Przed burzą. Saga rodu Deynarowiczów. Tom 2

Dorasta nowe pokolenie. Synowie Agaty to już dorośli mężczyźni, żenią się, układają swoje życia na swój sposób. Jednak całkowicie różnią się podejściem do życia. I tutaj muszę od razu powiedzieć, że nie polubiłam się z Janem 💔🫣. To total y przykład mamisynka. Liczy się dla niego tylko to, by ludzie go ogromnie szanowali ( choć na to nie zasługuje) oraz mama! Matko nie lubię takich mężczyzn! I po drugiej stronie medalu mama- Agata, która idzie za swoim synem w ciemno i nie dostrzega nic oprócz niego, moim zdaniem taka postawa rodzicielska tylko krzywdzi.

Mamy tutaj duża ilość bohaterów, bo jak wiadomo kiedyś rodziny były duże, wielopokoleniowe i to zdecydowanie Autorce się udało oddać ten wspaniały klimat! Życie Deynarowiczów nie jest usłane różami... Agata traci swój biznes, Marianna wprowadza się do niej ze swoim synkiem i swoimi problemami.. jednak oczywiście są chwile radości, dobroci, szczęścia... Takie prawdziwe życie na stronie książki.

Szalenie podoba mi się to, jakich kontrastowych bohaterów stworzyła, jednych nie lubimy, innych uwielbiamy, podziwiamy, a dzięki temu historia staje się barwna!

Dzieje się tutaj wiele, naprawdę! Tak się wkreciłam w akcję w połowie lektury, że czułam duży zawód, że to już koniec... Bo właśnie na zakończenie, Autorka rzuciła taką bombę!! I teraz mam nadzieję, że szybko pojawi się kolejny tom, tak by emocje nie opadły ❤️

Powrót na Węgierską był mi nad wyraz miły, a przeplatające się losy bohaterów i bohaterek odbierałam niemalże jako pyszny koktajl, ponieważ tutaj – jak w życiu, mamy do czynienia z całym spektrum zdarzeń definiujących życie i nadających mu sens. Czeka więc tu szalenie przyjemna lektura o naprawdę ważkich sprawach.

Wszystkiego tutaj po trosze. Mowa tu o szeroko rozumianej rodzinie i życiu w trudnych czasach, kiedy Polski nie było jeszcze na mapach i dopiero krok po kroku Polacy próbowali wydrzeć z rąk zaborcy ukochany kraj. To czas niepokojów społecznych i wielu zmian. Również zmian dotyczących kobiet, emancypacji i walki o równouprawnienie.

Ten tom sagi to przede wszystkim podsumowania. To czas, kiedy autorka gromadzi w powieści wszystkie fakty, rozlicza bohaterki z życia, swoich decyzji i knowań towarzyszących im na przestrzeni czasów. Nie osądza jednak, tylko podpowiada, wysnuwa pewne teorie, z którymi zderzyć się musi czytelnik. Bo ocena należy do nas, osób, które zżyły się z bohaterkami sagi.

Ta książka to idealny przykład powieści obyczajowej, z mocnymi, krnąbrnymi i mądrymi postaciami kobiecymi, które walczą o siebie, rodzinę, miłość, pieniądze. Walczą nieustannie i z wielkim zaangażowaniem, ale nie oczekują gloryfikacji ani tanich pochwał. Znają swoją wartość i nie poddają się chwili, są wyrachowane, ale zawsze w słusznym celu.

Polecam wszystkim, którzy lubią ładny literacki język, niesztampowe postaci, które zapadają w pamięć na długo i fabułę rozgrywającą się na przestrzeni lat. Wspaniała, wielowątkowa i fascynująca saga!

Mijają lata… W domu Deynarowiczów na Węgierskiej w dorosłość wchodzi kolejne pokolenie. Synowie Agaty zakładają własne rodziny… Jan z towarzyszką dziecięcych zabaw, Józefatą a Mateusz z szlachcianką Barbarą. Na Węgierską sprowadza się także Marianna Deynarowieczowa z synem.

Tak jak wszędzie także na Węgierskiej radość miesza się ze smutkiem, praca z odpoczynkiem. Życie nie szczędzi im trosk. Agata traci browar i musi się nieźle nagłowić by utrzymać dom i wszystkich członków powiększającej się rodziny. Dodatkowo jest rozdarta pomiędzy Danielem, którego kocha a Antonim, z którym romansuje od lat. Natomiast Marianna stara się zmienić świat zaczynając od swojego otoczenia...

Z radością przywitałam zapowiedz drugiego tomu cyklu Saga rodu Deynarowiczów, bo pierwsza część zrobiła na mnie sporo wrażenie. Nie mogłam doczekać się aż zagłębię się w dalsze losy rodziny a przede wszystkim Deynarowiczówien, bo tak naprawdę to ich przeżycia były centrum niniejszego cyklu. Tak samo było tym razem… Autorka w przeważającej części skupiła się na Agacie i Mariannie. W sumie nie ma się, czemu dziwić, bo obie były kobietami wyprzedzającymi swoją epokę. Pomimo niesprzyjających dla nich czasom starały się żyć po swojemu. Daleko było im do mimoz, które jedynie potrafiły wisieć na ramieniu męża. Obie były świadome, że mogą liczyć tylko dla siebie. Mężczyźni, jeśli już, jacyś wokół nich byli stanowili najczęściej źródło zgryzot. Dla obu los nie był szczególnie łaskawy. Co chwilę rzucał im kłody pod nogi. Jednak one nie poddawały się. Starały się walczyć o swoje. Dodatkowo Marianna starała się walczyć o zmiany mentalnościowe w kwestii praw kobiet, dzieci i zwierząt. Nie było to łatwe… Szydzono z niej…. Uważano za niespełna rozumu… Niejednokrotnie miała z tego tytułu problemy….

Przed burzą to niezwykle udana kontynuacja cyklu. Barwna. Pełna emocji. Opowiada o (nie)zwykłej rodzinie, która podobnie jak wiele innych ma swoje gorsze i lepsze momenty a także poszukiwaniu szczęścia i swojego miejsca na ziemi. Pokazuje trudne dla naszego narodu czasy, które z roku na rok przynosiły więcej ucisku ze strony zaborcy. To lekka i przyjemna, ale niełatwa historią, która na długo pozostanie w pamięci czytającego.

" [...] Rodzina jest ciemną połową naszej duszy (... ) Przyjrzyj się rodzicielce, bo do tego dążysz, taka się wkrótce staniesz, nie gorsza i nie lepsza od swojej matki, nie uciekniesz od jej wad, będziesz je powtarzać do ostatniego tchnienia. [...]"

Było to moje drugie spotkanie z bohaterami "Sagi Rodu Deynarowiczów" i powiem wam szczerze, że już się nie mogę doczekać kolejnego spotkania. W książce "Przed burzą" bardzo dużo się dzieje. Trzeba uważnie czytać, żeby się nie pogubić. Od razu wam powiem, że ta historia jest bardzo wciągająca, o ile zna się treść pierwszej części ("Jesień na Węgierskiej"). Oczywiście można czytać tom 2 bez znajomości tomu 1, ale stracicie kawał dobrej historii i nie będziecie wiedzieli, co doprowadziło bohaterów do miejsca, w którym aktualnie się znaleźli. Niestety Magdalena Niedźwiedzka nie napisała na początku krótkiego streszczenia poprzedniej części. Szkoda.

Tym razem poruszamy się w latach 1814-1828. Podoba mi się tło historyczne, w którym umiejscowiona jest ta powieść.

Czy tym razem Józef Buczeniewski dostrzeże Apolonię, siostrę swojej zmarłej żony? Czy nadal będzie myślał o innej kobiecie? Oczywiście ja wam tego nie powiem. Zachęcam do przeczytania tej książki. Apolonia za wszelką cenę chce uwieść Józefa. Czy jej się to uda? A może poszuka sobie inny obiekt westchnień? Swoją drogą nie podobało mi się jej zachowanie. Po tylu latach starań powinna zrozumieć, to co jest nieuniknione.

Poznałam dalsze losy Marianny i Agaty. Nie podobało mi się zachowanie Jerzego, jak pamiętacie z poprzedniej części męża Marianny. Zastanawiam się, po co wrócił z wojny? Chyba tylko po to, żeby zrobić z życia Marianny piekło. Koniecznie przeczytajcie, co dla tej dwójki wymyśliła autorka.

Agata ma wielkie problemy w browarze. Czy uda się jej ocalić browar, czy raczej będzie musiała się jego pozbyć? A jak to jest z jej życiem uczuciowym? Czy po śmierci męża znalazła sobie tego jednego i jedynego ukochanego? Jej synowie mają swoje wybranki. Czy stworzą szczęśliwsze rodziny od tej, w której sami dorastali? Czy Jan i Mateusz będą się wzajemnie szanowali? Powiem wam tak, że warto się im przyjrzeć z bliska. Jak Agata reaguje na swoje synowe? Który z jej synów okaże się bardziej pomocny?

Wciągnęłam się w tę Sagę. Jak pisałam na początku, już się nie mogę doczekać kolejnej części. Zakończenie dało mi dużo do myślenia.

Jeżeli, tak jak ja uwielbiacie rodzinne sagi z doskonałym tłem historycznym, to dobrze trafiliście. Uwaga! Ta część może wywoływać łzy, a nawet potok łez.

Czy jesteście gotowi na powrót rodziny Deynarowiczów? Przygotujcie się na niezapomniane emocje.

Jestem zachwycona cudowną okładką. Widać na niej taki sielski klimat, ale uwaga pozory mogą mylić.

„Przed burzą” to drugi tom Saga rodu Deynarowiczów. Pierwsza część podobała mi się, ale czegoś mi w niej zabrakło. Dlatego byłam bardzo ciekawa kontumacji. I muszę przyznać, że drugi tom jest o wiele lepszy.

Bardzo barwną postacią jest tutaj Agata. Kobieta, która musiała zająć się browarem. Nie było to łatwe zadanie w czasach, w których kobiety nie pracowały zawodowo. W tej części browar upada. Bohaterka nie wie jak ma utrzymać teraz powiększającą się rodzinę. Próbuje również walczyć z miłością. Na Węgierską wprowadza się również Marianna, która nie chce powiedzieć, kto jest ojcem jej dziecka.

Oprócz zwykłych problemów i zmartwień bohaterów, autorka wspaniale ukazała tutaj tło historyczne. Polacy coraz częściej myślą o zbrojnym wystąpieniu i o odzyskaniu niepodległości.

Moją ulubienicą została Agata, która jest silną kobietą, ale pragnącą miłości. W jej życiu pojawi się dwóch panów. Którego wybierze? Jak to mówią „Małe dzieci mały kłopot. Duże dzieci, duży kłopot”. I tak właśnie można by określić dorosłych już synów Agaty. Mężczyźni popełniają błędy, z którymi sama bohaterka ma problem zmierzyć się.

Książka nie jest gruba. Czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Autorka wspaniale wykreowała swoich bohaterów, którzy szukają swojego miejsca na ziemi. Szczęścia i wolności. Książka na pewno dostarczy Wam wielu emocji i jeśli lubicie sagi to bardzo polecam Saga rodu Deynarowiczów. Na pewno spędzicie miło czas na Węgierskiej.

Drugi tom Sagi rodu Deynarowiczów. Polecam czytać od pierwszej części.

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka.

Agata i Marianna. To ich losy śledzimy w niniejszej powieści. Marianna, która przez swoją dobroć i chęć porządkowania wszystkiego wokoło często pakuje się w tarapaty, opuszcza męża a zakochanym spojrzeniem wciąż podąża za Józefem. Cóż... mężczyzna jest już zajęty. Wbrew własnej woli. Interesujące, prawda? Jak do tego mogło dojść? Czy dorosłym można aż tak kierować?

W życiu Agaty natomiast wszystko idzie nie tak, jak sobie tego życzy. Zamiast bogactw spotyka ją nędzna codzienność. Płeć przeciwną konsekwentnie odsuwa a dzieci przynoszą jej zgryzotę. Kobieta musi się naprawdę mocno wysilić, by utrzymać dom i rodzinę. Jak to wychodzi?

W tle ciężka sytuacja polityczna. Ludzie ostro burzą się przeciwko zaborcom.

To wszystko i jeszcze więcej znajdziecie Państwo na kartach „Przed burzą”. Polska nadal jest pod zaborami a kobiety muszą poradzić sobie same. Na naszych oczach dokonują wyborów, które mają różny finał. Niekoniecznie ten najmocniej pożądany. Samo życie. Żadnego upiększania, ubarwiana na siłę. Pani Niedźwiedzka oddaje w dłonie czytelników prawdę. Ładnie opowiedzianą prawdę.

Z niecierpliwością wypatruję kontynuacji. Choć pierwsze dwa tomy, ku mojemu zaskoczeniu czytało mi się trochę opornie, to z przyjemnością poznam dalsze losy bohaterów. Ponieważ to nie z nimi miałam problem a z piórem autorki i narracją, którą stosuje.

Jak wspaniale było wrócić do Sejn i przeżyć kolejne lata, rozterki, wzloty i upadki pań Deynarowiczowych.

Agata i Marianna dwie cudowne, przeciwstawiające się stereotypom kobiety, po raz kolejny lądują pod wspólnym dachem.

Marianna, pragnąca uporządkować odwieczny chaos świata, odchodzi od męża zabierając ze sobą syna Dominika. Przez swoją dobroć i chęć naprawy wszystkiego co złe co chwilę pakuje się w tarapaty. Wciąż też wzdycha do Józefa, choć ten poślubił Apolonię aczkolwiek niechętnie…

Agata marzy o spokojnym życiu, a jednak los jej nie sprzyja. Niefortunne interesy robią z niej nędzarkę, a ona sama w dalszym ciągu odsuwa od siebie mężczyzn zabiegających o jej względy. Jest rozżalona i rozgoryczona, a dorosłe dzieci tylko przyprawiają jej zmartwień.

Jak poradzą sobie kobiety, których los nie oszczędza? Jakich kłopotów przysporzą im dorastające dzieci? Czy walka ze stereotypami wyjdzie im na dobre?

To kunsztownie napisana opowieść obyczajowa osadzona w trudnych czasach XVIII wieku. Autorka umiejętnie wplata wątki historyczne w codzienne życie bohaterek co potęguje emocje jakie wzbudza ta powieść.

Polubiłam pierwszy tom, pokochałam drugi i z niecierpliwością wyczekuję trzeciego!

Polecam Wam serdecznie!