Płaczący chłopiec

Książki grozy, te lekkie czy dla czytelników o mocniejszych nerwach, zawsze są mile widziane na mojej półce. Przyznam, że "Płaczący chłopiec" zaintrygował mnie już w czasie pierwszych zapowiedzi i miałam przeczucie - jeszcze nawet nie rozpoczynając lektury - że kryje w sobie dobrą historię.

Portret Dominika znany jest wielu osobom - każdy wie o klątwie przekazywanej z ust do ust i samej tajemnicy otaczającej chłopca na obrazie. Nikt jednak nie wie ile prawdy jest w przekazywanych legendach. Rozwikłania zagadki podejmują się Danielle i Susan Sparks. Chociaż różni je niemal wszystko, a łączy jedynie trudna przeszłości i miłość do chłopca, podążają tropem historii sprzed lat.

"Chciała być inna niż matka. Tak bardzo się starała, że nie spostrzegła chwili, gdy stała się jej kopią."

Powieść Agnieszki Bednarskiej łączy ze sobą wiele gatunków - można doszukać się wątków psychologicznych, kryminalnych, mistycznych i obyczajowych, otoczonych zgrabnie przedstawionym tematem grozy, a sama akcja biegnie dwutorowo: współcześnie i w przeszłości. Pojawiający się motyw klątwy w gruncie rzeczy wydaje się banalny, ale z całą pewnością taki nie jest - w czasie czytania stanęłam do walki z racjonalnością i czystą wiarą w opisywaną legendę. Do tej pory nie wiem, która strona wygrała. Tajemnica Dominika przedstawiona w bardzo obrazowy sposób, przywodzi na myśl wiele rozwiązań - tych bardziej i mniej rzeczywistych - i zapewnia przyjemny dreszcz niepewności. I chociaż historia chłopca jest szkieletem dla całej fabuły to stanowi również oparcie dla wyjawienia druzgocących sekretów i demonów przeszłości - spory ładunek emocjonalny zagwarantowany.

Chociaż skupiłam się na historii Dominika, która całkowicie mnie pochłonęła, to mojej uwadze nie uszła kreacja głównych bohaterek. Zestawienie dwóch różnych osobowości wpasowało się w historię idealnie. Na duże uznanie zasługują dogłębne portrety psychologiczne na bazie których do lektury wpłynęło wiele ludzkich motywów. Autorka obdarzyła Danielle, Susan i Dominika trudną przeszłością, bólem i pragnieniami, które krok po kroku odsłaniają się przed czytelnikiem - a historia, która się z tego kształtuje jest wyjątkowa i niepowtarzalna.

Wielkim atutem tej lektury jest rewelacyjny klimat, który działał na moją wyobraźnie nawet znacznie bardziej niż opisywane sceny. Im bardziej zagłębiałam się w lekturę, tym towarzyszyło mi większe uczucie niepokoju, lęku i niepewności. Całość napisana jest zgrabnym i bardzo ładnym językiem, co kojąco wpływa na czytelnika. Najlepsze jednak w tej książce jest to, że brakuje schematów - powieść jest świeża, wyjątkowa, nowa - można śmiało kontynuować lekturę bez obawy odkrycia na kolejnych stronach powielonych form.

"Wierzysz w przeznaczenie?"

"Płaczący chłopiec" to książka o jakiej marzy każdy czytelnik szukający nowych wrażeń. Nie ma tu rozlewu krwi, brutalności czy sensacyjnych pościgów, ale jest klątwa i tajemnica, które doskonale sobie radzą z wprowadzeniem napięcia. Jednak pod fasadą niepewności kryje się wiele emocji, człowieczeństwa i wrażliwości. To lektura inna, wyjątkowa i niepowtarzalna. Nie pozostaje mi nic innego, jak z czystym sumieniem polecić tą książkę każdemu.