Porzucone królestwo. Księga Całości. Tom 7

Polecajki Książkoholiczki.

Zaczęły się studia, więc mam mniej czasu na czytanie dla przyjemności. Zaczęły się góry i zdobywanie szczytów. Doskonale się wpisuje w ten czas Feliks W Kres i jego Księga Całości, a szczególnie "Porzucone królestwo". Cesarstwo się rozpadło, a my wracamy...wracamy do znanych nam bohaterów - Ridaretty (żywego Rubinu Córki Błyskawic), Roladana - króla bezmiarów, Besergora Kragdoba - króla ciężkich gór, wracającego po swoje po swoje porzucone królestwo. Glorm z nieodłącznym kotem Ribbitem znowu kradną, wręcz łupią moje serce. Każdy z tomów Księgi Całości opowiada inną historie Szereru i Szerni. Każdy ma swój niepowtarzalny klimat i legendę. Przyznam się jednak, że chociaż inne tomy zachwyciły i zajmowały moje myśli, to serce zostawiłam w grombelardzkich górach - najpierw poznając ich największe legendy, a potem patrząc, jak odradzają się stare i tworzą nowe. Niektóre rzeczy zapisane w kamieniu gór, a niektóre jak kamyczki tworzące lawinę wydarzeń. Jaką przyjmują rolę nasi bohaterowie tej powieści? Przekonajcie się sami...bo warto.

"Porzucone królestwo" to pierwszy tom, gdzie spotykamy niektórych bohaterów z poprzednich części. Na tym etapie znamy już Szerer, kojarzymy dobrze jego krainy, sytuację polityczno militarną i pewne postaci.

Ciężko ocenić kto jest głównym bohaterem tej powieści, jest ich kilkoro i niestety nie wypadło to wszystko najlepiej. Wątki poszczególnych postaci niby się przeplatały, ale jednak nie do końca. Czułam tutaj trochę chaos, trudno było mi skupić się na losach konkretnej postaci, bo co się wyciągnęłam w wydarzenia związane z jednym bohaterem, to już następował przeskok do innego. Lubię Ridaretę, którą poznaliśmy w "Królu bezmiarów", więc bardzo się cieszę, że tu dostała większą rolę. Ona i Kragdob najbardziej ciekawili mnie spośród postaci wybranych do tej powieści.

Ciężko opisać fabułę tej książki, ponieważ każdy z bohaterów miał swoje zadania związane po części z wydarzeniami z poprzednich tomów, więc ciężko uniknąć spoilerów. I mimo tej wady, że skakało się od jednego do drugiego i trudno wyodrębnić główną fabułę, to "Porzucone królestwo" czytało mi się świetnie i naprawdę bardzo dobrze się bawiłam 😂

To co najbardziej mi się podobało w tym tomie to klimat! Jest wspaniały! Surowy, brutalny świat, a w nim: niegościnne góry Grombelardu i nadmorskie miasteczko z portem, czyli klimaty, które bardzo lubię 😍 Uwielbiam Świat z tej serii, świetnie się w nim czuję i jest dokładnie taki, jaki powinien być w dojrzałym fantasy!

Kolejna rzecz to styl autora - bardzo za nim przepadam. Nie jest może prosty, ale bardzo przyjemnie czyta mi się książki Kresa, ciężko mi dokładnie ocenić czym jest to coś, co to sprawia, ale tak jest! Do tego w tej części autor pozwala nam odczuć wiele emocji, nie brakuje brutalnych czy chwytających za serce scen. Są też takie rozgrzewające serducho i napełniające sentymentem czy podziwem.

Ten tom ma pewne swoje wady, ale bardzo miło mi się go czytało, sprawił mi wiele przyjemności i będę go wspominać bardzo pozytywnie 😍 A Was zachęcam do spróbowania Księgi całości - może akurat spodoba Wam się ta seria. Jedno z najlepszych polskich fantasy, jakie miałam okazję do tej pory czytać ❤️

POWRÓT DO GÓR

Może i nie jestem fanem rodzimej literatury, jednak to właśnie na polskiej fantastyce w dużej mierze żyłem, jako czytelnik w nastoletnim wieku i mam do niej spory sentyment. Sięgam jednak tylko po to, co do mnie przemawia i ma jakąś wartość literacką. A Kres do mnie trafia i za każdym razem dostarcza mi dobrej, dobrze napisanej rozrywki, do której chce się wracać. I nie inaczej jest z tym tomem.

Glorm musi wrócić. Opuścił góry, ale teraz, gdy nic w życiu nie ułożyło się tak, jak trzeba, Grombelard stał się innym miejscem, a wszyscy, których znał jakoś się w swojej egzystencji odnaleźli, musi zawitać w dawne progi. Czy wśród spotkań, jakie na niego czekają, wśród tych wszystkich przecinających się dróg i żywotów, czeka go powrót do chwały, czy śmierć?

Siódmy tom „Księgi całości” to powieść równie dobra, co poprzednie. Dzieli z nimi wszystkie plusy, jakie posiadały, tak samo zresztą, jak i minus. Rzecz w tym, że na te minusy chętnie przymyka się oka, bo nawet jeśli Kres czasem z czymś przesadzi, czytelnik szybko uznaje, że taki już autorski urok i podejście. Tym bardziej, że cała reszta jest autentycznie znakomita i jeśli chodzi o fantasy, jedną z najlepszych rzeczy zaserwowanych nam przez rodzimych pisarzy.

Tom siódmy zaś to powrót do bohaterów, za którymi niejeden czytelnik pewnie zdążył się stęsknić. Nie wiem czy ja do tej grupy należę, ale od poprzedniego tomu, chociaż przecież na rynku pojawił się niedawno, zdążyłem się stęsknić za tym światem, klimatem i pisarstwem Kresy. Za jego nonszalancją i nastrojem, jaki buduje słowami. Bywa, że zdania przez niego budowane są bardzo prosto złożone, ale nadal udane pod względem doboru słów czy ogólnego brzmienia.

Jeśli chodzi o ten tom, to jak poprzednie, to przygodowa, męska dość historia, pełna akcji i starć. Trup ściele się tu gęsto, a Kres z tomu na tom rozbudowuje coraz bardziej swój świat, jego legendarium, ale i same postacie także. Czyta się to znakomicie, bo ten świat, nawet jeśli można się czepiać, że nazewnictwo miejsc nie jest tak przemyślane i zaplanowane lingwistycznie, jak u Tolkiena, jest dobrze przemyślany, fajnie złożony i konsekwentnie, w dobrym stylu rozwijany krok po kroku.

W skrócie, kolejna świetna powieść ze świetnej serii. Dobrze było wrócić na górskie tereny fikcyjnego świata i do ich bohaterów. I naprawdę przyjemnie czytało się o ich dalszych losach, co momentami kojarzyło mi się z górskimi etapami gry w „Wiedźmina 3”, a to duży komplement (i przyznam, że chętnie zagrałbym w produkcję opartą na „Księdze całości). I jak zawsze po lekturze ma tylko ochotę na więcej. Dobrze, że kolejny tom już niedługo pojawi się na rynku, będzie na co czekać. Jak zawsze zresztą.

W "Porzuconym królestwie" możemy poznać kolejne losy Basergora-Kragdoba, który przed laty opuścił swój Grombelard, a teraz postanowił wrócić, by odzyskać swoje królestwo.

Chciałby znów polegać na swych przyjaciołach, lecz czy oni są skłonni porzucić swoje ułożone już życie? Czy może liczyć na ciepłe przyjęcie w miejscu, o którym nie chciał pamiętać przez długi czas?

W tym tomie splatają się losy bohaterów znanych nam z wcześniejszych części. Jak przebiegnie ich spotkanie? Ha! Możecie być zaskoczeni, ja na pewno nie spodziewałam się takiego zakończenia...

Autor nie oszczędza swoich bohaterów, trup ściele się gęsto i nie jestem pewna ilu ich dotrwa do końca tej historii.

Tak jak w poprzednich częściach mamy tu oczywiście silnych wojowników, którzy mają swoje słabości, mędrców, którzy popełniają błędy, kobiety, które muszą podejmować "męskie decyzje"... Każda postać jest niezwykła i omylna, a chwile słabości może przypłacić utratą władzy, bogactwa lub nawet życia swojego lub osób, na których najbardziej im zależy.

W tym tomie zaznamy mniej akcji, jednak wydaje mi się, że skoro to mniej więcej połowa cyklu, to już niedługo możemy spodziewać się czegoś mocnego... Nie mogę się doczekać kolejnych tomów 😊

Od lat uwielbiam twórczość Feliksa. W. Kresa. Psiarz jak mało kto w Polsce potrafi stworzyć wyjątkowy klimat fantasty, wykreować brutalne i charakterne postacie oraz wprowadzić czytelnika w niesamowity nastrój grozy, oczekiwana i tajemnicy. Jedną z moich ulubionych książek autora jest "Porzucone królestwo" z rewelacyjnej sagi " Księga Całości". Prawdziwy majstersztyk, z mnóstwem intrygujących wątków i wspaniałymi przygodami, głównych bohaterów. Zdecydowanie polecam wszystkim fanom fantastyki. Rewelacja.