Powiew wiatru nadziei. Podróż wołyńska. Tom 5

To już ostatnia część sagi o rodzinie Stawińskich. 🥹❤️ Muszę przyznać, że bardzo zżyłam się z bohaterami i wraz z nimi przeszłam sporo trudnych, ale i pięknych momentów. Ciężko się rozstać, ale ta seria z pewnością na długo pozostanie w mej pamięci, sercu i biblioteczce. 📚🤩

•

Na nic zdało się poświęcenie Zosi, jej młodszy brat odszedł z tego świata, a ona musi spełnić daną Jankowi obietnicę. Zostaje jego żoną, mimo że nie żywi do esbeka żadnych uczuć. A z pewnością nie są to dobre uczucia. Stara się jednak spełniać zachcianki męża i nie złorzeczyć na swój los. Niestety, z każdym dniem ich relacja staje się coraz bardziej toksyczna. Mielewski nie ogranicza się do słownej agresji, pilnuje Zośki na każdym kroku, izoluje od ludzi, tłamsi, poniża i szantażuje. Rodzina żyje swoim życiem. Śmierć Andrzeja dotknęła nie tylko jego żony i dzieci, ale także reszty bliskich. Ojciec podupada na zdrowiu, Wanda cierpi w małżeństwie z Witkiem, Nastka po zdradzie siostry i narzeczonego przeprowadza się do Warszawy. Tylko u Jadzi zapanował spokój. Związek z Maciejem zmienił jej podejście do wielu spraw, zbliżyła się do córki i zdaje się być w końcu szczęśliwa. Pomaga Marylce w wychowaniu dzieci i stara się być podporą dla najbliższych. Niespodziewanie do Poznania zawitała dawno nie widziana Nastka wraz z nowym przyjacielem. Szybko okazuje się, że łączy ich więcej niż myśleli.

•

Będziecie zaskoczeni! 😍 Serdecznie zachęcam do przeczytania całej #sagawołyńska , by zrozumieć zachowania bohaterów, poznać ich losy i sekrety. Uwielbiam! 🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictworeplika . ❤️

"Podróż Wołyńska" to wielopokoleniowa saga rodziny Stawińskich i powiem Wam, że autorka nieźle namieszała im wszystkim w życiorysach 😉

To również obraz historii Polski i Polaków w latach 1933-1993.

Nigdy nie lubiłam historii w szkole i nigdy się nią nie interesowałam. Teraz jako dorosła osoba douczam się jej dzięki takim książkom 🙈

Bardzo wciągnęła mnie ta saga, sporo tu tajemnic rodzinnych, miłości tej ulotnej i tej po sam grób, decyzji podyktowanych rozwagą. Mam wrażenie, że bohaterom wciąż przytrafiały się te złe rzeczy, ale dzięki temu książki były bardziej realne.

Ostatni tom pięknie pozamykał wątki, odnaleźli się zaginieni, odnalazły się kochające serca, pojawiły się kolejne dzieci, zakręciła się łezka w oku. Żegnamy się... 😥

Każdy kolejny tom jest dalszymi losami bohaterów, więc należy je czytać po kolei.

Jeśli lubicie książki obyczajowe z historią w tle, sagi rodzinne i wielopokoleniowe to jest to propozycja idealna dla Was.

To jedna z tych serii, których części nie można czytać osobno. Tylko poznawanie historii od samego początku da nam pełny obraz relacji, panujących między spokrewnionymi ze sobą bohaterami. Ostatnia część tej sagi jest pięknym zwieńczeniem całej historii i wreszcie natchnęła mnie tytułową nadzieją, której próżno było szukać w poprzedniej części. Bardzo doceniam postacie, które stworzyła dla nas Joanna Nowak - prawdziwe, pełne niedoskonałości, popełniające błędy, pełne strachu, uparte, zmieniające się na naszych oczach. Ich autentyzm sprawia, że stali mi się bliscy, mimo iż trudno kogokolwiek z nich nazwać kryształowym. Autorka pokazuje jak trudne bywają relacje rodzinne, zwłaszcza jeśli pojawiają się zazdrość, gniew, tajemnice, zdrada, żal... jak trudno zrozumieć, porozumieć się i dać sobie kolejną szansę. Wszystko to współodczuwałam, rozważałam i już wiem, że długo nie zapomnę tych skomplikowanych losów rodziny Stawińskich.

Polecam!

Dziś przyszedł czas na piąty a zarazem ostatni tom. Bardzo byłam ciekawa jak zakończą się losy członków rodziny Stawińskich, które wpisują się w ważne wydarzenia historyczne dwudziestego wieku.

Koniec lat sześćdziesiątych, bo ta część przenosi nas w ten trudny czas, to głęboki komunizm, gdzie dygnitarze i wysoko postawieni urzędnicy mogli decydować o ludzkim losie. Nawet tu nie jest dane spokojnie żyć bohaterom tej książki, na których spadają problemy często nie do udźwignięcia. Jednak od czego jest rodzina i dobrzy ludzie oraz nadzieja, która umiera ostatnia. Zakończenie książki jest bardzo emocjonalne a trudny powrót w rodzinne strony wyciska łzę w oku.

Ta seria jest bardzo ważna. Pokazuje to co przez lata było pomijane zarówno w szkole na nauce historii, jak również w mediach. Przed wojną, na Wołyniu nie liczyło się pochodzenie. Ludzie żyli z sobą w zgodzie w pomagali sobie nawzajem. Ideologia odmieniła tę szczęśliwą krainę. Pojawiła się nienawiść, która doprowadziła do okrutnych zbrodni Ukraińców na Polakach. W bestialski sposób wymordowano tysiące ludzi, niszcząc na zawsze przyjaźń tych narodów. Najgorsze jest to, że Ukraińcy nie proszą o wybaczenie, nadal uważając Banderę za bohatera.

Niezmiennie będę polecać tę sagę a jeśli jeszcze jej nie znacie, bardzo zachęcam do lektury.

POWIEW WIATRU NADZIEI to ostatni, finały tom sagi PODRÓŻ WOŁYŃSKA, kończący dzieje rodziny Stawińskich.

Oh, przykro mi i bardzo smutno, że to już koniec 🥹. Zżyłam się z bohaterami i niecierpliwie czekałam na tę część, ale z drugiej strony nie chciałam jej czytać, bo wiedziałam, że to zakończy moją ukochaną sagę rodzinną 💔.

Joanna Nowak, stworzyła cykl, który mnie totalnie pochłonął oraz całkowicie spustoszył emocjonalnie. Na przestrzeni kilku tomów opowiedziała losy rodziny, zaczynając od tragicznych wydarzeń na Wołyniu, a kończąc na latach 70., w trudnych czasach PRL-owskiej Polski.

Ta część również przyniosła wiele wzruszeń, a także nadziei, na to że po wielu burzliwych wydarzeniach rodzina Stawińskich zjednoczy się i w końcu zazna upragnionego spokoju. To piękne zakończenie sprawia, że cała saga na zawsze zostanie w moim sercu .