Płomienie. Fall Away. Tom 4

"Przy­cią­ga­nie mię­dzy nami ist­nia­ło od za­wsze. Nawet w za­tło­czo­nej sali, peł­nej ha­ła­su i roz­pra­sza­ją­cych rze­czy, była mię­dzy nami nie­wi­dzial­na, łą­czą­ca nas lina. Do­ty­kał mnie, ile­kroć mógł mnie do­się­gnąć. Szep­tał mi do ucha, bo sie­dział pół metra za mną. I za­wsze czu­łam jego usta, nawet gdy by­li­śmy osob­no".

"Wiesz co wspa­nia­łe­go jest w ro­dzi­nie? – du­ma­łem. – Nie wy­bie­ra­łaś jej sobie, więc to nie twoja od­po­wie­dzial­ność. Naj­wspa­nial­sze w przy­ja­cio­łach jest to, że mo­żesz zde­cy­do­wać do kogo się zbli­żyć".

"...dobra obro­na to naj­lep­szy atak".

OMG!!! Co tu się właśnie wydarzyło!?!? Jak to się mówi... Patrzę i nie dowierzam !!! Ta dwójka bohaterów chyba nigdy nie przestanie nas zaskakiwać.. 🙈🙈

"Płomienie" to książka po której przeczytaniu powiemy krótko: To było piękne, gorące i tak cholernie pociągające...! Choć nie zawsze rozwlekanie historii niektórych bohaterów pochwalamy gdyż czasami uważamy, że lepiej zamknąć pewną historię w jednej książce i nie tworzyć drugiej mody na sukces tak w niektórych przypadkach o bohaterach mogłybyśmy przeczytać nawet niezliczoną ilość książek i nigdy w życiu nie miałybyśmy dość.

Penelope stworzyła kolejną historię przez którą zarwałyśmy noc i mimo niewyspania i potwornego bólu głowy z tego powodu absolutnie nie żałujemy. To było tak dobre, że z przyjemnością powtórzyły byśmy ten proceder jeszcze raz byle móc ponownie przeczytać tę historię i odkrywać na nowo każdą spędzoną z bohaterami chwilę.

W tej części zdecydowanie Jared i Tate zamienili się rolami. To ona była tą która tego dorosłego już mężczyznę rozgrywała a on był tym rozsądniejszym który nie podejmował rękawicy a jeśli to robił to z głową, tak, byle jej nie skrzywdzić. I choć miałyśmy początkowo mord w oczach za to co się wydarzyło między nimi to z drugiej strony ponowne doświadczanie tej jakże niebywałej chemii pomiędzy bohaterami która się odradzała oraz niemalże namacalnego pożądania które się z książki prawie wylewało... Tak. To naprawdę było dobre 😁 należy także wspomnieć o scenach wyścigów w jakich uczestniczyła szczególnie Tate 😍 autorka opisała je tak znakomicie, że aż czytelnik mógł poczuć jako by był bezpośrednio częścią dziejącej się akcji. Nam ta książka podobała się ogromnie ❤️ bardzo polecamy i czekamy na więcej 😍 #musthave #mustread

„Płomienie” to kolejna odsłona cyklu Fall Away autorstwa Penelope Douglas, poznajemy losy bohaterów, których poznaliśmy w „Dręczycielu”. Mogłoby się wydawać, że zataczamy, koło, ale trzeba wziąć pod uwagę to, że ludzie dorastają, uczą się tego, kim się stają, a to nie zawsze może się podobać tej drugiej stronie. Wkraczanie w dorosłość to także odkrywanie własnych pragnień, swojego miejsca, a to nie zawsze jest łatwe. Penelope Douglas pokazała nam w tej historii, że nie wszystko jest takie pewne i będzie trwało na zawsze. Życie potrafi wiele skomplikować, nie każdy jest jednak gotowy na to, aby temu sprostać i zaakceptować ten fakt. Jak otoczą się losy bohaterów?

Główną bohaterką książki autorstwa Penelope Douglas pod tytułem „Płomienie” jest Tate, dziewczyna w szkole średniej doznała prawdziwego piekła ze strony Jareda. Dręczył ją, jednak ona się nie poddała, w końcu się dogadali, a nienawistne uczucia przybrały zupełnie inny kierunek. Byli razem, nierozłączni, szczęśliwi, zatarli przeszłość, aby zbudować wspólną przyszłość, więc co poszło nie tak? Dwa lata później to wszystko wydaje się być zatartym przez czas wspomnieniem. Tatum miała czas dorosnąć, spędziła rok we Francji. Chciała dowiedzieć się, czego oprócz niego chce od życia. Z drugiej strony Jared nigdy nie miał takiej szansy, zajmował się swoim tatą, Jaxem i pogarszającymi się relacjami z matką. Miał swoje problemy, stał się znanym kierowcą rajdowym, który nie chce wracać w rodzinne strony, bo była tam Tatum. Nie ma ochoty jej spotkać, nawet, jeśli obecnie tam nie przebywa. Co będzie, kiedy jednak okaże się, że jego byłą dziewczyna jest w mieście i co gorsza układa sobie życie z kiś innym? Czy taką relacje jest tak łatwo zniszczyć?

„Płomienie” to chaotyczna, skomplikowana książka, która z pewnością w niektórych czytelnikach mogła wzbudzić niepokój. Wyobrażam sobie te pytania: no, ale jak to? Przecież oni byli razem, co tu się podziało?! Byli, cóż czas przeszły, Penelope Douglas pokazała nam, że wszystko potrafi się zmienić, nic nie jest pewne, życiowe drogi potrafią się rozdzielić, a to wcale nie oznacza, że będzie gorzej. Doroślej, inaczej, burzliwiej, ale równie gorąco, z tym się zgodzę. To duży krok dla Jareda, dorastał i dojrzewał w tej historii, jak większość ludzi wkraczających w dorosłość i doceniam możliwość czytania o jego postępach. Zawsze był skomplikowaną postacią, cieszę się, że autorka tak mocno nie zmieniła jego charakteru. Autorka nie tylko miała odwagę, ale i umiejętność napisania książki, która mogłaby być katastrofą, a okazała się świetną lekturą. „Płomienie” to historia, która ma w sobie emocje, które są równie ważne, jak dobrze wykreowani bohaterowie, można poczuć każdą cząstkę tego, czego w danej chwili doświadczają.

"Istnieję takim, jakim jestem i to wystarczy”.

Po licealnych latach wzajemnej niechęci wręcz nienawiści, między Tate a Jared’em nastąpiło zawieszenie broni. Dogadali się, a tłumione uczucie wybuchło ze zdwojoną siłą. Stali się nierozłączni, jednak po upływie dwóch lat coś się wydarzyło. Przestali być parą, ich drogi się rozeszły. Dlaczego? Jared robi to co lubi, jest znanym kierowcą wyścigowym, w rodzinnych stronach bywa sporadycznie. Jednak na prośbę matki postanawia wrócić, tym bardziej że zapewniła go, iż Tate nie ma w mieście. Do byłej dziewczyny czuje tylko niechęć i bardzo nie chciałby jej ponownie spotkać. Ale jak to w życiu bywa, przypadki się zdarzają. I kiedy niespodziewanie się spotykają, powietrze momentalnie gęstnieje. Tate studiuje, ma chłopaka, a Jared wydaje się być tylko wspomnieniem. Czy na pewno?

Co takiego wydarzyło się między nimi, że tak bardzo odsunęli się od siebie? Intrygująca historia, której akcja toczy się swoim rytmem, wzbudza delikatny niepokój. Na duży plus zasługują liczne wzmianki o bohaterach z pozostałych części. Atutem powieści są bohaterowie, bardzo wyraziści, realni. Wyraźnie nakreślone ich portrety psychologiczne, to ludzie, których sporo dzieli, a jeszcze więcej łączy. Oboje wzbudzili moją sympatię i oboje chwilami potrafili zirytować swoim postępowaniem. Narracja toczy się naprzemiennie z ich perspektywy, mamy doskonały wgląd w ich myśli, widzimy, z czym się zmagają, jakie wewnętrzne boje toczą, ich porywy serca, złość, niechęć, pożądanie. Tate i Jared, ona skradła moje serce już w pierwszej części, to inteligentna, serdeczna młoda kobieta, zaszła w niej ogromna przemiana, kolejny raz została boleśnie zraniona. On pewny siebie, opanowany, dojrzały, spełnia swoje marzenia. Stali się dorosłymi ludźmi, oboje wiedzą, czego chcą od życia.

Wyraźnie czujemy, jak między naszymi bohaterowie wirują emocje, napięcie jest mocno wyczuwalne. Nienawiść, niechęć, zazdrość, a obok wzajemne przyciąganie, chwile pełne zawahania się, rozpacz, bezsilność, skrywane pragnienia, pożądanie, determinacja. Walka, jaką toczą w sobie i ze sobą. Stwarzane pozory szczęścia i zadowolenia z życia. Czy dla tych dwojga jest jeszcze nadzieja?

Rewelacyjna opowieść, od której nie mogłam się oderwać. Jest takim idealnym zwieńczeniem całej serii. Lepszego zakończenia nie mogłam sobie wyobrazić. Serdecznie polecam cały cykl, Tatiasza i jej książki :)

Moja przygoda z twórczością Penelope Douglas rozpoczęła się od książki o tytule „Dręczyciel”. I choć po tej historii przeczytałam cały ogrom kolejnych, w tym wiele powieści niniejszej pisarki, te pierwsza jej książka tak mocno utkwiła mi w pamięci, że wciąż powracam wspomnieniami do jej bohaterów. Jakże wielkie było moje szczęście kiedy odkryłam, że powstała kontynuacja losów Jareda i Tate, postaci z Dręczyciela, u których, jak się okazuje, nie wszystko idzie po myśli. A właściwie można by powiedzieć, u których wszystko się sypie. Co skrywa zatem powieść „Płomienie”? O tym w dzisiejszej recenzji.

ZARYS FABUŁY

Losy Tate i Jareda stały się najlepszym dowodem na to, że z wielkiej nienawiści może narodzić się naprawdę piękna miłość. Wrogowie, którzy nie umieli znaleźć nici porozumienia stali się parą. I zdaje się, że nie widzieli poza sobą świata.

Ale upływ czasu sprawił, że ich związek nie przetrwał ciężkiej próby. Dwa lata później Jared wyjechał, a Tate nie umiała poukładać sobie życia.

Teraz jednak, na skutek nieplanowanych okoliczności Jared powraca w rodzinne strony nieświadomy tego, że Tate kolejny raz stanie na jego drodze. Sęk w tym, że ona nie jest już tą samą dziewczyną, którą była. Znacznie silniejsza, ma chłopaka i plany na przyszłość. Podobnie jak Jared, w końcu facet jest znanym kierowcą wyścigowym i ma ręce pełne roboty. Choć bycie razem pozornie nie jest im pisane, pożądanie wisi w powietrzu. W końcu jak to kiedyś ktoś zgrabnie ujął, serce nie sługa.

NOWI TATE I JARED

Jeśliby porównać obecnych Tate i Jareda z tym, kim byli parę lat wcześniej, mamy zupełnie innych ludzi. Dojrzalszych, bardziej stonowanych i dotyczy to obu postaci, a każde z nich poszło w swoją stronę. Tate jest znacznie silniejsza niż kiedyś. Zdaje się, że wie czego chce, choć kiedy na horyzoncie pojawia się Jared, walczy ze sobą i momentami przegrywa. Mimo to nie ulega tak łatwo. Prowadzi miłosną grę według własnych zasad. Tate chce być lekarzem. Ma też faceta, z którym łączy ją przyjaźń. W końcu w przeciwieństwie do Jareda, Ben jest spokojnym i przewidywalnym człowiekiem. Jared z kolei nie miał zamiaru powracać. Jego kariera z dala od rodzinnego miasta miała się naprawdę dobrze. Ale widząc Tate przekonuje się, że wie czego chce. Jej. Nie przestał jej przecież kochać i teraz ma zamiar o nią zawalczyć. Sumiennie i na różne sposoby. Choć wcale nie będzie łatwo.

DWA LATA PÓŹNIEJ…

Nienawiść, miłość, rozstanie i powrót. Te dwa ostatnie rzeczowniki dotyczą kontynuacji losów postaci, z którą miałam przyjemność się zapoznać. Bohaterowie kolejny raz zderzają się z murem, jaki wyrasta na drodze ich miłości. A przecież już kiedyś przechodzili przez wielkie turbulencje. Nie trzeba przekonywać czytelnika, że ta dwójka do siebie pasuje. No przecież oni są sobie pisani. I to nie tylko ręką Penelope Douglas. Czuć chemię, pożądanie, rozpacz, namiętność, bezsilność, w końcu także zazdrość. Autorka zafundowała parę namiętnych opisów, które jak najbardziej są w stanie pobudzić zmysły. Wątek miłosny nie jest odkrywczy, ale na pewno wniósł świeżość w relację postaci i nie była to naciągana kontynuacja. Bohaterowie drugoplanowi, znani z innych tomów serii, Fallon, Madoc czy Jax przemycają pomiędzy karty dodatkowe wątki. Możemy dowiedzieć się co u nich słychać. Jest dom Tate, wystawiony na sprzedaż – ten sam, z którym wiąże ją wiele wspomnień. Jest była partnerka Jareda czy też pewna ciąża.

PODSUMOWANIE

„Płomienie” to dobra kontynuacja. Za pomocą motywu rozstania autorka pozwoliła postaciom na nowy, drugi start. Wątek miłosny znów polegał na docieraniu się, na prawdziwej walce o uczucia, na dojrzalszym podejściu do tematu, w końcu bohaterowie są starsi niż w pierwszej części, a już na pewno mają większe życiowe doświadczenie. Nie było naciągania tematu, zaś nowe oblicze postaci pozwoliło mi poznawać Tate i Jareda kolejny raz. Sama fabuła mnie nie zaskoczyła, nie było spektakularnych zwrotów akcji, ale były emocje, a o to w dobrych romansach chodzi. Zdecydowanie polecam tym, którzy podobnie jak i ja polubili Tate i Jareda. Czułam ich miłość przez cały czas i walczyłam z nimi o ten zasłużony happy end.

Im więcej czytam książek romantycznych, tym częściej wydaje mi się, że wszystkie są do siebie bardzo podobne. Następnie na scenę wkracza Penelope Douglas i zupełnie zmieniam perspektywę. Ta autorka nawet ze schematycznej powieści potrafi zrobić coś tak niesamowitego, że trudno oderwać myśli od losów bohaterów.

W tej części ponownie śledzimy historię Tate i Jareda, których poznaliśmy przy lekturze "Dręczyciela". Jeśli więc nie mieliście okazji zaznajomić się z lekturą to koniecznie odsyłam Was do nadrobienia zaległości, ponieważ chronologia jest bardzo ważna. Gwarantuję jednak, że każda romantyczka doceni całą serię, ponieważ aż pęka w szwach od różnych emocji, napięcia, słownych przepychanek a także kreacji postaci, charyzmatycznej oraz dojrzałej, która cieszy oko racjonalnie podejmowanymi decyzjmai.

Wszystko zaczęło się od nienawiści, której nie ukrywali. Wzajemna niechęć jednak ostatecznie zmieniła się w wielką miłość, która nie przetrwała próby czasu. Jeszcze nie tak dawno patrzyli sobie głęboko w oczy a dziś, po zaledwie dwóch latach, nie są już razem. Od tamtego czasu wiele rzeczy uległo zmianie. Tate i Jared bardzo się zmienili, wydorośleli, ale emocje, które w sobie mieli, szczególnie te negatywne, wciąż dawały o sobie znać. Kiedy więc doszło do ponownego spotkania trudno było odróżnić co kieruje ich ku sobie, nienawiść czy może pożądanie.

Wielkim atutem twórczości autorki jest jej niesamowite żonglowanie emocjami. Na własnej skórze czujemy dokładnie to samo co bohaterowie, trzymamy za nich kciuki, kibicujemy im w drodze do celu i jednocześnie nie możemy się napatrzeć na przeskakujące pomiędzy nimi iskry. Drugą zaletą jest natomiast fakt, że nie otrzymujemy pustego romansu bez konkretnego znaczenia a bogate tło różnych motywów, które idealnie łączą się w spójną obyczajową całość i utrzymują nasze zainteresowanie na wysokim poziomie.

"Płomienie" to lektura, która pobudza zmysły. Nie mogło być inaczej. Książka dopracowana, bardzo ciekawie poprowadzona, dająca do myślenia i sprawiająca, że bohaterowie od pierwszych stron stają się nam bliscy. Penelope Douglas nie ma sobie równych w przypadku pisania burzliwych romansów, więc sięgając po jej książki sami gwarantujecie sobie moc atrakcji, niezapomniane wrażenia a także emocje, które trafiają prosto do serca.