Psia gwiazda. Kobiety z rodziny Wierzbickich. Tom 1

Autorka cztero tomowej sagi „Czarna walizka” tym razem zabiera nas do czasów sprzed I wojny Światowej. Historia trzech upartych, odważnych i charyzmatycznych kobiet oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. „Psia Gwiazda” otwiera nową sagę o Kobietach z rodziny Wierzbickich i muszę przyznać, że saga ta zapowiada się bardzo obiecująco. Jest to książka, która dostarczyła mi wielu emocji. Nie jeden raz pojawił się na mojej twarzy uśmiech wywołany jak dla mnie dziwnymi dzisiaj zabobonami. Były chwilę napięcia, wzruszenia i strachu o dalszy los głównych bohaterek i ich przyjaciół.

Antoni to mężczyzna, który pochował trzy żony. Z ostatnią miał tylko dzieci. Ulę i dwóch bliźniaków. Ożenił się po raz czwarty i wydaje się, że tym razem jego wybranka tak szybko go nie opuści. Tylko w sumie to nie on ją wybrała, a ona jego. Chcąc uciec z domu od despotycznego ojca sama oświadczyła się mężczyźnie. Miałą też jeden warunek. Drzwi do swojej sypialni odtworzy wtedy gdy Antoni nauczy ją czytać i pisać.

Antonii nie był wzorowym mężem. Każda wiedziała, że do kobieciarz. Jego kochanką była Dyzia, której pochodzenie imienia rozbawiło mnie. Trzpiotka, która zmieniła się na skutek nadchodzących wydarzeń. Kobieta była ciotką Uli i żoną Michała. Podczas wojny zaprzyjaźniła się z Malwiną.

Trzecią silną kobiecą postacią jest Ula. Jest ona najmłodsza, ale na pewno wyrasta ponad swój wiek i czas. Zawsze czuła się otrącana przez ojca, dlatego wyjechała do Lwowa, gdzie poznała Irenę. Ich znajomość była dość ciekawa. Urodziła się pod Psią Gwiazdą i dlatego wszyscy się jej bali. Była uparta, odważna i twardo stąpająca po ziemi.

Oprócz tych trzech kobiecych postaci na uwagę zasługują również inne jak np: Mariaszka – staruszka, znachorka i akuszerka. Mawiano, że jak trwoga to do Mariaszki. To ona najwięcej uśmiechu na mojej twarzy wywoływała i bardzo ją pulubiłam.

Oprócz świetnie wykreowanych bohaterów, autorka zadbała również o oddanie klimatu polskiej, podkrakowskiej wsi. Wspaniale oddała nie tylko nastroje panujące tuż przed wybuchem wojny, ale również ukazała uroki życia na łonie natury oraz tajemnicza atmosferę związaną z wątkami mistycznymi, zielarstwem i wiarą w poprzednie wcielenie.

„Psia Gwiazda” jest na pewno lekturą obowiązkową dla tych, którzy uwielbiają sagi rodzinne. Znajdziecie tutaj wszystko co jest charakterystyczne dla tego gatunku. Bardzo polecam!

„Psia Gwiazda” to opowieść o kobietach, które zdecydowanie wyrastają ponad swoje czasy. Katarzyna Ryrych ukazuje nam trzy niezwykłe postacie - Malwinę, Dyzję i Urszulę - które nie tylko przetrwały niejedne zawirowania, lecz także wyłoniły się z nich silniejsze, odważniejsze, gotowe stawić czoła losowi z niespotykaną siłą.

Pierwsza z nich, Malwina, to symbol determinacji i niezależności. Mówiono o niej, że nie tylko oświadczyła się swemu przyszłemu mężowi, lecz także postawiła przed nim warunek nauki czytania i pisania, zamykając przed nim drzwi sypialni. To akt niezwykłej śmiałości w czasach, gdy kobiety rzadko miały głos w swoim losie.

Dyzia, czyli Dionizja, to druga z bohaterek, której los rzuca wyzwanie w postaci dramatycznych okoliczności. Początkowo uchodziła za kochliwą trzpiotkę, ale życie postawiło ją przed koniecznością odważnych wyborów i zmian. Przemiana, którą przechodzi, jest niezwykle inspirująca i potrafi rozbudzić chęć podjęcia ryzyka dla własnego szczęścia.

Najmłodszą z trójki bohaterek jest Urszula, która po stracie miłości swego życia zdaje się nie oczekiwać już niczego. Jednakże, to właśnie wtedy, gdy myślimy, że wszystko zostało stracone, Urszula wyrasta na wyzwoloną i zbuntowaną kobietę. Z tą bohaterką polubiłam się najmniej. Nie zawsze zgadzałam się z podejmowanymi przez nią decyzjami, choć muszę przyznać, że nie brakowało jej odwagi.

Historia o trzech niesamowitych kobietach, które wiele przeszły, a mimo to nie zatraciły siebie. Można by rzec, że odrodziły się na nowo: silniejsze i zdeterminowane.

Mimo, że w tej części to Dyzia grała pierwsze skrzypce, ja najbardziej polubiłam się z postacią Malwiny. Jej osoba posiada wszystkie cechy, z którymi mogę się utożsamić. Bohaterka ma niesamowitą wolę walki o lepsze jutro, a mimo to, potrafiła w tym wszystkim znaleźć czas dla najbliższych

Mimo, że saga skupia się głównie na postaciach kobiecych, należy pamiętać o mężczyznach, którzy swoimi decyzjami i zachowaniami dodali uroku i spójności całej fabule. Na szczególną uwagę zasługuje postać Walerego. Swoim poczuciem humoru i prostolinijną postawą, potrafił rozładować napięcie w niejednej sytuacji.

Książka "Psia Gwiazda" to nie tylko opowieść o bohaterskich czynach kobiet w czasach wojny. To również głęboka refleksja nad siłą i determinacją, którą kobiety potrafią odnaleźć w sobie w najtrudniejszych chwilach. Katarzyna Ryrych ukazuje nam, że niezależność nie zna granic wieku czy okoliczności, a odwaga i wolność są w stanie przetrwać nawet najciemniejsze z nocy.

Ta książka to hołd dla wszystkich kobiet, które walczyły o swoje miejsce w historii, niezależnie od tego, czy było ono widoczne dla świata czy ukryte w codziennych bohaterstwach.

Kocham sagi historyczne, zwłaszcza jeśli ich akcja toczy się na początku XX wieku. Jest w tej książce jakaś magia ukazująca świat, który przeminął na zawsze po wybuchu pierwszej wojny światowej. Przede wszystkim są tutaj zupełnie nietuzinkowe bohaterki, które na przemian bawią, wzruszają, inspirują i dodają sił. Przyszło im żyć w strasznych czasach, a jednak nigdy się nie poddawały. Dla mnie ta książka była wspaniałą podróżą do czasów, które znam tylko z rodzinnych historii, a które zawsze była dla mnie magiczne:)

Rok 1914. Nastały niespokojne czasy. Mężczyźni wyruszyli na wojnę, zostawiając kobiety same w domostwach. Sytuacja sprawiła, że kobiety zacieśniły między sobą więzi. Mogły liczyć tylko na siebie. Jedni się rodzili, inni też umierali. Takie były czasy. Nikt nie wiedział, kiedy przyjdzie jego pora.

Malwina, Dyzia oraz Urszula to kobiety bez wątpienia o silnych charakterach. Pomimo że każda z nich jest inna, łączy ich bardzo wiele. Więcej niż by się mogły nawet spodziewać. Każda z nich dusi w sobie ciężkie momenty i przeżycia. Tlą się w nich również pragnienia ciężkie do zrealizowania.

,,Psia gwiazda” to piękna powieść historyczna, która dostarczy wam wiele emocji. Tych radosnych i tych smutnych. W tle poznacie niezwykłą starą szeptuchę, która wiedziała dużo o bohaterach. Miała wspaniały dar, dzięki któremu przewidywała przyszłość. Była niczym czarownica, która jednym mogła przynieść wiele dobrego, a tym co jej podpadli, sprowadzić wiele nieszczęść.

Autorka stworzyła niesamowity klimat, pełen napięcia i tajemniczości. Książkę została napisana w pięknym stylu, bohaterowie zostali wykreowani bardzo wyraziście. Przy tej książce nie będziecie się nudzić.

Bardzo polecam.

"Czy my, kobiety z rodziny Wierzbickich, zawsze będziemy cierpieć, a mimo to uparcie płynąć pod prąd?”

Malwina, Dyzia i Urszula to kobiety tak z pozoru różne łączy to, iż są nieszablonowe i nie pasują do swojej epoki. Każda z kobiet z rodu Wierzbickich dąży do celu choć los ich nie oszczędza.

„Psia gwiazda” to fantastyczna saga historyczna w której nie brakuje miłości i przyjaźni. Wybuch wojny spowodował, iż musiały się zmienić, tak naprawdę dodał im skrzydeł. Nauczył je współpracować ale spowodował, że każda z nich musiała coś poświęcić. Całość jest niezwykle życiowa. To opowieść o kobietach w której mężczyźni tak naprawdę stanowią tylko tło. Wyjątkowo silnych, upartych ale i bardzo odważnych. Dzięki plastycznym opisom bez problemu przeniesiemy się do czasów gdzie nie brakowało zabobonów ale i wiary w Boga. Obserwujemy zmiany zachodzące w bohaterkach w ich sposobie myślenia. Widzimy jak nie bacząc na konsekwencje podejmują niełatwe wybory i potrafią sobie poradzić w każdej sytuacji.

Całość jest przy tym napisana pięknym językiem, który urzeka i tworzy niepowtarzalny klimat. To cudowań historia w której nie brakuje również bólu, straty czy opisów więzi rodzinnych. Całość zmusza do zastanowienia i refleksji. Uczy wybaczać ale i akceptować inność. Pokazuje, że świat nie jest czarno-biały. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

Psia Gwiazda, inaczej Syriusz to najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie. Znajduje się w Gwiazdozbiorze Psa. Świeci dwadzieścia razy mocniej niż Słońce.

Na wsi uważa się, że jeśli ktoś urodzi się kiedy Syriusz świeci, to jest naznaczony.

W taką noc dokładnie o północy, przyszła na świat mała Urszula, córka Antoniego Wierzbickiego. To ona jest jedną z głównych kobiecych postaci występujących w książce Katarzyny Ryrych "Psia Gwiazda".

Jej macocha Malwina chce nauczyć się pisać i czytać. Postanawia dokonać tego za wszelką cenę.

Za to Dyzia, żona Michała Wierzbickiego lekko podchodzi do życia. To się zmienia, gdy do jej wsi zagląda wojna.

"Psia gwiazda" to pierwszy tom sagi o kobietach z rodziny Wierzbickich. To powieść, która jest o chwilach czarnych i białych, dobrych i złych, szczęśliwych i smutnych. O miłości, przyjaźni, bólu, rozpaczy, śmierci.

Każda z trzech bohaterek zaprasza nas do swojego życia i snuje o nim opowieść. Te kobiety dokonują trudnych wyborów, radzą sobie z problemami, ale też spełniają swoje marzenia i odkrywają w sobie ogromną siłę i moc.

"Psia gwiazda" to powieść piękna, wyjątkowa i refleksyjna.

Po lekturze można zadać sobie pytanie: czym byłoby niebo bez gwiazd, a świat bez kobiet?

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, poprzednio czytałam sagę "Czarna walizka", która ogromnie mi się podobała, dlatego nie mogłam odmówić sobie zapoznania się z nową propozycją literacką pisarki. "Psia gwiazda" jest pierwszym tomem cyklu "Kobiety z rodziny Wierzbickich". Stylistyka i język jakim posługuje się autorka dość specyficzny i zarazem bardzo przyjemny w odbiorze co sprawia, wrażenie że książkę czyta się naprawdę szybko. Ja historię trzech silnych kobiet - Malwiny, Dyzi i Urszuli pochłonęłam w jedno popołudnie i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania tego tomu. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi zostali w świetny sposób wykreowani. To postaci niezwykle autentyczne, z którymi śmiało moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne, nawet mimo dzielących nas lat i okoliczności. Każda z kobiet jest zupełnie inna, każda ma za sobą już pewne przeżycia, które odcisnęły piętno na ich obecnym życiu i zarazem je ukształtowały. Z ogromnym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam ich losy. Autorka na przykładzie swoich bohaterek pokazała jaka siłą drzemie w rodzinie oraz jak wiele kobiety są w stanie dla niej poświęcić. Pisarka w niesamowicie realistyczny i pobudzający wyobraźnię sposób opisuje czasy, w których przyszło żyć bohaterkom, z czym musiały się mierzyć, momentami miałam wrażenie jakbym towarzyszyła tym trzem niezłomnym kobietom we wszystkich wydarzeń i zarazem chłonęłam wszystkie towarzyszące im emocje, a tych tutaj co nie miara. Bardzo kibicowałam Malwinie, Dionizji i Uli i naprawdę chciałam dla nich jak najlepiej. "Psia gwiazda" to poruszająca, wartościowa historia pełna życiowych mądrości, doświadczeń i prawd, która skłania do głębszych przemyśleń nad własnym życiem. Świetnie spędziłam czas z tą książką i już nie mogę się doczekać dalszych losów bohaterów. Podskórnie czuje, że autorka jeszcze nie jednym mnie tutaj zaskoczy. Polecam!

Za sprawą tej książki przeniosłam się do niezwykłej epoki, w której wiara w Boga przenikała się z wszechobecnym zabobonem. Oprócz trzech głównych bohaterek, które mimo przeciwności losu i zawirowań historycznych podjęły walkę o własne szczęście, spodobały mi się również postaci sędziwej znachorki Mariaszki - niosącej potrzebującym pomoc i ukojenie oraz obłąkanej dziewczyny Sikusi. Powieść została napisana barwnym językiem, który raz bawi, a raz wzrusza. Za jego pomocą autorka wykreowała świat, który już nigdy do nas nie wróci.

Dla tych, którzy kochają serie. Dla tych, którzy kochają dobre obyczajówki. Dla tych, którzy kochają niebanalnych bohaterów, z pazurem, silne przebojowe kobiety. Dla absolutnie każdego czytelnika.

Malwina, Urszula i Dionizja. Trzy nietuzinkowe damy. Bardzo silne, feministki. Dyzia pochodzi z porządnego domu. Malarka pejzaży i żona lekko traktująca życie do czasu wojny. To ona diametralnie ją zmienia w waleczną oraz dzielną kobietę. Malwina z kolei niesie na swoich barkach ciężar trudnego dzieciństwa. By spróbować odwrócić karty losu podejmuje bardzo zaskakującą decyzję nie tylko jak na tamte czasy. Oświadcza się mężczyźnie i co ciekawe, zostaje przyjęta! Jest uparta. Potrafiła umiejętnie przekonać męża, by ten nauczył ją czytać i pisać. Tak... zdecydowanie można brać z niej przykład. Z kolei Urszula jest z nich wszystkich najmłodsza. Waleczna. Dzielnie brnie do przodu. Łamie stereotypy. Szkoda tylko, że tak szybko życie łamie ją...

Kolejną książką, jaką miałam możliwość poznać dzięki współpracy z Wydawnictwem Prószyński i Ska, była pierwsza, bardzo obiecująca, część sagi rodzinnej. Jestem wdzięczna i z niecierpliwością wypatruję kontynuacji. Pani Katarzyna Ryrych powołała do życia na kartach powieści bohaterów tak bardzo realnych i charakternych, tu mowa szczególnie o kobietach, że aby w to uwierzyć trzeba przeczytać książkę. Nie mam pojęcia jak to zrobiła, ale naprawdę. Jestem pod wrażeniem. Początkowo nie mogłam się wkręcić w historię. Teraz, po lekturze całości, nie wiem skąd takie trudności. Może musiałam oswoić nową autorkę? Im bliżej jednak końca, było coraz smutniej, że na kolejną część przyjdzie pewnie chwilę poczekać.

Zauważyłam też, że prezentowane na skrzydełku tej książki okładki do kolejnych części, mogą nam podpowiedzieć w jakich latach będą toczyły się losy bohaterów. Przyglądnijcie się na przykład trzeciej. Czyż nie będzie to już współczesność?

Zapraszam do lektury książki.

Niesamowita opowieść, która udowodniła mi, jak silne potrafią być kobiety, gdy walczą o realizację własnych celów. Według mnie kobieta poradzi sobie z każdą napotkaną przeszkodą. Książka pokazuje równocześnie, z jak wieloma doświadczeniami, historiami i sytuacjami muszą mierzyć się na co dzień panie, dlatego warto je doceniać i okazywać im swoje uczucia. Jeśli kobieta tylko zechce, w krótkim czasie wyznaczy sobie realny cel i zrobi wszystko, aby podążać obraną ścieżką, np. chcąc wyprowadzić się z rodzinnego domu i zacząć żyć na własną rękę.

"Psia gwiazda" to początek nowej sagi historycznej Pani Katarzyny Ryrych. O czym opowiada? Och o wielu sprawach, ale tutaj jeden motywy wysuwa się na prowadzenie, a mianowicie kobiety. Kobiety nieszablonowe, niedające zamknąć się w ramach czasowych, wyrastające ponad epokę, dążące do celu... ale też dbające o swoje potrzeby.. I cóż, nie każda z nich jest wierną dobrą żoną, a życie doświadcza je na każdym kroku.

Malwina kobieta, która pragnęła się uczyć. Dyzia, kochliwa osoba, która nie przejmowała się tym, że ma męża... chciała się bawić... I młoda Urszula, którą poznajemy w momencie urodzin...

Te trzy kobiety są zupełnie inne, każda ma swoje cele, wyobrażenia na świat I przemyślenia.. każda przeżywa swoje pieklo na ziemi, ale żyje.. trwa i walczy. Za to właśnie pokochałam kobiety z rodu Wierzbickich, za to, że nigdy się nie poddają.

Mamy też wiele postaci drugo planowych w tym kobiet np. miejscową znachorke, która pokochałam całym sercem ..

Kobiety żyły też w czasach w których wybuchła wojna.. I dopiero wtedy musiały zmienić się i wiele poświęcić.. a przy tym niektóre z nich muszą współpracować.

To historia o przyjaźni i miłości, nie zawsze prostej, pięknej i bajkowej... Autorka pokazuje tu, że czasami naprawdę trzeba zjeść beczkę soli by docenić i zrozumieć pewne rzeczy jak na przykład to kogo się kocha tak prawdziwie..

Tytuł który wspaniale nawiązuje do treści książki to ogromny plus.

Ta książka jest ogromnie mądra, ma wiele cytatów, z których na pewno przygotuje Wam grafikę.. Czemu? Uważam, że ta książka powinna być przeczytana przez każda kobietę, ale też mężczyznę.. by mogli choć odrobinę nas zrozumieć i docenić.

Przepiękny styl pisania, który owszem osadzony jest w klimacie sagi historycznej, ale nie nudzi choćby przez chwilę... Zdecydowanie książka godna uwagi.

Nie mogę doczekać się kontynuacji ❤

Akcja „Psiej gwiazdy” toczy się w niedużej małopolskiej wsi w ubiegłym stuleciu, przed wybuchem I wojny światowej i tuż po jej rozpoczęciu. Najnowsza saga Katarzyny Ryrych zaczyna się spektakularnie, bo pogrzebem Antoniego Wierzbickiego i mogłoby się wydawać, że ta powieść będzie o nim, ale potem okazuje się, że nie o mężczyznach Katarzyna Ryrych będzie opowiadać, ale o kobietach z rodziny Wierzbickich. Silnych, odważnych i upartych.

Główne bohaterki Dionizja, Malwina i Urszula, to trzy niezwykłe kobiety, które zdecydowanie wykraczają ponad swój czas, miejsce w rodzinie i ponad swoje środowisko, w którym przyszło im się urodzić i żyć. Niby każda z nich jest inna, lecz na swój sposób łączy je upór w dążeniu do celu. Dionizja nie potrafi odnaleźć się w swoim środowisku, marzy o zostaniu wielką malarką, ale gdy nie znajduje zrozumienia u męża, szuka go poza swoim małżeństwem. Malwina, córka piwowara z sąsiedniego miasteczka, jako najstarsza z córek, musi wykonywać ciężkie prace i znosić ciągłe karcenie ojca. O wykształceniu może tylko pomarzyć, więc jako dorosła kobieta, nie potrafi napisać nawet swojego imienia. Wychodzi za mąż za Antoniego, łamiąc wszelkie konwenanse, znajdując tym samym szansę na ucieczkę z domu. Wreszcie Urszula urodzona pewnej nocy, gdy świeci Psia gwiazda – Syriusz. Jest osobliwym i milczącym dzieckiem, które otacza dziwna aura. Wszyscy przyzwyczaili się, że taka jest i przestali zwracać na to uwagę. Kiedy Urszula kończy osiem lat, osieroca ją matka. Gdy ojciec żeni się z Malwiną, jej bracia natychmiast akceptują macochę, natomiast Urszula nie zamierza udawać, że nowa rodzina ją uszczęśliwia, do ojca czuje jedynie nienawiść. Nie potrafi pogodzić się z utratą matki, woli więc wyjechać do miasta, by poznawać świat. Wie, czego chce i przełamuje wszelkie stereotypy, ale gdy traci miłość swego życia, coś w niej pęka i nie oczekuje już niczego.

Dziwny to był świat. Świat wiary w Boga, a zarazem pełen wiary w zabobony. Życie ludzi we wsi toczyło się swoim rytmem, a gdy ktoś miał problem, natury zdrowotnej lub innej, podążał do chatki Mariaszki, która na każdą przypadłość i sytuację potrafiła coś zaradzić. Zdarzało się, że dostrzegła w przeszłości lub przyszłości to, czego inni nie widzieli. Chwilami wydawało się, że drogi wszystkich kobiet prowadziły do chaty szeptuchy, niby do Rzymu, bo Mariaszka już wiele lat na świecie żyła, więc nie jedno widziała i wiele rozumiała.

Sikusia, tutejsza pomylona, była częścią lasu od dziecka. Mówiła głośno do drzew, aby nie zapomnieć języka ludzi. Zwierzęta przywykły do jej obecności, bo pomimo że pachniała jak człowiek, zachowywała się całkiem inaczej. Była częścią lasu, dziwnym, upośledzonym zwierzęciem. Istota samotna, odrzucona przez ludzi. Nigdy nikogo nie skrzywdziła, z wyjątkiem tego człowieka, który leżał już przysypany ziemią.

Dionizja, Malwina i Urszula to bardzo dobrze wykreowane postacie kobiece, które wraz z rozwojem akcji ulegają przemianie, podejmują niecodzienne decyzje, dokonują odważnych wyborów i nie boją się ich konsekwencji. Nie zważają na normy towarzyskie ani na to, czy ich postępowanie podoba się mężczyznom.

„Psia gwiazda” to powieść napisana w lekkim stylu, ale pełna ludzkich emocji. To kobiety w tej powieści zdecydowanie są postaciami pierwszoplanowymi, mężczyźni stanowią dla nich zaledwie tło. Moim zdaniem taki zabieg autorki był celowy. Jej bohaterki to kobiety mające za nic konwenanse i dominację mężczyzn, a przecież są to czasy, gdy ostatnie słowo należało do ojca, męża, czy brata. Wybuch I Wojny Światowej powoduje diametralne zmiany w życiu wszystkich bohaterów i zmienia się także układ sił. Mężczyźni poszli walczyć, a kobiety zostały na posterunku, pilnują dobytku i ogniska domowego. Dopiero teraz okazuje się, ile siły drzemie w pozornie słabych istotach, które w sytuacjach zagrażających życiu potrafią użyć broni, przejechać przez płonącą wieś, uratować życie rannemu żołnierzowi, czy przygarnąć cudze dziecko. Idą w niepamięć urazy, zazdrości i inne animozje. Kobiety z rodziny Wierzbickich pokazują, że potrafią zjednoczyć swoje siły i wspólnie działać. Nie straszny im wróg, śmierć, bo one potrafią sobie poradzić w każdej sytuacji.

Doskonale przedstawione realia tamtych czasów, wspaniałe opisy i świetnie wykreowane postaci bohaterek to główne atrybuty 𝑃𝑠𝑖𝑒𝑗 𝑔𝑤𝑖𝑎𝑧𝑑𝑦. Jest to opowieść o miłości, przyjaźni, niesamowitej sile drzemiącej w kobietach. Opowiada też o bólu po stracie najbliższych i trudnych rodzinnych relacjach. Na uwagę zasługuje świetnie skonstruowana fabuła i piękny, literacki język, który jest znakomitym dopełnieniem całości. Autorka umiejętnie buduje klimat, rozbawia, żeby za chwilę głęboko zasmucić, potem dorzuca do tego garść refleksji. Wspaniale przedstawione postaci kobiet, które jak na tamte czasy zadziwiają swoją samodzielnością, bo żyły tak jak chciały i potrafiły przeciwstawić się mężczyznom i przeciwnościom losu.

Doskonała książka! Opowiada o silnych kobietach oraz o wojnie, z którą muszą się zmierzyć. Dodatkowym smaczkiem jest to, że zdarzenia w książce odnoszą się do prawdziwych wydarzeń i bohaterek. Książka ta jest początkiem nowej sagi historycznej Katarzyny Ryrych i trzeba przyznać, że jest to początek niezwykle udany. Jest to lektura emocjonująca, wciągająca i napisana w tak piękny sposób - a już szczególnie wypowiedzi postaci. Książka opowiada o tym, co najpiękniejsze w życiu, ale też o tym, co bolesne. Jestem naprawdę pod wrażeniem i czekam na więcej!