Generał zemsty

RECENZJA 

„GENERAŁ ZEMSTY”

Współpraca Reklamowa —

AUTOR: WITOLD HORWATH 

WYDAWNICTWO: NOCĄ 

„Generał na strychu  zabija po cichu.

Sznurek, młotek, knebel, nóż, zemsta bliska już.

I niczego się nie boi, bo z kim zechce, się zabawi, kogo trzeba, krwi pozbawi, kogo trzeba krwią napoi”.

„Generał zemsty” to intrygujący, mroczny, pełen napięcia, akcji i zwrotów znakomicie utkany kryminał, który trzyma czytelnika w napięciu do ostatniej strony. Autor miał ciekawy pomysł na fabułę książki, jej  wielowątkowość, w której miesza kilka gotów: kryminału, thrillera psychologicznego i delikatny wątek romantyczny. Akcja książki rozgrywa się swoim rytmem, nabierając tempa z każdą przeczytaną stroną. Podczas czytania, tej historii czytelnik zostaje wciągnięty w wir tajemnic, zawiłości ludzkiej natury i psychiki. Autor doskonale buduje widoczne napięcie, ścieląc trupami i krwią dookoła, zmuszając nas do myślenia, ale również daje, chwilę na oddech dając nam poznać bohaterów, rozwijając ich relacje, po czym ruszyć śladem mordercy bądź morderców. 

Tutaj niczego nie można było być pewnym, niby już myślimy, że mamy winnego, po czym  okazuje się, że jednak jesteśmy w duży błędzie. Autor tak prowadzi tę historię, co chwilę nas zwodząc, stopniując napięcie, dając inne poszlaki i kieruje tak historią, abyś nie mogli odgadnąć i połapać się za szybko w faktach. Wszystko to sprawia, że książka niesamowicie wciąga i a wszystkie wątki łączą się w jedną logiczną całość. Autor dał również nam możliwość dobrze poznania bohaterów.

Razem ze śledczymi krążymy wokół dowodów, zbrodni, które zdaje się, nie mieć końca. Sam wątek seryjnego psychopatycznego mordercy, został świetnie nakreślony, czuć było jego mrożący oddech na karku. Pozostawiał za sobą morze krwi i liczne ofiary, wymierzając karę, za wyrzeknięcie się swojej krwi.

Zakończenie książki intrygujące i dobrze przemyślane przez autora. 

Autor ma ciekawy styl, dosyć obrazowy i bardzo realistyczny.

Książka napisana jest z perspektywy głównych bohaterów Hanah i Andrzeja, dzięki czemu możemy poznać ich dokładniej, zobaczyć ich życie i bagaż doświadczeń. Możemy obserwować, jak rozwijają się miedź nimi relacje i jak radzą sobie z rozwiązywanym przez nich śledztwem. 

Bohaterzy ciekawie wykreowani, barwni i pasują do przedstawionej historii. 

„Myśleli już, że zwyciężyli generała.

A ich pseudosprawiedlowość zatriumfowała.

Lecz prędzej niebo i ziemia przemienią.

Nim pozwolę się złapać glinom.

Bo póki kogo krwią poić mam.

Nie poddam się wam. Nie poddam sie wam”.

Rok 2004 okazał się dla podwarszawskiego Konstancina i okolic pamiętny i pokazał swoje najgorsze oblicze.  Zaczyna się od odnalezienia zwłok osiedlowej kloszardki, w piwnicy w jednym z bloków na Jaworskiego. Jeszcze tego samego dnia po anonimowym telefonie policja odnajduje zwłoki dwóch amerykańskich turystek. Do śledztwa włącza się amerykańskie FBI. Komisarz Andrzej Kulesza i porucznik Hanah Torres, ruszają tropem psychopatycznego mordercy, który w okrutny sposób zabija kolejne ofiary. Dla stróżów prawa, morderca nie działa z jasnych motywów, które dopiero z biegiem czasu nabierają sensu.  Podczas śledztwa i kolejnych popełnianych zbrodni okazuje się, ta sprawa wcale nie będzie taka prosta. Gdy myśleli, że aresztowali mordercę, pojawia się naśladowca i giną kolejne ofiary. 

–Kim okaże się psychopatyczny wampir z Konstancina? 

-Czy policji uda się złapać mordercę? 

-Co odkryją  w trakcie śledztwa Hanah i Andrzej? 

Polecam.

Szczerze mówiąc gdybym miała wybierać książkę po okładce, nie sięgnęłabym po tę, jednak opis zaciekawił mnie na tyle, że postanowiłam ją przeczytać. Z drugiej strony po zagłębieniu się w tę lekturę stwierdzam, że faktycznie okładka a ta oddaje psychopatyczny obraz mordercy.

Kiedy w Konstancinie zostają zamordowane dwie amerykanki do śledztwa zostaje włączone FBI. Mamy tu więc polskiego komisarza Andrzeja i amerykańską agentkę Hanah. Jednak oprócz dwóch amerykanek pojawiają się kojenie ofiary i okazuje się, że w Konstancinie pojawił się seryjny morderca, który na domiar złego pozostawia na miejscach zbrodni krwawe napisy.

Muszę przyznać, że sam pomysł był bardzo ciekawy. Jeśli chodzi o wątek kryminalny, był on interesujący, ze zwrotami akcji a napięcia i mroku dodawały kartki z pamiętnika mordercy pisane wierszem. Myślę, jednak, że sam ten wątek plus uczucie łączące stróżów prawa by wystarczył. Osobiście (choć lubię fantastykę) farma anten mam wrażenie, że tylko robiła niepotrzebne zamieszanie. Gdyby wyjąć ten wątek z książki zyskałaby ona na przejrzystości i była naprawdę ciekawym thrillerem.

Co najbardziej cenicie w kryminałach?

⠀

Ja nie ukrywam, że lubię książki, w których autorzy nie boją się brutalnych opisów (ale na poziomie) i tworzą historie w taki sposób, że nie da się od nich oderwać. Jednym z ostatnich kryminałów, po które sięgnęłam był „Generał zemsty” Witolda Horwatha.

⠀

2004 rok. W Konstancinie, przy słynnej ścieżce zdrowia w lesie chojnowskim, policja po anonimowym telefonie odnajduje zwłoki dwóch amerykańskich turystek. Do sprawy angażuje się też rezydentura FBI. Atrakcyjna porucznik Hanah Torres i polski komisarz Andrzej Kulesza spróbują rozwikłać sprawę zagadkowych morderstw. Szybko okaże się jednak, że trup ściele się gęsto. O wiele bardziej gęsto, niż na początku przypuszczali…

⠀

Wielowątkowość czasem mnie przytłacza. Ale nie tym razem. Tutaj jest to ogromnym plusem. Poznajemy przeszłość głównych bohaterów, ale też poboczne historie, bez których nie byłoby całej fabuły. Śledzimy rodzące się uczucie, uczestniczymy w pogoni za złem. Postaci mają tu swoje charaktery, emocje i są jak żywi. Akcja nabiera tempa, pojawia się coraz więcej trupów, a mrok aż kipi ze stronic tej lektury. Jest też wątek paranormalny, jednak nie obawiajcie się, że przyprawi was o gęsią skórkę. To raczej fajny dodatek, a nie straszak.

⠀

Ksiażkę Witolda Horwatha polecam szczególnie tym, którym zależy na dobrym kryminale, ale też na czymś więcej. Na ludzkich bohaterach, którzy przeżywają i czują jak my. Takich, których przygody przeżywamy razem z nimi. Polecam też tym, którzy nie boją się brutalnych opisów i mają chęć na przeczytanie mocnej, diabelnie wciągającej i niezwykle ciekawej historii. Nie zawiedziecie się.