Porachunki bezimiennej pisarki. Vani Sarca. Tom 1

Vani jest ekscentryczną kobietą po trzydziestce, która zarabia na życie pracując jako ghostwriterka. Jak nikt inny umie „zajrzeć w głąb duszy każdej osoby i wczuć się w jej styl, myśli oraz język. Potrafi napisać wszystko, począwszy od sloganu, poprzez przemówienie, kończąc na książce. Lepiej z nią nie zadzierać, zwłaszcza jeśli wykonuje dla nas zlecenie. W jej życiu ostatnio wiele się dzieje, gonią ją terminy, a autorka, dla której tworzy powieść, znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Na jej drodze staje też pisarz, który zdecydowanie chce od niej czegoś więcej, niż tylko tekstu do gazety.

Polubiłam Vani, mogłabym być nią, gdybym tylko była tak utalentowana jaka ona. Spodobało mi się, że wie, czego chce, jest świadoma swojej wartości i potrafi pokazać pazury, kiedy ktoś odważy się z nią zadrzeć. Ma swój styl i nie przeszkadzają jej spojrzenia oraz komentarze skierowane w jej stronę. Stroni od ludzi, ale poproszona o pomoc, nie umie odmówić. Ciekawą postacią jest również komisarz Bergenza, który swym stylem przypominał mi funkcjonariusza Filipa Zacharę z serialu „Nieobecni”. Ogólnie rzecz biorąc, w powieści nie występuje zbyt wiele postaci, więc bardzo łatwo się wśród nich odnaleźć.

Początkowo nie mogłam się „wgryźć” w tę książkę, dłużyła mi się i miałam wrażenie, że poza przedstawieniem postaci Vani, zupełnie nic się w niej nie dzieje. Z czasem na szczęście akcja się rozkręciła, a ja zainteresowałam się fabułą, a zwłaszcza częścią dotyczącą poczytnego pisarza, kręcącego się wokół głównej bohaterki. Uważam, że niektóre opisy są przydługie oraz zbędne, ale mimo tych szkopułów, czas spędzony z tą pozycją, uważam za doskonałą rozrywkę.

Dobijając do ostatniej strony, poczułam się zaintrygowana. Wiem, że tom ten otwiera serię i już nie mogę doczekać się, jak potoczą się dalsze losy Vani. Część spraw została rozwiązana w „Porachunkach bezimiennej pisarki”, ale są również rzeczy, które pozostały bez odpowiedzi, jakby urwane w połowie. Mam nadzieję, że kontynuacja odpowie na nurtujące mnie pytania.

W powieści znajduje się delikatny wątek kryminalny, ale raczej ulokowałabym tę książkę w granicach literatury obyczajowej i romansu, gdyż tajemnicze zniknięcie poczytnej autorki toczy się w tle. Na pierwszy plan wysuwa się praca oraz życie Vani. Swoją drogą nie mogłabym pracować w ten sposób, co ona. Nerwy by mnie zjadły, gdyby ktoś zbierał laury za moją pracę, jej to natomiast odpowiada.

„Porachunki bezimiennej pisarki” to lekka pozycja, którą czyta się szybko. Początek tej serii uważam za udany i z potencjałem, mam nadzieję, że kolejne tomy przyniosą czytelnikom równie udaną rozrywkę.

"Wielu ludzi uwielbia zapach papieru. Niektórzy wręcz za nim szaleją. Kiedy kupują książkę, przyciskają ją do nosa i mocno zaciągają, zamykając przy tym oczy. Czasami pomrukują z zadowolenia."

Też wąchacie nowe książki?😁

Chciałabym Wam pokrótce opowiedzieć o pewnej pani, która była... ghostwriterką! Wiecie kto to taki?

To osoba, która pisze książki za kogoś... najczęściej są to jakieś biografie, osiągnięcia.. bo osoba zlecająca zazwyczaj nie ma na to czasu...

Zatem zastanawiam się... po co wydawać książkę, skoro nie ma czasu by ją napisać 🤔 dziwna sprawa.

Vani Sarca to kobieta, która ma bardzo mocny charakter. Nie da sobie pluć w kaszę. Podobało mi się spotkanie, które przedstawione było zaraz na początku, kiedy to Vani spotyka się ze swoim zleceniodawcą.. ON oczywiście uważał się za lepszego... nawet nie raczył wstać z fotela by się z nią przywitać. Uważam że był to brak kultury z jego strony... przyszedł na spotkanie by dowiedzieć się czegoś o swojej książce, bo przecież nie miał czasu jej przeczytać...

Książki, które pisze są samymi bestsellerami!

Vani lubi swoje życie i kocha to co robi. Pewnego razu sprawy się komplikują, ponieważ pewna znana autorka zostaje uprowadzona, a pewien pisarz chciałby od Vani czegoś więcej niż nowej powieści...

Jak myślicie.. Jak potoczą się losy głównej bohaterki?

Może uda jej się w końcu wydać swoją własną książkę?

Historia opisana przez Alice Basso to powieść z domieszką komedii, romansu i kryminału:)

Przez to, że główna bohaterka jest bardzo barwną postacią przez powieść się płynie:)

Jeżeli szukacie czegoś "innego" to polecam sięgnąć po "Porachunki bezimiennej pisarki".

Vani Sarca jest ghostwriterką we włoskim wydawnictwie. Odpowiada jej to, co robi i jest w tym niesamowicie dobra. Jest niczym kameleon w momencie, kiedy przyjmuje styl i charakter osoby, dla której pisze tekst. Wszystko zmienia się, gdy Vani dostaje zlecenie na napisanie książki za popularną autorkę, a ona zostaje porwana. Do tego jej szef to dupek, a relacja z autorem, dla którego napisała książkę, rozpędza się do granic możliwości i hamuje w najmniej oczekiwanym momencie. Vani planuje zemstę na wszystkich, którzy jej podpadli.

Vani to silna kobieta. Robi co chce, wie na ile może sobie pozwolić. Da się to wywnioskować z jej zachowania i sposobu bycia, dlatego średnio podobało mi się to, że dość często powtarza, że coś "ma głęboko gdzieś". Z dwa razy byłoby spoko, ale pięć razy w pierwszym rozdziale (15 stron), sprawia, że bezczelność i ignorancja bohaterki wydaje się budowana na siłę. Mnie to irytowało na początku. Po czasie jednak stało się to totalnie pasujące do Vani. Minus początkowy stał się plusem.

Styl autorki jest perfekcyjny. Dawno nie czytałam czegoś tak fajnie napisanego pod względem nieoczywistości. Niektóre teksty rozwalały mnie na łopatki, a niektóre łapałam dopiero po kilku minutach. Świadczy to o moim lekkim przytłumieniu lub o genialności i oryginalności autorki. Liczę na to drugie, ale nie mówię, że nie jest to mieszanka obu kwestii.

Historia jest ciekawa, ale to Vani jest głównym plusem tej książki, bo to taki kobiecy Sherlock Holmes z wysoko rozwiniętą intuicją. Postać wyróżniająca się i niecodzienna, sarkastyczna, cyniczna, perfekcyjna w prezentowaniu swoich umiejętności, mająca wszystko głęboko gdzieś 🤣 i okazująca niechęć do otaczającego ją świata. Wyobraźcie sobie, że czymś podpadacie Vani. A w książce komuś właśnie to się udaje. I to, jak ta dziewczyna nie daje się złamać, a perfekcyjnie radzi sobie w ciężkiej sytuacji, jest genialne. Nie będę spojlerować, ale wywarło to na mnie ogromne wrażenie.

Książka to wydawnictwo od drugiej strony, praca ghostwritera, śledztwo, spryt, inteligencja, siła. Polecam w szczególności dla tekstów Vani, które mogłabym oprawić w ramki.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu.

Fantastyczny debiut!!! Majowa premiera pierwszej części z cyklu Vani Sarca to coś kompletnie innego, niż dotychczas czytałam. Alice Basso przybliża nam w niej pracę ghostwritera poprzez samą postać rezolutnej głównej bohaterki - Vani. Genialna postać, którą polubiłam od pierwszych stron. Książka okazała się mieszanką gatunkową. Oznaczona jako literatura piękna w rzeczywistości okazuje się być komedią obyczajową połączoną z romansem i kryminałem. Znajdziecie w niej dużą dawkę humoru, świetne postacie, inteligentną intrygę i poczucie satysfakcji z czytania.

Autorka genialnie operuje słowem, kompletnie nie czuć debiutu. Mimo ilości tekstu czyta się przyjemnie, lekko, nieodkładalnie i w tematyce, która może was zainteresować, czyli o pisaniu książek i nie tylko. Zero zbędnych opisów, akcja zrównoważona, ani za szybka, ani za wolna i do tego w narracji pierwszoosobowej. Czego można chcieć więcej? Drugiej części, zdecydowanie i z pewnością biorę ją w ciemno. Oryginalna wersja jest z 2015 roku, więc podejrzewam, że na kolejny tom długo czekać nie będziemy, bo pewnie w oryginalne jest ich już więcej.

Mam nadzieję, że czujecie się zachęceni. Podobne odczucia miałam po "Zabijaj uważnie", więc jeśli wam się podobała, to ta z pewnością też się wam spodoba.

Dziękuję @[Adres usunięty]ce za egzemplarz.

Kiedy czytałam tę książkę, zastanawiałam się, do jakiego gatunku mogę ją podciągnąć. Mówię od razu, że nie sposób przypisać do niej jednego. Zresztą autorka przyznaje to w wywiadzie, który jest dołączony do tej powieści.

Mamy tu młodą ghostwriterkę, która jest kurą znoszącą złote jaja. Stoi za sukcesem literackim kilku osób. Bierze kolejne zlecenie, tyle że sprawa się komplikuje, bo autorka, nad której książką pracuje Vani, znika. W międzyczasie Vani musi poukładać pewne sprawy w swoim życiu.

Mamy tu połączenie powieści obyczajowej z elementami kryminału i trochę romansu. Bałam się tego ostatniego elementu, ale autorka wszystko połączyła w zgrabną całość i to nie jest słodka historia. Nie musicie się tego obawiać. Każdy element tej powieści jest przemyślany, spełnia swoją rolę. Jestem pod ogromnym wrażeniem warsztatu autorki. Takie połączenia nie zawsze się udają - jej to wyszło bardzo dobrze.

Plus dla autorki za to, że nawiązuje do innych książek. Zdaje sobie sprawę z tego, że podobne rzeczy już powstały, dzięki temu ta historia nie jest oderwana od znanej nam rzeczywistości. Vani przypomina Lisbeth Salander. Ale wiecie, to nie jest pisany na siłę klon. To bohaterka z krwi i kości. Kupiłam ją z całym dobrem inwentarza. I podejrzewam, że w niektórych sytuacjach zachowywałabym się tak samo jak ona. Babka jest genialna, jestem ciekawa, jak dalej potoczą się jej losy.

Nie sposób podejść do tej książki bez emocji. Czasem ma się ochotę utopić któregoś z bohaterów w łyżce wody, a czasem człowiek śmieje razem z nimi. Ta powieść też daje w pewnych kwestiach do myślenia.

To lekka książka, która otwiera cykl o Vani. Moim zdaniem ma ogromny potencjał i jestem ciekawa, w którą stronę pójdzie autorka. Jeśli tęsknicie za Lisbeth, poznajcie Vani. Mam nadzieję, że polubicie ją równie mocno.