Przez żołądek do serca, historia chłopaka z podwórka

Krzysztof Kumidor w swojej książce „ Przez żołądek do serca. Historia chłopaka z podwórka”, zabiera nas w pełną smaku i wspomnień podróż do małej miejscowości Bieliniek w województwie zachodniopomorski. To właśnie tam, w ciepłej i pachnącej domu kuchni, która był sercem rodzinnego życia –rodzi się jego miłość do jedzenia i gotowania.

Autor z wielką czułością opowiada o czasach dzieciństwa, kiedy dom wypełniał zapach świeżo pieczonego chleba a podwórko tętniło życiem. Przydomowe ogrody było pełne dojrzewających warzyw i owoców. Wspomniana czasach, kiedy życie toczyło się wolniej, spokojniej -w rytmie wyznaczonym przez naturę- a z tego co ona dała - przyrządzano potrawy które smakowały wybornie. Podkreśla w tym wszystkim rolę ziół i naturalnych składników, które od zawsze były obecne w polskiej tradycji To tam, pośród naturalnych smaków i prostych radości życia, rodziła się jego kulinarna pasja.

Pokazuje również, jak polska kuchnia zaczęła się stopniowo zmieniać pod wpływem otwierającego się świata – jak do codziennego gotowania zaczęły wkraczać nowe inspiracje, składnik, smaki, przynoszone przez globalizację.

Krzysztof Kumidor przekonuje, że każdy może stać się dobrym kucharzem że wystarczy odrobina cierpliwości, otwartości na nowe smaki, wyobraźni i gotowość do nauki. Opowiada, jak postawić pierwsze kroki w kuchni, na co zwrócić uwagę i co liczy się w gotowaniu.

Ta książka to nie tylko zbiór przepisów,, ale także świetny przewodnik po kulinarnej wrażliwości i sztuce czerpania radości z gotowania jak i jedzenia. Znajdziecie w niej wiele prostych, a zarazem inspirujących receptur, które autor z pasją oddaje w ręce czytelnika. Całość wzbogacona jest ciekawostkami , które czynią tę lekturę jeszcze bardziej wyjątkową. Gorąco zachęcam do sięgnięcia po tę książkę!

Korzystacie na co dzień z książek kucharskich? Lubicie wracać do tradycyjnych, choć często zapomnianych już przepisów? Inspirujecie się starymi przepisami, by stworzyć coś nowego oryginalnego i zaskakującego? Jeśli tak to dziś chciałabym napisać kilka słów o książce, która trafiła do mnie w ramach współpracy z grupą Heaven PR. I choć nie jestem do końca nią zachwycona, dała mi ona narzędzie i inspirację do spróbowania i wymyślenia czegoś nowego.

"Przez żołądek do serca, historia chłopaka z podwórka" to połączenie książki kucharskiej z opowieścią i wspomnieniami z dzieciństwa Autora. Przyznać jednak muszę, że spodziewałam się chyba czegoś innego, bo jeśli warstwa kulinarna broni się (prawie) sama, przepisy są przejrzyste, wyjaśnione krok po kroku w taki sposób, że osoba zupełnie nieznająca się na gotowaniu, doskonale sobie poradzi, to cała reszta mi zupełnie nie siadła.

Czytając historię życia opowiadaną przez pana Krzysztofa, z jednej strony przenosiłam się sama do ciepłego pełnego miłości domu moich babć, przypominałam sobie atmosferę, smaki i zapachy, i w jakiś sposób ta historia mnie urzekła, tak z drugiej strony styl, w jakim ta książka została napisana i cała otoczka tych opowieści jest po prostu wizualnie nieatrakcyjna. Bardziej spodziewałam się ciepłych i uśmiechniętych zdjęć z rodzinnego albumu, ale na pewno nie losowo wygenerowanych ilustracji przez AI (albo inny program), która naprawdę w moim odczuciu mocno zaszkodziła tej książce i odebrała jej całą autentyczność.

Drugim moim zarzutem jest to, że Autor nie rozwijał poszczególnych zagadnień, takich jak, chociażby rozdział o ziołach- "biegłam" do niego z olbrzymią ciekawością i nadzieją na naukę a spotkało mnie kolejne rozczarowanie, bo Autor opisał ich aż (!!) pięć i to naprawdę bardzo bardzo pobieżnie, twierdząc przy tym, że w jego rodzinie bardzo się te zioła ceniło, a babcia była prawdziwą znawczynią. No cóż, coś zdecydowanie poszło tu nie tak.

Nie chce się pastwić nad tą książką dalej, dlatego dalej skupię się już tylko i wyłącznie na przepisach, choć i w tym przypadku, szkoda, że chociaż kilka z nich nie zostało obdarzonych zdjęciem.

Tak jak wspomniałam, ta część broni się sama.

W książce znajdziecie około stu dwudziestu przepisów na różnorodne dania obiadowe z różnego rodzaju mięs, wegetariańskie i wegańskie, propozycje na śniadania i szybkie przekąski, sałatki, surówki, zupy czy sosy. Pod tym względem jest naprawdę w czym wybierać, bo rozpiętość przepisów jest tu naprawdę ogromna- od klasycznych polskich dań po współczesne interpretacje inspirowane ideą slow food*.

Przepisy są jasne, dokładne, zrozumiałe i prowadzące kucharza krok po kroku przez cały proces ich przygotowania. Dania wychodzą naprawdę smaczne, kilkanaście przepisów mam już przetestowane i jestem pewna, że wejdą one na stałe do mojego jadłospisu.

Autor wspomina, że w przygotowaniu jest już druga jego książka. W jakiś pokrętny sposób jestem jej ciekawa i jeśli będzie taka możliwość, zerknę na nią. Ciekawa jestem kolejnych przepisów.

Czy polecam?

Dla mnie ta książka jest bardzo nierówna i pod kilkoma aspektami mocno niedopracowana, jednak broniąca się podanym przepisami. W moim odczuciu jest ona wsparciem dla początkujących kucharzy, jednak zdanie o całej reszcie każdy powinien wyrobić sobie sam.

*Slow food to ruch społeczny i organizacja, która promuje tradycyjne metody produkcji żywności, a także jedzenie w spokoju i skupieniu. Celem slow food jest zapewnienie wszystkim dostępu do "dobrej, czystej i uczciwej żywności", produkowanej z poszanowaniem środowiska i lokalnych kultur.

(Internet)