonych, umywających ręce od wszystkiego panienek, za które wiecznie ktoś musi wszystko robić. Samo to chyba mówi samo przez się, że polubiłam postać Kalindy, taka miła dziewczyna, która wbrew swojej woli trafiła w sam środek intryg, kłamstw i knowania i została zmuszona do tego, by się bronić i walczyć – zarówno o siebie, o własne życie, jak i o ślub z kimś, kogo nie kocha i raczej nigdy nie pokocha.

Oprócz Kali występuje tu oczywiście wielu bohaterów, każdy ma mniejszą, bądź większą rolę, ale prędzej, czy później ją odrywa. Ważniejsi to z całą pewnością Deven, który ma spore znaczenie dla fabuły, a którego ja osobiście bardzo polubiłam! Ale nic więcej nie powiem ;) Jest też przyjaciółka Kalindy z zakonu – Jaya i wielu innych. Co najważniejsze – spośród tych, którzy odrywali jakąś rolę w fabule żadne nie zostało potraktowane po macoszemu, a przynajmniej tak mi się wydaje.

Akcja w „Setnej królowej” nie przesadzając, ale dzieje się od samego początku. Bardzo szybko wciągnęłam się w tę historię i nie potrafiłam się oderwać. Po prostu chciałam czytać i czytać, bo musiałam wiedzieć, co się wydarzy dalej. A coś się działo cały czas, jak nie przyjemniejsze, to gorsze rzeczy. W tej książce pojawiają się nawet motywy typowo fantastyczne, dzięki bhutom, czyli ludziom obdarzonym mocą. I którzy zdecydowanie nie mają lekko w królestwie! Emily świetnie to wymyśliła, aby urozmaicić fabułę tym oto wątkiem i kurcze, ode mnie wielki plus! Wprowadziło to liczne zwroty akcji, ale i dreszczyk niepewności.

Jeszcze coś... ten klimat! Autorka tak dobrze wykreowała świat Tacharandu, okolice, w których przebywa Kali, to otoczenie... miałam wrażenie jakbym tam była i obserwowała wydarzenia na własne oczy! Cała sytuacja w pałacu usilnie przypominała mi „Wspaniałe stulecie” - nie tylko wydarzeniami, ale i właśnie opisami. Odniosłam wrażenie, że Emily zainspirowała się haremem Sułtana, bo to właśnie przychodziło mi na myśl, kiedy czytałam o tych wszystkich kurtyzanach i żonach władcy. Chociaż nie oszukujmy się... sto żon? To było trochę niesprawiedliwe, że Kali musiała walczyć o pozycję, której tak naprawdę nie chciała.

Cała fabuła moim zdaniem była solidnie przemyślana, tutaj każda rzecz miała swój cel, wszystko było pięknie wyjaśnione i posiadało swoją rolę. Te wszystkie intrygi, knowania, decyzje... Autorka naprawdę dobrze podeszła do tematu i przedstawiła to najlepiej, jak potrafiła – i ja to doceniam, bo dzięki temu mogłam z przyjemnością poznać tę historię! Całości dopełnia to, że Emily dysponuje lekkim stylem, który nie męczy, a wręcz przeciwnie – sprawia, że czyta się dobrze i szybko, nie ma tu zbędnych opisów, tylko to, co najważniejsze.

Wiecie co, moim zdaniem, jeśli lubicie fantastykę, to zdecydowanie warto sięgnąć po „Setną królową”. Niby jest to fantastyka młodzieżowa, ale jednocześnie to wspaniała historia o młodej dziewczynie, która została wrzucona w sam środek niebezpiecznej walki. Warto przeczytać chociażby po to, by się przekonać, czy Kali wyjdzie z tego zwycięsko, jak sobie poradzi i co z tym wszystkim mają wspólnego wcześniej wspomniane gorączki? Ja bez dwóch zdań polecam, bardzo mi się podobała i już nie mogę się doczekać kontynuacji!

[Adres usunięty]

Setna królowa, Emily R. King. Przyznam, że na początku miałam pewne problemy z tą powieścią. Chociażby właśnie przez to, że w ogóle nie mogłam wciągnąć się w jej początek. Jednak jak już ruszyłam, to nie mogłam przestać jej czytać. Genialny pomysł na fabułę, na cudownie wykreowany, fantastyczny świat pełen magii, czarów. Ogólnie w całej powieści utrzymany jest taki indyjski klimat w stylu sułtana. Muszę przyznać, że czytając tę książkę bawiłam się, przeżywałam wszystkie emocje jakie przeżywała bohaterka tej książki, śmiałam się i smucili jednocześnie razem z nią. Po pierwsze pokochałam główną bohaterkę, kalinda była cudowna. Pełna poczucia swojej wartości, pewna siebie, zawsze uśmiechnięta, dążąca do celu. Waleczna, tocząca walki i spory o swoje, ale zarazem delikatna i kobieca. Najbardziej jednak urzekło mnie to , że była bezpośrednia, nie bała się powiedzieć tego co myśli. Po drugie, byłam zakochana w wątku miłosnym, jaki jest tutaj widoczny. Ojej, pokochałam ten romans, tak szczerze. Wszystko było tutaj przedstawione w sposób precyzyjny i niezbyt kontrowersyjny, dzięki temu właśnie przypadła mi do gustu. Wątek miłosny był przede wszystkim delikatny, ah i taki kobiecy. Chociaż i tak pojawiło się kilka scen, które niekoniecznie przypadły mi do gustu. Rownież średnio podobał mi się stosunek do kobiet. Nie podobało mi się to w jaki sposób były traktowane jeżeli chodzi o ich pozycje. Również to, że w tym świecie każdy miał swój status społeczny i tak tez był traktowany. Wielcy bogowie, Radżini byli kimś, mogli robić wszystko co chcieli, zaś Ci z niższej klasy społecznej byli zmieszani z błotem. Wracając do fabuły, już na samym początku poznajemy Kali- główną bohaterkę. To kobieta, ktora mieszka w klasztorze. Owe Panie czeka wielkie wydarzenie. Na ich drodze pojawia się Radżin, który poszukuje setnej żony. Nasza bohaterka jest pewna, że nie ma szans, uważa że daleko jej so ideału. Jak się jednak okazuje, wpada bohaterowie w oko. Tylko, że to idealne życie u boku męża wcale nie jest takie idealne. To świat pełen zemsty, nienawiści, walki o swoje, o miłość, o uznanie...

„Chciał wojowniczej królowej. Dostał rewolucjonistkę.

Osiemnastoletnia Kalinda jest sierotą wychowaną w zakonie, której przeznaczono życie w samotności i modlitwie. Dziewczyna cierpi na częste gorączki, przez co nie nadaje się nawet na służącą, nie mówiąc o kurtyzanie czy żonie..

Los Kalindy odmienia wizyta potężnego tyrana Radży Tarka. Nagle dziewczyna musi opuścić zakon i wyruszyć na pustynną wyprawę, która zaprowadzi ją prosto do haremu. Jako setna żona będzie walczyć o pozycję królowej z pozostałymi dziewięćdziesięcioma dziewięcioma żonami i licznym kurtyzanami. Jedyną pociechę odnajdzie w osobie strażnika Devena.

W obliczu niebezpiecznego turnieju na śmierć i życie oraz uczucia, które żywi do młodego kapitana, Kalinda ma tylko jedną nadzieję na ucieczkę. Musi obudzić w sobie tajemną i zakazaną moc.”

Czytając opinie o Setnej królowej, doszłam do wniosku, że to książka, którą jedni kochają, a drudzy wręcz nienawidzą. Muszę przyznać, że może i jej nie pokochałam, ale bezapelacyjnie świetnie spędziłam przy niej czas i niecierpliwie czekam na kolejną część, by poznać dalsze niebezpieczne losy Kalindy i Devana. Jestem zdziwiona, że historia ta tak mnie pochłonęła, bo jeżeli mam być z Wami szczera, to nie przepadam za haremami, pełnych żon i nałożnic, więc naprawdę z dużą dozą ostrożności zabrałam się za lekturę tej książki. Na całe szczęście akcja jest tak dynamiczna i pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji, że mimo tego, iż prawie wszystko kręciło się wokół haremu i żon Radży Tarka to w ogóle mi to nie przeszkadzało. Autorka naprawdę po mistrzowsku poprowadziła fabułę i zaciekawiła mnie do tego stopnia, że książkę przeczytałam w jeden wieczór, gdyż nie mogłam rozstać się z bohaterami i ich niebezpiecznymi przygodami.

Na duży plus zasługuje kreacja bohaterów, którzy według mnie są bardzo wyraziści i charakterystyczni. Kalinda to dziewczyna słaba i chorowita, dla której przeznaczono życie w samotności. Jednak wszystko zmieniło się w dniu, w którym do zakonu przybył Radża i wybrał Kalindę na swoją setną żonę. Oczywiście Radża Tark miał swoje ukryte motywy, dla których to właśnie Kalinda została wybrana, ale jak możecie się domyślić, na ten temat nic Wam nie zdradzę. Na samym początku nie polubiłam dziewczyny, gdyż myślałam, że to kolejna słaba i gapowata bohaterka, którą będzie trzeba ratować z każdej opresji. Jednak z czasem pokazała na, co ją stać i okazała się silną i waleczną młodą dziewczyną, która w każdej sytuacji potrafiła się o siebie zatroszczyć. O Radży nie będę w sumie nic pisała, bo to okrutny i chory człowiek, który jest w stanie posunąć się do najgorszej zbrodni. Napiszę za to kilka słów o Devanie, młodym mężczyźnie, który miał strzec i pilnować Kalindy, i który choć nie powinien, to i tak ją pokochał. To naprawdę świetny facet, który swoją delikatnością i nieśmiałością potrafi zawrócić w głowie.

Setna królowa to powieść, która bardzo przypadła mi do gustu. Akcja jest dynamiczna, cały czas coś się dzieje, a bohaterowie intrygują. Przyznam szczerze, że autorce nie raz udało się mnie zaskoczyć, a samo zakończenie było wisienką na torcie. Do jednej rzeczy muszę się jednak doczepić, chodzi mi o wątek miłosny między Devenem a Kali, niestety zabrakło mi w nim polotu, chemii i ognia. Ten wątek był, bo był, ale został nie do końca doszlifowany. Na całe szczęście w tej książce wątek miłosny nie jest dominujący, autorka bardziej skupiła się na tym, by pokazać nam obraz innych kultur, w których kobiety są potrzebne mężczyzną tylko po to, by ulżyć im w ich seksualnych zachciankach oraz by urodzić dziecko, oczywiście najlepiej chłopca.

Mnie historia tej młodej, odważnej i walecznej dziewczyny bardzo się spodobała. A jak było w Waszym przypadku?

To książka z nutą fantastyki i magii, od której nie mogłam się oderwać.

Do przeczytania tej książki skłoniła mnie przede wszystkim okładka. Cudowne wydana w typowo damskich kolorach. Początki rozdziałów mają naprawdę śliczną grafikę, a do każdego egzemplarza dołączony zostaje ładny, kojarzący się ze zdobieniami z henny, zmywalny tatuaż. To naprawdę ma szansę wprowadzić czytelnika w odpowiedni klimat. Gdy dorzuciłam do tego bardzo ciekawy opis już wiedziałam, że to historia dla mnie i wprost muszę ją przeczytać! I chociaż jak sami wiecie do serii typowo młodzieżowy podchodzę dość ostrożnie, to jednak ta książka pochłonęła mnie w całości. Albo raczej to ja pochłonęłam ją w jeden dzień :)

O książce:

Porzucona jako niemowlę i wychowana przez kapłanki osiemnastoletnia Kalinda poświęca swoje życie modlitwie. Trawiona chorobą nie może się szkolić i uczyć walki, tak jak jej pozostałe rówieśniczki. Dziewczyna cierpi na częste gorączki, przez co nie nadaje się nawet na służącą, nie mówiąc o, kurtyzanie czy żonie.

Wszystko zmienia się, gdy zakon odwiedza bogaty i potężny Radża Tarek. Powołuje ON dziewczynę na swoją setną wybrankę. Nieśmiała nastolatka musi opuścić zakon i wyruszyć na pustynną wyprawę, która zaprowadzi ją prosto do Błękitnego Pałacu.

Chorowita dziewczyna musi udowodnić swoją wartość w turnieju tronowy. Jako setna żona będzie musiała walczyć o pozycję królowej z pozostałymi dziewięćdziesięcioma dziewięcioma żonami i licznym kurtyzanami. A każda z nich jest gotowa zabić, by zająć jej miejsce.

Jej jedyną szansą wydaje się być tajemnicza moc, która spala ją od środka.

"- Więc zasłużyła sobie na karę? Na to upokorzenie i rozerwanie na strzępy? Bo odważyła się zrobić to, czego pragnęła? Bo odważyła się kochać kogoś, kogo sama wybrała?" (str. 198)

Moje zdanie:

„Setna królowa” to początek cyklu z gatunku young – powieść idealna dla młodych czytelników lubiących literaturę przygodową, fantastykę i dużo akcji.

Emily R. King stworzyła w tej książce naprawdę ciekawy i oryginalny świat, który jest swojego rodzaju mieszanką kultury arabskiej, tureckiej i indyjskiej. Mamy tutaj wspaniale zdobione pałace, cudowne, kolorowe sari, dzikie zwierzęta, tajemnicze kurtyzany i orientalne wierzenia.

Sama historia nabiera tempa od samego początku, jednak w miarę upływu czasu i zbliżania się krwawego turnieju atmosfera robi się naprawdę gorąca. Uwierzcie mi, trudno tutaj o nudę.

Cała fabuła moim zdaniem jest solidnie przemyślana. Każda występująca osoba czy dziejące się wydarzenie ma tutaj swój cel i posiada do odegrania ważną rolę. Całości dopełnia to, że autorka dysponuje lekkim stylem, który nie męczy, a wręcz przeciwnie – sprawia, że czyta się dobrze i szybko, nie ma tu zbędnych opisów, tylko to, co najważniejsze.

Miłą odmianą wśród wielu młodzieżówek było wykreowanie głównej bohaterki na zaradną i odważną dziewczynę, która sama potrafi o siebie zadbać. Takie postacie przekonują mnie bardziej niż głupiutkie, strachliwe dziewczęta, które potrzebują męskiego ramienia by radzić sobie w życiu. W końcu kobiety to silna płeć, prawda?

Powiem Wam szczerze - tylko się nie śmiejcie - z głównym bohaterami zżyłam się tak mocno, że gdy tylko akcja nabrała niesamowitego tempa i trudno było odgadnąć kto przeżyje, a kto nie, musiałam sprawdzić koniec opowieści, by samemu zaspojlerować sobie dalsze wydarzenia. Nie wytrzymałam napięcia! A to rzadko się zdarza.

Moim zdaniem najsłabiej w treści wypadają zwykłe porównania. Nie wiem czy to wina autorki czy tłumacza, ale uważam, że coś tutaj nie pograło i kogoś zdecydowanie poniosła fantazja. Sami zobaczcie:

"Chciałabyś przylgnąć do jego wysokiego, umięśnionego ciała, wtulić się w bijącego z niego ciepło, jak królik moszczący się w ciepłej norce" (str. 64)

Takich 'przyjemniaczków' było raptem kilka, ale i tak wybiły mnie one z treści i wywołały lekkie skonfundowanie.

Chociaż sama nie lubię porównywać książek, to jednak ta podczas lektury bardzo przypominała mi swoim zamysłem dwie znane, młodzieżowe serie: Niezgodna i Buntownicza z Pustyni.

Jeżeli jesteście wielbicielami tego typu powieści, ta książka również zapadnie Wam w pamięć.

Jeśli natomiast będzie to Wasze pierwsze spotkanie z takimi historiami, to "Setna królowa" będzie na pewno dla Was czymś ciekawym, oryginalnym i świeżym.

Polecam i zabieram się za robienie miejsca na półce na kolejne części.

Ocena: 8/10

Książkę otrzymałam za punkty w [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Coraz trudniej napisać dzisiaj historię fantastyczną, która wyróżniałaby się wykreowanym światem, ciekawymi bohaterami, wartką akcją, mroczną tajemnicą czy potężnymi mocami. Wiele autorów, nie ukrywajmy, powiela schematy, które kiedyś już zostały przetarte i moim zdaniem wiele powieści nie ma zbyt wiele do zaoferowania, bo powtarzają coś, co już kiedyś było. Dlatego też moją ogromną nadzieją była powieść Emily R. King „Setna królowa”, co, do której miałam pewne oczekiwania. Czy zostały one spełnione? Przekonajcie się!

Osiemnastoletnia Kalinda jest wychowanką klasztoru gdzie przebywają tylko kobiety. Od wielu lat gorączkuje na tajemniczą chorobę, a dzięki specjalnie przygotowanemu tonikowi jest w stanie funkcjonować niemal jak normalna młoda kobieta. Dziewczyna pragnie do końca swoich dni pozostać w klasztorze i modlić się do bogów. Musi jednak zmierzyć się ze swoim losem i zostaje wybrana przez radżę Tarka na jego setną rani, a aby ten tytuł i miejsce w haremie pozostały w zasięgu Kalindy, musi ona zmierzyć się z żonami i kurtyzanami radży, które wyzwą ją na pojedynek.

Ta książka bardzo długo leżała na mojej półce pozycji do czytania. Bardzo długo. Bo z jednej strony bardzo chciałam ją przeczytać a z drugiej strony chciałam to odwlec jak tylko się da, bo miałam wrażenie, że ta historia będzie ciekawa i intrygująca, co doprowadzi mnie tylko do rozpaczy, kiedy skończę ją czytać. No i tak się też stało! Sam początek, kiedy Kalinda podróżuje do pałacu radży może nie jest jeszcze tak ciekawy, bo prawdziwe igrzyska zaczynają się już po dotarciu na miejsce, gdzie jako pierwsza swoje pazury pokazuje pierwsza żona Tarka, Lakia. Pluje jadem, bo czuje się zagrożona, to zrozumiałe i można ją jakoś z tego wytłumaczyć. Kalinda musi zmierzyć się z nieprzychylnością pozostałych kobiet, oślizgłym pożądaniem radży, chorobą, o której dowiaduje się coraz więcej i coraz więcej dowiaduje się także o samej sobie oraz, tak już na koniec, musi zmierzyć się z uczuciem, którego nie spodziewała się w swoim sercu i życiu.

Muszę powiedzieć, że bardzo przypadło mi do gustu wprowadzenie do świata, jaki pokazała autorka i z chęcią sięgnę po pozostałe tomy serii. Kalinda jest postacią twardą, niezłomną i odważną, choć z początku na wskutek choroby jest osłabiona i nie do końca czuje się pewnie w treningach walki, ale z czasem, kiedy już w pałacu musi wręcz walczyć o własne życie staje się pewniejsza siebie, zdecydowana i gotowa niemal na wszystko byle tylko nie mieć nic wspólnego z Tarkiem. Co dziwne, nie irytowała mnie tak jak często zdarza się u głównych bohaterek powieści, jakie czytam. Da się ją lubić i gorąco kibicowałam jej w osiąganiu celów, jakie sobie wyznaczyła. Niełatwo jest dawać radę przeżyć w pałacu pełnym kobiet, które dybią na życie, a Kalinda pretendując do roli setnej rani była obserwowana przez wszystkich.

To, co ogromnie spodobało mi się w „Setnej królowej” to to, jak został ukazany harem kobiet Tarka. Z jednej strony żony, z drugiej kurtyzany. Te pierwsze mające większe prawa, a te drugie będące jedynie dodatkiem do luksusowego życia. Niektóre wyciągnięte z biedy, wyniesione na piedestał pożądanych kobiet przez samego radżę. Nie ulega wątpliwości, że kiedy w jednym miejscu znajduje się tyle setek kobiet dochodzi też do konfliktów i zazdrości, bo każda chciałaby zostać ulubienicą swego męża czy kochanka. Właśnie tu dochodzę do sedna, czyli do niezwykłej kobiecej solidarności jaka została ukazana. Kobiety, kiedy są zjednoczone i walczą pod jednym sztandarem, zmierzając ku jednemu celowi są niepokonane i sprzeciwienie się obecnie panującemu systemowi, jaki panuje w kraju może zacząć się od haremu władcy. Wystarczy by kobiety nie wydrapywały sobie nawzajem oczu. Kobieca solidarność to naprawdę wielka rzecz i bardzo cieszę się, że Emily R. King przedstawiła kobiety z haremu Tarka właśnie w taki sposób.

Krwawe pojedynki, pałacowe intrygi, rodzinne tajemnice… jeśli ktoś szuka powieści z tymi przymiotami to znajdzie to w „Setnej królowej”. Osobiście trochę spodziewałam się, że powieść zakończy się w taki a nie inny sposób i odrobinę żałuję, że wydarzenia nie potoczyły się inaczej. Wkradły się niestety te pewne utarte schematy, co do głównych bohaterów. Pewne wątki mogłyby zostać poprowadzone nieco inaczej i już wydźwięk historii byłby inny, lepszy, bardziej realny. Mimo wszystko jestem oczarowana światem, magią i stworzoną od podstaw wiarą w bóstwa, legendy, mity czy podania. To wszystko sprawia, że wykreowany świat ma coś do zaoferowania, a rozwijająca się akcja sprawia, że czytelnik nie ma chwili by odpocząć tylko z napięciem przewraca kartki by poznać dalsze przygody Kalindy.

Podsumowując to jestem bardzo na tak, jeśli chodzi o tę powieść. Nie była nudna, nie ciągnęła się w nieskończoność. Jedynie rozwijający się wątek romantyczny był już lekko nie do zniesienia przeze mnie, bo po prostu chciałabym przeczytać książkę przygodową dla nastolatek gdzie nie ma miłości, tylko ciągła walka z systemem, z sobą i czasem z najbliższym otoczeniem. „Setna królowa” wprowadza w świat magii, ciekawych bóstw i świata, który choć wymyślony i odległy może nie jest tak do końca nam obcy. Czekam na więcej książek autorki. Polecam!

Książkę odebrałam za punkty w portalu CzytamPierwszy.

O „Setnej królowej” autorstwa Emily R. King po raz pierwszy usłyszałam przygotowując zestawienie styczniowych nowości wydawniczych. Już wtedy coś przyciągało mnie do tej książki, lecz same pozytywne opinie, wyskakujące dosłownie na każdym kroku, niczym królik z kapelusza, skutecznie odwlekały moje spotkanie z setną żoną radży. W końcu jednak ciekawość zwyciężyła.

„Czasami jedynym rozwiązaniem, które prowadzi do pokoju, jest wojna.”

Emily R. King, mimo iż w „Setnej królowej” wykorzystuje znane już czytelnikom schematy, to jednocześnie wnosi również powiew świeżości do młodzieżowej fantastyki. Wszystko to za sprawą niesamowitej mieszanki kultury indyjskiej i arabskiej. Autorka w ten sposób stworzyła całkiem inny świat, od tych znanych z typowej z literatury fantastycznej, lecz wcale nie mniej magiczny. Jednak magia nie jest jedynym tutaj motywem przewodnim. Za sprawą historii Kalindy czytelnik odkrywa niezwykle brutalny świat, w którym kobiety doświadczają przemocy i niesprawiedliwości oraz są niejednokrotnie poniżane, nie tylko przez mężczyzn, ale również przez swoje współtowarzyszki. Świat przedstawiony w „Setnej królowej” wbrew pozorom nie ma nic wspólnego z pięknymi opowieściami o Szeherezadzie i baśniowych sułtańskich haremach. Tutaj niejednokrotnie pałac zamiast być spełnieniem marzeń okazuje się być koszmarem, w którym tajemnice i intrygi są na porządku dziennym. A wszystko to otoczone bajecznie wykreowanymi krajobrazami Tacharandu.

Sami bohaterowie nie wywarli na mnie tak piorunującego wrażenia jak pomysł na fabułę autorki. Moim zdaniem zostali oni bardzo słabo zarysowani, w konsekwencji czego niewiele o nich wiadomo, przez co niczym szczególnym się nie wyróżniają i raczej szybko się o nich zapomina. Na szczęście postać głównej bohaterki ratuje sytuacje. Kalinda jest silną, zaradną młodą kobietą, z którą bardzo łatwo można się utożsamić. Nie jest jedną z tych wyidealizowanych bohaterek, którym wszystko przychodzi gładko. Wręcz przeciwnie. Setna królowa popełnia błędy jak każdy człowiek i nie wszystko jej się udaje, przez co wypada bardzo naturalnie.

Największym rozczarowaniem w „Setnej królowej” był dla mnie wątek romantyczny. Emily R. King popełniła jeden z największych możliwych błędów. Autorka zamiast stopniowo budować napięcie i rozwijać relację Kalindy oraz jej strażnika, Devana, postanowiła całkowicie pominąć ten etap i od razu rozkochać ich w sobie. O ile w przypadku Kali jest to do zrozumienia, ponieważ dziewczyna jest młoda i całe swoje dotychczasowe życie spędziła w żeńskim zakonie, to jednak Devan jest dorosłym mężczyzną, doskonale zdającym sobie sprawę z konsekwencji jakie grożą za spoufalanie się z kobietami radży, a mimo to bez wahania poddaje się temu uczuciu. Zdecydowanie brakuje tutaj realizmu.

„Czasem więcej siły potrzeba, by zrobić krok w tył niż w przód.”

„Setna królowa” Emily R. King to książka, w której nie brakuje młodzieńczych ideałów, miłości, nienawiści, okrucieństwa oraz czyhających na każdym kroku intryg i niesprawiedliwości losu. To jedna z tych książek, które wciągają czytelnika od pierwszej strony i nie puszczają do samego końca. Dlatego jeśli szukacie lektury idealnej na wiosenne wieczory to lepiej nie mogliście trafić.

Aleksandra

Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Setna królowa” autorstwa Emily R. King.

Za możliwość przeczytania tej książki serdecznie dziękuje portalowi CzytamP[Adres usunięty]

Więcej na : [Adres usunięty]

"Czasem więcej siły potrzeba, by zrobić krok w tył niż w przód."

Sięgając po "Setną królową" nie miałam zielonego pojęcia o czym jest. Szczerze mówiąc, widząc tą książkę odezwała się moja wewnętrzna sroka, która kazała mi ją kupić ze względu na okładkę, co jednak okazało się dobrym pomysłem. Lektura okazała się miłą w czytaniu młodzieżówką, która bardzo mi przypominała ukochaną "Buntowniczkę z pustyni". Więc jeśli czytaliście przed chwilą wspomnianą książkę, to zapewne "Setna królowa" jak najbardziej wam przypadnie do gustu.

Jeśli chodzi o fabułę czy bohaterów nie znalazłam wiele zastrzeżeń. Akcja toczy się bardzo szybko, więc nie musimy się zamartwiać niekończącymi się opisami czy nudnymi wątkami. Ogólny pomysł na książkę wydaje mi się oryginalny, zwłaszcza, że widzimy tutaj połączenie trzech kultur (arabskiej, tureckiej i indyjskiej), które idealnie wpasowują się w bezwzględny świat. Idąc w stronę głównych bohaterów, jestem zauroczona Devenem, choć nie jestem do końca w stanie powiedzieć dlaczego. Z jednej strony charakter bohatera mnie uwiódł, z drugiej strony, w niektórych sytuacjach wydaje mi się zbyt naiwny, więc jak widać mam małą sprzeczność. Cóż, mam tylko nadzieję, że mój mały problem rozwiążę się w następnych tomach. Idąc tropem bohaterów muszę wspomnieć o Kalindzie, która okazuje się dość niezwykłą bohaterką. Choć opisywana jako niepozorna, słaba fizycznie i uparta, jednak potrafi być przebiegła, silna i uległa, lecz należy wspomnieć, że w chwilach, które tylko tego wymagają.

Książce mówię, zdecydowane tak, więc miejsce na następne tomy jak najbardziej jest już przyszykowane. Oczywiście były małe wątki, które wzbudzały we mnie chwilę zastanowienia. Za przykład mogę podać główną bohaterkę. Z początku zostaje przedstawiona jako skryta, niewidząca nigdy mężczyzny, schorowana myszka, która najchętniej nie wychodziłaby z nory, lecz później charakter Kalindy ulega dramatycznym zmianą i to dość w szybkim tempie. Najbardziej mnie zdziwił fakt, że mimo okrucieństwa, które szerzy się wokół, ta kobieta potrafiła kogoś kochać. Może zaistniałe okoliczności miały wpływ na to wszystko, cóż, nie jestem tego w stanie stwierdzić, więc to pozostawiam w rękach reszty czytelników.

Reasumując, książkę jak najbardziej polecam, zwłaszcza na wieczorny relaks przy herbacie.

"Czasami jedynym rozwiązaniem, które prowadzi do pokoju, jest wojna."

Książkę odebrałam za punkty w portalu CzytamPierwszy

"Czasem więcej siły potrzeba, by zrobić krok w tył niż w przód."

Sięgając po "Setną królową" nie miałam zielonego pojęcia o czym jest. Szczerze mówiąc, widząc tą książkę odezwała się moja wewnętrzna sroka, która kazała mi ją kupić ze względu na okładkę, co jednak okazało się dobrym pomysłem. Lektura okazała się miłą w czytaniu młodzieżówką, która bardzo mi przypominała ukochaną "Buntowniczkę z pustyni". Więc jeśli czytaliście przed chwilą wspomnianą książkę, to zapewne "Setna królowa" jak najbardziej wam przypadnie do gustu.

Jeśli chodzi o fabułę czy bohaterów nie znalazłam wiele zastrzeżeń. Akcja toczy się bardzo szybko, więc nie musimy się zamartwiać niekończącymi się opisami czy nudnymi wątkami. Ogólny pomysł na książkę wydaje mi się oryginalny, zwłaszcza, że widzimy tutaj połączenie trzech kultur (arabskiej, tureckiej i indyjskiej), które idealnie wpasowują się w bezwzględny świat. Idąc w stronę głównych bohaterów, jestem zauroczona Devenem, choć nie jestem do końca w stanie powiedzieć dlaczego. Z jednej strony charakter bohatera mnie uwiódł, z drugiej strony, w niektórych sytuacjach wydaje mi się zbyt naiwny, więc jak widać mam małą sprzeczność. Cóż, mam tylko nadzieję, że mój mały problem rozwiążę się w następnych tomach. Idąc tropem bohaterów muszę wspomnieć o Kalindzie, która okazuje się dość niezwykłą bohaterką. Choć opisywana jako niepozorna, słaba fizycznie i uparta, jednak potrafi być przebiegła, silna i uległa, lecz należy wspomnieć, że w chwilach, które tylko tego wymagają.

Książce mówię, zdecydowane tak, więc miejsce na następne tomy jak najbardziej jest już przyszykowane. Oczywiście były małe wątki, które wzbudzały we mnie chwilę zastanowienia. Za przykład mogę podać główną bohaterkę. Z początku zostaje przedstawiona jako skryta, niewidząca nigdy mężczyzny, schorowana myszka, która najchętniej nie wychodziłaby z nory, lecz później charakter Kalindy ulega dramatycznym zmianą i to dość w szybkim tempie. Najbardziej mnie zdziwił fakt, że mimo okrucieństwa, które szerzy się wokół, ta kobieta potrafiła kogoś kochać. Może zaistniałe okoliczności miały wpływ na to wszystko, cóż, nie jestem tego w stanie stwierdzić, więc to pozostawiam w rękach reszty czytelników.

Reasumując, książkę jak najbardziej polecam, zwłaszcza na wieczorny relaks przy herbacie.

"Czasami jedynym rozwiązaniem, które prowadzi do pokoju, jest wojna."

Książkę odebrałam za punkty w portalu CzytamPierwszy.

"Setna królowa" to historia osadzona w indyjskich realiach, ukazująca poniekąd życie w tym kraju.

Książka opowiada o nastoletniej Kalindzie- sierocie, zamieszkującej zakon, w którym uczy się jak zostać dobrą żoną. Niestety dziewczyna choruje na częste gorączki, co sprawia, że nie nadaje się aby zostać żoną mężczyzny o zbyt dobrym statucie społecznym.

Pewnego razu Kalinda znalazła się w złym miejscu i w złym czasie, przez co przypadkowo podsłuchała rozmowę, informującą o przyjeździe gościa, który miał za zadanie wybrać kolejne dziewczyny na zamążpójście.

Życie dziewczyny zmienia się jednak o 180 stopni gdy zostaje wybrana na zostanie żoną Radży Taraka słynącego z okrucieństw. Długie przeprawy przez pustynie przywiodły ją do Haremu, gdzie jako setna żona musiała zawalczyć z pozostałymi dziewięćdziesięcioma dziewięcioma kobietami o status królowej. Podczas sporu pomiędzy pozostałymi żonami Radży Taraka, Kalinda odnajduje pocieszenie w ramionach strażnika.

"Setna królowa" nie jest ani dobrą, ani złą powieścią. W moim odczuciu zasługuje na połowę gwiazdek, bowiem książka mnie nie zachwyciła i nie rozczarowała.

Plusami powieści są wiarygodnie sportretowani bohaterowie, z autentycznymi uczuciami i czasami zawiłym charakterem.

Dodatkowo świat wykreowany przez autorkę jest zarazem realistycznym odbiciem znanym nam dotychczas Indii, a także baśniowym światem z elementami fantastycznymi, jakimi jest magia.

Nie można także zapomnieć o cudownej okładce w jakiej zakochałam się od pierwszego ujrzenia.

Niestety powieść okazała się być momentami nudnawa i pospolita. Przyłapywałam się czasami na nieuważnym sunięciu wzrokiem po linijkach tekstu, nie załapując o co w nich chodzi.

Od początku byłam nawiasem mówiąc nastawiona pozytywnie na tę pozycję, co po zetknięciu się ze światem realnym spowodowało u mnie lekkie rozczarowanie.

Jednak po zakończeniu tej książki uznałam, iż jest ona lekką i interesującą pozycją na wolny wieczór.

"Setna królowa" nie jest tytułem, który należy koniecznie nadrobić, lecz jest na pewno ciekawym i wciągającym czytadłem na spokojny dzień.

Zapraszam do odwiedzenia serwisu czytampierwszy.pl!

Kalinda to 18 letnia wychowanka kapłanek mieszkająca odkąd pamięta w klasztorze. Została porzucona jako niemowlę i po dzisiejszy dzień nie zna swojego pochodzenia, bądź nikt nie chce go wyjawić. Jako dziecko bardzo dużo chorowała, nieustannie trapiły ją wysokie gorączki, które nie mają przyczyny, i tak dzieje się do teraz. Całe dotychczasowe życie poświęciła walce i modlitwie.

Bardzo potężny władca, radża Tarek wybiera Kalindę na swoją setną żonę, a za razem ma setną królową. Musi stawić czoło nowemu miejscu i nowym okolicznościom. Jej zadaniem jest udowodnić, że jest godna przejąć tron i stać się najważniejsza królowa spośród pozostałych 99 żon. W związku z tym musi podjąć się walki z każdą, która rzuci jej wyzwanie. Wszystkie są gotowe by ją zabić i stać się najważniejszą u boku Tarka. Lecz nie Kalinda.

Bieg zdarzeń wyłania coraz to mroczniejsze sekrety i tajemnice. Kalinda odkrywa kim jest naprawdę, a za razem to jak wielkie zagrożenie tworzy dla siebie i dla bliskich jej osób.

Czy jedynym wyjściem z sytuacji jest tajemnicza moc, która niszczy ją od środka?

Do czego posunie się radża by uczynić z Kalindy kogoś kim nie jest?

Jedno jest pewne. Z całego zamieszania wyniknie ogromną wojna.

Bardzo wciągająca książka! Kryją się w niej drobne elementy fantastyki i magii. Autorka świetnie podkreśliła osobowość głównej bohaterki - Kalindy. Jest ona bardzo charakterystyczna. Bardzo ją polubiłam, sama nie wiem co bardziej mnie w niej zadziwia, siła jaką w sobie posiada, czy determinacja i próba podjęcia i dokonania wręcz niemożliwego. Koniec końców doprowadzi ją do podjęcia bardzo, ale to bardzo ryzykownych decyzji.

W książce znajdziemy wiele bardzo ciekawych wątków. Od miłości przez nienawiść, podstęp, uległość aż po tragiczne w skutkach dokonania i śmierć, która pochłania wiele ofiar.

Świetna książka!

Jestem nią zachwycona i czekam na cześć 2!

" - Wiem, jak to jest, gdy musisz się ukrywać, ale nie możesz wiecznie tłumić tego, kim jesteś."

Gdyby się mocno postarać, tej książce można wiele zarzucić. Że przewidywalna, że schematyczna i typowa dla swojego gatunku. Ale za to jak się czytało!

Pierwsze moje skojarzenie z tą powieścią - Aladyn, a że bardzo lubię tą bajkę, świetnie odnalazłam się w lekturze. Główna bohaterka, Kalinda, to silna postać, mimo że poznajemy ją jako chorowitą sierotę. Zbiegiem okoliczności zostaje powołana do zostanie setną żoną Radży, tym samym musi stoczyć pojedynek o swoją pozycję z żonami z dłuższym stażem. I wszystko wskazuje na to, że nie ma większe szanse na śmierć, niż życie. Lecz co gdyby słabość okazała się nie tylko zaletą, ale również bronią?

Autorka bazując na kulturze arabskiej przedstawia nam wyższość mężczyzn, oczywiście robi to w tak przemyślany sposób, by udowodnić, jak ogromna siła drzemie w kobietach. Ta powieść pokazuje jak w trudnych momentach potrafią się wspierać i walczyć z przeciwnościami i jak ważna jest przyjaźń, miłość i wiara we własne siły.

"Czasem więcej siły potrzeba, by zrobić krok w tył niż w przód."

Czytało się błyskawicznie, akcja płynęła wartko, wszystkie wydarzenia łączyły się w całość, nie dostrzegłam żadnych mankamentów w stylu czy w spójności. Utrzymana w klimacie opowieści Szecherezady, z odrobiną fantastyki jest świetnym przykładem przygodowej młodzieżówki. Teraz nie pozostaje mi nic innego jak czekać na kolejny tom.

Książkę odebrałam za punkty z portalu Czytam Pierwszy.