Plan doskonały

Czy doskonały plan istnieje? Czy knując misternie swoje dalsze poczynania, obmyślając skrupulatnie każdy swój krok mamy szansę przewidzieć również potknięcia?

Ania, mimo młodego wieku, ma głowę pełną marzeń i ambitnych planów. Dotychczasowe życie na wsi nie jest szczytem jej pragnień, dlatego też z niepohamowaną radością wyjeżdża do Krakowa, by rozpocząć studia i rozwinąć skrzydła, żyjąc na własnych zasadach. Swój misternie uknuty plan realizuje krok po kroku. Ostrożność pozwala zachować pozory, ładna twarz i zgrabna figura pomagają osiągnąć to, co pozornie niemożliwe.

Czy próżność, kłamstwa, manipulacja to najlepsza droga do bycia niezależną? Czy plan Ani przewiduje też konsekwencje?

„Plan doskonały” Izabelli Frączyk to powieść przedstawiająca obraz dziewczyny marzącej o dostanym, luksusowym życiu, którego nigdy nie miała. Główna bohaterka nie wzbudza sympatii czytelnika. Nie ma skrupułów, działa w myśl zasady „po trupach do celu”, brnie w kłamstwach, a przy tym słodko się uśmiecha, byle by tylko osiągnąć to, czego pragnie. Buduje solidny zamek na piasku, choć początkowa sielanka nie zapowiada nieprzewidzianych zdarzeń, z czasem pięknie wykreowane życie zaczyna się rozpadać. Czy nadejdzie fala, która zrówna z ziemią tę wątłą budowlę? Jak daleko Ania się posunie? Czy zrozumie, że nie da się budować szczęścia na fałszu?

Poczynania głównej bohaterki wywoływały we mnie negatywne emocje. Przeraża mnie myśl, że takie rzeczy dzieją się naprawdę obok nas, choć często nie jesteśmy tego świadomi.

Postępowanie Ani wywołuje wiele przemyśleń, a czytelnik niejednokrotnie zastanawia się nad tym, gdzie znajduje się granica przyzwoitości.

Książkę czyta się bardzo szybko, za sprawą wielu zwrotów akcji. Lektura na jeden, góra dwa wieczory.

Czy warto po nią sięgnąć?

Moim zdaniem tak!

"Nikt nie jest ani tak doskonały, ani tak cwany, żeby cwańszy nie mógł być ktoś"

Bardzo lubię odkrywać nowych Autorów. Tym razem dużym pozytywnym zaskoczeniem okazała się Izabella Frączyk i jej najnowsza powieść w stylu new adult „Plan doskonały”. Warto zwrócić uwagę przede wszystkim na barwną okładkę i wydanie limitowane. Barwione brzegi książki utrzymane w kolorystyce okładki naprawdę robią wrażenie.

Główną bohaterką jest Ania, która wraz ze swoją Mamą mieszka na wsi pod Nowym Sączem u bogatej cioci i wujka wraz ze swoją kuzynką Irminą. Pomimo tego, iż to właśnie dzięki nim jej Mama będąc z nią w ciąży otrzymała schronienie i pomoc w jej wychowaniu Ania ciągle czuje się nie na miejscu. Dziewczyna jest ładna, inteligentna i bardzo przebiegła. Ma na swoje życie „plan doskonały” i dostając się na wymarzone studia w Krakowie w końcu ma możliwość go zrealizować. Jednak “Nikt nie jest ani tak doskonały, ani tak cwany, żeby cwańszy nie mógł być ktoś” i nie wszystko pójdzie po jej myśli...

Autorka miała naprawdę fajny i dosyć ciekawy pomysł na fabułę. Główna bohaterka wielu czytelników swoją jadowitością i bezwzględnością w dążeniu do celu wręcz odtrąca. Mi jej jest najzwyczajniej w świecie żal, gdyż mając przed oczami pogoń za pieniędzmi, które według niej są najważniejsze, traci tak naprawdę to, co najpiękniejsze. Beztroskie chwile, motyle w brzuchu i możliwość cieszenia się z najprostszych rzeczy....bo przecież to one są w życiu najważniejsze. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki, ale z pewnością nie ostatnie.

“Nikt nie jest ani tak do­sko­na­ły, ani tak cwany, żeby cwań­szy nie mógł być ktoś”.

Ania jest młodą pełną życia, temperamentną osóbką. Mieszka na niewielkiej sądeckiej wsi, gdzie życie toczy się spokojnie, wręcz nudnie. Ma swoje plany, marzenia, spore aspiracje, pragnie wygodnego życia i nie ma pieniędzy. Chciałaby być samodzielna, niezależna i zamieszkać z dala od rodzinnego domu. Dostaje się na studia fizjoterapii w Krakowie. Jest atrakcyjna, sprytna i pozbawiona skrupułów. W jej głowie powstał plan, który krok po kroku ma zamiar wcielić w życie. Dziewczyna zrobi wszystko by go zrealizować…

Czy Ania wymyśliła plan doskonały, czy się nie potknie? Akcja powieści toczy się swoim rytmem, intryguje. Fabuła zajmująco utkana, dotyka skomplikowanych relacji międzyludzkich i ukazuje, do czego zdolny jest człowiek, by osiągnąć zamierzony cel. Styl Autorki jest lekki, naturalny, chwilami dosadny. Ania wzbudzała we mnie tylko negatywne odczucia, nie polubiłam jej, nie chciałabym spotkać takiej osoby w swoim życiu. Jest wyrachowaną pozbawioną skrupułów manipulantką i egoistką, nie cofnie się przed niczym, by dopiąć swego. I Irmina, kuzynka Ani, zupełne przeciwieństwo czy umiejętnie stwarzane pozory.

Wymyślony doskonały plan zostaje wcielony w życie, bogaty sponsor i przyjemne życie. Jednak coś idzie nie tak, wszystko w pewnym momencie zaczyna się sypać. Opowiedziana historia zaskakuje, niepokoi, intryguje. Świat, codzienność, w której kłamstwo goni kłamstwo, każde kolejne jest gorsze od poprzedniego, intrygi, niedopowiedzenia, manipulacja. Ludzkie wyrachowanie, chciwość i przebiegłość nie mają umiaru. Mroczne tajemnice, zawirowania, nienasycenie. Cienka granica między egoizmem a walką o siebie, o swoje marzenia.

Intrygująca, wciągająca opowieść, spora dawka sprzecznych emocji. Ukazuje, co tak naprawdę jest ważne w życiu i to, że pogoń za pieniędzmi, czy statusem społecznym nie dają szczęścia. I to zakończenie, czegoś takiego kompletnie się nie spodziewałam. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

Jakiś czas temu postanowiłam, że spływa do mnie tyle książek z niebieskimi okładkami, że w końcu muszę zrobić jedną półeczkę, na której będą właśnie tylko niebieskie okładki. A Wy układacie w jakiś sposób książki w swoich biblioteczkach?

No i teraz przyszedł ten moment, że ostatnio odbieram tylko zielone okładki! I też już mam w planach specjalnie oddzielną półkę dla nich i muszę je ułożyć kolorystycznie. Dlatego też niesamowitą radość wywołała u mnie nowość od Wydawnictwa Bookend, bo okazała się być w odcieniach niebieskiego, więc musze teraz dla niej wygospodarować miejsce na półce niebieskiej!

Ale wracając do samej książki... bo przeczytałam ją na legimi w oczekiwaniu na egzemplarz papierowy i w sumie mnie to cieszy, bo nie chciałabym zniszczyć tak pięknej okładki. I właśnie również z tego powodu po tę książkę sięgnęłam.

Poznajemy główną bohaterkę, Anię. Z opisu można śmiało wywnioskować, że to młoda osoba, która chciałaby się wyrwać ze wsi i z braku perspektyw na lepsze życie więc jej celem stają się studia w Krakowie. Z jednej strony bardzo ciekawa opcja i można się srogo pomylić co do dziewczyny. To nie jest osóbka, której zależy na tym aby było w życiu lepiej. To osoba pozbawiona wszelkich skrupułów i hamulców. To osoba, której nie da się lubić, serio.

Ania jest też śliczna i zamierza to wykorzystać. Sprowadza się to do tego, że zaczyna manipulować rodziną, ale nie tylko, bo mężczyznami także. Wszystko po to, aby osiągnąć swoje cele. I to jest ten moment, w którym muszę autorce przyznać, że stworzenie tak negatywnej postaci miało swój określony cel i tytuł ma jak najbardziej przełożenie na to, co dzieje się w fabule.

Czytając o Ani, o jej podejściu do życia, do innych ludzi powoli zaczyna się do niej czuć coraz większą niechęć, ale w tej książce chodzi o to, żeby zobaczyć, że granice są stawiane w jakimś celu, że karma potrafi wracać i uderzać ze zdwojoną siłą, a planu doskonałego nie ma, bo każdy może się gwałtownie zmienić.

Suma summarum, to wciągająca opowieść o tym, że ludzie potrafią być perfidni, że dla własnych korzyści potrafią krzywdzić innych i zacierać granice tylko po to, by osiągnąć swój cel. Dlatego myślę, że jako obyczajówka sprawdza się w zupełności mimo, że zamiast podążać za główną bohaterką, za jej wyborami i zamiast chcieć jej towarzyszyć, to jednak czeka się aż się potknie.

Może "Plan doskonały" mnie nie zachwycił, może nie będzie wśród moich ulubieńców stać na półce, ale mimo wszystko uważam, że ma w sobie coś, co przyciąga i w środku jest całe mnóstwo prawdy o ludziach i jeszcze więcej powodów do tego, aby się zatrzymać i przemyśleć pewne kwestie.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Bookend.

„Plan doskonały” autorstwa Izabelli Frączyk to książka, która mocno odbiega od tego z czego dała nam się poznać Autorka.

Fabuła opiera się o ciągłe intrygi i knucia głównej bohaterki, której szczerze… nienawidzę. Tak, nienawidzę. Nie znoszę perfidnego zachowania Anny i „wartości”, którymi kobieta kierowała się w swoim życiu. Jednak pomimo, że bohaterka wzbudzała we mnie tak negatywne uczucia to powieść czytała, czytałam, czytałam i nie chciałam jej odłożyć na bok. Dosłownie wkręciłam się w fabułę do tego stopnia, że przeczytałam ją w jedną noc i sądzę, że gdyby Anna nie wzbudzała we mnie tak negatywnych emocji to książka nie wciągnęłaby mnie do tego stopnia.

Bohaterowie są naprawdę bardzo dobrze wykreowani. Każdy z nich jest niezwykle realny, pełen emocji które Czytelnik może odczuwać całym sobą. Są to postacie, które śmiało moglibyśmy spotykać na ulicy i zapewne jednych byśmy lubili, a innych wręcz przeciwnie.

Podoba mi się, że Autorka niejednokrotnie zmusza nas do zastanowienia gdzie jest granica pomiędzy manipulacją, egoizmem, a walką o siebie. Pozostawia przestrzeń do zastanowienia się, że czy warto za wszelką cenę iść po trupach do celu i jakie konsekwencje może to za sobą nieść. Jednak najważniejsze jest to, że otwiera Czytelnikowi oczy, który nagle potrafi w swoim otoczeniu takie Anny dostrzec, bo prawda jest taka, że ciężko się od tego typu osób uchronić.

„Plan doskonały” to powieść inna niż dotychczasowe książki Autorki, jednak nie oznacza to, że jest gorsza. Wręcz przeciwnie! Miło było przeczytać w wydaniu Izabelli Frączyk coś zupełnie innego i mam nadzieję, że Autorka ma w zanadrzu więcej podobnych historii. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

„Plan doskonały” Izabelli Frączyk, to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale powieść od razu mnie zachwyciła! Styl autorki jest lekki, ale historia sama w sobie bardzo wciąga i wzbudza wiele emocji! Doskonały plan na życie, być może i istnieje, jednak zawsze musimy mieć na uwadze to, że życie samo potrafi zweryfikować nasze plany!

Ania to młoda dziewczyna, która czuje niesprawiedliwość od życia, za status, który otrzymała. Od zawsze zazdrościła kuzynce, która miała wszystko, czego zapragnęła, dlatego też Ania postanowiła ułożyć doskonały plan na swoje życie, aby osiągnąć upragnione cele! Dziewczyna wyjeżdża do Krakowa na studia, gdzie z każdym dniem realizuje swoje założenia i dąży do upragnionego celu. Bezwzględna, nie patrzy na nikogo, dla niej liczy się tylko ona sama i nigdy nie zważa na uczucia innych. Osobiście podczas czytania książki miałam momenty, w których podziwiałam Anię za jej upór i wytrwałość, ale zdarzały się również momenty, gdy miałam ochotę nią potrząsnąć i wykrzyczeć w twarz: Dziewczyno, co Ty wyprawiasz! Ania swoimi decyzjami, bezwzględnością i zachowaniem niejednokrotnie mnie zaskoczyła. Myślę, że nikt nie jest ze stali, a jak kiedyś słyszałam „Ci, którzy najwięcej uśmiechają się wśród tłumu, najczęściej płaczą w samotności”, te słowa od razu skojarzyłam z główną bohaterką. Nie można pominąć zakończenia, które wbiło mnie w fotel, ale tutaj nie zdradzę nic więcej, żeby nikomu nie psuć przyjemności z czytania!

Autorka stworzyła wyjątkową postać, która wzbudza w czytelnikach wiele emocji. Ja, podczas czytania, miałam mieszane odczucia w stosunku do niej, ale sumarycznie muszę przyznać, że polubiłam tę dziewczynę, choć bywało, że mnie drażniła! Zdecydowanie jest to barwna postać, którą warto poznać!

Książkę czyta się wyśmienicie, wciąga od pierwszej, do ostatniej strony. Jest lekko, ale są również i mocne sceny, aczkolwiek nie ma tutaj nigdzie przesady. Myślę, że autorka wszystko doskonale przemyślała i dopracowała. Ja tą historią jestem zachwycona i z wielką przyjemnością nadrobię pozostałe książki autorki, a ten tytuł wszystkim bardzo serdecznie polecam!

Witajcie kochani. Zapraszam na recenzję premierową, patronacką najnowszej książki Izy "Plan doskonały".

Ania, młoda kobieta, mieszkanka sądeckiej wsi ma plan na życie. Studia w Krakowie dają jej masę możliwości. Młoda kobieta marzy o samodzielności a przede wszystkim o łatwym życiu. Piękna, inteligentna, sprytna a przede wszystkim cwana i zepsuta do cna. Dobrze wie, jak dopiąć swego i nie zawaha się przed niczym, aby osiągnąć wymarzony cel. Wpada na genialny (w jej ocenie) plan. Plan doskonały. Jak zarobić i się nie narobić? Łatwa kasa, drogie prezenty, bogaty kochanek. Dla naszej bohaterki to nie problem. Gdy wyjeżdża na studia do Krakowa wszystko jest na wyciągnięcie ręki.

Czy plan doskonały wypali? Czy Ania przejrzy na oczy? Tego kochani dowiecie się z książki.

Plan doskonały, to historia o młodych ludziach. Z jednej strony mamy Anię, która do celu dąży po trupach. A z drugiej strony Irma, jej kuzynka. Delikatna lylyja, zakompleksiona, wątpliwej urody, której jednym atutem są pieniądze rodziców.

Niby dwa różne charaktery, ale to tylko pozory. Jeśli chcecie poznać barwne życie naszych bohaterek to koniecznie musicie sięgnąć po książkę.

Iza, po raz kolejny zaskakuje czytelnika genialną fabułą i rewelacyjną kreacją bohaterów. Osobiście powieści new adult odbijają mi się czkawką. Ciągle to sam, aż tu nagle historią, która jest totalnie inna. Bez utartych schematów, z barwnymi postaciami, których nie da się polubić. Dobrze czytacie. Ania, doprowadzała mnie do szału. Tak okropnego dziewuszyska jeszcze nigdy nie miałam okazji poznać w książce. Oczywiście Irma nie jest lepsza. Niby takie ciepłe kluchy, a jednak pozory mylą. Co do całej historii, jest ona niesamowicie realistyczna, pokazująca, że w życiu nie da się zaplanować planu doskonałego.

"Plan doskonały" to zaskakująca, niebanalna powieść, która pokazuje, że pieniądze i łatwe życie to nie wszystko. Gorąco polecam. Gwarantuję wam, że będziecie czytać ją z zawartym tchem i nie raz, nie dwa przetrzecie oczy ze zdziwienia.

Doskonały plan życie? Czy taki w ogóle istnieje? A może najważniejszy by go w ogóle mieć? Tak samo jak i marzenia, które motywują nas do pójścia dalej niż inni. Tylko czy warto robić dosłownie wszystko dla nich i bez względu na cenę?

Jak zdobyć to, czego się pragnie, kiedy dopiero stoi się na progu dorosłego życia? Wpierw trzeba wiedzieć się od niego oczekuje. Ania zaplanowała je doskonale, nawet przypadek potrafi wykorzystać na swoją korzyść. Plan jest prosty, wyjazd z małej miejscowości na studia do Krakowa plus wygodna egzystencja. Zbyt dużo na dziewczynę w tym wieku? Ależ skąd, zwłaszcza, iż ma atuty i potrafi je wykorzystać jak mało kto. Tylko czy to wystarczy i kiedy skończy się jej szczęście? A jeśli wystarczy spryt i doskonały plan oraz brak skrupułów? Z pewnością siebie Ania kroczy po to, co dla niej jest synonimem szczęścia. Nie ogląda się za siebie i krok za krokiem podbija świat, na własnych zasadach i bez zbytniego oglądania się za siebie. Czy to faktycznie takie łatwe jak się wydaje? Chyba tak, patrząc na osiągnięcia dziewczyny, zawsze wie jak postąpić tak, by wyszło na jej. Czyżby jej doskonały plan nie miał słabych punktów? Jednak podobno karma wraca… Jeżeli to prawda to może być nieciekawie, chociaż przecie to Ania, dla której nie ma rzeczy niemożliwych, a może wcale tak nie jest?

Niektórzy naprawdę potrafią życie wycisnąć jak cytrynę. Właśnie taka jest główna bohaterka najnowszej książki Izabelli Frączyk w telegraficznym skrócie, lecz tak naprawdę jest ona wiele bardziej skomplikowana niż wydaje się na pierwszy rzut oka. Niemoralna i dążąca po trupach do celu, a jednak ma w sobie to „coś”, sprawiające, że z ciekawością śledzimy jej losy i może nawet trzymamy kciuki. Zbudowanie postaci, wzbudzającej bardzo mieszane uczucia i dodatkowo jeszcze poprowadzenie jej tak, by wciąż nie tylko budziła zainteresowanie, ale również uczucia, jakich byśmy nigdy się nie spodziewali, sądząc po jej czynach, jest trudnym zadaniem. Autorka „Doskonałego planu” pokazała kogoś, kto nie powinien dać się lubić i naprawdę nie stara się zasłużyć na to, ale… no właśnie jak to często bywa liczą się szczegóły oraz kulisy. Jedno i drugie perfekcyjnie uzupełniają historię dziewczyny, takiej jak na okładce, barwnej, wyróżniającej się, z tajemnicami, jeżeli już płaczącej to jedynie wtedy, gdy nikt inny ją nie widzi.

Ania pomimo swojego wieku ma już plany na przyszłość. Jej wysokie wymagania mogłyby wpędzić do grobu niejednego. Nie widzi dalszego życia na wsi, ale od czego są studia z dala od domu? Marzy jej się wygodne i samodzielne życie, a ona już tam dobrze wie, jak ma dopiąć swego. Z całą pewnością pomaga jej doskonała sylwetka i piękna uroda. Tylko czy aby jej doskonały plan na pewno wypali?

Już dawno nie czytałam powieści w której główna bohaterka od początku do samego końca mocno mnie irytowała. Wierzcie mi, że gdybym tylko miała taką osobę obok siebie, najprawdopodobniej mogłabym zrobić jej krzywdę. Ania bowiem to bohaterka uparta, zadziorna i niezwykle cwana, która dąży do celu nawet po trupach. Wydaje się, że nie ma dla niej rzeczy niemożliwych i że nikt nie jest w stanie jej zaskoczyć. Ale czy aby na pewno? Ta dziewczyna nie grzeszy urodą, którą bez problemu wykorzystuje, aby zyskać dla siebie wiele dogodności. Skrupulatnie w swojej głowie układa plan doskonały, aby w końcu zamieszkać z kuzynką w jej apartamencie.

„Ona była ponad to. Zawsze na wszystko miała gotową odpowiedź i posiadała rzadko spotykaną umiejętność szczerego patrzenia w oczy rozmówcy. Nawet kiedy mijała się z prawdą. Poza niezwykle głęboko skrywanymi kompleksami na próżno szukać w niej cech prowincjonalnej gąski.”

Irma, jej kuzynka to całkowite przeciwieństwo Ani. Jest przysadzista, grubej kości, miła, wrażliwa, a do tego niezwykle uzdolniona. Taka cicha myszka, która zawsze liczy na swoją szaloną, odważną kuzynkę.

Czy zatem obie zdołają zamieszkać razem pod jednym dachem nie zabijając się przy tym wzajemnie?

Muszę przyznać, że pomimo niezwykle irytującej bohaterce od tej powieści nie sposób się oderwać. Bowiem ciągłe podchody, intrygi i jej knucia, tylko podsycają ciekawość czytelnika jak potoczą się jej dalsze losy. Czytelnik zatem czyta, czyta i czyta, aby w końcu dowiedzieć się jak będzie. Emocji, głównie tych drażniących tutaj nie zabraknie. Myślę, że Izabella Frączyk właśnie taki miała cel tworząc tę postać i udało jej się to w stu procentach. Bo jeśli ktokolwiek polubi Anię to będę mocno zdziwiona.

Bohaterowie przedstawieni w tej powieści zostali dobrze nakreśleni. Są niezwykle realni, w pełni oddają swoje emocje, które my odczuwamy na własnej skórze. Całość napisana jest prostym językiem, więc książkę pochłania się błyskawicznie. Stwierdzam również, że chyba pierwszy raz nie znalazłam w powieści postaci, którą bym w pełni polubiła. Nie oznacza to oczywiście, że przez to powieść traci na wartości, bo wcale tak nie jest.

„Gdyby pół roku wcześniej ktoś powiedział jej, w jakim punkcie życia znajdzie się teraz i ile rzeczy się zmieni, nie uwierzyłaby. Choć chciała, nie potrafiła sprecyzować uczucia, jakie ją przepełniało: coś dziwnego, jakby na pograniczu lęku przed nieznanym i ekscytacji. Jakby nie było, właśnie bezpowrotnie paliła za sobą pierwszy w swoim młodym życiu most.”

Autorka stworzyła powieść, która dobitnie pokazuje nam, że nie ma szansy stworzyć planu doskonałego, gdyż zawsze coś się może zrujnować. Życie jest nieprzewidywalne, tak samo jak osoby, które mogą stanąć na naszej drodze. Pamiętajmy również, że nie warto grać na dwa fronty, gdyż prawda wcześniej lub później wyjdzie na jaw. Lepiej żyć w zgodzie z samym sobą, aby później nie żałować pewnych spraw.

Nikt nie jest ani tak doskonały, ani tak cwany, żeby cwańszy nie mógł być ktoś.

„Plan doskonały” to wciągająca, pełna zaskakujących momentów powieść pokazująca, że nawet najlepiej ułożony plan, może runąć niczym domek z kart. To również powieść pokazująca, że nie warto bawić się uczuciami innych osób. Gorąco polecam.