Policjantka i romantyk

Dziś przychodzę do Was z ostatnią częścią cyklu, który skradł serce rzeszy czytelników w tym i moje.

Autor genialnie połączył tło historyczne z losami swych postaci, tworząc tym samym niezwykle wciągającą opowieść, którą trudno jest zaszufladkować i przypisać tylko jednemu gatunkowi literackiemu. Dlatego jestem pewna, że cały cykl, przypadnie do gustu wielu czytelnikom i każdy w tej powieści odnajdzie coś dla siebie.

Świetnie prowadzona fabuła, genialny na nią pomysł, już od pierwszych stron pierwszej części czuć napięcie, a autor buduje je konsekwentnie do samego końca części trzeciej i w każdej z tych trzech części podnosi poprzeczkę coraz wyżej i wyżej, i za każdym razem mocno zaskakuje.

Nie brakuje tu intryg, tajemnic i zagadek, których rozwiązanie nie zawsze jest oczywiste. Znajduje się tu również nutka romansu i spora dawka humoru, który idealnie pokrywa się z moim ironicznym podejściem do wielu spraw.

Nie będę opisywać fabuły, bo tyle się tu dzieje, że czytalibyście do jutra, ale wspomnę tylko, że główna bohaterka to kobieta nieszablonowa, nad wyraz inteligentna, przebiegła, umiejąca owinąć sobie każdego wokół palca, potrafiąca dopiąć swego i wzbudzająca olbrzymią sympatię.

Uwielbiam ją od pierwszego zdania i bardzo żałuję, że to już koniec naszej wspólnej przygody.

Postaci przez całą historię przewija się naprawdę sporo, ale co ważne, każda z nich jest dopracowana w najdrobniejszym szczególe, i nawet jeśli na jakiś czas "znika" z akcji i pojawia się sporo później, jest nadal tak samo wyrazista jak wcześniej. Każdy ma tu swoje zadanie, i z tego zadania wywiązuje się wzorowo, wnosząc do tej historii wiele kolorytu.

Książkę (i poprzednie) czyta się doskonale. Napisana jest bardzo ładnym, bogatym, a zarazem subtelnym językiem, barwnie opisująca wydarzenia i postacie.

Akcja w dwóch poprzednich częściach była chyba szybsza i dynamiczniejsza, ale i w tej części potrafi zaskoczyć i wprawić w autentyczne zdumienie, bo kto by pomyślał, że nasza Haneczka pomyślała (choćby przez moment) o ustatkowaniu się ;)

Bardzo się cieszę, że ta trylogia do mnie trafiła, jestem zauroczona tą historią i będę ją polecać na każdym kroku. Jeśli jeszcze jej nie znacie, koniecznie musicie ją nadrobić, ale warto zacząć od tomu I, wtedy odkryjecie i poczujecie całą esencjonalność tej historii.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Dynamiczna akcja, wyrazista bohaterka i historyczne tło- czego można chcieć więcej? Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, jednakowo fan literatury detektywistycznej, dobrego kryminału jak i fan książek przygodowych i dobrego obyczaju.

POLECAM...

Postanowiłam zapisać się na studia. Tak dobrze widzicie. Pomyślcie pewnie, w tych czasach kobieta i studia? A ja wiecie, nie chciałam skończyć jak mój znajomy Zenek vel Miły, który dla pracy porzucił swoją pasję. Powiedziałam mu wtedy, że ja dla pracy rezygnuję ze studiów, wiecie tak o, trochę po to żeby go duchowo wesprzeć i pocieszyć. A on powiedział mi wtedy tak: "Hanka, przy twojej zarozumiałości, jakbyś jeszcze miała wyższe wykształcenie..." i wymownie złapał się za głowę. I wiecie co? Te słowa tkwią mi w głowie do dziś dnia. Utkwiły mi tak mocno, że gdyby nie ta rozmowa wtedy z Miłym, nie wiem czy podjęłabym tego kroku. Musiałam jeszcze tylko poinformować o tym moich współpracowników policjantów. No bo jednak będę musiała wychodzić na trochę, na zajęcia. Nie długo, dwie godzinki dziennie, blisko bo w Pałacu Kazimierzowskim. Mimo mojego słomianego zapału do wszystkiego, mimo tego że miałam pracę której się poświęcałam i nadal chciałam to robić, wymyśliłam sobie jeszcze jedno, jakże niepopularne dla kobiet, zajęcie. I oh gdybyście tylko wiedzieli do czego mnie to doprowadzi i jaką lawinę zdarzeń uruchomi. Kogo ja tam poznam. Ale przecież nie zdradzę wam wszystkiego tak od razu. Jeśli jesteście ciekawi to przeczytajcie koniecznie jak to się wszystko zaczęło, no i skończyło.

"Policjantka i romantyk" to trzeci tom cyklu Lisica, w którym ukazały się kolejno: "Lisica", "Dziewczyna z Konstancina" oraz wspomniana już na samym początku "Policjantka i romantyk". Pewnie tutaj nasuwa się pytanie czy można przeczytać trzecią część cyklu bez znajomości pierwszej i drugiej? Wszystko można, ale polecam zdecydowanie zapoznać się z całym cyklem od pierwszego tomu, bo zdecydowanie warto spędzić z Hanką czyli główną bohaterką, trochę więcej czasu, a co za tym idzie lepiej ją poznać. Powieść ta, jak i cała seria będzie z pewnością świetnym wyborem dla czytelników lubiących okres międzywojenny w literaturze. Bo właśnie w takich czasach osadzona jest akcja książki. Niech was jednak nie zmyli ta romantycznie wyglądająca okładka i czas osadzenia powieści. Oprócz świetnie nakreślonego tła historycznego, które buduje cały niepowtarzalny i nieco romantyczny klimat, znajdziecie tutaj dość dobrze rozbudowany wątek kryminalny a w samym jego centrum, oczywiście główną bohaterkę Hankę, no bo kogóż by innego. Dzięki temu otrzymujemy nielada mix gatunkowy, połączenie literatury pięknej z literaturą międzywojenną oraz kryminałem. W dodatku wszystko to świetnie współgrające i opisane. "Policjantka i romantyk" to książka z gatunku tych, na podstawie których można by nakręcić serial albo film. A czytając kolejne zdania, wersy i rozdziały już sam film tworzy się w naszej wyobraźni. Co świadczy o tym, że autor niezwykle plastycznie i dobrze opisał całą fabułę, scenerię oraz bohaterów. Lektura z pewnością pozwoli wam oderwać się od rzeczywistości i teraźniejszości przenosząc was do nieco innego świata, niż ten który znamy obecnie. Gwarantuję wam, że nie zawiedziecie się na głównej bohaterce bo ta została wykreowana świetnie. Silna kobieca postać, która zasila swoim udziałem policyjne szeregi, dodatkowo wybiera się na studia - tak, w tamtych czasach to wcale nie było coś oczywistego i popularnego a wręcz przeciwnie. Oprócz Hanki, na pierwszy plan wysuwa się jeszcze bohater płci męskiej, tytułowy romantyk - młody student Symek, który znalazł się w miłosnych tarapatach i jak już możecie się domyślić jest coś co połączy go w pewien sposób z Hanką. Polecam wam zdecydowanie lekturę książki "Policjantka i romantyk" a najlepiej całej serii. Książka/ książki będą idealne na nadchodzące długie, lutowe wieczory.

Lubicie, gdy akcja powieści rozgrywa się niewspółcześnie?

W przypadku książki Witolda Horwatha pt. Policjantka i romantyk mamy od czynienia z okresem międzywojennym (konkretnie rok 1923), w którym żyje Hanka Lubochowska, główna bohaterka. Dziewczyna wyprzedza swoje czasy przebojowością, lotnością umysłu i podejściem do świata. Jest studentką i protokolantką w warszawskiej policji, która nieoficjalnie prowadzi skomplikowane śledztwa w sprawach kryminalnych. Gdy więc pod kołami pociągu ginie pewien mężczyzna, a ślady na miejscu wypadku wskazują, że ktoś go pobił i celowo wrzucił na tory oraz że nie zamierza poprzestać na jednej zbrodni, bohaterka wkracza do gry.

Policjantka i romantyk to doskonały kryminał z wątkiem romansowym osadzony w realiach przedwojennej Warszawy. Autor zadbał o każdy szczegół i rozbudował tło historyczno- społeczne, pozwalając czytelnikowi zapoznać się z realiami epoki i wczuć się w jej klimat. W książce znajdziemy więc opisy tamtejszych strojów, miejsc, których już nie ma, zwyczajów, a nawet specyficzny język, jakim posługiwali się przedstawiciele poszczególnych grup zamieszkujących stolicę.

Akcja prowadzona jest z dwóch perspektyw – Hanki oraz jej uczelnianego przyjaciela Smyka, co daje szerszy pogląd na różne sprawy.

"Narzędziem poznania świata nie jest trzepoczące się serce, lecz mocna, twarda logika. Trzymaj się jej! Z nią nie zginiesz."

Polecam!

Hanka, nasza główna bohaterka jest bardzo ambitną kobietą. Pracuje w policji i jednocześnie studiuje na wydziale filozoficznym. Sytuacja ma się tak, że na uczelni jest ona znana pod nazwiskiem panieńskim swojej rodzicielki, gdyż Lubachowską, bo takie formalnie nosi nazwisko, wszyscy znają jako pannę pracującą w policji.

Można by rzec, że chwilę po przekroczeniu progu uczelni Hanka poznaje Symkq Zmijewskiego. Dusza romantyka, miłość mu nie obca, jednak częściej od bijącego szybciej serca trafiały mu się tarapaty. Chłopina miał do nich takie przyciąganie, jak magnes do metalu.

Tymczasem w stolicy dochodzi do morderstw. Zespół śledczych z Hanką na czele staje przed trudnym zadaniem. Sprawa coraz bardziej się komplikuje.

Jak myślicie, czy Lubachowskiej uda się pogodzić swoje życie osobiste z pracą?

Zacznę od tego, że nie czytałam poprzednich części. I żałuję. Główną bohaterkę pokochałam od pierwszych stron. Jest ona bardzo barwną i pozytywną postacią, której po prostu nie da się nie lubić. To ona nadaje w tej historii sens wszystkiemu, o czym czytamy. Z pewnością sięgnę po dwa poprzednie tomy i nadrobię zaległości, bo chociaż tych braków nie odczuwa się zbyt mocno podczas czytania „Policjantki i romantyka” to jestem pewna, że wszystkie części poznane w odpowiedniej kolejności sprawią, że Hankę można pokochać jeszcze bardziej, niż udało się mnie!

Cała akcja tej historii dzieje się w okresie międzywojennym, więc możemy tu natrafić na słowa i określenia, które idealnie oddają klimat tamtych czasów. Kreacja bohaterów jest również na bardzo wysokim poziomie. Są oni wielowymiarowi i nadają sens całości. Jeśli chodzi o główną bohaterkę, bo to Hanka zasługuje na największe zachwyty, jest ona kobietą, która uparcie dąży do swoich celów i każdy z nas powinien brać z niej przykład.

„Policjantka i romantyk” to historia, której nie można zakwalifikować, jako jeden gatunek. Autor zafundował w tym przypadku połączenie romansu z kryminałem i to wszystko osadzone w dwudziestoleciu międzywojennym - czy można było lepiej to zrobić? Nie, nie można. Tak jest perfekcyjnie.

Zapomniałabym dodać - całą historię poznajemy z perspektywy Hanki, jak i Symka. Dzięki temu często możemy napotkać niesamowite zwroty akcji, które nie pozwalają tej książki odłożyć na bok na zbyt długo. Czytelnik pragnie zakończenia!

Zachwycam się.

M.

„Policjantka i romantyk” Witolda Horwatha to już trzeci tom przygód Hanny Lubochowskiej, której losy z zainteresowaniem śledzę od samego początku! Kobieta silna i niezależna, która zdecydowała się na karierę pani detektyw, a godne jest to podziwu, gdyż akcja powieści toczy się na początku XX wieku, gdy kobiety miały za zadanie siedzieć w domu, zajmować się podtrzymywaniem domowego ogniska i wychowywaniem dzieci! Hanna zdecydowanie łamie te stereotypy!

Na początku zaznaczę, że przed sięgnięciem po ten tytuł zdecydowanie przydatna jest znajomość poprzednich części serii, aby z łatwością móc się odnaleźć w historii.

Hanna w tej części postanawia postawić na swój rozwój i decyduje się na rozpoczęcie studiów. To właśnie tam poznaje Symka, któremu w rozwiązywaniu jego miłosnych problemów. Oczywiście nie zabrakło w historii wątku kryminalnego, który w powieści przoduje i niezwykle intryguje czytelnika! Morderstwo, którego dokonano w Warszawie, ryzyko kolejnych zbrodni i Hanka, która łączy wszystkie role, których się zdecydowała podjąć!

Autor zdecydowanie nie zwalnia i ponownie zachwyca czytelnika! Główna bohaterka to kobieta, która zyskała moją sympatię od początku serii, a z każdym kolejnym tomem lubię ją jeszcze bardziej! Kobieta, która zdecydowanie wyprzedziła epokę, pokonując bariery, które stawiane były kobietom w tamtych czasach! Oczywiście niczego jej to w życiu nie ułatwiało, wręcz przeciwnie, niemal na każdym kroku kładzione pod nogi miała kłody, które jednak jej nie zniechęciły! Świetne zostały oddane realia tamtych czasów, ja podczas czytania dosłownie miałam wrażenie, jakbym wraz z bohaterami znalazła się w centrum wydarzeń!

Zdecydowanie polecam, a sama czekam z niecierpliwością na dalsze części!