Papierowa róża. Hutton. Tom 2

Tate wyciągnął do Cecily pomocną dłoń, kiedy miała tylko siedemnaście lat, a jej ojciec próbował ją zgwałcić. Mężczyzna nie tylko sprawił, że nie musiała już tam wracać, zawożąc ją do swojej matki, ale również załatwił stypendium, aby mogła się kształcić. Był przy niej, kiedy go potrzebowała, opiekował się, a ona się w nim zakochała.

Minęło sporo lat, a Cecily stała się kobietą robiącą karierę. Została antropologiem, a praca jest również jej pasją. Co prawda nadal kocha Tate, jednak wie, że nic z tego nie wyjdzie. Mężczyzna jest dumny ze swojego pochodzenia i nie zamierza wiązać się z żadną białą kobietą na stałe. Na dodatek Cecily dowiaduje się od jego obecnej partnerki, że nie było żadnego stypendium, a za jej edukację i utrzymanie płacił Tate. Młoda kobieta czuje się oszukana, zraniona i zamierza udowodnić, że potrafi sama o siebie zadbać i nie potrzebuje już opiekuna. Jednak są pewne sprawy, pewne tajemnice, które mogą wiele zmienić zarówno w życiu Cecily, jak i Tate. Na dodatek młodej kobiecie grozi niebezpieczeństwo. Jakie tajemnice zostaną odkryte? Kto i dlaczego grozi kobiecie? Czy jej miłość do Tatego jest na tyle silna, aby pokonać przeciwności? Czy mężczyzna zobaczy w niej kogoś więcej niż tylko swoją „podopieczną”?

Diana Palmer jest jedną z autorek, których książki osobiście lubię, dlatego z zaciekawieniem sięgnęłam po kolejną. Jak wrażenie po przeczytaniu? Całkiem pozytywne. Historia Cecily i Tate mnie przypadła do gustu. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły emocje. Momentami byłam zaskoczona tym, co się działo, myślałam, że będzie zupełnie inaczej.

W książce dowiemy się też sporo o Indianach, życiu w rezerwacie itp. Mnie osobiście to zaciekawiło.

Cecily poznajemy w kilku okresach jej życia i „widać” jak dorasta. Z nastolatki niewidzącej dla siebie lepszej przyszłości stała się młodą kobietą, która jest samodzielna, uparta (co nie zawsze się dobrze kończyło), ma własne zdanie i nie boi się go wypowiedzieć. Osobiście ją polubiłam.

Tate jest Indianinem i jest z tego bardzo dumny. Nie chce wiązać się z białą kobietą, ponieważ chce, aby jego plemię przetrwało. Jest uparty, nie cierpi kłamstwa, często nie pozwala sobie nic wytłumaczyć. To bohater, który momentami mnie mocno denerwował swoim zachowaniem. Na szczęście pod koniec się „opamiętał” i się zmienił.

„Papierowa róża” to książka, która mnie się spodobała i według mnie warto po nią sięgnąć. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Diana Palmer słynie z pisania klasycznych powieści romantycznych i tym samym jest moim pewnikiem, gdy potrzebuję książki odstresowującej, przyjemniej i wciągającej. Wiem na co stać autorkę, wiem również, że nie tworzy ona szczególnie wygórowanych fabuł, ale za to zawsze potrafi zauroczyć mnie słodko-gorzką historią o miłosnym wydźwięku.

"Papierowa róża" to lektura dedykowana wszystkim romantyczkom. Opowiada o miłości, która narodziła się w niełatwym dla bohaterów momencie a jednak przetrwała trudne chwile niosąc radość i ukojenie. Nie ma w tej historii wielkich komplikacji, nie ma przesadnych dramatów czy zawirowań fabularnych, jest za to proza życia (troszkę ugładzona), ale za to pozwalająca czytelnikowi w pełni zaangażować się w rozgrywane wydarzenia.

Ten kto choć raz miał styczność z książkami Diany Palmer na pewno wie czego spodziewać się po autorce. Jej książki są pewnikiem, ponieważ nie zmieniają się od lat, zawsze zachowują podobny motyw przewodni. Dla jednych może być to męczące, dla drugich niekoniecznie i ja właśnie zamykam się w tej drugiej grupie - nie przeszkadza mi wcale schematyczność, kiedy wiem, co w danej książce mnie czeka.

Kiedyś byli przyjaciółmi, później coś ich rozłączyło. Tate i Cecily od zawsze jednak byli sobie przeznaczeni. Po latach ponownie spotkali się w nowych okolicznościach, już dojrzalsi, z bagażem doświadczeń na karku. Nie mniej obydwoje doskonale wiedzieli, że mimo uprzedzeń i dawnych zwad, ich emocje na nowo rozgrzały serca. Poczuje to także czytelnik, ponieważ obdarzenie sympatią głównych bohaterów przychodzi naturalnie a więc sama ich historia również trafia do serca.

Lekka, niezobowiązująca, słodka opowieść o miłości wbrew przeciwności losu. "Papierowa róża" urzeka pięknymi chwilami, pozwala czytelnikowi oderwać się od ponurej rzeczywistości i udowadnia, że po burzy zawsze wychodzi słońce. Przygotujcie się na klasyczny romans charakterystyczny dla Diany Palmer, ale jeśli gatunek ten nie jest Wam obcy, jestem pewna, że przyjemnie spędzicie czas w towarzystwie Cecily i Tate'a.

,,Papierowa róża" Diany Palmer to przepiękna historia miłosna, z którą zapoznałam się w ostatnim czasie.

Diana Palmer to jedna z tych pisarek, która w swoim dorobku ma już niezliczoną ilość powieści. Sama postanowiłam skusić się na wznowienie ,,Papierowej róży" wydanej nakładem wydawnictwa Harper Collins. Główną bohaterką staje się Cecily Peterson, którą poznajemy we wspomnieniach, kiedy miała 17 lat i jej ojczym po śmierci matki próbował ją zgwałcić. Ratunkiem okazał się starszy od niej Tate Winthrop z plemienia Lakotów, który znalazł anonimowego darczyńcę, który fundował bohaterce stypendium przez kolejne lata nauki. Jaka była prawda?

Muszę przyznać, że niezwykle przyjemnie spędziłam czas z tą historią. Z jednej strony Cecily, niewinna, bojąca się kontaktów z mężczyznami, potrafiąca zaufać tylko Tate'owi. Z drugiej on, przekonany o kontynuacji swoich indiańskich korzeni, które chce za wszelką cenę przedłużyć z kobietą czystej krwi. Nie dopuszcza do siebie myśli, choć pozornej, by mógł stworzyć z Cecily szczęśliwy, kochający się dom, tym bardziej, że i jego ojczym do aniołów nie należał. Bohater jednak sobie, a życie sobie. Czy losy Cecily i Tate'a jednak dadzą sobie szansę na połączenie?

Diana Palmer stworzyła całkiem niezobowiązującą lekturę, idealną na ten schyłek lata, w której przy okazji poznajemy trochę kulturę Indian, dowiadujemy się o muzeach, które są poświęcane historii i reliktom konkretnych plemion. Mam nadzieję, że to nie tylko wymysł autorki, ale fakt, że gdzieś tam w świecie się o nich pamięta. Ciekawie wykreowani bohaterowie, tajemnice z przeszłości skutecznie zachęcają, by sięgnąć po ten tytuł. Serdecznie polecam!