Przeklęci. Niepołomice. Tom 2

Drugi tom Niepołomic – Przeklęci, rozpoczyna się Powstaniem Styczniowym w roku 1863. Wojtek Trzos przynosi Parnickim wiadomość o śmierci Antoniego, który został zraniony podczas jednej z bitw. Na rodzinę Trzosów za udział Wojtka w Powstaniu zostaje nałożona ogromna grzywna. Prokop musi sprzedać ponad połowę ziemi uprawnej. Jest coraz bardziej rozgoryczony bo Wojtek w dalszym ciągu się ukrywa. Życiem Maksymiliana rządzi zemsta. Mężczyzna nie spocznie dopóki zabójcy jego rodziny nie zostaną ukarani.

„- Co to jest mała ojczyzna, babciu? – zapytała dziewczynka. – Chodzi ci o to, że Polska jest pod zaborami i to Austriacy są duzi i ważni, a my się nie liczymy?

- Nie aniołku – odparła Bernadeta. – Mała ojczyzna oznacza miejsce, z którego się pochodzi. Takie, które zna się dobrze i bardzo kocha. Dla nas małą ojczyzną jest niepołomicka ziemia. A tą dużą, prawdziwą, jest Polska, która kiedyś musi odzyskać wolność.

- Austriacy to zaborcy, którzy pospołu z Moskalami i Prusakami na strzępy rozszarpali nasz kraj. A jak już nastali, to zaczęli masowo wycinać rosnące tu dęby. – Maria wróciła do wcześniejszego wątku. – Dla nich niepołomicka knieja to nic innego jak skład, z którego można bezkarnie wydzierać drewno budowlane i opałowe. Zamiast dębów, buków czy grabów, sadzą wyłącznie sosny, bo te rosną najprędzej dając im szybko nowe zapasy drewna.”

W tym tomie obserwujemy losy młodszego pokolenia, a historia jest tłem tej powieści. Starsi powoli oddają młodym władzę. Edyta Świętek zaskakuje rozwojem wydarzeń. I kiedy już mam wrażenie, że wszystko się ułoży, nagle bum i kolejny dramat w rodzinie Trzosów.

Zrywy niepodległościowe, codzienne życie, zemsta a między tym miłość, szacunek dla ziemi – wszystko to, przedstawia nam Edyta Świętek w Przeklętych. Dodając do tego szczyptę gwary i obyczajów panujących w tamtych czasach. Sprawia to, że kolejny raz zanurzam się w dawnych czasach z bohaterami Pani Edyty, przypominając sobie historię mojego kraju, okraszoną przepięknym wątkiem obyczajowym.

Z pełną odpowiedzialnością polecam wzruszającą i łapiącą za serce serię o mieszkańcach Niepołomic. Dziękuję Skarpa Warszawska za możliwość objęcia jej patronatem. Polecam i zapraszam na stronę Wydawnictwa: [Adres usunięty]

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Ilość stron: 352

Data premiery: 13 października 2021

Patronat medialny Zaczytana

"Przekleci" jest bezpośrednią kontynuacją "Zniewolonych" sagi Niepołomice. Choć na początku książki jest krótkie przypomnienie pierwszej części, to mimo to warto zapoznać się z poprzednim tomem.

Obserwujemy kolejne zmagania rodziny Trzosów i Parnickich. Będziemy świadkami podejmowanych przez nich decyzji. Jedne będą trafne, inne okażą się błędne. Te drugie, jak to zwykle bywa, pociągną za sobą przykre konsekwencje. Warto tu przytoczyć syna Kornelii - Maksymiliana, który żyje wyłącznie żądzą zemsty za to, co przed laty spotkało jego rodzinę. Widzimy jak łatwo można pomylić się w swojej zawziętości, w nie do końca znajomości faktów.

Ważną rolę w książce odgrywa wątek przemijania i pragnienia zachowania po sobie potomków oraz zadbania o gospodarstwo i ziemie. Ojcowizna wszak nie mogła pójść na zmarnowanie. Jednak nie wszyscy to rozumieją, mając inne zapatrywanie na życie.

Autorka wielokrotnie zaskakuje rozwojem wydarzeń i postępowaniem bohaterów. Czytając wszystko to, co ma miejsce, emocje we mnie kipiały budząc to złość, to szok i niedowierzanie, innym razem wzruszenie. Smutek jest stałym elementem powieści. Życie jak wiemy daje i zabiera, nic nie jest nam dane na zawsze. Bogaty może stracić, biedny zyskać. Status pana i chama przestaje mieć znaczenie, kiedy to życie rozdaje karty. Czy zatem komuś uda się wygrać z przekleństwem i zaznać szczęścia?

Edyta Świętek z niebywałem kunsztem prowadzi nas przez kolejne wydarzenia. Wszystko opisała z drobiazgowością, zachowując realia epoki, miejsce akcji, panujące zwyczaje i rytuały, społeczne podziały, konwenance, język jakim się posługują bohaterowie, a nawet rzeczywiste postacie historyczne. Tu naprawdę każdy miłośnik odniesień do dziejów Polski znajdzie to, czego oczekuje.

"Przekleci" to pełna emocji powieść, która zaprasza do XIX-wiecznej Galicji. Jesteście ciekawi, jak bohaterowie zamierzają rozliczyć się z przeszłością? Kto będzie szedł po trupach do celu, a w kim obudzą się wyrzuty sumienia? Sprawdźcie koniecznie! 

W drugim tomie serii „Niepołomice” na pierwszy plan wysuwa się aspekt ludzki, a wątek historyczny jest niczym echo, które odbija się w losach bohaterów. Główną rolę grają przedstawiciele młodego pokolenia. Autorka w ciekawy sposób pokazała zmianę generacyjną. Starsi odchodzą, a pokłosie wychowania potomstwa spada niczym ciężar na barki jego rodziców. A jest co dźwigać, bo jak na złość nic nie układa się tak, jak to sobie zaplanowali. Najbardziej widać to u Trzosów, którzy mają nie lada orzech do zgryzienia, kiedy okazuje się, że najstarszy syn zboczył z wytyczonej ścieżki i za nic ma ojcowiznę oraz gospodarską przyszłość. Zdaje się, że aktualny senior rodu z nostalgią zaczyna wspominać przeszłość, zwłaszcza że nad jego rodziną ewidentnie zawisło jakieś fatum. A może to coś innego…?

Edyta Świętek kolejny raz pokazała, że jest mistrzynią sag obyczajowych. Skrupulatnie utkała opowieść, przetykaną nicią historii, oddając główną rolę zwykłym ludziom, których losy, choć wydają się tak prozaiczne, potrafią zafascynować i sprawić, że czytelnik w napięciu będzie oczekiwał ciągu dalszego. Pokazała także, jak niszcząca może być wszechogarniająca chęć zemsty, która zmienia człowieka nie do poznania nawet wtedy, kiedy otrzymał w spadku dobre wychowanie i ciepło rodzinnego domu. Nierozliczona przeszłość jątrzy się niczym otwarta rana, wpuszczając do organizmu zakażenie zwane nienawiścią. Uczucie, które pcha do najgorszych czynów, żądzy wymierzenia sprawiedliwości na własną rękę, nawet wobec tych, którzy są niewinni... Przyznaję, że ta część wywołała we mnie mnóstwo emocji. Autorka bawi się z czytelnikiem, dając mu nadzieję na to, że losy niektórych bohaterów pójdą w nakreślonym przez nią kierunku. A zaraz zbacza z raz obranej drogi, wywołując w nim szok i niedowierzanie, a czasem również bunt. Były momenty, że napięcie sięgało zenitu, a ja mimowolnie zaciskałam palce na czytniku, łapiąc się na tym, że bardzo przeżywam poszczególne sceny, które niczym filmowe kadry pojawiały się w mojej głowie. To była kolejna, wciągającą podróż do XIX wieku, bo Edyta Świętek stworzyła niezwykle wiarygodny klimat epoki, okraszony prawdziwymi postaciami i wydarzeniami.

Podsumowując:

Pan i cham – czasem ramię w ramię, czasem przeciwko sobie. Nie bacząc na status majątkowy życie potrafi być bezwzględne wobec każdego. Co zostało dane – odebrane będzie. Oko za oko, ząb za ząb. Straszna prawda i bolesne kłamstwo staną się codziennością bohaterów, którym przyjdzie się zmagać nie tylko z ciężkimi warunkami życia, bo nic, także bogactwo nie jest nam dane na zawsze, ale także z wyrzutami sumienia. Oj smutek zagości zarówno pod chłopską strzechą, jak i dworskim dachem. Los będzie grał w kości i rzucał na oślep kolejnymi ciosami. Komu uda się przetrwać w nierównym starciu z przekleństwem? A kto będzie miał to szczęście i odnajdzie choć odrobinę radości w trudnych czasach, w których przyszło mu żyć? O tym przekonacie się sięgając po najnowszy tom serii „Niepołomice”. Polecam!